Atos 27
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA
1 ‑Wa ‑lɛdulaa 'waati 'la ba dɔɔ 'o nu gelɛ Itali 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑batoŋ' yi, 'ke ‑o Pɔlu 'pegee ‑kaso 'yi 'mu 'ɛ 'ke mu gbɛkpale ‑srwase' mu ‑kuŋlii do 'kɔɔ: ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Zuliusi. 'Bhɛ ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ 'kpale ‑yaa ‑srwase' 'lɛ ‑gbɛnɛ do 'la 'wiiŋ‑ ‑o ‑yaa 'mu sii dɔɔ: «‑Bhleŋgbe ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑yaa' ‑srwase' mu.»
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'o bɔle‑ ‑batoŋ' do 'yi, 'bhɛ ‑batoŋ' 'ɛ ‑daa Adramiti ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ ge 'zi Azi 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑batoŋ' dula‑ ‑wa mu 'ɛ ba ‑yrɛ ta; 'bhɛɛ‑ 'o ‑jilaa 'tɛ. Arisitaki ‑yaa 'o zi, ‑e ‑yaa da Tesaloniki ‑wa la, Masedwani 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke 'o 'bhɔle Sidɔn ‑wa la. 'Duŋ‑ Zuliusi ‑yaa Pɔlu ‑gblakun' zii' 'elrele, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa to 'ke Pɔlu ge 'bhɛ 'bhɛgwlɛn‑ 'ke mu 'pubɔlɛ, 'kooko‑ ‑a maza ‑yaa pɛ yɛkɛ‑ mu 'la ma, ‑e sɔ 'mu ‑srɔɔwole 'mu 'kɔɔ.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 'O gole Sidɔn ‑wa 'ɛ ta, 'ke 'o Sipru 'klɛɛn 'ɛ makpale, ‑amasrɔyi ‑ploo mu 'ɛ 'yaa‑ 'kan zii' 'ke ‑o nu 'o ba ‑yrɛ ta.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 'Bhɛ blaan, 'ke 'o wɛyi‑ 'ɛ takanle, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'kanle‑ Silisi 'pegee Panfili 'klɛɛn mu 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o gele‑ bhɔlɛ wɛyi‑ 'lɛ ma ‑wa 'nɛ do ta: ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Mira, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ Lisi 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 'O ta ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ ‑e ‑batoŋ' do ꞊ya 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta; 'bhɛ ‑daa Alɛzandri ‑wa la, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ ge 'zi Itali 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'o ‑kuŋlii 'ɛ ‑yoo' ꞊bwa 'bhɛ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 'O ‑yrekpaa' ‑bebe ‑gaa wɛyi‑ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yaa‑ ge 'zi yrɛtɛtɛ. 'O 'trɛbhwa‑ 'fruu, 'bhɛɛ‑ 'o 'naa nu bhɔlɛ 'tɛ Kinidi ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ ta. ‑Ploo mu 'ɛ 'yaa‑ 'kan zii' 'ke ‑o nu 'o ba ‑yrɛ ta, 'bhɛla‑ ‑yile 'waa ‑yaa sɔ gele‑ ‑li 'o 'lɛɛ 'egbɔɔnle. ‑Ayile 'o ꞊kaan Krɛti 'klɛɛn 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja Salimone ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ ta.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 'O gele wɛyi‑ 'ɛ ta 'ɛ 'yaa‑ ‑la 'zi 'o ta, 'bhɛla‑ ‑yile 'o ‑ja wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ zi yrɛtɛtɛ, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja bhɔlɛ yrɛ do nɔɔ‑: ‑o ‑yaa 'bhɛ yrɛ 'ɛ sii: «‑Batoŋ' dulayrɛ ‑lrele' mu». ‑E ‑yaa ‑wa 'la 'bhɛ ‑din ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Lase.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 ‑Yrekpaa' ‑bebe ‑kaan 'o ta 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑. 'Bhɛɛ‑ 'waa‑ 'taa 'ɛ 'lɛ klɛle ‑saan 'eglɔɔle. ‑Amasrɔyi Zuufu mu a 'suŋwla bhla 'gbu 'ɛ 'kaan‑ gban bi, 'bhɛɛ‑ ‑niinii' 'kpa bhla ‑gbɛnɛ 'ɛ 'bhɛ 'yaa‑ zan bhɔlɛ 'ezin‑. 'Bhɛla‑ ‑yile, Pɔlu mɛɛ mu 'ɛ 'kpeelɛkanle ‑saan dɔɔ:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 «'Ŋ 'yiɛnii mu, 'ke ‑kɔɔ' ‑ja 'taa 'lɛɛ zi, ‑e nu klɛlɛ ‑kɔɔ' 'gbu ma 'eyɔɔle: ‑amasrɔyi ‑batoŋ' 'pegee ‑a ‑yi 'kwe mu 'ɛ nu 'siɛlɛ‑, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' mu 'gbu 'win nu bolɛ ‑a ‑yi.»
