Atos 9
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARIB
1 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Sɔlu ‑yaa ‑gblaan ꞊kla zii' Mɛɛzan Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yi 'ezin‑ dɔɔ 'ke ‑yoo ꞊kwan ‑e nu ‑o dɛlɛ. 'Bhɛla‑ ‑yile 'kee‑ gele‑ 'tɛnlɛ‑ 'sraka 'lɛna mi ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ma.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ 'bhɛ 'sɛwɛ mu 'kpa 'a 'kɔɔ; ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑e ge 'bhɛ 'sɛwɛ 'ɛ 'na Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii mu 'ɛ ni Damasi ‑wa 'ɛ ta. 'Ke 'bhɛ ꞊kla 'kee‑ mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ꞊ya 'bhɛ daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la, 'ke 'mu ‑o Mɛɛzan Zesu a zi drɛɛ 'ɛ ta, 'kee‑ ꞊kla 'gwlaan‑ 'le oo, 'kee‑ ꞊kla le 'le oo, ‑e sɔ 'mu 'kunle, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu yre; 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'mu 'le Zeruzalɛmu.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'yee‑ Sɔlu ge bhla zi Damasi 'taa 'ɛ ta, ‑e bhɔlawoa 'bhɛ ‑wa 'ɛ ‑din, 'ke 'tɛbhile ‑yrayra do dale‑ laanima blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'bhile‑ 'ɛ zɛnle‑ ‑a zi.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ baale' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑weli' do male‑ dɔɔ: «Sɔlu, Sɔlu, ‑mɛle ‑kla, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'ŋ ta ɛɛ?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 'Bhɛɛ‑ 'ke 'yee‑ Sɔlu ‑za 'yilrɔkpale dɔɔ: «‑Dele 'e 'le ɛɛ, Mɛɛzan?» 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑weli' 'ɛ pe 'yee‑ Sɔlu ni dɔɔ: «'Yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'mi Zesu ‑la ta bhe.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 'Duŋ‑ 'e 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ ge 'e 'lɛɛ Damasi ‑wa 'ɛ ta. 'E nu ‑za 'la klɛlɛ ‑o nu 'bhɛ 'yaanpelɛ 'e ni 'bhɛ ꞊nɔɔ.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu 'pegee 'yee‑ Sɔlu ‑yaa ge 'zi 'eke‑ zi 'yee‑ Damasi 'taa 'ɛ ta, 'mu 'srinna‑ ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'mu tagale ꞊bwa. ‑O 'trɔn 'yaa‑ mɛɛ ‑weli' 'ɛ ma; 'duŋ‑ ‑o ‑yrɛ 'laa ‑yaa mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ma.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'yee‑ Sɔlu 'e 'wlɛnle‑, 'ke ‑ya ‑yrɛ 'liiploole; 'duŋ‑ yaa ‑yaa yrɛ ma ye. ‑Ayile 'ke ‑wa 'kunle ‑a gbɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'kɛle‑ Damasi ‑wa 'ɛ ta.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 ‑A ‑yrɛ 'liitanle ꞊bwa ‑yrekpaa' yaga ta, yaa pɛ bhlelɛ, 'bhɛɛ‑ yaa ‑yi 'milɛ‑.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Zesu a ‑klaŋlanɛ do ‑yaa Damasi, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Ananiasi. 'Bhɛ Mɛɛzan Zesu ꞊ya ‑yrɛ zi yele do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a 'siila‑ dɔɔ: «Ananiasi!» 'Bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ 'siiwli‑ 'ɛ 'lɛkwan‑ dɔɔ: «Oo, 'ŋ 'gbu ‑le ‑gɛ, Mɛɛzan!»
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 'Bhɛɛ‑ Mɛɛzan pe ‑a ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ ge blaale‑ ‑gbleba 'la ‑wa sii: ‹‑gbleba 'lɛdɔɔle› 'bhɛ ta. Ge wla Zudasi ba 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Kee‑ ꞊wlaa ‑a ꞊nɔɔ, 'gwlaan‑ do malrɔkpa, ‑wa sii Sɔlu, 'kee‑ da Taasi ‑wa 'ɛ ta. 'E nu bhɔlɛ ‑a ta 'ke ‑ya 'seriwo zii',
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 'bhɛɛ‑ ‑o mɛɛ 'la zan sii Ananiasi, ‑e 'bhɛ ꞊ya ‑yrɛ zi yele do 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊nwa wlalɛ ‑a ta, 'ke 'bhɛ 'e gbɛkpale ‑a ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ ta 'kooko‑ ‑e 'sɔ yrɛ ma yele‑ 'ezin‑.»
