Atos 7
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARIB
1 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'bhɛ Etiɛni 'lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛ mu 'ɛ ‑woo ‑jan mu 'la 'kpɛn 'wo zii' bhe, wlan ‑le 'mu ‑le ɛɛ?»
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 'Bhɛɛ‑ Etiɛni 'a 'lɛkwan꞊ ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ mu 'pegee 'ŋ dɛ mu, ‑ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ ni 'elrele doo. ‑Kɔɔ' ‑gbɔɔ *Abraamu ge ‑lɛɛ 'ɛ 'le Aran, ‑Waanbhaa' 'la 'tɔbhɔle ‑o 'bhɛ 'pwɛla‑ ‑a ba, 'ke ‑yoo 'bhɛ 'waati 'ɛ ba Mezopotami 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia Abraamu ni dɔɔ: ‹Go 'e ꞊ya 'klɛɛn 'yi 'bhɛ 'pegee go 'yaa‑ 'fa ꞊la mu 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ ge yala‑ 'ŋ nu 'klɛɛn 'la zrɔnlɛ 'e ni 'bhɛ 'yi.›
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Abraamu gole‑ Kalide mu a 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ yaalɛ Aran. 'Bhɛ blaan, 'ke Abraamu dɛ gale‑. ‑Ayile 'ke ‑Waanbhaa' 'a 'pele ‑a ni dɔɔ ‑e go Aran. 'Bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ‑o 'klɛɛn 'la 'yi ‑zɔn ‑gɛ, ‑e ꞊nwa yaalɛ 'bhɛ 'yi 'tɛ.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' laa yrɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'nalɛ‑ ‑a ni ‑a 'ciɛn 'le 'bhɛ 'klɛɛn 'lɛɛ‑ 'yi, 'ali‑ 'ke 'bhɛ klɛ 'trɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'le 'bhii‑ mɛɛ gaan ‑gluu gbɛɛn‑. 'Duŋ‑ ‑ya ‑liiwli' ꞊naa ‑a ni dɔɔ ‑e nu 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'nalɛ‑ ‑a ni ‑a 'ciɛn 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'bhɛ klɛlɛ 'ezin‑ ‑a 'srɛ mu a pɛ 'le 'yee‑ blaan. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'bhɛ 'waati 'ɛ ba 'ke Abraamu 'nɛ 'laa klɛlɛ ‑li.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 ‑Waanbhaa' ‑janwoa ‑a ni gɔnɛ‑ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ dɔɔ: ‹'E 'srɛ mu nu gelɛ yaalɛ 'klɛɛn 'bhɛɛke do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yi mu 'ɛ nu ‑o klɛlɛ 'mu a lu mu 'le 'bhɛ ꞊nɔɔ ye; 'bhɛɛ‑ 'mu nu ‑yrɛnkpalɛ ‑o ta lɛɛ ‑kɛmɛ yiziɛ ta.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 'Duŋ‑ ‑o nu klɛlɛ lu mu 'le 'klɛɛn 'la 'yi, 'mi nu ‑kpan 'kpaalɛ‑ 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi mɛɛ mu 'ɛ 'lii. 'Bhɛ blaan, ‑o nu golɛ 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑o nu nulɛ 'mi ‑Waanbhaa' gbalɛ 'klɛɛn 'lɛɛ‑ 'bhɛ 'yi ‑gɛ.›
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, ‑Waanbhaa' *‑bhoolaya do ‑dwa 'yee‑ 'gbu 'pegee Abraamu 'pleŋ. 'Bhɛ ‑bhoolaya 'ɛ 'tɔɔmasie ‑le 'ke 'gwlaan‑ mu wlalele 'klɛɛn 'yi 'le. 'Bhɛla‑ ‑yile Abraamu 'a gbe Izaki ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi 'bhɛ 'yale‑ blaan ‑gbɛɛyi' do; 'bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, Izaki 'bhɛ gbe Zakɔbu ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi, 'bhɛɛ‑ Zakɔbu ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ vu ta plɛ 'ɛ ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi.»
