Atos 9
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA
1 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Sɔlu ‑yaa ‑gblaan ꞊kla zii' Mɛɛzan Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yi 'ezin‑ dɔɔ 'ke ‑yoo ꞊kwan ‑e nu ‑o dɛlɛ. 'Bhɛla‑ ‑yile 'kee‑ gele‑ 'tɛnlɛ‑ 'sraka 'lɛna mi ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ma.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ 'bhɛ 'sɛwɛ mu 'kpa 'a 'kɔɔ; ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑e ge 'bhɛ 'sɛwɛ 'ɛ 'na Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii mu 'ɛ ni Damasi ‑wa 'ɛ ta. 'Ke 'bhɛ ꞊kla 'kee‑ mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ꞊ya 'bhɛ daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la, 'ke 'mu ‑o Mɛɛzan Zesu a zi drɛɛ 'ɛ ta, 'kee‑ ꞊kla 'gwlaan‑ 'le oo, 'kee‑ ꞊kla le 'le oo, ‑e sɔ 'mu 'kunle, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu yre; 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'mu 'le Zeruzalɛmu.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'yee‑ Sɔlu ge bhla zi Damasi 'taa 'ɛ ta, ‑e bhɔlawoa 'bhɛ ‑wa 'ɛ ‑din, 'ke 'tɛbhile ‑yrayra do dale‑ laanima blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'bhile‑ 'ɛ zɛnle‑ ‑a zi.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ baale' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑weli' do male‑ dɔɔ: «Sɔlu, Sɔlu, ‑mɛle ‑kla, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'ŋ ta ɛɛ?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 'Bhɛɛ‑ 'ke 'yee‑ Sɔlu ‑za 'yilrɔkpale dɔɔ: «‑Dele 'e 'le ɛɛ, Mɛɛzan?» 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑weli' 'ɛ pe 'yee‑ Sɔlu ni dɔɔ: «'Yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'mi Zesu ‑la ta bhe.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 'Duŋ‑ 'e 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ ge 'e 'lɛɛ Damasi ‑wa 'ɛ ta. 'E nu ‑za 'la klɛlɛ ‑o nu 'bhɛ 'yaanpelɛ 'e ni 'bhɛ ꞊nɔɔ.»
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu 'pegee 'yee‑ Sɔlu ‑yaa ge 'zi 'eke‑ zi 'yee‑ Damasi 'taa 'ɛ ta, 'mu 'srinna‑ ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'mu tagale ꞊bwa. ‑O 'trɔn 'yaa‑ mɛɛ ‑weli' 'ɛ ma; 'duŋ‑ ‑o ‑yrɛ 'laa ‑yaa mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ma.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'yee‑ Sɔlu 'e 'wlɛnle‑, 'ke ‑ya ‑yrɛ 'liiploole; 'duŋ‑ yaa ‑yaa yrɛ ma ye. ‑Ayile 'ke ‑wa 'kunle ‑a gbɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'kɛle‑ Damasi ‑wa 'ɛ ta.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 ‑A ‑yrɛ 'liitanle ꞊bwa ‑yrekpaa' yaga ta, yaa pɛ bhlelɛ, 'bhɛɛ‑ yaa ‑yi 'milɛ‑.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Zesu a ‑klaŋlanɛ do ‑yaa Damasi, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Ananiasi. 'Bhɛ Mɛɛzan Zesu ꞊ya ‑yrɛ zi yele do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a 'siila‑ dɔɔ: «Ananiasi!» 'Bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ 'siiwli‑ 'ɛ 'lɛkwan‑ dɔɔ: «Oo, 'ŋ 'gbu ‑le ‑gɛ, Mɛɛzan!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 'Bhɛɛ‑ Mɛɛzan pe ‑a ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ ge blaale‑ ‑gbleba 'la ‑wa sii: ‹‑gbleba 'lɛdɔɔle› 'bhɛ ta. Ge wla Zudasi ba 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Kee‑ ꞊wlaa ‑a ꞊nɔɔ, 'gwlaan‑ do malrɔkpa, ‑wa sii Sɔlu, 'kee‑ da Taasi ‑wa 'ɛ ta. 'E nu bhɔlɛ ‑a ta 'ke ‑ya 'seriwo zii',
11 Então o Senhor lhe disse:
12 'bhɛɛ‑ ‑o mɛɛ 'la zan sii Ananiasi, ‑e 'bhɛ ꞊ya ‑yrɛ zi yele do 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊nwa wlalɛ ‑a ta, 'ke 'bhɛ 'e gbɛkpale ‑a ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ ta 'kooko‑ ‑e 'sɔ yrɛ ma yele‑ 'ezin‑.»
