João 12

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 ‑Yrekpaa' 'srwado‑ ‑yaa Zuufu mu a Paki 'fɛti 'ɛ 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ Zesu ge gbɛ drɛɛwoa‑ Betani ‑wa 'ɛ ta. ‑E Lazaa 'la ‑bwela gale ba, 'bhɛ a ‑wa ‑le ‑yaa Betani 'le.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 ‑O 'yee Zesu 'lɛwɛɛ pɛ ꞊kla 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ. Maati ‑yaa pɛbhle 'ɛ 'yiciɛn zii'. 'Bhɛɛ‑ Lazaa 'pegee Zesu 'bhɛɛ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaale‑ ‑yaa pɛbhle ‑tabali 'ɛ zi.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 'Bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke Mari ‑lasiklɔɔ ‑kpɔsɔɔ 'plɛɛle‑ buteli do 'sile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Zesu gaan ma 'srole 'kɛle‑. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'bhɛ gaan mu 'ɛ magole 'ke ‑a winle mu 'ɛ 'le. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑lasiklɔɔ 'ɛ ‑gblɛn 'ɛ zɛnle‑ 'fɛ 'ɛ 'kpɛn ꞊la.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 ‑O ‑yaa Zesu a ‑klaŋlanɛ 'kɛla sii Zuda Isikariɔti, 'yee‑ 'la 'yaa‑ nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ Zesu gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑lɛna' mɛɛ mu ni, 'bhɛ pe 'tɛ dɔɔ:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 «‑Mɛle ‑kla waa ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ 'lɛɛ‑ gɔnlɛ ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ yaga ma, 'bhɛɛ‑ ‑o 'bhɛ ‑gɔli' 'ɛ na 'kɔɔfleŋzan mu ni ɛɛ?»
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 'Duŋ‑ Zuda 'bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊woa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, yaa klɛlɛ 'bhii‑ ‑e ‑yaa 'kɔɔfleŋzan mu ‑si yiɛnkan' zii'. 'Duŋ‑ ‑e 'bhɛ 'pia‑ bhɛ gbɛɛn‑, ‑amasrɔyi ‑e ‑yaa 'ke ‑faannii' 'le: 'Yele‑ ‑yaa ‑waa' ‑gɔli' bɔpɛ 'ɛ magaan mi 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑yaa ‑gɔli' 'la bɔ 'bhɛ 'yi, ‑e ‑yaa 'bhɛ 'si.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 'Duŋ‑ Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Kaa 'to 'srɔ! ‑E 'bhɛ ꞊kla, 'ŋ binza 'ɛ 'lɛɛmagaanza 'yi ‑sɔ.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 'Kɔɔfleŋzan mu ‑o 'ka ‑din 'taŋii, 'duŋ‑ 'mi 'laa nu klɛlɛ 'ka ‑din 'taŋii.»
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Zuufu mu ‑zamaa' ‑gbɛnɛ do 'a ꞊maa dɔɔ Zesu ‑o Betani. ‑Ayile 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ. 'Duŋ‑ waa gelɛ Zesu do ‑kplɛn ‑glin zayi', ‑o ‑ja Lazaa 'la 'ke Zesu 'bhɛ ‑bwela gale ba 'bhɛɛ‑ ‑zayi' 'ezin‑.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑wa 'kpale dɔɔ ‑o Lazaa dɛle‑ 'ezin‑.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 ‑Amasrɔyi 'yee‑ Lazaa ‑zayi', Zuufu mu ‑bebe ‑yaa go 'zi 'woo‑ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'zi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑o 'kpa zii' Zesu 'yi.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 'Bhɛ yi 'ɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑zamaa' ‑gbɛnɛ 'la 'nwa‑ Paki 'fɛti 'ɛ ta, ‑wa ꞊maa dɔɔ Zesu ‑o zan Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑o yɔ ‑laa mu 'kanle, 'ke ‑o 'pwɛle‑ ‑wa 'ɛ 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'kpɛn gele‑ ‑a ‑lɛpa' yrɛ nɔɔ‑. ‑O ‑yaa 'pe 'zi 'eke‑ 'zi 'eglɔɔle dɔɔ:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Zesu ‑soofali 'nɛ do ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑a 'sanle‑ ‑yaa 'bhɛɛ‑ ta, 'bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ:
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 «Siɔn ‑wa ‑la mu, 'ka 'laa ‑gblaanlɛ' (Zeruzalɛmu 'tɔ 'ɛ do ‑le ‑yaa 'bhɛ 'le 'ezin‑).