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 «‑O ‑yaa 'bhɛ 'yi bhe 'tɛ, 'ke 'yee‑ Zakɔbu gbe mu 'ɛ zranwole ‑o nɛɛnɛ‑ Zozɛfu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa gɔnle‑ Ezipu 'taa ta ge mu 'ke mu 'kɔɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑ja klɛlɛ lu 'le Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' ‑yaa 'yee‑ Zozɛfu zi 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi. ‑Ya ‑gwa 'bhɛ ‑yrɛn mu 'ɛ 'kpɛn 'yi, 'kee‑ ‑zadɔleya nale‑ ‑a ni, 'bhɛɛ‑ ‑ya ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'yee‑ Zozɛfu ꞊swa 'bhɛ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑bhleŋgbe Faraɔn 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a ꞊kla Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'kpɛn ta ‑janmatii 'le, 'bhɛ 'pegee 'bhɛ a ‑bhleŋgbe 'fa ꞊la mu 'ɛ 'kpɛn ta ‑kuŋlii 'le 'ezin‑.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke ‑gu do dɔle‑ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'kpɛn 'pegee Kanaa 'klɛɛn 'ɛ 'kpɛn 'yi. 'Bhɛ ‑gu 'ɛ 'bhɛ 'trɛbhɔ ‑gbɛnɛ 'yɔɔ‑ do ꞊kpaa ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ pɛle 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑yaa ‑o 'kɔɔ‑.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 ‑O ‑yaa 'bhɛ 'yi bhe oo, 'ke Zakɔbu 'a 'male‑ dɔɔ ‑o sɔ pɛle ‑srɔɔwole Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'ɛ 'winbɔwo gbɛ ‑lwa wole‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ pɛle ‑lɔ zayi'. 'Bhɛ mu ‑ja pɛle ‑lɔlɛ', 'bhɛɛ‑ 'mu ꞊nwa 'bhɛ 'le.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 'Bhɛ mu ge gbɛ plɛ mi 'ɛ yi Ezipu, 'ke Zozɛfu 'a 'gbu tapwɛle ‑a nɛɛnɛ‑ mu 'ɛ ni, ‑amasrɔyi 'mu 'laa ‑a madɔlɛ. 'Bhɛɛ‑ 'ke Faraɔn Zozɛfu 'si mu 'ɛ dɔle‑ 'tɛ.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zozɛfu mɛɛ mu winbɔle 'kaa 'mu ge ‑a dɛ 'pegee 'bhɛ a 'fa ꞊la mu 'ɛ 'kpɛn 'sii‑. ‑O ‑yaa mɛɛ mia yaga bhɛ vu ta 'soo (75).
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, 'ke Zakɔbu gele‑ yaalɛ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'yee‑ 'pegee ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'ɛ ‑waa' 'trɛ ta yanle‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ ye.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o nule‑ ‑o 'kpɛn gbaa mu 'ɛ 'le Sikɛmu, 'bhɛɛ‑ bu ‑gluu 'la Abraamu 'bhɛ ꞊lwa ‑gɔli' ma Amɔri gbe mu 'ɛ 'kɔɔ Sikɛmu, ‑o ꞊nwa ‑o binlɛ 'bhɛ bu ‑gluu 'ɛ 'yi.»
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 «'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ ꞊naa *Abraamu ni pɛ 'la 'naza‑ ta 'elwale ‑sɔ ‑a 'srɛ mu 'ɛ go zayi' luya 'yi Ezipu, 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'lɛsɔ 'waati 'ɛ 'bhɔlela ꞊saan ‑wa ‑din; 'ke ‑kɔɔa' 'si mu 'ɛ ‑o baan' 'klale ‑o ba 'ke ‑o klɛle‑ 'ebebele Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 'Bhɛɛ‑ ‑bhleŋgbe drɛɛ 'la 'bhɛ 'laa Zozɛfu dɔlɛ, 'bhɛ 'yalaa‑ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ ta 'tɛ.