João 11
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs BKJ
1 ‑O ‑yaa 'gwlaan‑ do sii Lazaa, 'bhɛɛ‑ ga ‑yaa 'bhɛ ma. 'Bhɛ 'yaa‑ da ‑wa 'la ta ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Betani. ‑A nɛɛnɛ‑ ‑le ‑yaa plɛ: Mari 'pegee Maati. 'Bhɛ mu ‑yaa 'yee‑ ‑wa do 'kpɔ 'ɛ 'yela‑ ta 'ezin‑.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari ‑le ‑yaa le 'la ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ do ꞊klaa Mɛɛzan Zesu gaan ma, 'bhɛɛ ‑yoo magwa‑ ‑a winle mu 'ɛ 'le. Ga ‑yaa 'yela‑ nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ Lazaa ma.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'woo‑ nɛɛnɛ‑ le plɛ 'ɛ ‑o mɛɛ winbɔle Zesu ta 'kaa ‑ya pe ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'e 'bhɛgwlɛn‑ 'la ‑za sɔ 'e ni, pɛ ‑o ‑a ma.»
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Lazaa ma ga 'ɛ yaa nu klɛlɛ ‑a dɛpɛ 'le. 'Duŋ‑ 'yee‑ ga 'ɛ ‑e nu klɛlɛ 'ke ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔpɛ 'le; 'bhɛɛ‑ ‑e nu klɛlɛ ‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'tɔbhɔpɛ 'le 'ezin‑.»
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Maati 'pegee Mari, 'bhɛɛ‑ Lazaa ‑za ‑yaa sɔ Zesu ni 'egbɛnɛle.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 'Duŋ‑ ‑ya malawoa 'kaa ga ‑o Lazaa ma, ‑e ꞊bwa 'ezin‑ ‑yrekpaa' plɛ ta ‑e ‑yaa yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kɔɔ' 'niina‑ ‑kɔɔ' ‑zanta' Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi.»
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa zikpale ‑a ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'bhɛ ꞊nɔɔ laa ‑mɔlɛ' ‑li, 'bhɛɛ‑ Zude Zuufu mu 'ɛ ‑yaa zi 'bhii‑ ‑o kpoti 'pa 'e ma, 'bhɛɛ‑ ‑woo 'e dɛ, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'e 'niinale 'ezin‑ 'bhɛɛ‑ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ ɛɛ?»
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Zesu 'bhɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Lɛrɛ vu ta plɛ laa ‑o ‑yrekpaa' do 'yi ɛɛ? 'Ke mɛɛ 'la zan ‑o 'taawo zii' ‑yrekpaa', 'bhɛ zan gaan laa san pɛ 'kedo‑ 'kpɔ ma, ‑amasrɔyi ‑yretɛ' ‑o ‑bhi 'zi.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 'Duŋ‑ 'ke mɛɛ 'la zan 'taawo zii' ‑bi zi, ‑a gaan san pɛ ma; ‑amasrɔyi 'tɛbhile laa ‑o ‑a ‑lɛɛ.»
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele, 'ke ‑ya 'kpale 'a ta 'ezin‑ dɔɔ: «‑Kɔɔ' 'bhɛgwlɛn‑ Lazaa ‑o yidɛ zi, 'duŋ‑ 'ŋ nu gelɛ ‑a bwelɛ.»
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 ‑Ayile 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa zikpale ‑a ni dɔɔ: «'Ee! Mɛɛzan, 'ke ‑yoo yidɛ 'zi, ‑e nu ‑bheelɛ'.»
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Zesu 'yaa‑ ‑we 'zi 'ke Lazaa gaza 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'le, 'duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpee ma, ‑e ‑yaa ‑we 'zi yidɛza 'te ‑la ‑le.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni kpataakpa dɔɔ: «Lazaa ‑gaa.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 'Duŋ‑ yaa klɛlawolɛ 'ŋ 'yrɛ ma bhe, 'bhɛ ꞊swa 'mi ni 'ka mu ‑zayi', 'kooko‑ 'ka 'ka kpa 'mi 'yi. 'Duŋ‑ ‑ka 'ka 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ge ‑a ‑din.»
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Toma 'la ‑o 'bhɛ 'tɔkpaa‑ Didimu ('bhɛ 'yi ‑le ‹‑Nɛ Yonɛ‑›), 'bhɛ 'a 'pia‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ ‑vin mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kɔɔ' mu ge ‑a zi 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'kpɛn 'pegee 'yee‑ ‑kɔɔ' Daan mi 'ɛ ‑kɔɔ' ga 'eke‑ zi!»