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Ananiasi 'a 'pele dɔɔ: «'E! Mɛɛzan, 'an ꞊maa mɛɛ ‑bebe ta dɔɔ 'yee‑ mɛɛ 'la bhe ‑e ‑za 'yɔɔ‑ ‑bebe ꞊kla 'yaa‑ pɛ mɛɛ 'weŋ mu 'ɛ ni Zeruzalɛmu.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 'Bhɛɛ‑ Zeruzalɛmu *'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'bhɛ 'seŋ ꞊naa ‑a ni dɔɔ ‑e nu Damasi ‑gɛ, 'kooko‑ 'kee‑ mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan mu ꞊ya 'ke 'mu 'e kpa 'e 'tɔ 'ɛ 'yi, ‑e 'bhɛ zan mu 'kun, 'bhɛɛ‑ ‑yoo yre.»
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 'Duŋ‑ Mɛɛzan Zesu pe a ni dɔɔ: «Ge a ba, ‑amasrɔyi 'mi ‑le 'a makwan‑, 'kooko‑ ‑e yewo 'mi ni; ‑e nu 'mi 'tɔ 'ɛ zrɔnlɛ 'si 'bhɛɛke mu ni, 'bhɛ 'pegee 'mu ta ‑bhleŋgbe mu 'ɛ ni; 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'mi 'tɔ 'ɛ zrɔnlɛ Izraɛli mɛɛ mu 'ɛ ni 'ezin‑.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 ‑E nu ‑yrɛn mu 'la 'bhlelɛ‑ 'mi ‑zayi', 'mi 'gbu nu 'mu 'kpɛn zrɔnlɛ ‑a ni.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Ananiasi gele‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ wlale‑ Zudasi 'a 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya gbɛ 'kpale Sɔlu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ Sɔlu, Mɛɛzan Zesu 'la 'pwɛla‑ 'e ba zi 'ɛ 'lii, 'bhɛ ‑le 'ŋ 'winbwa‑ 'e ta, 'kooko‑ 'e sɔ yrɛ ma ye gbɛ drɛɛwole 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ 'e sɔ 'pale 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ 'le.»
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke pɛ 'ke mu gole‑ Sɔlu 'yrɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu baale' 'bhii‑ kaa kloo mu gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yrɛ ma yele‑ 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ ‑ya ‑wlɛnle', 'ke ‑wa wiiŋfɛle ‑yi ba Zesu Krisi 'tɔ 'yi.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 'Bhɛ blaan, 'kee‑ pɛ bhlele‑, 'bhɛɛ‑ 'ke faŋgan‑ dɔle‑ ‑a ta. Sɔlu ꞊bwa Damasi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yrekpaa' 'dama ꞊kla Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑din.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 'Bhɛ 'waati do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Sɔlu ‑Waanbhaa' a ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wole 'sanle Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la, dɔɔ Zesu ‑le ‑yaa 'ke ‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'le.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Mɛɛ 'la zan mu ‑yaa ‑a wojan mu 'ɛ 'ma zii', ‑e 'mu 'kpeelɛnia, 'bhɛɛ‑ 'mu 'yaa‑ pe 'zi dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ 'yele‑ 'laa ‑yaa ‑yrɛnkpa' zii' mɛɛ 'la zan mu ‑yaa Zesu 'tɔ 'ɛ wo 'zi Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta 'mu ta ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ yaa nulɛ ‑gɛ 'yee‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'wola‑ 'kaama‑ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑yaa nulɛ 'wola‑ 'kun zayi', 'ke ‑yoo yre, 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑o ‑le 'sraka 'lɛ na ‑kuŋlii mu 'ɛ ta Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta ye ɛɛ?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 'Duŋ‑ yi 'oo yi, faŋgan‑ baan' 'yaa‑ dɔ 'zi Sɔlu ta; 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa' ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'wo zii' faŋgan‑ ma. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑yaa pe Zuufu mu 'la 'yaa‑ Damasi 'mu ni dɔɔ Zesu ‑le 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi Krisi 'ɛ 'le, 'mu 'liibhaale ‑yaa bo 'mu ma.