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 'Duŋ‑ 'o ta ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ yaa Pɔlu 'wojan‑ 'ɛ 'klɔsikunlɛ. ‑Ya ꞊kpaa ‑batoŋ' 'bhɔ mi 'ɛ 'pegee 'bhɛ zan 'ɛ 'mu ‑la wojan 'ɛ 'yi.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 'Bhɛ ‑batoŋ' dulayrɛ 'ɛ yaa ‑yaa lele ‑niinii' 'kpa bhla ‑gbɛnɛ 'ɛ zi; 'bhɛla‑ ‑yile mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'yee‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi, ‑o ‑bebe 'a ꞊pia dɔɔ 'o ge yrɛ ‑bhɛɛke' do nɔɔ‑. ‑O 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑o ge 'tɛn ‑batoŋ' dula‑ ‑wa 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Fenisi 'bhɛɛ‑ ma, 'kooko‑ ‑niinii' 'kpa 'waati 'ɛ kan 'o ta 'bhɛ ꞊nɔɔ ye. 'Bhɛ ‑wa 'ɛ 'yaa‑ 'ke Krɛti 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑batoŋ' dula‑ ‑wa 'ɛ do ‑la ‑le; 'bhɛ ‑wa 'ɛ 'lɛklale ‑yaa ‑yretɛbhɛ baa‑ yrɛ nɔɔ‑.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke ‑ploo ‑dɔɔ 'nɛ do 'kanle‑ 'sanle 'kee‑ da wɛyi‑ ba ‑yrɛ ta. ‑O 'kpee ma ‑o ‑yaa sɔ gele‑ ‑waa' 'taa 'ɛ ta 'tɛ. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, piibhɛ kpu ‑gbɛnɛ 'la 'bhɛ ‑batoŋ' 'ɛ dulaa' ‑yi 'ɛ ba, 'ke ‑o 'bhɛ gole‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑batoŋ' 'ɛ 'yrole 'o 'le, 'kee‑ ge Krɛti 'klɛɛn 'ɛ 'yi wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ zi.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 'Duŋ‑ 'o 'yrole‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ 'laa ‑mɔlɛ', 'ke ‑ploo ‑gbɛnɛ do 'kanle‑ 'sanle: 'bhɛ 'yaa‑ da 'zi Krɛti vlɛ gɔɔn mu 'ɛ 'yi, mɛɛ gbɛ ‑yiɛ' ta 'kee‑ nu 'o ba ‑yrɛ ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑ploo 'ɛ sii Erakilɔn.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ ‑ploo ‑gbɛnɛ 'ɛ gele‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'le. 'O gbɛ laa ‑yaa 'sɔle ‑a dulale ta, ‑ayile 'wa ꞊twa 'ke ‑ploo 'ɛ ge 'o 'le ‑batoŋ' 'ɛ 'yi ‑yi 'ɛ ta.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 'Bhɛɛ‑ boolazi, ‑e ‑ja 'kanlɛ‑ 'o 'le wɛyi‑ 'mliŋgole ‑yaa 'trɛ gbɛ ‑nɛ do 'la zi 'bhɛ ‑zanta', ‑o ‑yaa 'bhɛ 'trɛ gbɛ ‑nɛ 'ɛ sii Koda, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ dɔle 'la ꞊yaa ‑ploo 'ɛ 'lɛɛ, 'bhɛ ꞊swa ‑a ‑yikunle. 'Bhɛla‑ ‑yile, mɛɛ ‑bhee ‑batoŋnɛ 'la ꞊yaa 'o 'kɔɔ, 'o ‑dwa 'eglɔɔle 'ke 'o gbɛsɔ 'bhɛ 'kunle ta, 'bhɛɛ‑ 'o 'bhɛ ‑gwa ‑yi 'ɛ ba.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 'O 'yanle‑ ‑a 'pwɛlele ‑yi 'ɛ ba, 'ke 'o ‑batoŋ' ‑gbɛnɛ 'ɛ 'bhɛ 'yrele 'ke bhlɛ mu 'le, 'kooko‑ yaa nu 'siɛlɛ‑. 'Bhɛ blaan, sɔgbɛ mu 'la 'yaa‑ 'yee‑ ‑batoŋ' ‑gbɛnɛ 'ɛ 'lɛdɔɔ‑, ‑a bhɔ mu 'ɛ ‑o 'mu mazinaa ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa ‑gblaan 'zi dɔɔ ‑ploo 'ɛ 'yaa nu gelɛ 'waa‑ ‑batoŋ' 'ɛ zikli 'ɛ gbaanlɛ ‑yrɛntrɛ' 'yi Libi 'klɛɛn 'ɛ ba ‑yrɛ ta.