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 'Bhɛ ‑bhleŋgbe drɛɛ 'ɛ 'bhɛ ‑kɔɔa' 'si mu 'ɛ 'yinia‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yrɛnkpaa ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'ɛ ta 'ebebele. 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia ‑o ni dɔɔ ‑woo ‑nɛ 'yiɛntɛnnɛ mu 'ɛ blin yue 'ɛ ba kpaŋma 'bhɛɛ‑ 'mu ga, 'kooko‑ ‑o klu laa bo.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke ‑o Moizi 'yale 'tɛ: 'bhɛ 'yaa‑ lele, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑za ‑yaa sɔ ‑Waanbhaa' ni. ‑A dɛ 'pegee ‑a nɛɛ 'a ‑gaanna ‑waa' 'fɛ 'ɛ ꞊la mlɛ yaga ‑la 'ke ‑wa ‑lɛbɔ'.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 'Bhɛɛ‑ ‑wa yele 'bhii‑ waa ‑yaa sɔ ‑a gaanle‑ ‑li 'waati 'la ba, 'ke ‑o 'ploole ‑a ma 'pɛɛlii‑ yrɛ do nɔɔ‑. 'Duŋ‑ 'ke Faraɔn 'lu 'ɛ 'bhɛ 'a 'sile, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'trole, 'ke 'bhɛ 'a klɛle‑ 'bhii‑ 'bhɛ 'gbu 'nɛ ‑kpɔsɔɔ 'le.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, ‑o Moizi ‑daanna Ezipu mu a ‑zayaangoleya 'ɛ 'kpɛn 'le. 'Bhɛɛ‑ ‑e ꞊kla mɛɛ ‑glɔɔ do 'le, ‑a klɛza 'pegee ‑a ‑liiwli' mu 'ɛ ma.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Moizi lɛɛ ‑yaa lɛɛ mia plɛ 'waati 'la ba, 'ke ‑ya 'kpale dɔɔ ‑e gele‑ 'pwɛlɛ‑ ‑a nɛɛnɛ‑ Izraɛli mu 'ɛ ta.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ Ezipu mɛɛ do yele‑ 'ke 'bhɛ ‑o ‑yrɛnkpa' zii' ‑a nɛɛnɛ‑ mu 'ɛ do ta; ‑ayile 'kee‑ gele‑ 'bhɛ tagwledanlɛ 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Ezipu mi 'ɛ dɛle‑.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moizi 'kpee ma ‑bi ‑a nɛɛnɛ‑ Izraɛli mu 'ɛ 'yaa‑ nu ‑a ‑yimalɛ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑yaa zan ‑o golɛ ‑yrɛn 'yi 'yee‑ Moizi ‑la 'srɔyi, 'ke ‑yoo go Ezipu 'klɛɛn 'ɛ yi. 'Duŋ‑ 'mu laa ‑a 'yimalɛ 'bhɛ gbɛɛn‑.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, 'ke Moizi 'bhɔle Izraɛli mɛɛ plɛ ta 'ke 'mu ‑o gwledan 'zi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa zi 'bhii‑ ‑e 'mu 'yikwan꞊ 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'yiɛnii mu, 'ka ‑o nɛɛnɛ‑ ma do mu 'le, ‑mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o gwledan 'zi ɛɛ?›
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ 'la zan ‑yaa 'bhɛ ‑vindo' mi 'ɛ zɔn 'zi, 'bhɛ Moizi ‑yrɔnna, 'ke 'bhɛ 'a pele‑ Moizi ni dɔɔ: ‹‑Dele 'e ꞊kla 'o ta ‑kuŋlii 'pegee 'o 'pleŋ‑ janwo mi 'le ɛɛ?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 'Yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'e 'mi dɛ 'bhii‑ 'e Ezipu mi 'ɛ ꞊dia 'eyaanɔɔ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe ɛɛ?›
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Moizi 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑ 'tɛ, 'kee‑ blasanle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ bolɛ Madian a 'klɛɛn 'ɛ 'yi. ‑E ꞊bwa 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑nɛ 'gwlaan‑ plɛ ‑srɔɔwoa 'bhɛ ꞊nɔɔ.»
