Atos 7

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'bhɛ Etiɛni 'lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛ mu 'ɛ ‑woo ‑jan mu 'la 'kpɛn 'wo zii' bhe, wlan ‑le 'mu ‑le ɛɛ?»
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 'Bhɛɛ‑ Etiɛni 'a 'lɛkwan꞊ ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ mu 'pegee 'ŋ dɛ mu, ‑ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ ni 'elrele doo. ‑Kɔɔ' ‑gbɔɔ *Abraamu ge ‑lɛɛ 'ɛ 'le Aran, ‑Waanbhaa' 'la 'tɔbhɔle ‑o 'bhɛ 'pwɛla‑ ‑a ba, 'ke ‑yoo 'bhɛ 'waati 'ɛ ba Mezopotami 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia Abraamu ni dɔɔ: ‹Go 'e ꞊ya 'klɛɛn 'yi 'bhɛ 'pegee go 'yaa‑ 'fa ꞊la mu 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ ge yala‑ 'ŋ nu 'klɛɛn 'la zrɔnlɛ 'e ni 'bhɛ 'yi.›
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Abraamu gole‑ Kalide mu a 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ yaalɛ Aran. 'Bhɛ blaan, 'ke Abraamu dɛ gale‑. ‑Ayile 'ke ‑Waanbhaa' 'a 'pele ‑a ni dɔɔ ‑e go Aran. 'Bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ‑o 'klɛɛn 'la 'yi ‑zɔn ‑gɛ, ‑e ꞊nwa yaalɛ 'bhɛ 'yi 'tɛ.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' laa yrɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'nalɛ‑ ‑a ni ‑a 'ciɛn 'le 'bhɛ 'klɛɛn 'lɛɛ‑ 'yi, 'ali‑ 'ke 'bhɛ klɛ 'trɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'le 'bhii‑ mɛɛ gaan ‑gluu gbɛɛn‑. 'Duŋ‑ ‑ya ‑liiwli' ꞊naa ‑a ni dɔɔ ‑e nu 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'nalɛ‑ ‑a ni ‑a 'ciɛn 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'bhɛ klɛlɛ 'ezin‑ ‑a 'srɛ mu a pɛ 'le 'yee‑ blaan. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'bhɛ 'waati 'ɛ ba 'ke Abraamu 'nɛ 'laa klɛlɛ ‑li.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 ‑Waanbhaa' ‑janwoa ‑a ni gɔnɛ‑ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ dɔɔ: ‹'E 'srɛ mu nu gelɛ yaalɛ 'klɛɛn 'bhɛɛke do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yi mu 'ɛ nu ‑o klɛlɛ 'mu a lu mu 'le 'bhɛ ꞊nɔɔ ye; 'bhɛɛ‑ 'mu nu ‑yrɛnkpalɛ ‑o ta lɛɛ ‑kɛmɛ yiziɛ ta.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 'Duŋ‑ ‑o nu klɛlɛ lu mu 'le 'klɛɛn 'la 'yi, 'mi nu ‑kpan 'kpaalɛ‑ 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi mɛɛ mu 'ɛ 'lii. 'Bhɛ blaan, ‑o nu golɛ 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑o nu nulɛ 'mi ‑Waanbhaa' gbalɛ 'klɛɛn 'lɛɛ‑ 'bhɛ 'yi ‑gɛ.›
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, ‑Waanbhaa' *‑bhoolaya do ‑dwa 'yee‑ 'gbu 'pegee Abraamu 'pleŋ. 'Bhɛ ‑bhoolaya 'ɛ 'tɔɔmasie ‑le 'ke 'gwlaan‑ mu wlalele 'klɛɛn 'yi 'le. 'Bhɛla‑ ‑yile Abraamu 'a gbe Izaki ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi 'bhɛ 'yale‑ blaan ‑gbɛɛyi' do; 'bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, Izaki 'bhɛ gbe Zakɔbu ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi, 'bhɛɛ‑ Zakɔbu ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ vu ta plɛ 'ɛ ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi.»