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'bhɛ ‑za mu 'ɛ 'yimalɛ 'elwale 'pe. 'Duŋ‑ Zesu bwelawoa gale ba, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑ja ‑Waanbhaa' a 'tɔbhɔleya 'ɛ 'yi 'waati 'la ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa 'yaangwa‑ dɔɔ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑o ‑za mu 'la yɔɔndia‑ Zesu ba zayi' mɛɛ mu 'ɛ ‑o 'bhɛɛ‑ wlata za ꞊kla ‑a ni.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn 'yaa‑ Zesu zi ‑e Lazaa 'siila‑ bu ‑gluu 'ɛ 'yi bhla 'la ba, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑bwela gale ba; 'bhɛ mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑za mu 'la ꞊kla 'mu ‑yrɛ ma, 'mu 'kpɛn 'yigɔɔn‑ 'zi.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do gele‑ ‑a ‑lɛpayrɛ nɔɔ‑. ‑Amasrɔyi ‑wa ‑maa 'kaa ‑e 'bhɛ 'sɔle‑ maza 'ɛ ꞊kla.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Farizi mu 'ɛ ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Ka 'ka 'yrɛkpa ‑o ta doo, 'ka 'laa nu 'sɔlɛ‑ ‑za 'kedo‑ 'kpɔ klɛle‑ ‑a ni, ‑amasrɔyi mɔkpɛn' ‑o ge 'zi ‑a zi.»
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Mɛɛ 'la zan mu ‑nwa ‑Waanbhaa' gbalɛ Zeruzalɛmu 'fɛti 'ɛ ta, Grɛki mu 'ke mu ‑yaa 'mu pleŋ‑.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑woo mabɛɛnle Filipu ‑din, 'bhɛ 'yaa‑ da Galile 'klɛɛn 'yi ‑wa 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Bɛtisaida 'bhɛɛ‑ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑o pe Filipu ni dɔɔ: «'O Zan, ꞊wa zi 'bhii‑ 'o Zesu 'ye, 'bhɛɛ‑ 'o ‑balo sa klɛ 'kɛle‑.»
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Filipu gele‑ 'bhɛ 'pelɛ‑ Andre ni, 'bhɛɛ‑ ‑o mɛɛ plɛ ‑ja 'bhɛ 'pelɛ‑ Zesu ni.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a pele ‑o ni dɔɔ: «Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu 'tɔbhɔleya 'srɔɔwolɛ ‑Waanbhaa' 'kɔɔ 'waati 'la ba, 'bhɛ 'waati 'ɛ ꞊bhwa.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 'Mi pe 'ka 'ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'Ke waa pɛbhɛ do bɔlɛ 'trɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e bɔn, ‑e bo ‑a do ‑kplɛnnɛya 'ɛ 'yi. 'Duŋ‑ 'ke ‑wa ꞊bwa 'trɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ꞊bwan, ‑e bhɔ 'bhɛɛ‑ ‑ya bhaa klɛ 'ebebele.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 'Ke mɛɛ 'la zan lii biile ‑o 'bhɛ a 'trɛ ta ‑gɛ ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ zan nu bloolɛ 'bhɛ 'yi. 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ 'niigwa‑ 'bhɛ a 'trɛ ta ‑gɛ ‑si 'ɛ 'yi, 'bhɛ zan nu ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 'Ke mɛɛ 'la zan ‑o ‑a zi 'bhii‑ ‑e yewo 'mi ni, 'bhɛ zan dɔ 'ŋ zi. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke 'ŋ 'yoo‑ yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'an yewonɛ 'ɛ nu klɛlɛ 'ŋ zi 'bhɛɛ‑ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Ke mɛɛ 'la zan yewo 'ŋ ni 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' nu 'bhɛ zan 'ɛ ‑lɛdɔlɛ ‑a ma.»