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 «Lɛɛ mia plɛ 'kanle‑ blaan‑, Moizi ‑yaa ‑kpe 'la ‑yoo Sinai vlɛ gɔɔn 'ɛ ‑din 'bhɛ 'wiiŋ‑ 'waati 'la ba, 'ke ‑mlɛkɛ' do 'pwɛle ‑a ba ‑yri lunɛ‑ do 'yi: 'tɛbhile 'yaa‑ 'bhɛ ‑yri lunɛ‑ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑mlɛkɛ' 'ɛ 'yaa‑ 'bhɛ 'tɛbhile 'ɛ 'yi.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Moizi 'bhɛ 'yele‑, 'ke ‑a 'kpeelɛnile ‑a ma. ‑Ya mabɛɛnle ‑saan 'bhɛ ‑din 'waati 'la ba, 'kooko‑ ‑ya ‑glin kplankplan, 'kee‑ Mɛɛzan ‑weli' 'ɛ male‑ dɔɔ:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‹'Mi ‑le 'e ‑gbɔɔ mu a ‑Waanbhaa' 'le, 'mi ‑le 'ke Abraamu 'pegee Izaki 'bhɛɛ‑ Zakɔbu mu a ‑Waanbhaa' 'le.› 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Moizi bɛɛnle 'sanle ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ; 'bhɛɛ‑ yaa dɔlɛ ‑a 'kpee 'ke ‑ya ‑yrɛkpa' 'yee‑ ‑yri lunɛ‑ 'ɛ ta.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'a 'pele 'a ni dɔɔ: ‹'E gaan ma ‑sawla mu 'ɛ go, ‑amasrɔyi 'e dulale ‑o 'trɛ 'la ta bhe, ‑Waanbhaa' 'a 'trɛ 'weŋ ‑le 'kɛle‑.›
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 'Bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' 'a ꞊pia ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: ‹'Mi 'an mɛɛ mu 'ɛ ta ‑yrɛn 'ɛ ꞊ya, 'bhɛ 'pegee 'ŋ ‑waa' wisiwli mu 'ɛ ꞊maa Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi. ‑Ayile 'mi ‑zinaa' 'trɛ ma ‑gɛ ‑o go zayi' luya 'yi. Nu ‑zɔn, 'bhɛɛ‑ 'mi 'e 'winbɔ‑ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi.›»
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 «Izraɛli mu 'ɛ ‑woo ‑baŋgwa 'yee‑ Moizi 'la 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑wa ꞊pia ‑a ni dɔɔ: ‹‑Dele 'e ꞊kla 'o ta ‑kuŋlii 'pegee 'o 'pleŋ‑ ‑janwo' mi 'le ɛɛ,› ‑Waanbhaa' 'yee‑ Moizi do 'kpɔ 'ɛ 'yela‑ winbwa‑ ‑o ta 'bhii‑ ‑o ‑kuŋlii 'pegee ‑o ‑bhee mi 'le 'ke ‑yoo go luya 'yi Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi, ‑mlɛkɛ' 'la 'pwɛla‑ ‑a ba ‑yri lunɛ‑ 'ɛ yi, 'bhɛ a faŋgan‑ 'ɛ 'le.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 'Yee‑ Moizi do 'kpɔ 'ɛ 'yele‑ ‑o ‑gwa luya 'yi Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'kee‑ 'sɔle‑ maza mu 'pegee 'kpeelɛni maza mu klɛ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'ke ‑yoo kan wɛyi‑ 'tɛn 'ɛ ba, 'bhɛ 'pegee ‑kpe 'ɛ ta lɛɛ mia plɛ ta.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ Moizi do 'kpɔ 'ɛ 'yele‑ 'a ꞊pia ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' 'mi winbwa‑ 'ka 'ta gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhii‑ ‑a ‑lɛla' janwo mi do, ‑e nu ‑a ‑lɛla' ‑janwo' mi do winbɔlɛ 'ka ta 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑; 'bhɛ nu klɛlɛ 'ka 'gbu 'srɛ mu 'ɛ do ‑la ‑le.›
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 'Yee‑ Moizi ‑le ‑yaa Izraɛli mu 'ɛ lɛɛ mi 'le ‑o 'klale‑ ‑yaa 'eke‑ ba ‑kpe 'ɛ ta 'waati 'la ba Sinai vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑. ‑Mlɛkɛ' 'la ‑daa ‑Waanbhaa' ba, 'bhɛ ‑jan ꞊kpaa 'yee‑ Moizi 'lii, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu 'lɛnaa꞊ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'ɛ ni. 'Bhɛ 'yi, ‑e ‑jan mu 'la 'srɔɔwoa꞊ ‑Waanbhaa' 'kɔɔ, 'mu sɔ ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'nale ‑kɔɔ' ni.»