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 «‑O ‑yaa 'bhɛ 'yi bhe 'tɛ, 'ke 'yee‑ Zakɔbu gbe mu 'ɛ zranwole ‑o nɛɛnɛ‑ Zozɛfu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa gɔnle‑ Ezipu 'taa ta ge mu 'ke mu 'kɔɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑ja klɛlɛ lu 'le Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' ‑yaa 'yee‑ Zozɛfu zi 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi. ‑Ya ‑gwa 'bhɛ ‑yrɛn mu 'ɛ 'kpɛn 'yi, 'kee‑ ‑zadɔleya nale‑ ‑a ni, 'bhɛɛ‑ ‑ya ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'yee‑ Zozɛfu ꞊swa 'bhɛ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑bhleŋgbe Faraɔn 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a ꞊kla Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'kpɛn ta ‑janmatii 'le, 'bhɛ 'pegee 'bhɛ a ‑bhleŋgbe 'fa ꞊la mu 'ɛ 'kpɛn ta ‑kuŋlii 'le 'ezin‑.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke ‑gu do dɔle‑ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'kpɛn 'pegee Kanaa 'klɛɛn 'ɛ 'kpɛn 'yi. 'Bhɛ ‑gu 'ɛ 'bhɛ 'trɛbhɔ ‑gbɛnɛ 'yɔɔ‑ do ꞊kpaa ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ pɛle 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑yaa ‑o 'kɔɔ‑.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 ‑O ‑yaa 'bhɛ 'yi bhe oo, 'ke Zakɔbu 'a 'male‑ dɔɔ ‑o sɔ pɛle ‑srɔɔwole Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'ɛ 'winbɔwo gbɛ ‑lwa wole‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ pɛle ‑lɔ zayi'. 'Bhɛ mu ‑ja pɛle ‑lɔlɛ', 'bhɛɛ‑ 'mu ꞊nwa 'bhɛ 'le.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 'Bhɛ mu ge gbɛ plɛ mi 'ɛ yi Ezipu, 'ke Zozɛfu 'a 'gbu tapwɛle ‑a nɛɛnɛ‑ mu 'ɛ ni, ‑amasrɔyi 'mu 'laa ‑a madɔlɛ. 'Bhɛɛ‑ 'ke Faraɔn Zozɛfu 'si mu 'ɛ dɔle‑ 'tɛ.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zozɛfu mɛɛ mu winbɔle 'kaa 'mu ge ‑a dɛ 'pegee 'bhɛ a 'fa ꞊la mu 'ɛ 'kpɛn 'sii‑. ‑O ‑yaa mɛɛ mia yaga bhɛ vu ta 'soo (75).
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, 'ke Zakɔbu gele‑ yaalɛ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'yee‑ 'pegee ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'ɛ ‑waa' 'trɛ ta yanle‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ ye.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o nule‑ ‑o 'kpɛn gbaa mu 'ɛ 'le Sikɛmu, 'bhɛɛ‑ bu ‑gluu 'la Abraamu 'bhɛ ꞊lwa ‑gɔli' ma Amɔri gbe mu 'ɛ 'kɔɔ Sikɛmu, ‑o ꞊nwa ‑o binlɛ 'bhɛ bu ‑gluu 'ɛ 'yi.»
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 «'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ ꞊naa *Abraamu ni pɛ 'la 'naza‑ ta 'elwale ‑sɔ ‑a 'srɛ mu 'ɛ go zayi' luya 'yi Ezipu, 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'lɛsɔ 'waati 'ɛ 'bhɔlela ꞊saan ‑wa ‑din; 'ke ‑kɔɔa' 'si mu 'ɛ ‑o baan' 'klale ‑o ba 'ke ‑o klɛle‑ 'ebebele Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 'Bhɛɛ‑ ‑bhleŋgbe drɛɛ 'la 'bhɛ 'laa Zozɛfu dɔlɛ, 'bhɛ 'yalaa‑ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ ta 'tɛ.