Atos 9

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Sɔlu ‑yaa ‑gblaan ꞊kla zii' Mɛɛzan Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yi 'ezin‑ dɔɔ 'ke ‑yoo ꞊kwan ‑e nu ‑o dɛlɛ. 'Bhɛla‑ ‑yile 'kee‑ gele‑ 'tɛnlɛ‑ 'sraka 'lɛna mi ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ma.
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ 'bhɛ 'sɛwɛ mu 'kpa 'a 'kɔɔ; ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑e ge 'bhɛ 'sɛwɛ 'ɛ 'na Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii mu 'ɛ ni Damasi ‑wa 'ɛ ta. 'Ke 'bhɛ ꞊kla 'kee‑ mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ꞊ya 'bhɛ daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la, 'ke 'mu ‑o Mɛɛzan Zesu a zi drɛɛ 'ɛ ta, 'kee‑ ꞊kla 'gwlaan‑ 'le oo, 'kee‑ ꞊kla le 'le oo, ‑e sɔ 'mu 'kunle, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu yre; 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'mu 'le Zeruzalɛmu.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'yee‑ Sɔlu ge bhla zi Damasi 'taa 'ɛ ta, ‑e bhɔlawoa 'bhɛ ‑wa 'ɛ ‑din, 'ke 'tɛbhile ‑yrayra do dale‑ laanima blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'bhile‑ 'ɛ zɛnle‑ ‑a zi.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ baale' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑weli' do male‑ dɔɔ: «Sɔlu, Sɔlu, ‑mɛle ‑kla, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'ŋ ta ɛɛ?»
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 'Bhɛɛ‑ 'ke 'yee‑ Sɔlu ‑za 'yilrɔkpale dɔɔ: «‑Dele 'e 'le ɛɛ, Mɛɛzan?» 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑weli' 'ɛ pe 'yee‑ Sɔlu ni dɔɔ: «'Yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'mi Zesu ‑la ta bhe.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 'Duŋ‑ 'e 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ ge 'e 'lɛɛ Damasi ‑wa 'ɛ ta. 'E nu ‑za 'la klɛlɛ ‑o nu 'bhɛ 'yaanpelɛ 'e ni 'bhɛ ꞊nɔɔ.»
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu 'pegee 'yee‑ Sɔlu ‑yaa ge 'zi 'eke‑ zi 'yee‑ Damasi 'taa 'ɛ ta, 'mu 'srinna‑ ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'mu tagale ꞊bwa. ‑O 'trɔn 'yaa‑ mɛɛ ‑weli' 'ɛ ma; 'duŋ‑ ‑o ‑yrɛ 'laa ‑yaa mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ma.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'yee‑ Sɔlu 'e 'wlɛnle‑, 'ke ‑ya ‑yrɛ 'liiploole; 'duŋ‑ yaa ‑yaa yrɛ ma ye. ‑Ayile 'ke ‑wa 'kunle ‑a gbɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'kɛle‑ Damasi ‑wa 'ɛ ta.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 ‑A ‑yrɛ 'liitanle ꞊bwa ‑yrekpaa' yaga ta, yaa pɛ bhlelɛ, 'bhɛɛ‑ yaa ‑yi 'milɛ‑.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Zesu a ‑klaŋlanɛ do ‑yaa Damasi, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Ananiasi. 'Bhɛ Mɛɛzan Zesu ꞊ya ‑yrɛ zi yele do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a 'siila‑ dɔɔ: «Ananiasi!» 'Bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ 'siiwli‑ 'ɛ 'lɛkwan‑ dɔɔ: «Oo, 'ŋ 'gbu ‑le ‑gɛ, Mɛɛzan!»
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 'Bhɛɛ‑ Mɛɛzan pe ‑a ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ ge blaale‑ ‑gbleba 'la ‑wa sii: ‹‑gbleba 'lɛdɔɔle› 'bhɛ ta. Ge wla Zudasi ba 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Kee‑ ꞊wlaa ‑a ꞊nɔɔ, 'gwlaan‑ do malrɔkpa, ‑wa sii Sɔlu, 'kee‑ da Taasi ‑wa 'ɛ ta. 'E nu bhɔlɛ ‑a ta 'ke ‑ya 'seriwo zii',
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 'bhɛɛ‑ ‑o mɛɛ 'la zan sii Ananiasi, ‑e 'bhɛ ꞊ya ‑yrɛ zi yele do 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊nwa wlalɛ ‑a ta, 'ke 'bhɛ 'e gbɛkpale ‑a ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ ta 'kooko‑ ‑e 'sɔ yrɛ ma yele‑ 'ezin‑.»