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑yrekpaa' 'dama 'kanle‑, 'ke Damasi Zuufu mu 'ɛ ‑wa 'kpale do ma dɔɔ ‑o Sɔlu dɛle‑.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 'Duŋ‑ ‑o 'du 'la ꞊kpaa Sɔlu ma, mɛɛ 'ke mu 'a 'kpeelɛkaan 'bhɛ ma. Mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑o ‑yrɛkpa' zii' ‑waa' ‑wa 'kpee 'wlayrɛ‑ mu 'ɛ ba ‑yrekpaa' 'pegee ‑bi zi, 'kooko‑ 'ke ‑o Sɔlu ꞊ya ‑wa dɛ.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ ‑bi do zi, 'ke Sɔlu zi mu 'ɛ ‑wa bɔle ciɛ do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'sanle 'kɛle‑ 'fɛgwlɛ‑ 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa zinale 'fɛ gwlɛ 'ɛ ‑zanta'.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 'Bhɛ blaan, Sɔlu ‑ja Zeruzalɛmu. ‑E bhɔle 'bhɛ ꞊nɔɔ 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑e gele Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ba; 'duŋ‑ 'mu 'kpɛn 'yaa‑ ‑gblaan 'zi ‑a ‑lɛɛ. ‑Amasrɔyi 'bhɛ mu 'kpale‑ laa ‑yaa ‑yi 'bhii‑ ‑e ‑kla 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ kplankplan do 'le.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Banabasi gele‑ 'yee‑ Sɔlu 'le ‑a zi Zesu a 'winbɔwo mu 'ɛ ba. 'Bhɛɛ‑ ‑e Mɛɛzan ꞊ya gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ Damasi zi 'ɛ 'lii, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑janwoa ‑a ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, Banabasi 'bhɛ ‑za mu 'ɛ 'yigɔɔnna ‑o ni. 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑ Sɔlu Mɛɛzan a ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ ꞊woa mɔkpɛn' 'yrɛ ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ Damasi ‑wa 'ɛ ta 'ke yaa gblaan, Banabasi 'bhɛ ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑o ni.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, Sɔlu ꞊bwa Zesu a winbɔwo mu 'ɛ zi. 'Bhɛɛ‑ ‑o 'pegee 'mu ꞊yaa 'eke‑ zi 'ke ‑o ge Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ 'kpee yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ, ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wolele mɛɛ mu 'ɛ ni ‑o zru ba ‑dɔɔ 'le Mɛɛzan 'tɔ 'ɛ 'yi.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 'Bhɛ 'yi bhe, Zuufu mu 'la ꞊yaa Grɛki wli pe, 'yee‑ 'pegee 'mu 'yaa‑ zaabɔ ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ta; 'bhɛla‑ ‑za 'yile‑ 'mu ꞊yaa ‑a dɛ yrɛ ‑glin 'zi.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑a nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'mu 'bhɛ 'male, 'ke 'mu gele‑ 'kɛle‑ Sezare ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛ blaan 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ ‑e ge Taasi.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 'Kee‑ san 'bhɛ 'waati 'ɛ ma, Zude 'klɛɛn 'ɛ 'pegee Galile 'klɛɛn 'ɛ, 'bhɛɛ‑ Samari 'klɛɛn 'ɛ 'yi Zesu 'yi mu 'ɛ 'kpɛn 'yaa‑ yilabla 'yi. Faŋgan‑ ‑yaa ‑o ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa gblaan Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ. ‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'la 'yaa‑ bhɔ 'zi ‑o ba, ‑o baan' 'yaa‑ ꞊kla zii' ‑o ba.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Piɛri ‑yaa 'kaan zii' 'kee‑ Zesu 'yi mu 'ɛ taglin yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. ‑Yrekpaa' do, ‑e ‑ja Zesu 'yi mu 'ɛ 'ke mu taglinlɛ ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 ‑E ꞊bhwa 'bhɛ ꞊nɔɔ mɛɛ do ta. 'Bhɛ lɛɛ 'srwaa‑ ‑le ‑yaa bhe 'ke 'bhɛ yilale ‑o ga 'ɛ 'kɔɔ 'bhɛ 'yila‑ ‑saa 'ɛ ta. ‑O ‑yaa 'bhɛ mɛɛ 'ɛ sii Ene. ‑E ‑yaa 'ke ‑flugba 'le.