Atos 27
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARIB
1 ‑Wa ‑lɛdulaa 'waati 'la ba dɔɔ 'o nu gelɛ Itali 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑batoŋ' yi, 'ke ‑o Pɔlu 'pegee ‑kaso 'yi 'mu 'ɛ 'ke mu gbɛkpale ‑srwase' mu ‑kuŋlii do 'kɔɔ: ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Zuliusi. 'Bhɛ ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ 'kpale ‑yaa ‑srwase' 'lɛ ‑gbɛnɛ do 'la 'wiiŋ‑ ‑o ‑yaa 'mu sii dɔɔ: «‑Bhleŋgbe ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑yaa' ‑srwase' mu.»
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'o bɔle‑ ‑batoŋ' do 'yi, 'bhɛ ‑batoŋ' 'ɛ ‑daa Adramiti ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ ge 'zi Azi 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑batoŋ' dula‑ ‑wa mu 'ɛ ba ‑yrɛ ta; 'bhɛɛ‑ 'o ‑jilaa 'tɛ. Arisitaki ‑yaa 'o zi, ‑e ‑yaa da Tesaloniki ‑wa la, Masedwani 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke 'o 'bhɔle Sidɔn ‑wa la. 'Duŋ‑ Zuliusi ‑yaa Pɔlu ‑gblakun' zii' 'elrele, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa to 'ke Pɔlu ge 'bhɛ 'bhɛgwlɛn‑ 'ke mu 'pubɔlɛ, 'kooko‑ ‑a maza ‑yaa pɛ yɛkɛ‑ mu 'la ma, ‑e sɔ 'mu ‑srɔɔwole 'mu 'kɔɔ.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 'O gole Sidɔn ‑wa 'ɛ ta, 'ke 'o Sipru 'klɛɛn 'ɛ makpale, ‑amasrɔyi ‑ploo mu 'ɛ 'yaa‑ 'kan zii' 'ke ‑o nu 'o ba ‑yrɛ ta.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 'Bhɛ blaan, 'ke 'o wɛyi‑ 'ɛ takanle, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'kanle‑ Silisi 'pegee Panfili 'klɛɛn mu 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o gele‑ bhɔlɛ wɛyi‑ 'lɛ ma ‑wa 'nɛ do ta: ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Mira, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ Lisi 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 'O ta ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ ‑e ‑batoŋ' do ꞊ya 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta; 'bhɛ ‑daa Alɛzandri ‑wa la, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ ge 'zi Itali 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'o ‑kuŋlii 'ɛ ‑yoo' ꞊bwa 'bhɛ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 'O ‑yrekpaa' ‑bebe ‑gaa wɛyi‑ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yaa‑ ge 'zi yrɛtɛtɛ. 'O 'trɛbhwa‑ 'fruu, 'bhɛɛ‑ 'o 'naa nu bhɔlɛ 'tɛ Kinidi ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ ta. ‑Ploo mu 'ɛ 'yaa‑ 'kan zii' 'ke ‑o nu 'o ba ‑yrɛ ta, 'bhɛla‑ ‑yile 'waa ‑yaa sɔ gele‑ ‑li 'o 'lɛɛ 'egbɔɔnle. ‑Ayile 'o ꞊kaan Krɛti 'klɛɛn 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja Salimone ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ ta.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 'O gele wɛyi‑ 'ɛ ta 'ɛ 'yaa‑ ‑la 'zi 'o ta, 'bhɛla‑ ‑yile 'o ‑ja wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ zi yrɛtɛtɛ, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja bhɔlɛ yrɛ do nɔɔ‑: ‑o ‑yaa 'bhɛ yrɛ 'ɛ sii: «‑Batoŋ' dulayrɛ ‑lrele' mu». ‑E ‑yaa ‑wa 'la 'bhɛ ‑din ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Lase.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 ‑Yrekpaa' ‑bebe ‑kaan 'o ta 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑. 'Bhɛɛ‑ 'waa‑ 'taa 'ɛ 'lɛ klɛle ‑saan 'eglɔɔle. ‑Amasrɔyi Zuufu mu a 'suŋwla bhla 'gbu 'ɛ 'kaan‑ gban bi, 'bhɛɛ‑ ‑niinii' 'kpa bhla ‑gbɛnɛ 'ɛ 'bhɛ 'yaa‑ zan bhɔlɛ 'ezin‑. 'Bhɛla‑ ‑yile, Pɔlu mɛɛ mu 'ɛ 'kpeelɛkanle ‑saan dɔɔ:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 «'Ŋ 'yiɛnii mu, 'ke ‑kɔɔ' ‑ja 'taa 'lɛɛ zi, ‑e nu klɛlɛ ‑kɔɔ' 'gbu ma 'eyɔɔle: ‑amasrɔyi ‑batoŋ' 'pegee ‑a ‑yi 'kwe mu 'ɛ nu 'siɛlɛ‑, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' mu 'gbu 'win nu bolɛ ‑a ‑yi.»