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Ananiasi 'a 'pele dɔɔ: «'E! Mɛɛzan, 'an ꞊maa mɛɛ ‑bebe ta dɔɔ 'yee‑ mɛɛ 'la bhe ‑e ‑za 'yɔɔ‑ ‑bebe ꞊kla 'yaa‑ pɛ mɛɛ 'weŋ mu 'ɛ ni Zeruzalɛmu.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 'Bhɛɛ‑ Zeruzalɛmu *'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'bhɛ 'seŋ ꞊naa ‑a ni dɔɔ ‑e nu Damasi ‑gɛ, 'kooko‑ 'kee‑ mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan mu ꞊ya 'ke 'mu 'e kpa 'e 'tɔ 'ɛ 'yi, ‑e 'bhɛ zan mu 'kun, 'bhɛɛ‑ ‑yoo yre.»
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 'Duŋ‑ Mɛɛzan Zesu pe a ni dɔɔ: «Ge a ba, ‑amasrɔyi 'mi ‑le 'a makwan‑, 'kooko‑ ‑e yewo 'mi ni; ‑e nu 'mi 'tɔ 'ɛ zrɔnlɛ 'si 'bhɛɛke mu ni, 'bhɛ 'pegee 'mu ta ‑bhleŋgbe mu 'ɛ ni; 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'mi 'tɔ 'ɛ zrɔnlɛ Izraɛli mɛɛ mu 'ɛ ni 'ezin‑.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 ‑E nu ‑yrɛn mu 'la 'bhlelɛ‑ 'mi ‑zayi', 'mi 'gbu nu 'mu 'kpɛn zrɔnlɛ ‑a ni.»
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Ananiasi gele‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ wlale‑ Zudasi 'a 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya gbɛ 'kpale Sɔlu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ Sɔlu, Mɛɛzan Zesu 'la 'pwɛla‑ 'e ba zi 'ɛ 'lii, 'bhɛ ‑le 'ŋ 'winbwa‑ 'e ta, 'kooko‑ 'e sɔ yrɛ ma ye gbɛ drɛɛwole 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ 'e sɔ 'pale 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ 'le.»
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke pɛ 'ke mu gole‑ Sɔlu 'yrɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu baale' 'bhii‑ kaa kloo mu gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yrɛ ma yele‑ 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ ‑ya ‑wlɛnle', 'ke ‑wa wiiŋfɛle ‑yi ba Zesu Krisi 'tɔ 'yi.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 'Bhɛ blaan, 'kee‑ pɛ bhlele‑, 'bhɛɛ‑ 'ke faŋgan‑ dɔle‑ ‑a ta. Sɔlu ꞊bwa Damasi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yrekpaa' 'dama ꞊kla Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑din.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 'Bhɛ 'waati do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Sɔlu ‑Waanbhaa' a ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wole 'sanle Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la, dɔɔ Zesu ‑le ‑yaa 'ke ‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'le.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Mɛɛ 'la zan mu ‑yaa ‑a wojan mu 'ɛ 'ma zii', ‑e 'mu 'kpeelɛnia, 'bhɛɛ‑ 'mu 'yaa‑ pe 'zi dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ 'yele‑ 'laa ‑yaa ‑yrɛnkpa' zii' mɛɛ 'la zan mu ‑yaa Zesu 'tɔ 'ɛ wo 'zi Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta 'mu ta ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ yaa nulɛ ‑gɛ 'yee‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'wola‑ 'kaama‑ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑yaa nulɛ 'wola‑ 'kun zayi', 'ke ‑yoo yre, 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑o ‑le 'sraka 'lɛ na ‑kuŋlii mu 'ɛ ta Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta ye ɛɛ?»
