João 11
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH
1 ‑O ‑yaa 'gwlaan‑ do sii Lazaa, 'bhɛɛ‑ ga ‑yaa 'bhɛ ma. 'Bhɛ 'yaa‑ da ‑wa 'la ta ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Betani. ‑A nɛɛnɛ‑ ‑le ‑yaa plɛ: Mari 'pegee Maati. 'Bhɛ mu ‑yaa 'yee‑ ‑wa do 'kpɔ 'ɛ 'yela‑ ta 'ezin‑.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mari ‑le ‑yaa le 'la ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ do ꞊klaa Mɛɛzan Zesu gaan ma, 'bhɛɛ ‑yoo magwa‑ ‑a winle mu 'ɛ 'le. Ga ‑yaa 'yela‑ nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ Lazaa ma.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'woo‑ nɛɛnɛ‑ le plɛ 'ɛ ‑o mɛɛ winbɔle Zesu ta 'kaa ‑ya pe ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'e 'bhɛgwlɛn‑ 'la ‑za sɔ 'e ni, pɛ ‑o ‑a ma.»
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Lazaa ma ga 'ɛ yaa nu klɛlɛ ‑a dɛpɛ 'le. 'Duŋ‑ 'yee‑ ga 'ɛ ‑e nu klɛlɛ 'ke ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔpɛ 'le; 'bhɛɛ‑ ‑e nu klɛlɛ ‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'tɔbhɔpɛ 'le 'ezin‑.»
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Maati 'pegee Mari, 'bhɛɛ‑ Lazaa ‑za ‑yaa sɔ Zesu ni 'egbɛnɛle.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 'Duŋ‑ ‑ya malawoa 'kaa ga ‑o Lazaa ma, ‑e ꞊bwa 'ezin‑ ‑yrekpaa' plɛ ta ‑e ‑yaa yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kɔɔ' 'niina‑ ‑kɔɔ' ‑zanta' Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi.»
7 Então disse aos seus discípulos:
8 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa zikpale ‑a ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'bhɛ ꞊nɔɔ laa ‑mɔlɛ' ‑li, 'bhɛɛ‑ Zude Zuufu mu 'ɛ ‑yaa zi 'bhii‑ ‑o kpoti 'pa 'e ma, 'bhɛɛ‑ ‑woo 'e dɛ, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'e 'niinale 'ezin‑ 'bhɛɛ‑ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ ɛɛ?»
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Zesu 'bhɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Lɛrɛ vu ta plɛ laa ‑o ‑yrekpaa' do 'yi ɛɛ? 'Ke mɛɛ 'la zan ‑o 'taawo zii' ‑yrekpaa', 'bhɛ zan gaan laa san pɛ 'kedo‑ 'kpɔ ma, ‑amasrɔyi ‑yretɛ' ‑o ‑bhi 'zi.
9 Jesus respondeu:
10 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'taawo zii' ‑bi zi, ‑a gaan san pɛ ma; ‑amasrɔyi 'tɛbhile laa ‑o ‑a ‑lɛɛ.»
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele, 'ke ‑ya 'kpale 'a ta 'ezin‑ dɔɔ: «‑Kɔɔ' 'bhɛgwlɛn‑ Lazaa ‑o yidɛ zi, 'duŋ‑ 'ŋ nu gelɛ ‑a bwelɛ.»
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 ‑Ayile 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa zikpale ‑a ni dɔɔ: «'Ee! Mɛɛzan, 'ke ‑yoo yidɛ 'zi, ‑e nu ‑bheelɛ'.»
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Zesu 'yaa‑ ‑we 'zi 'ke Lazaa gaza 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'le, 'duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpee ma, ‑e ‑yaa ‑we 'zi yidɛza 'te ‑la ‑le.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni kpataakpa dɔɔ: «Lazaa ‑gaa.
14 Então Jesus disse claramente:
15 'Duŋ‑ yaa klɛlawolɛ 'ŋ 'yrɛ ma bhe, 'bhɛ ꞊swa 'mi ni 'ka mu ‑zayi', 'kooko‑ 'ka 'ka kpa 'mi 'yi. 'Duŋ‑ ‑ka 'ka 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ge ‑a ‑din.»
