João 12
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA
1 ‑Yrekpaa' 'srwado‑ ‑yaa Zuufu mu a Paki 'fɛti 'ɛ 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ Zesu ge gbɛ drɛɛwoa‑ Betani ‑wa 'ɛ ta. ‑E Lazaa 'la ‑bwela gale ba, 'bhɛ a ‑wa ‑le ‑yaa Betani 'le.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 ‑O 'yee Zesu 'lɛwɛɛ pɛ ꞊kla 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ. Maati ‑yaa pɛbhle 'ɛ 'yiciɛn zii'. 'Bhɛɛ‑ Lazaa 'pegee Zesu 'bhɛɛ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaale‑ ‑yaa pɛbhle ‑tabali 'ɛ zi.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 'Bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke Mari ‑lasiklɔɔ ‑kpɔsɔɔ 'plɛɛle‑ buteli do 'sile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Zesu gaan ma 'srole 'kɛle‑. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'bhɛ gaan mu 'ɛ magole 'ke ‑a winle mu 'ɛ 'le. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑lasiklɔɔ 'ɛ ‑gblɛn 'ɛ zɛnle‑ 'fɛ 'ɛ 'kpɛn ꞊la.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 ‑O ‑yaa Zesu a ‑klaŋlanɛ 'kɛla sii Zuda Isikariɔti, 'yee‑ 'la 'yaa‑ nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ Zesu gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni, 'bhɛ pe 'tɛ dɔɔ:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 «‑Mɛle ‑kla waa ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ 'lɛɛ‑ gɔnlɛ ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ yaga ma, 'bhɛɛ‑ ‑o 'bhɛ ‑gɔli' 'ɛ na 'kɔɔfleŋzan mu ni ɛɛ?»
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 'Duŋ‑ Zuda 'bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊woa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, yaa klɛlɛ 'bhii‑ ‑e ‑yaa 'kɔɔfleŋzan mu ‑si yiɛnkan' zii'. 'Duŋ‑ ‑e 'bhɛ 'pia‑ bhɛ gbɛɛn‑, ‑amasrɔyi ‑e ‑yaa 'ke ‑faannii' 'le: 'Yele‑ ‑yaa ‑waa' ‑gɔli' bɔpɛ 'ɛ magaan mi 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑yaa ‑gɔli' 'la bɔ 'bhɛ 'yi, ‑e ‑yaa 'bhɛ 'si.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 'Duŋ‑ Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Kaa 'to 'srɔ! ‑E 'bhɛ ꞊kla, 'ŋ binza 'ɛ 'lɛɛmagaanza 'yi ‑sɔ.
7 Mas Jesus disse:
8 'Kɔɔfleŋzan mu ‑o 'ka ‑din 'taŋii, 'duŋ‑ 'mi 'laa nu klɛlɛ 'ka ‑din 'taŋii.»
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Zuufu mu ‑zamaa' ‑gbɛnɛ do 'a ꞊maa dɔɔ Zesu ‑o Betani. ‑Ayile 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ. 'Duŋ‑ waa gelɛ Zesu do ‑kplɛn ‑glin zayi', ‑o ‑ja Lazaa 'la 'ke Zesu 'bhɛ ‑bwela gale ba 'bhɛɛ‑ ‑zayi' 'ezin‑.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑wa 'kpale dɔɔ ‑o Lazaa dɛle‑ 'ezin‑.
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 ‑Amasrɔyi 'yee‑ Lazaa ‑zayi', Zuufu mu ‑bebe ‑yaa go 'zi 'woo‑ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'zi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑o 'kpa zii' Zesu 'yi.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 'Bhɛ yi 'ɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑zamaa' ‑gbɛnɛ 'la 'nwa‑ Paki 'fɛti 'ɛ ta, ‑wa ꞊maa dɔɔ Zesu ‑o zan Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑o yɔ ‑laa mu 'kanle, 'ke ‑o 'pwɛle‑ ‑wa 'ɛ 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'kpɛn gele‑ ‑a ‑lɛpa' yrɛ nɔɔ‑. ‑O ‑yaa 'pe 'zi 'eke‑ 'zi 'eglɔɔle dɔɔ:
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Zesu ‑soofali 'nɛ do ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑a 'sanle‑ ‑yaa 'bhɛɛ‑ ta, 'bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 «Siɔn ‑wa ‑la mu, 'ka 'laa ‑gblaanlɛ' (Zeruzalɛmu 'tɔ 'ɛ do ‑le ‑yaa 'bhɛ 'le 'ezin‑).