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 'Bhɛ ‑bhleŋgbe drɛɛ 'ɛ 'bhɛ ‑kɔɔa' 'si mu 'ɛ 'yinia‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yrɛnkpaa ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'ɛ ta 'ebebele. 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia ‑o ni dɔɔ ‑woo ‑nɛ 'yiɛntɛnnɛ mu 'ɛ blin yue 'ɛ ba kpaŋma 'bhɛɛ‑ 'mu ga, 'kooko‑ ‑o klu laa bo.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke ‑o Moizi 'yale 'tɛ: 'bhɛ 'yaa‑ lele, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑za ‑yaa sɔ ‑Waanbhaa' ni. ‑A dɛ 'pegee ‑a nɛɛ 'a ‑gaanna ‑waa' 'fɛ 'ɛ ꞊la mlɛ yaga ‑la 'ke ‑wa ‑lɛbɔ'.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 'Bhɛɛ‑ ‑wa yele 'bhii‑ waa ‑yaa sɔ ‑a gaanle‑ ‑li 'waati 'la ba, 'ke ‑o 'ploole ‑a ma 'pɛɛlii‑ yrɛ do nɔɔ‑. 'Duŋ‑ 'ke Faraɔn 'lu 'ɛ 'bhɛ 'a 'sile, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'trole, 'ke 'bhɛ 'a klɛle‑ 'bhii‑ 'bhɛ 'gbu 'nɛ ‑kpɔsɔɔ 'le.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, ‑o Moizi ‑daanna Ezipu mu a ‑zayaangoleya 'ɛ 'kpɛn 'le. 'Bhɛɛ‑ ‑e ꞊kla mɛɛ ‑glɔɔ do 'le, ‑a klɛza 'pegee ‑a ‑liiwli' mu 'ɛ ma.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Moizi lɛɛ ‑yaa lɛɛ mia plɛ 'waati 'la ba, 'ke ‑ya 'kpale dɔɔ ‑e gele‑ 'pwɛlɛ‑ ‑a nɛɛnɛ‑ Izraɛli mu 'ɛ ta.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ Ezipu mɛɛ do yele‑ 'ke 'bhɛ ‑o ‑yrɛnkpa' zii' ‑a nɛɛnɛ‑ mu 'ɛ do ta; ‑ayile 'kee‑ gele‑ 'bhɛ tagwledanlɛ 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Ezipu mi 'ɛ dɛle‑.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Moizi 'kpee ma ‑bi ‑a nɛɛnɛ‑ Izraɛli mu 'ɛ 'yaa‑ nu ‑a ‑yimalɛ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑yaa zan ‑o golɛ ‑yrɛn 'yi 'yee‑ Moizi ‑la 'srɔyi, 'ke ‑yoo go Ezipu 'klɛɛn 'ɛ yi. 'Duŋ‑ 'mu laa ‑a 'yimalɛ 'bhɛ gbɛɛn‑.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, 'ke Moizi 'bhɔle Izraɛli mɛɛ plɛ ta 'ke 'mu ‑o gwledan 'zi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑e 'mu 'yikwan꞊ 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'yiɛnii mu, 'ka ‑o nɛɛnɛ‑ ma do mu 'le, ‑mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o gwledan 'zi ɛɛ?›
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ 'la zan ‑yaa 'bhɛ ‑vindo' mi 'ɛ zɔn 'zi, 'bhɛ Moizi ‑yrɔnna, 'ke 'bhɛ 'a pele‑ Moizi ni dɔɔ: ‹‑Dele 'e ꞊kla 'o ta ‑kuŋlii 'pegee 'o 'pleŋ‑ janwo mi 'le ɛɛ?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 'Yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'e 'mi dɛ 'bhii‑ 'e Ezipu mi 'ɛ ꞊dia 'eyaanɔɔ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe ɛɛ?›
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Moizi 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑ 'tɛ, 'kee‑ blasanle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ bolɛ Madian a 'klɛɛn 'ɛ 'yi. ‑E ꞊bwa 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑nɛ 'gwlaan‑ plɛ ‑srɔɔwoa 'bhɛ ꞊nɔɔ.»