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Zesu 'bhɔle‑ Betani, 'ke ‑ya yele‑ 'bhii‑ ‑o 'yee‑ Lazaa ꞊bian gban 'bhɛ ‑yrekpaa' yiziɛ ‑le ‑gɛ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betani ‑wa 'ɛ 'pleŋgole ‑yaa Zeruzalɛmu ma kilo yaga.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 'Bhɛla‑ ‑yile, Zuufu ‑bebe mu ‑nwa Maati 'pegee Mari ba ‑o tagalɛ, ‑o nɛɛnɛ‑ Lazaa gaza 'ɛ 'yi.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Maati 'a 'male‑ 'kaa Zesu ‑o zan, 'kee‑ gele‑ ‑a ‑lɛpa' yrɛ nɔɔ‑; 'duŋ‑ Mari ꞊bwa 'fɛ 'lɛ ma.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Maati gele 'tɛnlɛ‑ Zesu ma, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Mɛɛzan, 'kee‑ 'kpa bi ‑gɛ, 'ŋ nɛɛnɛ‑ 'ɛ yaa ‑yaa nu galɛ.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 'Duŋ‑ 'an 'yaango‑ 'bhii‑ 'kee‑ pɛ 'oo pɛ 'la 'yrɛwoa‑ ‑Waanbhaa' ma, ‑e nu 'bhɛ 'nalɛ‑ 'e ni 'saanibhe.»
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'E nɛɛnɛ‑ 'ɛ nu bwelɛ gale ba.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Maati 'bhɛ zikpaa‑ Zesu ni dɔɔ: «'An 'yaango‑ 'bhii‑ ‑e nu bwelɛ gale ba gbaa mu ‑bwe yi 'ɛ gale ba 'drunyan 'lɛyan yi 'ɛ 'le.»
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Mi ‑le mɛɛ mu bwe gale ba, 'bhɛɛ‑ 'mi ‑le bole ‑yrɛ ma ‑si na mɛɛ ni. 'Ke mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa 'mi 'yi, 'ali‑ 'kee‑ ‑gaa, 'ŋ nu ‑a bwelɛ gale ba, 'bhɛɛ‑ ‑e bo ‑a ‑yrɛ ma.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑o ‑a ‑yrɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑kpaa 'mi 'yi, 'bhɛ zan laa nu galɛ ‑titi. 'Yee kpa 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi ɛɛ?»
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Maati 'a 'lɛkunle Zesu ni dɔɔ: «‑Aani' Mɛɛzan, 'an 'yaango‑ dɔɔ 'bhi ‑le Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'ɛ 'le, 'bhɛ 'pegee 'bhi ‑le *‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'le; ‑a ‑lɛdulale ‑yaa dɔɔ 'bhi ‑le ‑yaa nu nulɛ 'drunyan 'yi.»
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Maati 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele, 'kee‑ gele‑ ‑a nɛɛnɛ‑ le Mari 'siilɛ‑; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni gaanyi' dɔɔ: «‑Kɔɔ' Daan mi 'ɛ ꞊nwa, ‑yoo 'e 'sii zii'.»
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Mari 'bhɛ 'male‑, 'ke ‑ya ‑wlɛnle' blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ Zesu 'lɛpalɛ.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 'Duŋ‑ Zesu 'laa wlalɛ ‑li 'bhɛ bhla 'ɛ ba Betani ‑wa 'ɛ 'kpee. Maati 'lɛpaa‑ 'kɛle‑ yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑e ‑yaa ‑li 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Zuufu mu 'la 'yaa‑ Mari ‑din 'fɛ 'ɛ ꞊la ‑a taga zayi', 'mu 'a 'yele‑ 'bhii‑ Mari 'e 'wlɛnle‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑pwɛla 'pɛɛlii‑ blaale‑; 'ke ‑o dɔle‑ ‑a zi. ‑O 'kpee ma ‑e ‑yaa ge 'zi wisilɛ Lazaa bu 'ɛ ta.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Zesu 'yaa‑ yrɛ 'la ꞊nɔɔ, Mari 'bhɔle‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛkpale Zesu ma, 'kee‑ baale' ‑a 'kpɔ ta 'bhɛ gaan ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'kaa: «Mɛɛzan 'kee‑ 'kpa bi ‑gɛ, 'ŋ nɛɛnɛ‑ 'ɛ yaa ‑yaa nu galɛ.»