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑ploo ‑gbɛnɛ 'ɛ 'yaa‑ ge 'zi 'o bɛɛnlele 'eglɔɔle. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke 'waa‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi yewo mu 'ɛ ‑wa ‑yi 'kwe mu 'ɛ 'ke mu blinle 'sanle ‑yi 'ɛ ba, 'kooko‑ ‑a gbiŋ go.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 'Bhɛ ‑yrekpaa' yaga mi 'ɛ ma wɛyi‑ 'ɛ ta, 'ke 'woo‑ ‑batoŋ' 'yi yewo mu 'ɛ ‑o 'gbu 'yee‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi yewopɛ mu 'ɛ 'ke blinle‑ ‑yi 'ɛ ba.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 'Bhɛɛ‑ 'o ‑yrekpaa' ‑bebe ‑gaa 'ke 'o 'yrɛ 'laa kpa ‑yretɛbhɛ 'pegee mlɛklɛnnɛ mu ma ‑titi, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑ploo ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑a 'kanle‑ 'ɛ baan' 'yaa‑ ꞊kla zii' ‑a ba 'eglɔɔle 'ezin‑. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'o 'yri 'laa ‑yaa ‑li 'o 'kedo‑ 'kpɔ 'bheele‑ ta.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 ‑A nɔɔ‑ ꞊mwa, 'ke ‑batoŋ' 'yi mu 'ɛ waa pɛ 'kedo‑ 'kpɔ bhle. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Pɔlu dulale' ‑o 'kpɛn 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ 'yiɛnii mu, 'ke 'ka 'ka 'trɔnkpa bi 'ŋ 'wojan‑ 'ɛ ꞊la, ‑kɔɔ' 'laa ‑yaa nu golɛ Krɛti. 'Bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'trɛ 'laa ‑yaa nu bhɔlɛ, 'bhɛ 'pegee ‑kɔɔa' pɛ mu 'ɛ ‑bebe 'laa ‑yaa nu 'siɛlɛ‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ ‑gee'.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 'Duŋ‑ 'mi 'ka 'lia zii' ‑zɔn dɔɔ ‑ka 'ka zru dɔ 'eglɔɔle; ‑amasrɔyi 'ka do 'kpɔ 'win 'laa nu bolɛ ‑a ‑yi, 'ke yaa 'e go ‑kɔɔa' ‑batoŋ' 'ɛ 'bhɛ do ‑kplɛn ba.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 'Ŋ 'yoo‑ ‑Waanbhaa' 'la ‑yaa' mɛɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ 'yoo‑ yewo 'zi 'a ni bhe, ‑yaa' ‑mlɛkɛ' do ‑pwɛla 'ŋ ba ‑zɔn ‑bi 'lɛɛ‑ zi.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia 'ŋ ni dɔɔ: ‹Pɔlu, 'yaa ‑gblaanlɛ'! ‑Yoo 'ke ‑za 'le 'kee‑ ge ‑janwolɛ ‑bhleŋgbe ‑gbɛnɛ 'ɛ 'lɛ ma Rɔmu ‑wa 'ɛ ta; 'bhɛla‑ ‑yile, ‑Waanbhaa' a wlanya 'ɛ ma, 'bhi 'srɔyi, mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn ‑o ‑batoŋ' 'lɛɛ‑ 'yi, 'mu nu golɛ ‑a ‑yi 'ezin‑.›
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ŋ 'yiɛnii mu, ‑ka 'ka zru dɔ 'eglɔɔle; ‑amasrɔyi 'mi 'gbu 'kpale‑ ‑o ‑Waanbhaa' 'yi 'bhii‑ ‑mlɛkɛ' 'ɛ ‑jan yɛkɛ‑ 'la ꞊woa, ‑e nu 'bhɛɛ 'yi za klɛlɛ.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 'Duŋ‑ ‑batoŋ' 'ɛ kli nu gelɛ gbaanlɛ 'trɛ 'yi ‑kɔɔ' 'le 'klɛɛn do 'la 'yi, wɛyi‑ 'mliŋgole ‑o 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ zi.»