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'bhɛ ‑za mu 'ɛ 'yimalɛ 'elwale 'pe. 'Duŋ‑ Zesu bwelawoa gale ba, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑ja ‑Waanbhaa' a 'tɔbhɔleya 'ɛ 'yi 'waati 'la ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa 'yaangwa‑ dɔɔ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑o ‑za mu 'la yɔɔndia‑ Zesu ba zayi' mɛɛ mu 'ɛ ‑o 'bhɛɛ‑ wlata za ꞊kla ‑a ni.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn 'yaa‑ Zesu zi ‑e Lazaa 'siila‑ bu ‑gluu 'ɛ 'yi bhla 'la ba, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑bwela gale ba; 'bhɛ mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑za mu 'la ꞊kla 'mu ‑yrɛ ma, 'mu 'kpɛn 'yigɔɔn‑ 'zi.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do gele‑ ‑a ‑lɛpayrɛ nɔɔ‑. ‑Amasrɔyi ‑wa ‑maa 'kaa ‑e 'bhɛ 'sɔle‑ maza 'ɛ ꞊kla.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Farizi mu 'ɛ ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Ka 'ka 'yrɛkpa ‑o ta doo, 'ka 'laa nu 'sɔlɛ‑ ‑za 'kedo‑ 'kpɔ klɛle‑ ‑a ni, ‑amasrɔyi mɔkpɛn' ‑o ge 'zi ‑a zi.»
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Mɛɛ 'la zan mu ‑nwa ‑Waanbhaa' gbalɛ Zeruzalɛmu 'fɛti 'ɛ ta, Grɛki mu 'ke mu ‑yaa 'mu pleŋ‑.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑woo mabɛɛnle Filipu ‑din, 'bhɛ 'yaa‑ da Galile 'klɛɛn 'yi ‑wa 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Bɛtisaida 'bhɛɛ‑ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑o pe Filipu ni dɔɔ: «'O Zan, ꞊wa zi 'bhii‑ 'o Zesu 'ye, 'bhɛɛ‑ 'o ‑balo sa klɛ 'kɛle‑.»
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Filipu gele‑ 'bhɛ 'pelɛ‑ Andre ni, 'bhɛɛ‑ ‑o mɛɛ plɛ ‑ja 'bhɛ 'pelɛ‑ Zesu ni.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a pele ‑o ni dɔɔ: «Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu 'tɔbhɔleya 'srɔɔwolɛ ‑Waanbhaa' 'kɔɔ 'waati 'la ba, 'bhɛ 'waati 'ɛ ꞊bhwa.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 'Mi pe 'ka 'ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'Ke waa pɛbhɛ do bɔlɛ 'trɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e bɔn, ‑e bo ‑a do ‑kplɛnnɛya 'ɛ 'yi. 'Duŋ‑ 'ke ‑wa ꞊bwa 'trɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ꞊bwan, ‑e bhɔ 'bhɛɛ‑ ‑ya bhaa klɛ 'ebebele.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 'Ke mɛɛ 'la zan lii biile ‑o 'bhɛ a 'trɛ ta ‑gɛ ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ zan nu bloolɛ 'bhɛ 'yi. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ 'niigwa‑ 'bhɛ a 'trɛ ta ‑gɛ ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ zan nu ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 'Ke mɛɛ 'la zan ‑o ‑a zi 'bhii‑ ‑e yewo 'mi ni, 'bhɛ zan dɔ 'ŋ zi. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke 'ŋ 'yoo‑ yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'an yewonɛ 'ɛ nu klɛlɛ 'ŋ zi 'bhɛɛ‑ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Ke mɛɛ 'la zan yewo 'ŋ ni 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' nu 'bhɛ zan 'ɛ ‑lɛdɔlɛ ‑a ma.»