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Ananiasi 'a 'pele dɔɔ: «'E! Mɛɛzan, 'an ꞊maa mɛɛ ‑bebe ta dɔɔ 'yee‑ mɛɛ 'la bhe ‑e ‑za 'yɔɔ‑ ‑bebe ꞊kla 'yaa‑ pɛ mɛɛ 'weŋ mu 'ɛ ni Zeruzalɛmu.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 'Bhɛɛ‑ Zeruzalɛmu *'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'bhɛ 'seŋ ꞊naa ‑a ni dɔɔ ‑e nu Damasi ‑gɛ, 'kooko‑ 'kee‑ mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan mu ꞊ya 'ke 'mu 'e kpa 'e 'tɔ 'ɛ 'yi, ‑e 'bhɛ zan mu 'kun, 'bhɛɛ‑ ‑yoo yre.»
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 'Duŋ‑ Mɛɛzan Zesu pe a ni dɔɔ: «Ge a ba, ‑amasrɔyi 'mi ‑le 'a makwan‑, 'kooko‑ ‑e yewo 'mi ni; ‑e nu 'mi 'tɔ 'ɛ zrɔnlɛ 'si 'bhɛɛke mu ni, 'bhɛ 'pegee 'mu ta ‑bhleŋgbe mu 'ɛ ni; 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'mi 'tɔ 'ɛ zrɔnlɛ Izraɛli mɛɛ mu 'ɛ ni 'ezin‑.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 ‑E nu ‑yrɛn mu 'la 'bhlelɛ‑ 'mi ‑zayi', 'mi 'gbu nu 'mu 'kpɛn zrɔnlɛ ‑a ni.»
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Ananiasi gele‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ wlale‑ Zudasi 'a 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya gbɛ 'kpale Sɔlu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ Sɔlu, Mɛɛzan Zesu 'la 'pwɛla‑ 'e ba zi 'ɛ 'lii, 'bhɛ ‑le 'ŋ 'winbwa‑ 'e ta, 'kooko‑ 'e sɔ yrɛ ma ye gbɛ drɛɛwole 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ 'e sɔ 'pale 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ 'le.»
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke pɛ 'ke mu gole‑ Sɔlu 'yrɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu baale' 'bhii‑ kaa kloo mu gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yrɛ ma yele‑ 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ ‑ya ‑wlɛnle', 'ke ‑wa wiiŋfɛle ‑yi ba Zesu Krisi 'tɔ 'yi.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 'Bhɛ blaan, 'kee‑ pɛ bhlele‑, 'bhɛɛ‑ 'ke faŋgan‑ dɔle‑ ‑a ta. Sɔlu ꞊bwa Damasi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yrekpaa' 'dama ꞊kla Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑din.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 'Bhɛ 'waati do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Sɔlu ‑Waanbhaa' a ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wole 'sanle Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la, dɔɔ Zesu ‑le ‑yaa 'ke ‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'le.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Mɛɛ 'la zan mu ‑yaa ‑a wojan mu 'ɛ 'ma zii', ‑e 'mu 'kpeelɛnia, 'bhɛɛ‑ 'mu 'yaa‑ pe 'zi dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ 'yele‑ 'laa ‑yaa ‑yrɛnkpa' zii' mɛɛ 'la zan mu ‑yaa Zesu 'tɔ 'ɛ wo 'zi Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta 'mu ta ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ yaa nulɛ ‑gɛ 'yee‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'wola‑ 'kaama‑ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑yaa nulɛ 'wola‑ 'kun zayi', 'ke ‑yoo yre, 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑o ‑le 'sraka 'lɛ na ‑kuŋlii mu 'ɛ ta Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta ye ɛɛ?»