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 'Duŋ‑ 'o ta ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ yaa Pɔlu 'wojan‑ 'ɛ 'klɔsikunlɛ. ‑Ya ꞊kpaa ‑batoŋ' 'bhɔ mi 'ɛ 'pegee 'bhɛ zan 'ɛ 'mu ‑la wojan 'ɛ 'yi.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 'Bhɛ ‑batoŋ' dulayrɛ 'ɛ yaa ‑yaa lele ‑niinii' 'kpa bhla ‑gbɛnɛ 'ɛ zi; 'bhɛla‑ ‑yile mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'yee‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi, ‑o ‑bebe 'a ꞊pia dɔɔ 'o ge yrɛ ‑bhɛɛke' do nɔɔ‑. ‑O 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑o ge 'tɛn ‑batoŋ' dula‑ ‑wa 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Fenisi 'bhɛɛ‑ ma, 'kooko‑ ‑niinii' 'kpa 'waati 'ɛ kan 'o ta 'bhɛ ꞊nɔɔ ye. 'Bhɛ ‑wa 'ɛ 'yaa‑ 'ke Krɛti 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑batoŋ' dula‑ ‑wa 'ɛ do ‑la ‑le; 'bhɛ ‑wa 'ɛ 'lɛklale ‑yaa ‑yretɛbhɛ baa‑ yrɛ nɔɔ‑.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke ‑ploo ‑dɔɔ 'nɛ do 'kanle‑ 'sanle 'kee‑ da wɛyi‑ ba ‑yrɛ ta. ‑O 'kpee ma ‑o ‑yaa sɔ gele‑ ‑waa' 'taa 'ɛ ta 'tɛ. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, piibhɛ kpu ‑gbɛnɛ 'la 'bhɛ ‑batoŋ' 'ɛ dulaa' ‑yi 'ɛ ba, 'ke ‑o 'bhɛ gole‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑batoŋ' 'ɛ 'yrole 'o 'le, 'kee‑ ge Krɛti 'klɛɛn 'ɛ 'yi wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ zi.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 'Duŋ‑ 'o 'yrole‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ 'laa ‑mɔlɛ', 'ke ‑ploo ‑gbɛnɛ do 'kanle‑ 'sanle: 'bhɛ 'yaa‑ da 'zi Krɛti vlɛ gɔɔn mu 'ɛ 'yi, mɛɛ gbɛ ‑yiɛ' ta 'kee‑ nu 'o ba ‑yrɛ ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑ploo 'ɛ sii Erakilɔn.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ ‑ploo ‑gbɛnɛ 'ɛ gele‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'le. 'O gbɛ laa ‑yaa 'sɔle ‑a dulale ta, ‑ayile 'wa ꞊twa 'ke ‑ploo 'ɛ ge 'o 'le ‑batoŋ' 'ɛ 'yi ‑yi 'ɛ ta.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 'Bhɛɛ‑ boolazi, ‑e ‑ja 'kanlɛ‑ 'o 'le wɛyi‑ 'mliŋgole ‑yaa 'trɛ gbɛ ‑nɛ do 'la zi 'bhɛ ‑zanta', ‑o ‑yaa 'bhɛ 'trɛ gbɛ ‑nɛ 'ɛ sii Koda, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ dɔle 'la ꞊yaa ‑ploo 'ɛ 'lɛɛ, 'bhɛ ꞊swa ‑a ‑yikunle. 