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Ŋ zru ba 'tɛ ‑o ‑zɔn. 'Bhɛɛ‑ 'ŋ sɔ a pele‑ 'nale‑ ‑a ma ɛɛ? Taa‑ 'an 'pe dɔɔ: 'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa, 'ŋ go ‑yrɛnbhle' 'waati 'lɛɛ‑ 'yi ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ŋ 'nwa‑ 'bhɛɛ‑ ‑yrɛnbhle' 'waati 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ ‑zayi'.
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa', 'e 'tɔ 'ɛ magbaandɛ!» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑weli' do dale‑ laanima dɔɔ: «'Mi 'ŋ 'tɔ 'ɛ magbaandia gban, 'bhɛɛ‑ 'ŋ nu ‑a magbaandɛ gbɛ drɛɛwolɛ 'ezin‑.»
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 ‑Zamaa' 'la 'yaa‑ Zesu ‑din, 'bhɛ mu 'yee ‑weli' 'ɛ 'male‑, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Gblaŋ ‑le 'pɛɛ zii' bhe». 'Duŋ‑ ‑o 'ke mu pe dɔɔ: «‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do ‑le ‑janwoa ‑a ni!»
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 'Duŋ‑ Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑weli' 'la ꞊maa bhe, 'bhɛ 'laa ‑welɛ' 'mi 'kaama‑, 'duŋ‑ ‑e ꞊wia 'ka mu ‑la 'kaama‑.
30 Então Jesus explicou:
31 'Drunyan 'lɛɛ‑ ta 'kitikan yi 'ɛ ꞊bhwa ‑zɔn. ‑Setran' 'la 'kpaale‑ ‑o 'drunyan 'lɛɛ‑ 'wiiŋ‑ 'bhii‑ ‑a ‑kuŋlii, ‑Waanbhaa' nu ‑a ‑gbinlɛ' ‑yaa' ‑kuŋliiya 'ɛ 'yi.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'ŋ 'wlɛnna‑ laanima 'waati 'la ba 'trɛ 'lɛɛ‑ ta ‑gɛ, 'ŋ nu mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ‑glaanlɛ' 'ŋ ba.»
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Zesu 'yaa‑ nu galɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe, ‑e 'bhɛɛ‑ ‑zrɔnna ‑o ni ‑janwo' gbɛya 'la bhe 'bhɛ 'yi.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑zamaa' 'ɛ ‑wa ‑lɛkunle Zesu ni dɔɔ: «'Wa ‑daanna 'waa‑ 'toŋ 'sɛwɛ mu 'ɛ 'yi dɔɔ Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'ɛ nu bolɛ ‑a ‑yrɛ ma ‑yikpɛnsee ta. ‑E ‑kla 'nale‑ 'bhɛɛ‑ 'bhi ‑o ‑a pe 'zi 'o ni dɔɔ: ‹‑O nu Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'wlɛnlɛ‑ laanima ɛɛ?› ‑Dele 'bhɛ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'le ɛɛ?»
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Tɛbhile 'ɛ nu ‑bhilɛ' 'ka 'pleŋ‑ 'waati sa. 'Tɛbhile 'ɛ ‑yoo 'ka 'pleŋ‑ 'waati 'la ba ‑li, ‑ka 'taawo ‑a ‑bhile' 'ɛ ba, 'kooko‑ ‑gblo mu laa nu 'klalɛ‑ 'ka ba. ‑Amasrɔyi 'ke mɛɛ 'la zan ‑o 'taawo zii' ‑gblo mu 'yi, 'bhɛ zan 'laa 'bhɛ 'gbu geyrɛ dɔ.
35 Jesus respondeu:
36 'Tɛbhile 'ɛ ‑yoo 'ka 'pleŋ‑ 'waati 'la ba, ‑ka 'ka 'kpa ‑a ‑yi, 'kooko‑ 'ka klɛ 'tɛbhile ba ‑nɛ mu 'le.» Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wolele, 'ke ‑ya pleŋgole ‑o ma, 'bhɛɛ‑ 'kee gele‑ ‑a magaanlɛ ‑o ma 'egbɔɔnle.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 'Ali‑ Zesu 'sɔle‑ maza ‑bebe mu 'la ꞊kla ‑o ‑yrɛ ma, Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ waa ‑o 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi Ezai ‑jan 'la ꞊woa 'elwale ‑sɔ, 'bhɛ 'lɛswa꞊; ‑ya ‑pia dɔɔ: «Mɛɛzan, ‑dele 'e ꞊kpaa 'o 'wojan‑ 'ɛ 'yi ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ Mɛɛzan ‑yaa' ‑glɔɔya' 'ɛ ‑zrɔnna ‑de ‑la ni ɛɛ?»