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 «Lɛɛ mia plɛ 'kanle‑ blaan‑, Moizi ‑yaa ‑kpe 'la ‑yoo Sinai vlɛ gɔɔn 'ɛ ‑din 'bhɛ 'wiiŋ‑ 'waati 'la ba, 'ke ‑mlɛkɛ' do 'pwɛle ‑a ba ‑yri lunɛ‑ do 'yi: 'tɛbhile 'yaa‑ 'bhɛ ‑yri lunɛ‑ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑mlɛkɛ' 'ɛ 'yaa‑ 'bhɛ 'tɛbhile 'ɛ 'yi.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Moizi 'bhɛ 'yele‑, 'ke ‑a 'kpeelɛnile ‑a ma. ‑Ya mabɛɛnle ‑saan 'bhɛ ‑din 'waati 'la ba, 'kooko‑ ‑ya ‑glin kplankplan, 'kee‑ Mɛɛzan ‑weli' 'ɛ male‑ dɔɔ:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‹'Mi ‑le 'e ‑gbɔɔ mu a ‑Waanbhaa' 'le, 'mi ‑le 'ke Abraamu 'pegee Izaki 'bhɛɛ‑ Zakɔbu mu a ‑Waanbhaa' 'le.› 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Moizi bɛɛnle 'sanle ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ; 'bhɛɛ‑ yaa dɔlɛ ‑a 'kpee 'ke ‑ya ‑yrɛkpa' 'yee‑ ‑yri lunɛ‑ 'ɛ ta.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'a 'pele 'a ni dɔɔ: ‹'E gaan ma ‑sawla mu 'ɛ go, ‑amasrɔyi 'e dulale ‑o 'trɛ 'la ta bhe, ‑Waanbhaa' 'a 'trɛ 'weŋ ‑le 'kɛle‑.›
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 'Bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' 'a ꞊pia ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: ‹'Mi 'an mɛɛ mu 'ɛ ta ‑yrɛn 'ɛ ꞊ya, 'bhɛ 'pegee 'ŋ ‑waa' wisiwli mu 'ɛ ꞊maa Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi. ‑Ayile 'mi ‑zinaa' 'trɛ ma ‑gɛ ‑o go zayi' luya 'yi. Nu ‑zɔn, 'bhɛɛ‑ 'mi 'e 'winbɔ‑ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi.›»
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 «Izraɛli mu 'ɛ ‑woo ‑baŋgwa 'yee‑ Moizi 'la 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑wa ꞊pia ‑a ni dɔɔ: ‹‑Dele 'e ꞊kla 'o ta ‑kuŋlii 'pegee 'o 'pleŋ‑ ‑janwo' mi 'le ɛɛ,› ‑Waanbhaa' 'yee‑ Moizi do 'kpɔ 'ɛ 'yela‑ winbwa‑ ‑o ta 'bhii‑ ‑o ‑kuŋlii 'pegee ‑o ‑bhee mi 'le 'ke ‑yoo go luya 'yi Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi, ‑mlɛkɛ' 'la 'pwɛla‑ ‑a ba ‑yri lunɛ‑ 'ɛ yi, 'bhɛ a faŋgan‑ 'ɛ 'le.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 'Yee‑ Moizi do 'kpɔ 'ɛ 'yele‑ ‑o ‑gwa luya 'yi Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'kee‑ 'sɔle‑ maza mu 'pegee 'kpeelɛni maza mu klɛ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'ke ‑yoo kan wɛyi‑ 'tɛn 'ɛ ba, 'bhɛ 'pegee ‑kpe 'ɛ ta lɛɛ mia plɛ ta.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ Moizi do 'kpɔ 'ɛ 'yele‑ 'a ꞊pia ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' 'mi winbwa‑ 'ka 'ta gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhii‑ ‑a ‑lɛla' janwo mi do, ‑e nu ‑a ‑lɛla' ‑janwo' mi do winbɔlɛ 'ka ta 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑; 'bhɛ nu klɛlɛ 'ka 'gbu 'srɛ mu 'ɛ do ‑la ‑le.›
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 'Yee‑ Moizi ‑le ‑yaa Izraɛli mu 'ɛ lɛɛ mi 'le ‑o 'klale‑ ‑yaa 'eke‑ ba ‑kpe 'ɛ ta 'waati 'la ba Sinai vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑. ‑Mlɛkɛ' 'la ‑daa ‑Waanbhaa' ba, 'bhɛ ‑jan ꞊kpaa 'yee‑ Moizi 'lii, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu 'lɛnaa꞊ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'ɛ ni. 'Bhɛ 'yi, ‑e ‑jan mu 'la 'srɔɔwoa꞊ ‑Waanbhaa' 'kɔɔ, 'mu sɔ ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'nale ‑kɔɔ' ni.»