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 'Duŋ‑ yi 'oo yi, faŋgan‑ baan' 'yaa‑ dɔ 'zi Sɔlu ta; 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa' ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'wo zii' faŋgan‑ ma. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑yaa pe Zuufu mu 'la 'yaa‑ Damasi 'mu ni dɔɔ Zesu ‑le 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi Krisi 'ɛ 'le, 'mu 'liibhaale ‑yaa bo 'mu ma.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑yrekpaa' 'dama 'kanle‑, 'ke Damasi Zuufu mu 'ɛ ‑wa 'kpale do ma dɔɔ ‑o Sɔlu dɛle‑.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 'Duŋ‑ ‑o 'du 'la ꞊kpaa Sɔlu ma, mɛɛ 'ke mu 'a 'kpeelɛkaan 'bhɛ ma. Mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑o ‑yrɛkpa' zii' ‑waa' ‑wa 'kpee 'wlayrɛ‑ mu 'ɛ ba ‑yrekpaa' 'pegee ‑bi zi, 'kooko‑ 'ke ‑o Sɔlu ꞊ya ‑wa dɛ.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ ‑bi do zi, 'ke Sɔlu zi mu 'ɛ ‑wa bɔle ciɛ do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'sanle 'kɛle‑ 'fɛgwlɛ‑ 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa zinale 'fɛ gwlɛ 'ɛ ‑zanta'.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 'Bhɛ blaan, Sɔlu ‑ja Zeruzalɛmu. ‑E bhɔle 'bhɛ ꞊nɔɔ 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑e gele Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ba; 'duŋ‑ 'mu 'kpɛn 'yaa‑ ‑gblaan 'zi ‑a ‑lɛɛ. ‑Amasrɔyi 'bhɛ mu 'kpale‑ laa ‑yaa ‑yi 'bhii‑ ‑e ‑kla 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ kplankplan do 'le.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Banabasi gele‑ 'yee‑ Sɔlu 'le ‑a zi Zesu a 'winbɔwo mu 'ɛ ba. 'Bhɛɛ‑ ‑e Mɛɛzan ꞊ya gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ Damasi zi 'ɛ 'lii, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑janwoa ‑a ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, Banabasi 'bhɛ ‑za mu 'ɛ 'yigɔɔnna ‑o ni. 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑ Sɔlu Mɛɛzan a ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ ꞊woa mɔkpɛn' 'yrɛ ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ Damasi ‑wa 'ɛ ta 'ke yaa gblaan, Banabasi 'bhɛ ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑o ni.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, Sɔlu ꞊bwa Zesu a winbɔwo mu 'ɛ zi. 'Bhɛɛ‑ ‑o 'pegee 'mu ꞊yaa 'eke‑ zi 'ke ‑o ge Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ 'kpee yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ, ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wolele mɛɛ mu 'ɛ ni ‑o zru ba ‑dɔɔ 'le Mɛɛzan 'tɔ 'ɛ 'yi.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 'Bhɛ 'yi bhe, Zuufu mu 'la ꞊yaa Grɛki wli pe, 'yee‑ 'pegee 'mu 'yaa‑ zaabɔ ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ta; 'bhɛla‑ ‑za 'yile‑ 'mu ꞊yaa ‑a dɛ yrɛ ‑glin 'zi.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑a nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'mu 'bhɛ 'male, 'ke 'mu gele‑ 'kɛle‑ Sezare ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛ blaan 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ ‑e ge Taasi.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 'Kee‑ san 'bhɛ 'waati 'ɛ ma, Zude 'klɛɛn 'ɛ 'pegee Galile 'klɛɛn 'ɛ, 'bhɛɛ‑ Samari 'klɛɛn 'ɛ 'yi Zesu 'yi mu 'ɛ 'kpɛn 'yaa‑ yilabla 'yi. Faŋgan‑ ‑yaa ‑o ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa gblaan Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ. ‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'la 'yaa‑ bhɔ 'zi ‑o ba, ‑o baan' 'yaa‑ ꞊kla zii' ‑o ba.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Piɛri ‑yaa 'kaan zii' 'kee‑ Zesu 'yi mu 'ɛ taglin yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. ‑Yrekpaa' do, ‑e ‑ja Zesu 'yi mu 'ɛ 'ke mu taglinlɛ ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 ‑E ꞊bhwa 'bhɛ ꞊nɔɔ mɛɛ do ta. 