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Ŋ zru ba 'tɛ ‑o ‑zɔn. 'Bhɛɛ‑ 'ŋ sɔ a pele‑ 'nale‑ ‑a ma ɛɛ? Taa‑ 'an 'pe dɔɔ: 'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa, 'ŋ go ‑yrɛnbhle' 'waati 'lɛɛ‑ 'yi ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ŋ 'nwa‑ 'bhɛɛ‑ ‑yrɛnbhle' 'waati 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ ‑zayi'.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa', 'e 'tɔ 'ɛ magbaandɛ!» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑weli' do dale‑ laanima dɔɔ: «'Mi 'ŋ 'tɔ 'ɛ magbaandia gban, 'bhɛɛ‑ 'ŋ nu ‑a magbaandɛ gbɛ drɛɛwolɛ 'ezin‑.»
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 ‑Zamaa' 'la 'yaa‑ Zesu ‑din, 'bhɛ mu 'yee ‑weli' 'ɛ 'male‑, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Gblaŋ ‑le 'pɛɛ zii' bhe». 'Duŋ‑ ‑o 'ke mu pe dɔɔ: «‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do ‑le ‑janwoa ‑a ni!»
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 'Duŋ‑ Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑weli' 'la ꞊maa bhe, 'bhɛ 'laa ‑welɛ' 'mi 'kaama‑, 'duŋ‑ ‑e ꞊wia 'ka mu ‑la 'kaama‑.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 'Drunyan 'lɛɛ‑ ta 'kitikan yi 'ɛ ꞊bhwa ‑zɔn. ‑Setran' 'la 'kpaale‑ ‑o 'drunyan 'lɛɛ‑ 'wiiŋ‑ 'bhii‑ ‑a ‑kuŋlii, ‑Waanbhaa' nu ‑a ‑gbinlɛ' ‑yaa' ‑kuŋliiya 'ɛ 'yi.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'ŋ 'wlɛnna‑ laanima 'waati 'la ba 'trɛ 'lɛɛ‑ ta ‑gɛ, 'ŋ nu mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ‑glaanlɛ' 'ŋ ba.»
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Zesu 'yaa‑ nu galɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe, ‑e 'bhɛɛ‑ ‑zrɔnna ‑o ni ‑janwo' gbɛya 'la bhe 'bhɛ 'yi.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑zamaa' 'ɛ ‑wa ‑lɛkunle Zesu ni dɔɔ: «'Wa ‑daanna 'waa‑ 'toŋ 'sɛwɛ mu 'ɛ 'yi dɔɔ Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'ɛ nu bolɛ ‑a ‑yrɛ ma ‑yikpɛnsee ta. ‑E ‑kla 'nale‑ 'bhɛɛ‑ 'bhi ‑o ‑a pe 'zi 'o ni dɔɔ: ‹‑O nu Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'wlɛnlɛ‑ laanima ɛɛ?› ‑Dele 'bhɛ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'le ɛɛ?»
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Tɛbhile 'ɛ nu ‑bhilɛ' 'ka 'pleŋ‑ 'waati sa. 'Tɛbhile 'ɛ ‑yoo 'ka 'pleŋ‑ 'waati 'la ba ‑li, ‑ka 'taawo ‑a ‑bhile' 'ɛ ba, 'kooko‑ ‑gblo mu laa nu 'klalɛ‑ 'ka ba. ‑Amasrɔyi 'ke mɛɛ 'la zan ‑o 'taawo zii' ‑gblo mu 'yi, 'bhɛ zan 'laa 'bhɛ 'gbu geyrɛ dɔ.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 'Tɛbhile 'ɛ ‑yoo 'ka 'pleŋ‑ 'waati 'la ba, ‑ka 'ka 'kpa ‑a ‑yi, 'kooko‑ 'ka klɛ 'tɛbhile ba ‑nɛ mu 'le.» Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wolele, 'ke ‑ya pleŋgole ‑o ma, 'bhɛɛ‑ 'kee gele‑ ‑a magaanlɛ ‑o ma 'egbɔɔnle.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 'Ali‑ Zesu 'sɔle‑ maza ‑bebe mu 'la ꞊kla ‑o ‑yrɛ ma, Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ waa ‑o 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi Ezai ‑jan 'la ꞊woa 'elwale ‑sɔ, 'bhɛ 'lɛswa꞊; ‑ya ‑pia dɔɔ: «Mɛɛzan, ‑dele 'e ꞊kpaa 'o 'wojan‑ 'ɛ 'yi ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ Mɛɛzan ‑yaa' ‑glɔɔya' 'ɛ ‑zrɔnna ‑de ‑la ni ɛɛ?»