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 'Bhɛ 'yi, 'ke Piɛri 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «Ene, Zesu Krisi 'e 'bheela‑! 'E 'wlɛn‑ 'bhɛɛ‑ 'e 'yila‑ ‑saa 'ɛ 'si.» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya ‑wlɛnle'.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke Lida ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'pegee Sarɔn ‑gbaŋglo 'yi mu 'ɛ 'kpɛn 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'bheele‑ yele‑, 'ke ‑woo 'kpale Mɛɛzan Krisi 'yi 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'gbu 'nale‑ 'bhɛ ni.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Le do ‑yaa Zope ‑wa 'ɛ ta Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ba, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Tabita; ‑o ‑yaa 'bhɛ 'tɔ 'ɛ pe 'ezin‑ Grɛki wli 'ɛ 'yi dɔɔ Dɔɔkasi; 'bhɛ 'yi ‑le dɔɔ: «Zaan». 'Bhɛ le 'ɛ 'yaa‑ ‑za 'wlan ‑bebe klɛ mɛɛ mu ni 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa bhɔ 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ba.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Piɛri ‑yaa 'waati 'la ba Lida ‑wa 'ɛ ta, 'ke ga 'yee‑ Dɔɔkasi 'kunle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gale‑. ‑O yanle ‑a gbaa 'ɛ 'fɛlele, 'ke ‑o sɔ 'kpale 'bhɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ 'kpaalɛ‑ 'saŋgaso 'kpee 'ɛ do ꞊la.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Zope 'pegee Lida ‑wa mu 'ɛ 'pleŋgole 'la 'yaa‑ 'eke‑ ma 'egbɔɔnle bhe, Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ Zope ‑wa 'ɛ ta, 'mu 'a 'male‑ 'kaa Piɛri ꞊nwa Lida ‑wa 'ɛ ta, 'ke 'mu mɛɛ plɛ winbɔle ‑a ta dɔɔ 'mu ‑sromabɔ ‑a ni, 'bhɛɛ‑ ‑e nu blaale‑ 'saanibhe ‑o ta.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'woo‑ mɛɛ plɛ 'ɛ gele Piɛri 'siilɛ‑ 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'yee‑ Piɛri 'e 'wlɛnle‑ 'kee‑ nule‑ ‑o zi. ‑O bhɔle Zope, 'ke ‑o gele Piɛri 'le Dɔɔkasi gbaa 'ɛ ꞊yaa 'saŋgaso 'kpee 'la ꞊la 'bhɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑, 'ke glaanle mu 'ɛ 'kpɛn ‑o mabɛɛnle 'yee‑ Piɛri ‑din 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o wisile. 'Yee‑ Dɔɔkasi dunɛ‑ mu 'pegee dunɛ‑ tralapɛ mu 'la 'srala‑ ‑o ni ‑e ‑yaa ‑a ‑yrɛ ma 'waati 'la ba, 'ke ‑o 'mu 'kpɛn zrɔnle‑ Piɛri ni.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Piɛri mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'pwɛle 'pɛɛlii‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ 'trɛ ma, 'ke ‑ya 'seriwole ‑Waanbhaa' ni. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya ‑lɛklale gbaa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Tabita, 'e 'wlɛn‑!» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Tabita 'e 'yrɛ 'liiploole, 'kee‑ Piɛri 'yele, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yaale'.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 ‑Ayile, 'ke Piɛri 'a 'kunle ‑a gbɛ ma 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑lawlɛnle. 'Bhɛ blaan, 'ke Piɛri Zesu 'yi mu 'ɛ 'pegee glaanle mu 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Dɔɔkasi 'yrɛ male 'ɛ zrɔnle‑ ‑o 'kpɛn ni.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Zope ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'kpɛn 'yee‑ Dɔɔkasi bweza 'ɛ gale ba 'ɛ 'bhɛ ꞊maa; 'bhɛɛ‑ mɛɛ ‑bebe 'e ꞊kpaa Mɛɛzan Zesu 'yi.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 'Bhɛ blaan, 'ke Piɛri bole‑ Zope 'waati sa. ‑E ꞊bwa ‑zeri mi do ba, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Simɔ.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.