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Toma 'la ‑o 'bhɛ 'tɔkpaa‑ Didimu ('bhɛ 'yi ‑le ‹‑Nɛ Yonɛ‑›), 'bhɛ 'a 'pia‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ ‑vin mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kɔɔ' mu ge ‑a zi 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'kpɛn 'pegee 'yee‑ ‑kɔɔ' Daan mi 'ɛ ‑kɔɔ' ga 'eke‑ zi!»
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Zesu 'bhɔle‑ Betani, 'ke ‑ya yele‑ 'bhii‑ ‑o 'yee‑ Lazaa ꞊bian gban 'bhɛ ‑yrekpaa' yiziɛ ‑le ‑gɛ.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani ‑wa 'ɛ 'pleŋgole ‑yaa Zeruzalɛmu ma kilo yaga.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 'Bhɛla‑ ‑yile, Zuufu ‑bebe mu ‑nwa Maati 'pegee Mari ba ‑o tagalɛ, ‑o nɛɛnɛ‑ Lazaa gaza 'ɛ 'yi.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Maati 'a 'male‑ 'kaa Zesu ‑o zan, 'kee‑ gele‑ ‑a ‑lɛpa' yrɛ nɔɔ‑; 'duŋ‑ Mari ꞊bwa 'fɛ 'lɛ ma.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Maati gele 'tɛnlɛ‑ Zesu ma, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Mɛɛzan, 'kee‑ 'kpa bi ‑gɛ, 'ŋ nɛɛnɛ‑ 'ɛ yaa ‑yaa nu galɛ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 'Duŋ‑ 'an 'yaango‑ 'bhii‑ 'kee‑ pɛ 'oo pɛ 'la 'yrɛwoa‑ ‑Waanbhaa' ma, ‑e nu 'bhɛ 'nalɛ‑ 'e ni 'saanibhe.»
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'E nɛɛnɛ‑ 'ɛ nu bwelɛ gale ba.»
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Maati 'bhɛ zikpaa‑ Zesu ni dɔɔ: «'An 'yaango‑ 'bhii‑ ‑e nu bwelɛ gale ba gbaa mu ‑bwe yi 'ɛ gale ba 'drunyan 'lɛyan yi 'ɛ 'le.»
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Mi ‑le mɛɛ mu bwe gale ba, 'bhɛɛ‑ 'mi ‑le bole ‑yrɛ ma ‑si na mɛɛ ni. 'Ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'ali‑ 'kee‑ ‑gaa, 'ŋ nu ‑a bwelɛ gale ba, 'bhɛɛ‑ ‑e bo ‑a ‑yrɛ ma.
25 Então Jesus afirmou:
26 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑o ‑a ‑yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan laa nu galɛ ‑titi. 'Yee kpa 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi ɛɛ?»
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Maati 'a 'lɛkunle Zesu ni dɔɔ: «‑Aani' Mɛɛzan, 'an 'yaango‑ dɔɔ 'bhi ‑le Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'ɛ 'le, 'bhɛ 'pegee 'bhi ‑le *‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'le; ‑a ‑lɛdulale ‑yaa dɔɔ 'bhi ‑le ‑yaa nu nulɛ 'drunyan 'yi.»
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Maati 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele, 'kee‑ gele‑ ‑a nɛɛnɛ‑ le Mari 'siilɛ‑; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni gaanyi' dɔɔ: «‑Kɔɔ' Daan mi 'ɛ ꞊nwa, ‑yoo 'e 'sii zii'.»
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mari 'bhɛ 'male‑, 'ke ‑ya ‑wlɛnle' blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ Zesu 'lɛpalɛ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 'Duŋ‑ Zesu 'laa wlalɛ ‑li 'bhɛ bhla 'ɛ ba Betani ‑wa 'ɛ 'kpee. Maati 'lɛpaa‑ 'kɛle‑ yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑e ‑yaa ‑li 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Zuufu mu 'la 'yaa‑ Mari ‑din 'fɛ 'ɛ ꞊la ‑a taga zayi', 'mu 'a 'yele‑ 'bhii‑ Mari 'e 'wlɛnle‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑pwɛla 'pɛɛlii‑ blaale‑; 'ke ‑o dɔle‑ ‑a zi. ‑O 'kpee ma ‑e ‑yaa ge 'zi wisilɛ Lazaa bu 'ɛ ta.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Zesu 'yaa‑ yrɛ 'la ꞊nɔɔ, Mari 'bhɔle‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛkpale Zesu ma, 'kee‑ baale' ‑a 'kpɔ ta 'bhɛ gaan ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'kaa: «Mɛɛzan 'kee‑ 'kpa bi ‑gɛ, 'ŋ nɛɛnɛ‑ 'ɛ yaa ‑yaa nu galɛ.»