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 'O ‑yrekpaa' vu ta yiziɛ mi ma wɛyi‑ 'ɛ ta, blaŋdrɛyi bhla 'ɛ ba, 'ke ‑ploo ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑yoo gele ma 'o 'le 'taŋii wɛyi‑ 'ɛ ta, ‑o ‑yaa' 'bhɛ wɛyi‑ 'ɛ sii ‹Meditrane wɛyi‑›. 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'kee‑ klɛle‑ 'waa‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'bhɔ mu 'ɛ ni 'bhii‑ 'o ꞊bhwa gban wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ zi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o piibhɛ kpu do ‑yrele' bhlɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'bhɛ bhlɛ 'ɛ blinle‑ ‑yi 'ɛ ba, ‑yi 'ɛ ‑gluu 'ɛ dan zayi', 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ gele‑ 'tɛnlɛ‑ 'trɛ ma; 'trɛ 'ɛ 'yaa‑ wɛyi‑ 'ɛ ꞊la mɛtrɛ mia do bhɛ vu ta 'srwaplɛ‑. ‑O bhɔle sa ‑o ‑lɛɛ, 'ke 'o 'yee‑ piibhɛ kpu 'ɛ blinle‑ 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'trɛ 'ɛ pleŋgole bole‑ ‑o ma mɛtrɛ mia do bhɛ 'srwaa‑.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 ‑O ‑yaa ‑gblaan 'zi dɔɔ 'waa‑ ‑batoŋ' 'ɛ yaa nu gelɛ 'palɛ‑ vlɛ ‑kpuŋ mu 'ke mu ma ‑yi 'ɛ ꞊la, 'bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑wa dula‑ piibhɛ kpu yiziɛ bɔle‑ ‑yi 'ɛ ba ‑a ‑zanta', 'bhɛɛ‑ 'o 'yrɛ ꞊mwa tooklinle ‑lɛɛ.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'waa‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'bhɔ mu 'ɛ ‑wa pele‑ dɔɔ ‑o blasanle 'bhɛɛ‑ ‑o go ‑batoŋ' 'ɛ 'yi; 'bhɛɛ‑ 'ke 'woo‑ 'o 'bhee ‑batoŋnɛ 'ɛ 'bhɛ bɔle‑ ‑yi 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑kla 'bhii‑ ‑o gele‑ 'waa‑ ‑batoŋ' dula‑ piibhɛ kpu mu 'ɛ bɔlɛ ‑yi 'ɛ ba ‑a ‑lɛɛ.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 'Duŋ‑ Pɔlu pe Romɛ mu a ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ 'pegee ‑srwase' ‑vin mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ke ‑batoŋ' 'bhɔ mu 'lɛɛ‑ waa bolɛ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi ‑gɛ, 'ka 'laa nu golɛ ‑a ‑yi ‑titi.»
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu 'ɛ ‑o bhlɛ mu 'ɛ takanle 'yee‑ mɛɛ ‑bhee ‑batoŋnɛ 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yi 'ɛ gele‑ 'kɛle‑.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Tooklinle ‑lɛɛ sa, 'ke Pɔlu 'a 'pele ‑o 'kpɛn ni dɔɔ ‑o pɛbhle, 'bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Kɔɔ' 'yrekpaa vu ta yiziɛ ‑le ‑zɔn ‑gɛ 'ke 'ka do 'kpɔ 'nii‑ zinale laa ‑o 'ka ta, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'bhlelɛ‑ ‑li.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 ‑Ayile 'mi ‑sromabɔ 'ka ni dɔɔ ‑ka 'ka zru dɔ 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'ka pɛbhle; 'ke 'ka pɛ sa ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ka nu 'sɔlɛ‑ ‑bheele'. 'Duŋ‑ 'ka do 'kpɔ 'laa nu galɛ 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'tɛnlɛ‑ 'ka winbhɛ ‑nɛ do baale ma.»