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Zesu Mari 'yele‑ wisiyrɛ nɔɔ‑, 'bhɛ 'pegee Zuufu mu 'la 'yaa‑ 'yee‑ Mari zi, ‑e 'mu 'yele‑ wisi' yrɛ nɔɔ‑ 'ezin‑, 'bhɛ wisi' ‑gbɔɔ ‑dwa ‑a ‑yrɛ ta 'egbɛnɛle, 'bhɛɛ‑ ‑a zrubatɛdwa.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 'Bhɛɛ‑ 'ke Zesu ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Kaa ꞊bian 'naa‑ ma ɛɛ?» ‑O pe ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, nu a ‑glin doo.»
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 'Bhɛɛ‑ Zesu 'gbu wisia꞊.
35 Jesus chorou.
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑wa pele‑ 'eke‑ ni dɔɔ: «‑Kaa ‑glin doo! 'Gwlaan‑ 'lɛɛ‑ ‑za ‑yaa sɔ ‑a ni dɛ!»
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 'Duŋ‑ ‑o 'ke pe dɔɔ: «'Yee‑ 'la mɛɛ ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ 'yrɛ 'liiploola, yaa ‑yaa sɔ ‑a klɛle‑ 'bhɛɛ‑ Lazaa 'laa ga ɛɛ?»
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Wisi' ‑gbɔɔ dɔ gbɛ drɛɛwoa‑ 'egbɛnɛle Zesu 'yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑ja Lazaa bu 'ɛ ta. ‑A bu 'ɛ 'yaa‑ 'ke vlɛ ‑gluu do ‑la ‑le, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑liitaan 'ke vlɛ ‑kpuŋ ‑gbɛnɛ do ‑la ‑le.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Zesu pe mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka vlɛ ‑kpuŋ 'ɛ go bu ‑gluu 'ɛ 'lii doo!»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele Maati ni dɔɔ: «'Naa 'pelɛ 'e ni dɔɔ 'kaa 'ke 'yee ꞊kpaa 'mi 'yi, 'e nu ‑Waanbhaa' a 'tɔbhɔleya 'ɛ 'yelɛ ɛɛ?»
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o vlɛ ‑kpuŋ 'ɛ gole‑ bu ‑gluu 'ɛ 'lii. 'Bhɛɛ‑ Zesu 'e 'yrɛkpale laanima, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ Dɛ ‑Waanbhaa', 'mi 'e 'pubɔ‑ ‑amasrɔyi 'ye 'an 'seri 'ɛ 'lɛkwan‑ gban.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 'Mi 'an 'yaango‑ 'bhii‑ 'ye 'an 'seri mu 'ɛ 'lɛkun‑ 'taŋii, 'duŋ‑ 'ŋ 'yoo‑ 'seri 'lɛɛ‑ klɛ 'zi 'e ni, 'ŋ zi mɛɛ mu 'lɛɛ‑ 'wola‑ ‑zayi'; 'kooko‑ ‑woo kpa ‑a ‑yi 'bhii‑ 'bhi ‑le 'mi 'winbwa‑.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 ‑E yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wole‑ 'le, 'kee‑ 'pɛɛnle 'eglɔɔle dɔɔ: «Lazaa 'pwɛ ‑gɛ!»
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Lazaa gbaa 'ɛ bwele‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑pwɛla. ‑A gbɛ 'pegee ‑a gaan mu 'ɛ 'yrele‑ ‑yaa 'ke sɔgbɛ mu 'le, 'bhɛɛ‑ sɔgbɛ 'pu do 'kpale‑ ‑yaa ‑a wlɛyi'. Zesu pe ‑o ni 'tɛ dɔɔ: «‑Kaa 'ploo‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ge a 'gbu ma!»