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 'Duŋ‑ yi 'oo yi, faŋgan‑ baan' 'yaa‑ dɔ 'zi Sɔlu ta; 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa' ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'wo zii' faŋgan‑ ma. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑yaa pe Zuufu mu 'la 'yaa‑ Damasi 'mu ni dɔɔ Zesu ‑le 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi Krisi 'ɛ 'le, 'mu 'liibhaale ‑yaa bo 'mu ma.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑yrekpaa' 'dama 'kanle‑, 'ke Damasi Zuufu mu 'ɛ ‑wa 'kpale do ma dɔɔ ‑o Sɔlu dɛle‑.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 'Duŋ‑ ‑o 'du 'la ꞊kpaa Sɔlu ma, mɛɛ 'ke mu 'a 'kpeelɛkaan 'bhɛ ma. Mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑o ‑yrɛkpa' zii' ‑waa' ‑wa 'kpee 'wlayrɛ‑ mu 'ɛ ba ‑yrekpaa' 'pegee ‑bi zi, 'kooko‑ 'ke ‑o Sɔlu ꞊ya ‑wa dɛ.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ ‑bi do zi, 'ke Sɔlu zi mu 'ɛ ‑wa bɔle ciɛ do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'sanle 'kɛle‑ 'fɛgwlɛ‑ 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa zinale 'fɛ gwlɛ 'ɛ ‑zanta'.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 'Bhɛ blaan, Sɔlu ‑ja Zeruzalɛmu. ‑E bhɔle 'bhɛ ꞊nɔɔ 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑e gele Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ba; 'duŋ‑ 'mu 'kpɛn 'yaa‑ ‑gblaan 'zi ‑a ‑lɛɛ. ‑Amasrɔyi 'bhɛ mu 'kpale‑ laa ‑yaa ‑yi 'bhii‑ ‑e ‑kla 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ kplankplan do 'le.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Banabasi gele‑ 'yee‑ Sɔlu 'le ‑a zi Zesu a 'winbɔwo mu 'ɛ ba. 'Bhɛɛ‑ ‑e Mɛɛzan ꞊ya gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ Damasi zi 'ɛ 'lii, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑janwoa ‑a ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, Banabasi 'bhɛ ‑za mu 'ɛ 'yigɔɔnna ‑o ni. 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑ Sɔlu Mɛɛzan a ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ ꞊woa mɔkpɛn' 'yrɛ ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ Damasi ‑wa 'ɛ ta 'ke yaa gblaan, Banabasi 'bhɛ ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑o ni.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, Sɔlu ꞊bwa Zesu a winbɔwo mu 'ɛ zi. 'Bhɛɛ‑ ‑o 'pegee 'mu ꞊yaa 'eke‑ zi 'ke ‑o ge Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ 'kpee yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ, ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wolele mɛɛ mu 'ɛ ni ‑o zru ba ‑dɔɔ 'le Mɛɛzan 'tɔ 'ɛ 'yi.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 'Bhɛ 'yi bhe, Zuufu mu 'la ꞊yaa Grɛki wli pe, 'yee‑ 'pegee 'mu 'yaa‑ zaabɔ ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ta; 'bhɛla‑ ‑za 'yile‑ 'mu ꞊yaa ‑a dɛ yrɛ ‑glin 'zi.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑a nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'mu 'bhɛ 'male, 'ke 'mu gele‑ 'kɛle‑ Sezare ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛ blaan 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ ‑e ge Taasi.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 'Kee‑ san 'bhɛ 'waati 'ɛ ma, Zude 'klɛɛn 'ɛ 'pegee Galile 'klɛɛn 'ɛ, 'bhɛɛ‑ Samari 'klɛɛn 'ɛ 'yi Zesu 'yi mu 'ɛ 'kpɛn 'yaa‑ yilabla 'yi. Faŋgan‑ ‑yaa ‑o ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa gblaan Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ. ‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'la 'yaa‑ bhɔ 'zi ‑o ba, ‑o baan' 'yaa‑ ꞊kla zii' ‑o ba.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Piɛri ‑yaa 'kaan zii' 'kee‑ Zesu 'yi mu 'ɛ taglin yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. ‑Yrekpaa' do, ‑e ‑ja Zesu 'yi mu 'ɛ 'ke mu taglinlɛ ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 ‑E ꞊bhwa 'bhɛ ꞊nɔɔ mɛɛ do ta. 