'Bhɛ lɛɛ 'srwaa‑ ‑le ‑yaa bhe 'ke 'bhɛ yilale ‑o ga 'ɛ 'kɔɔ 'bhɛ 'yila‑ ‑saa 'ɛ ta. ‑O ‑yaa 'bhɛ mɛɛ 'ɛ sii Ene. ‑E ‑yaa 'ke ‑flugba 'le.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 'Bhɛ 'yi, 'ke Piɛri 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «Ene, Zesu Krisi 'e 'bheela‑! 'E 'wlɛn‑ 'bhɛɛ‑ 'e 'yila‑ ‑saa 'ɛ 'si.» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya ‑wlɛnle'.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke Lida ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'pegee Sarɔn ‑gbaŋglo 'yi mu 'ɛ 'kpɛn 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'bheele‑ yele‑, 'ke ‑woo 'kpale Mɛɛzan Krisi 'yi 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'gbu 'nale‑ 'bhɛ ni.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Le do ‑yaa Zope ‑wa 'ɛ ta Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ba, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Tabita; ‑o ‑yaa 'bhɛ 'tɔ 'ɛ pe 'ezin‑ Grɛki wli 'ɛ 'yi dɔɔ Dɔɔkasi; 'bhɛ 'yi ‑le dɔɔ: «Zaan». 'Bhɛ le 'ɛ 'yaa‑ ‑za 'wlan ‑bebe klɛ mɛɛ mu ni 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa bhɔ 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ba.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Piɛri ‑yaa 'waati 'la ba Lida ‑wa 'ɛ ta, 'ke ga 'yee‑ Dɔɔkasi 'kunle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gale‑. ‑O yanle ‑a gbaa 'ɛ 'fɛlele, 'ke ‑o sɔ 'kpale 'bhɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ 'kpaalɛ‑ 'saŋgaso 'kpee 'ɛ do ꞊la.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Zope 'pegee Lida ‑wa mu 'ɛ 'pleŋgole 'la 'yaa‑ 'eke‑ ma 'egbɔɔnle bhe, Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ Zope ‑wa 'ɛ ta, 'mu 'a 'male‑ 'kaa Piɛri ꞊nwa Lida ‑wa 'ɛ ta, 'ke 'mu mɛɛ plɛ winbɔle ‑a ta dɔɔ 'mu ‑sromabɔ ‑a ni, 'bhɛɛ‑ ‑e nu blaale‑ 'saanibhe ‑o ta.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'woo‑ mɛɛ plɛ 'ɛ gele Piɛri 'siilɛ‑ 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'yee‑ Piɛri 'e 'wlɛnle‑ 'kee‑ nule‑ ‑o zi. ‑O bhɔle Zope, 'ke ‑o gele Piɛri 'le Dɔɔkasi gbaa 'ɛ ꞊yaa 'saŋgaso 'kpee 'la ꞊la 'bhɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑, 'ke glaanle mu 'ɛ 'kpɛn ‑o mabɛɛnle 'yee‑ Piɛri ‑din 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o wisile. 'Yee‑ Dɔɔkasi dunɛ‑ mu 'pegee dunɛ‑ tralapɛ mu 'la 'srala‑ ‑o ni ‑e ‑yaa ‑a ‑yrɛ ma 'waati 'la ba, 'ke ‑o 'mu 'kpɛn zrɔnle‑ Piɛri ni.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Piɛri mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'pwɛle 'pɛɛlii‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ 'trɛ ma, 'ke ‑ya 'seriwole ‑Waanbhaa' ni. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya ‑lɛklale gbaa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Tabita, 'e 'wlɛn‑!» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Tabita 'e 'yrɛ 'liiploole, 'kee‑ Piɛri 'yele, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yaale'.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 ‑Ayile, 'ke Piɛri 'a 'kunle ‑a gbɛ ma 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑lawlɛnle. 'Bhɛ blaan, 'ke Piɛri Zesu 'yi mu 'ɛ 'pegee glaanle mu 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Dɔɔkasi 'yrɛ male 'ɛ zrɔnle‑ ‑o 'kpɛn ni.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Zope ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'kpɛn 'yee‑ Dɔɔkasi bweza 'ɛ gale ba 'ɛ 'bhɛ ꞊maa; 'bhɛɛ‑ mɛɛ ‑bebe 'e ꞊kpaa Mɛɛzan Zesu 'yi.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 'Bhɛ blaan, 'ke Piɛri bole‑ Zope 'waati sa. ‑E ꞊bwa ‑zeri mi do ba, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Simɔ.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.