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Pɔlu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele, 'kee‑ 'bluu do 'sile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle 'bhɛ ma ‑o 'kpɛn 'yrɛ ma; 'bhɛ blaan, 'ke ‑ya kpu do 'kanle 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ 'bhlele‑ 'sanle.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o 'bhɛ 'yelawoa, 'ke ‑woo zru dɔle‑ 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'kpɛn pɛbhlele 'ezin‑.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 'O mɔɔ 'la 'kpɛn 'yaa‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi 'o 'yaa‑ mɛɛ ‑kɛmɛ plɛ 'ke mɛɛ mia yaga bhɛ vu ta 'srwado‑ (276).
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 ‑O yanle pɛ 'ɛ 'bhlelele, 'ke ‑o ble bhɛ mu 'la 'yaa‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi 'mu blinle‑ wɛyi‑ 'ɛ ba, 'kooko‑ ‑batoŋ' 'ɛ gbiŋ go.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Tooklinle 'tɛ, ‑batoŋ' 'bhɔ mu 'ɛ waa 'trɛ 'ɛ madɔlɛ. 'Duŋ‑ wɛyi‑ 'ɛ 'trɛ 'ɛ ꞊bhla yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑o 'bhɛɛ‑ ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa zi 'bhii‑ ‑o ‑batoŋ' 'ɛ dula‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑o ‑batoŋ' dula‑ piibhɛ kpu mu 'ɛ ma bhlɛ mu 'ɛ 'ploole, 'bhɛɛ 'ke ‑o 'mu bɔle‑ ‑yi 'ɛ ba. 'Ke ‑o ‑batoŋ' 'ɛ 'bhɔpɛ‑ 'ɛ ma bhlɛ mu 'ɛ 'ploole 'ezin‑. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o sɔgbɛ do ‑yrele' ‑batoŋ' 'ɛ 'lɛɛ; 'kooko‑ ‑ploo 'ɛ kla 'bhɛ 'yi 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑batoŋ' 'ɛ 'le wɛyi‑ 'ɛ gɔɔna.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 'Duŋ‑ ‑batoŋ' 'ɛ ‑ja dulalɛ ‑yrɛntrɛ' kpo do ta tɔbhlɛ plɛ pleŋ‑. ‑Batoŋ' 'ɛ yin 'ɛ ‑zwanna ‑yrɛntrɛ' 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ yaa 'sɔlɛ‑ gole. 'Bhɛɛ‑ wɛyi‑ 'pɔɔ mu 'ɛ 'pa gbɛ ‑yɔɔ' 'kɔɔ ‑batoŋ' 'ɛ ma, 'ke ‑a ‑zanta' yrɛ 'ɛ 'bhɛ 'siɛle.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 'Bhɛ klɛle 'tɛ bhe, ‑srwase' mu 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑o ‑kaso 'yi mu 'ɛ dɛ, 'kooko‑ ‑o do 'kpɔ 'laa blasan ‑yi 'kanlele.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 'Duŋ‑ Romɛ mu a ‑srwase' mu ‑kuŋlii 'ɛ 'bhɛ ‑yaa' zi 'bhii‑ 'bhɛ Pɔlu ‑si 'ɛ go ‑za 'yi. 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑srwase' mu 'ɛ 'yaa‑ zan ‑za 'la klɛlɛ, ‑e 'bhɛ 'yigaa‑ 'mu 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan mu sɔ ‑yikanle, 'mu bɔ ‑yi 'ɛ ba 'elwale 'pe, 'bhɛɛ‑ 'mu ge 'trɛ ma.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 'Bhɛɛ‑ ‑e pe mɛɛ ‑vin mu 'ɛ ni dɔɔ 'mu ge ‑o zi ‑batoŋ' kplɛ 'ɛ ‑yripee' mu 'ɛ ta ‑yi 'ɛ ta. ‑O 'kpɛn ꞊swa bhɔle‑ ‑o ma 'pule 'trɛ ma 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ bhe, 'bhɛɛ ‑za 'yɔɔ‑ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa 'tɛnlɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ ma.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.