'Bhɛ lɛɛ 'srwaa‑ ‑le ‑yaa bhe 'ke 'bhɛ yilale ‑o ga 'ɛ 'kɔɔ 'bhɛ 'yila‑ ‑saa 'ɛ ta. ‑O ‑yaa 'bhɛ mɛɛ 'ɛ sii Ene. ‑E ‑yaa 'ke ‑flugba 'le.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 'Bhɛ 'yi, 'ke Piɛri 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «Ene, Zesu Krisi 'e 'bheela‑! 'E 'wlɛn‑ 'bhɛɛ‑ 'e 'yila‑ ‑saa 'ɛ 'si.» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya ‑wlɛnle'.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke Lida ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'pegee Sarɔn ‑gbaŋglo 'yi mu 'ɛ 'kpɛn 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'bheele‑ yele‑, 'ke ‑woo 'kpale Mɛɛzan Krisi 'yi 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'gbu 'nale‑ 'bhɛ ni.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Le do ‑yaa Zope ‑wa 'ɛ ta Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ba, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Tabita; ‑o ‑yaa 'bhɛ 'tɔ 'ɛ pe 'ezin‑ Grɛki wli 'ɛ 'yi dɔɔ Dɔɔkasi; 'bhɛ 'yi ‑le dɔɔ: «Zaan». 'Bhɛ le 'ɛ 'yaa‑ ‑za 'wlan ‑bebe klɛ mɛɛ mu ni 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa bhɔ 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ba.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Piɛri ‑yaa 'waati 'la ba Lida ‑wa 'ɛ ta, 'ke ga 'yee‑ Dɔɔkasi 'kunle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gale‑. ‑O yanle ‑a gbaa 'ɛ 'fɛlele, 'ke ‑o sɔ 'kpale 'bhɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ 'kpaalɛ‑ 'saŋgaso 'kpee 'ɛ do ꞊la.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Zope 'pegee Lida ‑wa mu 'ɛ 'pleŋgole 'la 'yaa‑ 'eke‑ ma 'egbɔɔnle bhe, Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ Zope ‑wa 'ɛ ta, 'mu 'a 'male‑ 'kaa Piɛri ꞊nwa Lida ‑wa 'ɛ ta, 'ke 'mu mɛɛ plɛ winbɔle ‑a ta dɔɔ 'mu ‑sromabɔ ‑a ni, 'bhɛɛ‑ ‑e nu blaale‑ 'saanibhe ‑o ta.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'woo‑ mɛɛ plɛ 'ɛ gele Piɛri 'siilɛ‑ 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'yee‑ Piɛri 'e 'wlɛnle‑ 'kee‑ nule‑ ‑o zi. ‑O bhɔle Zope, 'ke ‑o gele Piɛri 'le Dɔɔkasi gbaa 'ɛ ꞊yaa 'saŋgaso 'kpee 'la ꞊la 'bhɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑, 'ke glaanle mu 'ɛ 'kpɛn ‑o mabɛɛnle 'yee‑ Piɛri ‑din 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o wisile. 'Yee‑ Dɔɔkasi dunɛ‑ mu 'pegee dunɛ‑ tralapɛ mu 'la 'srala‑ ‑o ni ‑e ‑yaa ‑a ‑yrɛ ma 'waati 'la ba, 'ke ‑o 'mu 'kpɛn zrɔnle‑ Piɛri ni.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Piɛri mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'pwɛle 'pɛɛlii‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ 'trɛ ma, 'ke ‑ya 'seriwole ‑Waanbhaa' ni. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya ‑lɛklale gbaa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Tabita, 'e 'wlɛn‑!» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Tabita 'e 'yrɛ 'liiploole, 'kee‑ Piɛri 'yele, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yaale'.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 ‑Ayile, 'ke Piɛri 'a 'kunle ‑a gbɛ ma 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑lawlɛnle. 'Bhɛ blaan, 'ke Piɛri Zesu 'yi mu 'ɛ 'pegee glaanle mu 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Dɔɔkasi 'yrɛ male 'ɛ zrɔnle‑ ‑o 'kpɛn ni.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Zope ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'kpɛn 'yee‑ Dɔɔkasi bweza 'ɛ gale ba 'ɛ 'bhɛ ꞊maa; 'bhɛɛ‑ mɛɛ ‑bebe 'e ꞊kpaa Mɛɛzan Zesu 'yi.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 'Bhɛ blaan, 'ke Piɛri bole‑ Zope 'waati sa. ‑E ꞊bwa ‑zeri mi do ba, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Simɔ.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.