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Zuufu mu 'la ꞊nwa Mari ba, 'bhɛɛ‑ Zesu ‑za 'la ꞊kla, ‑o 'bhɛ 'yele‑, 'ke ‑o ‑bebe ‑o 'kpale 'a ‑yi.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 'Duŋ‑ ‑o 'ke ‑ja Farizi mu 'ɛ ba, 'ke ‑o Zesu klɛza 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnle 'mu ni.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee Farizi mu 'ɛ ‑o ‑waa 'kitikan mɛɛ gblaan ‑lɛdo' 'ɛ 'lɛkpaa‑ 'eke‑ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Kɔɔ' nu ‑mɛ za 'gbu ‑la klɛlɛ ɛɛ? ‑Amasrɔyi ‑yoo 'sɔle‑ maza ‑bebe mu klɛ 'zi.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 'Ke ‑kɔɔ' 'a 'twa‑ 'kee ꞊bwa klɛza ‑glɔɔn mu 'lɛɛ‑ klɛle ma, ‑kɔɔa' mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn nu ‑o 'kpalɛ ‑a ‑yi. 'Ke 'bhɛ ꞊kla, *Romɛ ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑o nu nulɛ ‑kɔɔa' ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ 'pegee ‑kɔɔa' 'klɛɛn 'ɛ 'wilɛ‑ 'dɛ!»
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o ba mɛɛ do 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Kaifu, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'yaa‑ ‑waa' 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii gblaan 'le 'bhɛ lɛɛ 'ɛ ta bhe, 'bhɛ pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'laa ‑za 'kedo‑ 'kpɔ 'yima‑!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 'Kaa 'laa 'yaango‑ dɔɔ 'ke mɛɛ do 'kpɔ ‑gaa 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ 'kpɛn a ‑za ma, 'bhɛ mabhaabhɔ ‑kɔɔ' 'gbu ma 'ke 'bhɛ kan ‑kɔɔa' mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn dɛle ta ɛɛ?»
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 'Duŋ‑ Kaifu ‑jan 'la 'woa‑ bhe, 'bhɛ 'laa dalɛ ‑a 'gbu ba; ‑e ‑yaa 'ke 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii gblaan 'le 'bhɛ lɛɛ 'ɛ 'le, 'bhɛla‑ ‑zayile ‑e ‑yaa ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo 'zi dɔɔ Zesu 'yaa‑ nu galɛ Zuufu mu 'ɛ ni.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 'Duŋ‑ Zesu 'laa ‑yaa nu galɛ Zuufu mu 'ɛ do ‑kplɛn ni. ‑Waanbhaa' a mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'piilale ‑o 'drunyan 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ, ‑e 'yaa‑ nu galɛ 'mu ‑la ni 'ezin‑; 'kooko‑ ‑yoo 'kpɛn 'lɛkpa‑ 'eke‑ ta, 'bhɛɛ‑ ‑yoo klɛ mɛɛ 'si do 'le.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, Zuufu mu a ‑kuŋlii mu 'ɛ ‑waa ‑kpaa do ma dɔɔ ‑o nu Zesu dɛlɛ.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 'Bhɛla‑ ‑zayile, Zesu 'laa ‑yaa 'kaan zii' ‑li Zuufu mu 'ɛ 'pleŋ‑ mɔkpɛn' 'yrɛ ma kpataakpa. ‑E ‑gwa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑ja 'klɛɛn do 'yi ‑wa do ta ‑kpe 'ɛ ba ‑yrɛ ta. ‑O ‑yaa' 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Efraimu. Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊bwa 'bhɛɛ‑ ‑wa 'ɛ ta ye.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Zuufu mu a Paki 'fɛti 'ɛ ꞊bhwa gban bi ‑wa ‑din. 'Bhɛla‑ ‑yile, mɛɛ ‑bebe ‑ja Zeruzalɛmu 'yee‑ 'fɛti 'ɛ 'lɛɛ, 'kooko‑ ‑o ‑yaa ‑za 'la klɛ ‑waa' 'toŋ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o klɛ 'weŋ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, ‑o 'bhɛ klɛ ‑sɔ.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 ‑O 'yaa‑ Zesu ziglin‑ 'zi 'tɛ. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa bhla 'la ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, ‑o ‑yaa pe 'zi 'eke‑ ni dɔɔ: «‑E ꞊kla 'nale‑ ɛɛ? ‑E nu nulɛ 'fɛti 'ɛ ta taa‑ yaa nu nulɛ ɛɛ?»
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 'Duŋ‑ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee Farizi mu 'ɛ ‑wa ‑pia gban mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑yaa Zesu geyrɛ 'ɛ dɔ, 'bhɛ zan nu 'bhɛ 'pe ‑o ni, 'kooko‑ ‑o ge ‑a 'kunlɛ‑.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.