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Zesu Mari 'yele‑ wisiyrɛ nɔɔ‑, 'bhɛ 'pegee Zuufu mu 'la 'yaa‑ 'yee‑ Mari zi, ‑e 'mu 'yele‑ wisi' yrɛ nɔɔ‑ 'ezin‑, 'bhɛ wisi' ‑gbɔɔ ‑dwa ‑a ‑yrɛ ta 'egbɛnɛle, 'bhɛɛ‑ ‑a zrubatɛdwa.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 'Bhɛɛ‑ 'ke Zesu ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Kaa ꞊bian 'naa‑ ma ɛɛ?» ‑O pe ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, nu a ‑glin doo.»
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 'Bhɛɛ‑ Zesu 'gbu wisia꞊.
35 Jesus chorou.
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑wa pele‑ 'eke‑ ni dɔɔ: «‑Kaa ‑glin doo! 'Gwlaan‑ 'lɛɛ‑ ‑za ‑yaa sɔ ‑a ni dɛ!»
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 'Duŋ‑ ‑o 'ke pe dɔɔ: «'Yee‑ 'la mɛɛ ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ 'yrɛ 'liiploola, yaa ‑yaa sɔ ‑a klɛle‑ 'bhɛɛ‑ Lazaa 'laa ga ɛɛ?»
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Wisi' ‑gbɔɔ dɔ gbɛ drɛɛwoa‑ 'egbɛnɛle Zesu 'yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑ja Lazaa bu 'ɛ ta. ‑A bu 'ɛ 'yaa‑ 'ke vlɛ ‑gluu do ‑la ‑le, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑liitaan 'ke vlɛ ‑kpuŋ ‑gbɛnɛ do ‑la ‑le.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Zesu pe mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka vlɛ ‑kpuŋ 'ɛ go bu ‑gluu 'ɛ 'lii doo!»
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele Maati ni dɔɔ: «'Naa 'pelɛ 'e ni dɔɔ 'kaa 'ke 'yee ꞊kpaa 'mi 'yi, 'e nu ‑Waanbhaa' a 'tɔbhɔleya 'ɛ 'yelɛ ɛɛ?»
40 Jesus respondeu:
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o vlɛ ‑kpuŋ 'ɛ gole‑ bu ‑gluu 'ɛ 'lii. 'Bhɛɛ‑ Zesu 'e 'yrɛkpale laanima, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa', 'mi 'e 'pubɔ‑ ‑amasrɔyi 'ye 'an 'seri 'ɛ 'lɛkwan‑ gban.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 'Mi 'an 'yaango‑ 'bhii‑ 'ye 'an 'seri mu 'ɛ 'lɛkun‑ 'taŋii, 'duŋ‑ 'ŋ 'yoo‑ 'seri 'lɛɛ‑ klɛ 'zi 'e ni, 'ŋ zi mɛɛ mu 'lɛɛ‑ 'wola‑ ‑zayi'; 'kooko‑ ‑woo kpa ‑a ‑yi 'bhii‑ 'bhi ‑le 'mi 'winbwa‑.»
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 ‑E yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wole‑ 'le, 'kee‑ 'pɛɛnle 'eglɔɔle dɔɔ: «Lazaa 'pwɛ ‑gɛ!»
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Lazaa gbaa 'ɛ bwele‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑pwɛla. ‑A gbɛ 'pegee ‑a gaan mu 'ɛ 'yrele‑ ‑yaa 'ke sɔgbɛ mu 'le, 'bhɛɛ‑ sɔgbɛ 'pu do 'kpale‑ ‑yaa ‑a wlɛyi'. Zesu pe ‑o ni 'tɛ dɔɔ: «‑Kaa 'ploo‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ge a 'gbu ma!»