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 'Bhɛɛ‑ waa ‑yaa 'sɔle ‑o 'kpale Zesu 'yi 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ ‑ya ꞊pia gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'ezin‑ dɔɔ:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 «‑Waanbhaa' ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ ꞊wia, 'bhɛɛ‑ ‑yoo zru ‑dwa 'eglɔɔle ‑yaa' ‑jan 'ɛ ma, 'kooko‑ waa sɔ yrɛ ma yele‑ ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'kooko‑ waa sɔ ‑za 'yimale ‑o zru mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ waa nu niinalɛ 'mi ‑Waanbhaa' ba, 'bhɛɛ‑ ‑o bhee.»
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Ezai ‑janwoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe Zesu ba zayi', ‑amasrɔyi ‑e Zesu 'tɔbhɔleya 'ɛ ꞊ya 'elwale ‑sɔ.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 'Duŋ‑, 'woo‑ Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ ba, ‑o ‑bebe ‑o ‑kpaa Zesu 'yi. 'Duŋ‑ ‑o ‑yaa ‑gblaanlawo zii' Farizi mu 'ɛ 'yrɛ 'lɛɛ bhe, 'bhɛla‑ ‑zayile, waa ‑yaa sɔ ‑a pele‑ 'pɛɛlii‑ kpataakpa, 'kooko‑ waa nu ‑o ‑gbinlɛ' ‑waa' daanfɛ' 'ɛ ꞊la.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 ‑Amasrɔyi, 'tɔbhɔleya 'la 'yaa‑ da bhaaplɛŋ mu ba, 'bhɛ 'yaa‑ sɔ ‑o ni 'ke 'bhɛ kan 'kɛla 'yaa‑ da ‑Waanbhaa' ba 'bhɛ ta.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Zesu pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'eglɔɔle dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan laa 'bhɛ 'kpalɛ‑ 'mi 'yi, 'duŋ‑ ‑ya ꞊kpaa mɛɛ 'la zan 'mi 'winbwa‑ 'bhɛɛ‑ 'yi bhe.
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 'Ke mɛɛ 'la zan 'mi ꞊ya, 'bhɛ zan mɛɛ 'la zan 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛɛ‑ ꞊ya bhe.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 'Mi ꞊nwa 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi 'bhii‑ 'tɛbhile, 'kooko‑ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan laa bo ‑gblo 'yi.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 'Ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊maa, 'bhɛɛ‑ 'ke yaa 'mu 'yizaklɛlɛ, 'mi 'laa nu 'bhɛ zan 'ɛ 'kitikanlɛ. ‑Amasrɔyi 'ŋ ꞊nwa mɛɛ mu go yrɛ ‑la nɔɔ‑ ‑za 'yi, 'mi 'laa 'nulɛ‑ 'kitikan yrɛ nɔɔ‑.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 'Ke mɛɛ 'la zan 'e ‑baŋgwa 'mi 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ zan laa dɔlɛ 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ 'bhɛ 'gbu 'kitikan mi ꞊ya gban. 'Ŋ ‑jan mu 'la ꞊woa 'ka ni bhe, 'mu ‑le nu 'bhɛ zan 'ɛ 'kitikanlɛ 'drunyan 'lɛyan yi 'ɛ 'le.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 ‑Amasrɔyi 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ waa dalɛ 'mi 'gbu ba. 'Duŋ‑ 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'la 'bhɛ 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛ ‑jan 'la ꞊kpaa 'ŋ 'lii 'mi 'bhɛɛ‑ ꞊woa.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 'Bhɛɛ‑ 'mi 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' pe 'ŋ ni 'ŋ 'kɛla klɛ, 'bhɛ ‑le bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o ‑a ma 'bhɛ nalele mɛɛ mu ni. 'Bhɛɛ‑ ya 'ɛ 'yi, 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' ‑jan yɛkɛ‑ do 'kpɔ 'la ꞊kpaa 'ŋ 'lii 'ŋ 'bhɛɛ‑ 'wo zii'.»
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.