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 «'Duŋ‑ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu laa dɔlɛ ‑a wojan mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ ‑woo ‑baŋgwa ‑a ‑yi, 'bhɛɛ‑ ‑woo zru ‑niinaa' Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi pɛ mu 'ɛ ta.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ Moizi 'naagwlɛn‑ Aarɔn ni dɔɔ: ‹‑Waanbhaa' 'ke mu klɛ 'o ni 'ke 'o 'mu 'ye 'o 'yrɛ mu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'pegee 'mu 'taawo‑ 'eke‑ zi; ‑amasrɔyi Moizi 'la 'bhɛ 'o 'pwɛla‑ Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'o 'yrɛ 'laa 'bhɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊kla pɛ 'la 'le 'waa 'bhɛ dɔ.›
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 'Bhɛ 'yi 'tɛ, Moizi 'laa ‑yaa ‑o ‑din yi mu 'la 'le, 'ke ‑wa wlale‑ Aarɔn zi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ drinɛ‑ ‑yrinɛ' do klɛle‑ ‑o ni, 'ke 'bhɛ klɛle‑ ‑waa yo 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'sraka do gole‑ 'bhɛ ni. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, ‑o pɛ 'la ꞊kla ‑o 'gbu 'kɔɔ, 'bhɛ ‑le ꞊kla ‑o zrukpaa' pɛ 'le, 'bhɛɛ ‑o ‑zablaala 'bhɛ ni.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 'Duŋ‑ 'bhɛ 'la gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ ‑Waanbhaa' ma, 'ke 'bhɛ 'bhɛ ‑zanta' dɔle‑ ‑o ni, 'ke 'bhɛ ‑o 'tole 'ke ‑o laanima mlɛ 'pegee ‑yretɛbhɛ, 'bhɛɛ‑ mlɛklɛn‑ mu klɛ ‑o gba yo mu 'le, 'bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑waa' 'sɛwɛ 'ɛ 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ dɔɔ:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 'Yooye‑, 'ka 'laa 'bhɛ 'sraka mu 'ɛ golɛ 'mi ni ‑titi, 'duŋ‑ 'kaa‑ yo 'la 'tɔ ‑o Molɔki,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Etiɛni pe 'ezin‑ dɔɔ: «‑Kɔɔ' ‑gbɔɔ mu ‑yaa ‑kpe 'ɛ ta 'waati 'la ba, sɔkpaa' do ‑le ‑yaa ‑o 'kɔɔ; 'bhɛ sɔkpaa' 'ɛ 'yaa‑ zrɔn 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑o zi. Moizi 'bhɛ sɔkpaa' 'ɛ ‑dwa sɔkpaa' ‑glɔɔn 'la ‑Waanbhaa' 'bhɛ ‑zrɔnna ‑a ni, 'bhɛɛ‑ zi.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Moizi blaan, ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'yee‑ sɔkpaa' 'ɛ ꞊naa ‑o ‑nɛ mu ni. Zozue ‑dwa ‑o ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja 'yee‑ sɔkpaa' 'ɛ 'le ‑waa' 'klɛɛn drɛɛ 'ɛ 'yi. ‑Waanbhaa' 'bhɛ 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ ‑gbian ‑o ‑lɛɛ 'mu a 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu a 'klɛɛn 'ɛ ꞊naa Izraɛli mu 'ɛ ni 'bhɛ 'yi. 'Yee‑ sɔkpaa' 'ɛ ꞊bwa ‑o 'kɔɔ 'fɔke 'bhɛ nu 'tɛnlɛ‑ ‑bhleŋgbe Davidi a pɛ 'waati 'ɛ ma.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 ‑Waanbhaa' zrubhwa‑ *Davidi ma, 'fɔ ‑e ‑sromabwa ‑Waanbhaa' ni dɔɔ 'bhɛ 'a 'to 'ke 'yee‑ Davidi 'gbu ‑a ‑gbɔɔ Zakɔbu a ‑Waanbhaa Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ do dɔ.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Davidi 'gbu 'laa 'bhɛ 'fɛ 'ɛ dɔlɛ, 'fɔ ‑a gbe ‑bhleŋgbe Salomɔ ‑le 'bhɛ ‑dwa 'yee‑ Davidi blaan boolazi.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 'Duŋ‑ ‑kɔɔa' 'yaango‑ 'bhii‑ laanima ‑Waanbhaa' 'ɛ yaa yi bhaaplɛŋ mu 'fɛ 'la ‑dwa 'mu 'gbu 'kɔɔ 'bhɛ ꞊la. 'O 'bhɛ 'yaango‑ 'kɛla ma, 'bhɛ ‑le 'yee‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ ‑jan 'la ꞊woa 'bhɛɛ‑ ma dɔɔ:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Mɛɛzan ‑Waanbhaa' pe dɔɔ: ‹Laflɛ' ‑le 'ke 'an ‑bhleŋgbe 'yaakpe‑ 'ɛ 'le,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 'Mi ‑le 'laa 'bhɛ pɛ mu 'ɛ 'kpɛn klɛlɛ 'mi 'gbu a ‑glɔɔya' 'ɛ 'le ɛɛ?›»