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 «'Duŋ‑ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu laa dɔlɛ ‑a wojan mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ ‑woo ‑baŋgwa ‑a ‑yi, 'bhɛɛ‑ ‑woo zru ‑niinaa' Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi pɛ mu 'ɛ ta.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ Moizi 'naagwlɛn‑ Aarɔn ni dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' 'ke mu klɛ 'o ni 'ke 'o 'mu 'ye 'o 'yrɛ mu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'pegee 'mu 'taawo‑ 'eke‑ zi; ‑amasrɔyi Moizi 'la 'bhɛ 'o 'pwɛla‑ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'o 'yrɛ 'laa 'bhɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊kla pɛ 'la 'le 'waa 'bhɛ dɔ.›
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 'Bhɛ 'yi 'tɛ, Moizi 'laa ‑yaa ‑o ‑din yi mu 'la 'le, 'ke ‑wa wlale‑ Aarɔn zi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ drinɛ‑ ‑yrinɛ' do klɛle‑ ‑o ni, 'ke 'bhɛ klɛle‑ ‑waa yo 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'sraka do gole‑ 'bhɛ ni. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, ‑o pɛ 'la ꞊kla ‑o 'gbu 'kɔɔ, 'bhɛ ‑le ꞊kla ‑o zrukpaa' pɛ 'le, 'bhɛɛ ‑o ‑zablaala 'bhɛ ni.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 'Duŋ‑ 'bhɛ 'la gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ ‑Waanbhaa' ma, 'ke 'bhɛ 'bhɛ ‑zanta' dɔle‑ ‑o ni, 'ke 'bhɛ ‑o 'tole 'ke ‑o laanima mlɛ 'pegee ‑yretɛbhɛ, 'bhɛɛ‑ mlɛklɛn‑ mu klɛ ‑o gba yo mu 'le, 'bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑waa' 'sɛwɛ 'ɛ 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 'Yooye‑, 'ka 'laa 'bhɛ 'sraka mu 'ɛ golɛ 'mi ni ‑titi, 'duŋ‑ 'kaa‑ yo 'la 'tɔ ‑o Molɔki,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Etiɛni pe 'ezin‑ dɔɔ: «‑Kɔɔ' ‑gbɔɔ mu ‑yaa ‑kpe 'ɛ ta 'waati 'la ba, sɔkpaa' do ‑le ‑yaa ‑o 'kɔɔ; 'bhɛ sɔkpaa' 'ɛ 'yaa‑ zrɔn 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑o zi. Moizi 'bhɛ sɔkpaa' 'ɛ ‑dwa sɔkpaa' ‑glɔɔn 'la ‑Waanbhaa' 'bhɛ ‑zrɔnna ‑a ni, 'bhɛɛ‑ zi.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Moizi blaan, ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'yee‑ sɔkpaa' 'ɛ ꞊naa ‑o ‑nɛ mu ni. Zozue ‑dwa ‑o ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja 'yee‑ sɔkpaa' 'ɛ 'le ‑waa' 'klɛɛn drɛɛ 'ɛ 'yi. ‑Waanbhaa' 'bhɛ 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ ‑gbian ‑o ‑lɛɛ 'mu a 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu a 'klɛɛn 'ɛ ꞊naa Izraɛli mu 'ɛ ni 'bhɛ 'yi. 'Yee‑ sɔkpaa' 'ɛ ꞊bwa ‑o 'kɔɔ 'fɔke 'bhɛ nu 'tɛnlɛ‑ ‑bhleŋgbe Davidi a pɛ 'waati 'ɛ ma.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 ‑Waanbhaa' zrubhwa‑ *Davidi ma, 'fɔ ‑e ‑sromabwa ‑Waanbhaa' ni dɔɔ 'bhɛ 'a 'to 'ke 'yee‑ Davidi 'gbu ‑a ‑gbɔɔ Zakɔbu a ‑Waanbhaa Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ do dɔ.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Davidi 'gbu 'laa 'bhɛ 'fɛ 'ɛ dɔlɛ, 'fɔ ‑a gbe ‑bhleŋgbe Salomɔ ‑le 'bhɛ ‑dwa 'yee‑ Davidi blaan boolazi.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 'Duŋ‑ ‑kɔɔa' 'yaango‑ 'bhii‑ laanima ‑Waanbhaa' 'ɛ yaa yi bhaaplɛŋ mu 'fɛ 'la ‑dwa 'mu 'gbu 'kɔɔ 'bhɛ ꞊la. 'O 'bhɛ 'yaango‑ 'kɛla ma, 'bhɛ ‑le 'yee‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ ‑jan 'la ꞊woa 'bhɛɛ‑ ma dɔɔ:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Mɛɛzan ‑Waanbhaa' pe dɔɔ: ‹Laflɛ' ‑le 'ke 'an ‑bhleŋgbe 'yaakpe‑ 'ɛ 'le,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 'Mi ‑le 'laa 'bhɛ pɛ mu 'ɛ 'kpɛn klɛlɛ 'mi 'gbu a ‑glɔɔya' 'ɛ 'le ɛɛ?›»