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 'Bhɛɛ‑ waa ‑yaa 'sɔle ‑o 'kpale Zesu 'yi 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ ‑ya ꞊pia gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'ezin‑ dɔɔ:
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 «‑Waanbhaa' ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ ꞊wia, 'bhɛɛ‑ ‑yoo zru ‑dwa 'eglɔɔle ‑yaa' ‑jan 'ɛ ma, 'kooko‑ waa sɔ yrɛ ma yele‑ ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'kooko‑ waa sɔ ‑za 'yimale ‑o zru mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ waa nu niinalɛ 'mi ‑Waanbhaa' ba, 'bhɛɛ‑ ‑o bhee.»
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Ezai ‑janwoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe Zesu ba zayi', ‑amasrɔyi ‑e Zesu 'tɔbhɔleya 'ɛ ꞊ya 'elwale ‑sɔ.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 'Duŋ‑, 'woo‑ Zuufu ‑kuŋlii mu 'ɛ ba, ‑o ‑bebe ‑o ‑kpaa Zesu 'yi. 'Duŋ‑ ‑o ‑yaa ‑gblaanlawo zii' Farizi mu 'ɛ 'yrɛ 'lɛɛ bhe, 'bhɛla‑ ‑zayile, waa ‑yaa sɔ ‑a pele‑ 'pɛɛlii‑ kpataakpa, 'kooko‑ waa nu ‑o ‑gbinlɛ' ‑waa' daanfɛ' 'ɛ ꞊la.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 ‑Amasrɔyi, 'tɔbhɔleya 'la 'yaa‑ da bhaaplɛŋ mu ba, 'bhɛ 'yaa‑ sɔ ‑o ni 'ke 'bhɛ kan 'kɛla 'yaa‑ da ‑Waanbhaa' ba 'bhɛ ta.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Zesu pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'eglɔɔle dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan laa 'bhɛ 'kpalɛ‑ 'mi 'yi, 'duŋ‑ ‑ya ꞊kpaa mɛɛ 'la zan 'mi 'winbwa‑ 'bhɛɛ‑ 'yi bhe.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 'Ke mɛɛ 'la zan 'mi ꞊ya, 'bhɛ zan mɛɛ 'la zan 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛɛ‑ ꞊ya bhe.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 'Mi ꞊nwa 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi 'bhii‑ 'tɛbhile, 'kooko‑ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan laa bo ‑gblo 'yi.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 'Ke mɛɛ 'la zan 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊maa, 'bhɛɛ‑ 'ke yaa 'mu 'yizaklɛlɛ, 'mi 'laa nu 'bhɛ zan 'ɛ 'kitikanlɛ. ‑Amasrɔyi 'ŋ ꞊nwa mɛɛ mu go yrɛ ‑la nɔɔ‑ ‑za 'yi, 'mi 'laa 'nulɛ‑ 'kitikan yrɛ nɔɔ‑.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 'Ke mɛɛ 'la zan 'e ‑baŋgwa 'mi 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ zan laa dɔlɛ 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ 'bhɛ 'gbu 'kitikan mi ꞊ya gban. 'Ŋ ‑jan mu 'la ꞊woa 'ka ni bhe, 'mu ‑le nu 'bhɛ zan 'ɛ 'kitikanlɛ 'drunyan 'lɛyan yi 'ɛ 'le.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 ‑Amasrɔyi 'ŋ 'wojan‑ mu 'ɛ waa dalɛ 'mi 'gbu ba. 'Duŋ‑ 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' 'la 'bhɛ 'ŋ 'winbwa‑ 'bhɛ ‑jan 'la ꞊kpaa 'ŋ 'lii 'mi 'bhɛɛ‑ ꞊woa.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 'Bhɛɛ‑ 'mi 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' pe 'ŋ ni 'ŋ 'kɛla klɛ, 'bhɛ ‑le bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o ‑a ma 'bhɛ nalele mɛɛ mu ni. 'Bhɛɛ‑ ya 'ɛ 'yi, 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' ‑jan yɛkɛ‑ do 'kpɔ 'la ꞊kpaa 'ŋ 'lii 'ŋ 'bhɛɛ‑ 'wo zii'.»
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.