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 'Bhɛɛ‑ Etiɛni pe 'ezin‑ dɔɔ: «'E! Mɛɛ ‑kala' mu! 'Ka 'ka 'trɔn 'pegee 'ka zru mu 'ɛ 'liitaan‑ ‑yaa' 'siiwli‑ mu 'ɛ 'lɛɛ. 'Ka 'laa dɔlɛ ‑a ‑la 'ke 'ka Lii 'Weŋ 'ɛ zru maza klɛ 'waati 'ɛ 'kpɛn ba 'bhii‑ 'ka ‑gbɔɔ mu ‑yaa klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 'Ka ‑gbɔɔ mu laa ‑yrɛnkpalɛ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ ‑de 'gbu ‑la ta ɛɛ? Mɛɛ 'la zan mu Zesu Krisi 'la do ‑kplɛn ‑lɛdɔɔle ‑o ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi 'bhɛ 'nuza‑ 'ɛ ‑lɛɛjanwoa, 'ka ‑gbɔɔ mu 'bhɛ zan mu 'ɛ 'gbu ꞊dia. 'Bhɛɛ‑ ‑zɔn, 'ka ‑dawli' ꞊kpaa 'yee‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'ɛ 'yela‑ gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'kaa ꞊dia.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 'Ka mu 'la 'ka ‑Waanbhaa' a 'toŋ 'ɛ 'srɔɔwoa‑ ‑mlɛkɛ' mu ‑weli' 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'bhɛ 'toŋ 'ɛ ‑klɔsikunlɛ ‑titi!»
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Zuufu mu a 'kitikan mɛɛ ‑lɛdo' 'ɛ ‑o 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'male‑, 'mu 'la gbɛ ‑yɔɔ' 'kɔɔ ‑o ma, 'ke yran ‑gbɛnɛ do wlale‑ ‑o zru 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ woo ‑lɛflɛ' 'sɔnkpale yran 'ɛ 'kɔɔ Etiɛni 'kaama‑.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 'Duŋ‑ Etiɛni 'palela 'yaa‑ 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ 'le, 'bhɛ 'e 'yrɛkpale laanima, 'kee‑ ‑Waanbhaa' a 'tɔbhɔleya ‑bhile' 'ɛ 'yele, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Zesu dulale yele‑ ‑Waanbhaa' ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ ni doo, 'ŋ 'yrɛ ‑o laflɛ' 'ɛ 'liigole ma, 'bhɛɛ‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ dulale ‑o ‑Waanbhaa' ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.»
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Etiɛni 'bhɛ 'pele‑ 'tɛ, 'ke 'woo‑ Zuufu mu 'ɛ ‑o ‑gbekanle 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'trɔn mu 'ɛ 'liitanle (‑amasrɔyi ‑o 'kpee ma Etiɛni ‑yaa ‑Waanbhaa' 'tɔ 'siɛ zii'). ‑Ayile 'ke ‑o 'kpɛn 'klale Etiɛni ta.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 'Ke ‑wa 'kunle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑glaanle', 'ke ‑o gele‑ 'kɛle‑ Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ‑zanta'; 'ke ‑o kpoti mu 'pale 'sanle ‑a ma, 'kooko‑ ‑wa dɛ. ‑A dɛ mu 'ɛ 'bhɛ mu 'mu 'gbu ta dunɛ‑ mu 'ɛ ‑gwa, 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu gbɛkpaa‑ ‑nɛ ‑zwannɛ do 'kɔɔ: ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Sɔlu.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 ‑O ‑yaa kpoti 'pa zii' Etiɛni ma bhla 'la ba, ‑e ‑yaa 'seriwo zii' 'ke ‑ya pe dɔɔ: «Mɛɛzan Zesu, 'mi 'ŋ 'nii‑ 'ɛ gbɛkpaa‑ 'e 'kɔɔ!»
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ 'trɛ ma; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'eglɔɔle dɔɔ: «Mɛɛzan, 'yaa ‑kpan baalɛ ‑o ta 'ŋ dɛza 'lɛɛ‑ ‑zayi'!» ‑E yanle 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele, 'kee‑ gale‑.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.