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 'Bhɛɛ‑ Etiɛni pe 'ezin‑ dɔɔ: «'E! Mɛɛ ‑kala' mu! 'Ka 'ka 'trɔn 'pegee 'ka zru mu 'ɛ 'liitaan‑ ‑yaa' 'siiwli‑ mu 'ɛ 'lɛɛ. 'Ka 'laa dɔlɛ ‑a ‑la 'ke 'ka Lii 'Weŋ 'ɛ zru maza klɛ 'waati 'ɛ 'kpɛn ba 'bhii‑ 'ka ‑gbɔɔ mu ‑yaa klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 'Ka ‑gbɔɔ mu laa ‑yrɛnkpalɛ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ ‑de 'gbu ‑la ta ɛɛ? Mɛɛ 'la zan mu Zesu Krisi 'la do ‑kplɛn ‑lɛdɔɔle ‑o ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi 'bhɛ 'nuza‑ 'ɛ ‑lɛɛjanwoa, 'ka ‑gbɔɔ mu 'bhɛ zan mu 'ɛ 'gbu ꞊dia. 'Bhɛɛ‑ ‑zɔn, 'ka ‑dawli' ꞊kpaa 'yee‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'ɛ 'yela‑ gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'kaa ꞊dia.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 'Ka mu 'la 'ka ‑Waanbhaa' a 'toŋ 'ɛ 'srɔɔwoa‑ ‑mlɛkɛ' mu ‑weli' 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'bhɛ 'toŋ 'ɛ ‑klɔsikunlɛ ‑titi!»
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Zuufu mu a 'kitikan mɛɛ ‑lɛdo' 'ɛ ‑o 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'male‑, 'mu 'la gbɛ ‑yɔɔ' 'kɔɔ ‑o ma, 'ke yran ‑gbɛnɛ do wlale‑ ‑o zru 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ woo ‑lɛflɛ' 'sɔnkpale yran 'ɛ 'kɔɔ Etiɛni 'kaama‑.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 'Duŋ‑ Etiɛni 'palela 'yaa‑ 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ 'le, 'bhɛ 'e 'yrɛkpale laanima, 'kee‑ ‑Waanbhaa' a 'tɔbhɔleya ‑bhile' 'ɛ 'yele, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Zesu dulale yele‑ ‑Waanbhaa' ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ ni doo, 'ŋ 'yrɛ ‑o laflɛ' 'ɛ 'liigole ma, 'bhɛɛ‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ dulale ‑o ‑Waanbhaa' ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.»
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Etiɛni 'bhɛ 'pele‑ 'tɛ, 'ke 'woo‑ Zuufu mu 'ɛ ‑o ‑gbekanle 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'trɔn mu 'ɛ 'liitanle (‑amasrɔyi ‑o 'kpee ma Etiɛni ‑yaa ‑Waanbhaa' 'tɔ 'siɛ zii'). ‑Ayile 'ke ‑o 'kpɛn 'klale Etiɛni ta.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 'Ke ‑wa 'kunle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑glaanle', 'ke ‑o gele‑ 'kɛle‑ Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ‑zanta'; 'ke ‑o kpoti mu 'pale 'sanle ‑a ma, 'kooko‑ ‑wa dɛ. ‑A dɛ mu 'ɛ 'bhɛ mu 'mu 'gbu ta dunɛ‑ mu 'ɛ ‑gwa, 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu gbɛkpaa‑ ‑nɛ ‑zwannɛ do 'kɔɔ: ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Sɔlu.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 ‑O ‑yaa kpoti 'pa zii' Etiɛni ma bhla 'la ba, ‑e ‑yaa 'seriwo zii' 'ke ‑ya pe dɔɔ: «Mɛɛzan Zesu, 'mi 'ŋ 'nii‑ 'ɛ gbɛkpaa‑ 'e 'kɔɔ!»
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ 'trɛ ma; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'eglɔɔle dɔɔ: «Mɛɛzan, 'yaa ‑kpan baalɛ ‑o ta 'ŋ dɛza 'lɛɛ‑ ‑zayi'!» ‑E yanle 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele, 'kee‑ gale‑.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.