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Zuufu mu 'la ꞊nwa Mari ba, 'bhɛɛ‑ Zesu ‑za 'la ꞊kla, ‑o 'bhɛ 'yele‑, 'ke ‑o ‑bebe ‑o 'kpale 'a ‑yi.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 'Duŋ‑ ‑o 'ke ‑ja Farizi mu 'ɛ ba, 'ke ‑o Zesu klɛza 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnle 'mu ni.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee Farizi mu 'ɛ ‑o ‑waa 'kitikan mɛɛ gblaan ‑lɛdo' 'ɛ 'lɛkpaa‑ 'eke‑ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Kɔɔ' nu ‑mɛ za 'gbu ‑la klɛlɛ ɛɛ? ‑Amasrɔyi ‑yoo 'sɔle‑ maza ‑bebe mu klɛ 'zi.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 'Ke ‑kɔɔ' 'a 'twa‑ 'kee ꞊bwa klɛza ‑glɔɔn mu 'lɛɛ‑ klɛle ma, ‑kɔɔa' mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn nu ‑o 'kpalɛ ‑a ‑yi. 'Ke 'bhɛ ꞊kla, *Romɛ ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑o nu nulɛ ‑kɔɔa' ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ 'pegee ‑kɔɔa' 'klɛɛn 'ɛ 'wilɛ‑ 'dɛ!»
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o ba mɛɛ do 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Kaifu, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'yaa‑ ‑waa' 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii gblaan 'le 'bhɛ lɛɛ 'ɛ ta bhe, 'bhɛ pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'laa ‑za 'kedo‑ 'kpɔ 'yima‑!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 'Kaa 'laa 'yaango‑ dɔɔ 'ke mɛɛ do 'kpɔ ‑gaa 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ 'kpɛn a ‑za ma, 'bhɛ mabhaabhɔ ‑kɔɔ' 'gbu ma 'ke 'bhɛ kan ‑kɔɔa' mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn dɛle ta ɛɛ?»
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 'Duŋ‑ Kaifu ‑jan 'la 'woa‑ bhe, 'bhɛ 'laa dalɛ ‑a 'gbu ba; ‑e ‑yaa 'ke 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii gblaan 'le 'bhɛ lɛɛ 'ɛ 'le, 'bhɛla‑ ‑zayile ‑e ‑yaa ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo 'zi dɔɔ Zesu 'yaa‑ nu galɛ Zuufu mu 'ɛ ni.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 'Duŋ‑ Zesu 'laa ‑yaa nu galɛ Zuufu mu 'ɛ do ‑kplɛn ni. ‑Waanbhaa' a mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'piilale ‑o 'drunyan 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ, ‑e 'yaa‑ nu galɛ 'mu ‑la ni 'ezin‑; 'kooko‑ ‑yoo 'kpɛn 'lɛkpa‑ 'eke‑ ta, 'bhɛɛ‑ ‑yoo klɛ mɛɛ 'si do 'le.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, Zuufu mu a ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑waa ‑kpaa do ma dɔɔ ‑o nu Zesu dɛlɛ.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 'Bhɛla‑ ‑zayile, Zesu 'laa ‑yaa 'kaan zii' ‑li Zuufu mu 'ɛ 'pleŋ‑ mɔkpɛn' 'yrɛ ma kpataakpa. ‑E ‑gwa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑ja 'klɛɛn do 'yi ‑wa do ta ‑kpe 'ɛ ba ‑yrɛ ta. ‑O ‑yaa' 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Efraimu. Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊bwa 'bhɛɛ‑ ‑wa 'ɛ ta ye.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Zuufu mu a Paki 'fɛti 'ɛ ꞊bhwa gban bi ‑wa ‑din. 'Bhɛla‑ ‑yile, mɛɛ ‑bebe ‑ja Zeruzalɛmu 'yee‑ 'fɛti 'ɛ 'lɛɛ, 'kooko‑ ‑o ‑yaa ‑za 'la klɛ ‑waa' 'toŋ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o klɛ 'weŋ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, ‑o 'bhɛ klɛ ‑sɔ.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 ‑O 'yaa‑ Zesu ziglin‑ 'zi 'tɛ. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa bhla 'la ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, ‑o ‑yaa pe 'zi 'eke‑ ni dɔɔ: «‑E ꞊kla 'nale‑ ɛɛ? ‑E nu nulɛ 'fɛti 'ɛ ta taa‑ yaa nu nulɛ ɛɛ?»
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 'Duŋ‑ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee Farizi mu 'ɛ ‑wa ‑pia gban mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑yaa Zesu geyrɛ 'ɛ dɔ, 'bhɛ zan nu 'bhɛ 'pe ‑o ni, 'kooko‑ ‑o ge ‑a 'kunlɛ‑.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.