'Bhɛla‑ ‑yile, mɛɛ ‑bhee ‑batoŋnɛ 'la ꞊yaa 'o 'kɔɔ, 'o ‑dwa 'eglɔɔle 'ke 'o gbɛsɔ 'bhɛ 'kunle ta, 'bhɛɛ‑ 'o 'bhɛ ‑gwa ‑yi 'ɛ ba.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 'O 'yanle‑ ‑a 'pwɛlele ‑yi 'ɛ ba, 'ke 'o ‑batoŋ' ‑gbɛnɛ 'ɛ 'bhɛ 'yrele 'ke bhlɛ mu 'le, 'kooko‑ yaa nu 'siɛlɛ‑. 'Bhɛ blaan, sɔgbɛ mu 'la 'yaa‑ 'yee‑ ‑batoŋ' ‑gbɛnɛ 'ɛ 'lɛdɔɔ‑, ‑a bhɔ mu 'ɛ ‑o 'mu mazinaa ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa ‑gblaan 'zi dɔɔ ‑ploo 'ɛ 'yaa nu gelɛ 'waa‑ ‑batoŋ' 'ɛ zikli 'ɛ gbaanlɛ ‑yrɛntrɛ' 'yi Libi 'klɛɛn 'ɛ ba ‑yrɛ ta.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑ploo ‑gbɛnɛ 'ɛ 'yaa‑ ge 'zi 'o bɛɛnlele 'eglɔɔle. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke 'waa‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi yewo mu 'ɛ ‑wa ‑yi 'kwe mu 'ɛ 'ke mu blinle 'sanle ‑yi 'ɛ ba, 'kooko‑ ‑a gbiŋ go.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 'Bhɛ ‑yrekpaa' yaga mi 'ɛ ma wɛyi‑ 'ɛ ta, 'ke 'woo‑ ‑batoŋ' 'yi yewo mu 'ɛ ‑o 'gbu 'yee‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi yewopɛ mu 'ɛ 'ke blinle‑ ‑yi 'ɛ ba.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 'Bhɛɛ‑ 'o ‑yrekpaa' ‑bebe ‑gaa 'ke 'o 'yrɛ 'laa kpa ‑yretɛbhɛ 'pegee mlɛklɛnnɛ mu ma ‑titi, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑ploo ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑a 'kanle‑ 'ɛ baan' 'yaa‑ ꞊kla zii' ‑a ba 'eglɔɔle 'ezin‑. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'o 'yri 'laa ‑yaa ‑li 'o 'kedo‑ 'kpɔ 'bheele‑ ta.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 ‑A nɔɔ‑ ꞊mwa, 'ke ‑batoŋ' 'yi mu 'ɛ waa pɛ 'kedo‑ 'kpɔ bhle. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Pɔlu dulale' ‑o 'kpɛn 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Ŋ 'yiɛnii mu, 'ke 'ka 'ka 'trɔnkpa bi 'ŋ 'wojan‑ 'ɛ ꞊la, ‑kɔɔ' 'laa ‑yaa nu golɛ Krɛti. 'Bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' 'trɛ 'laa ‑yaa nu bhɔlɛ, 'bhɛ 'pegee ‑kɔɔa' pɛ mu 'ɛ ‑bebe 'laa ‑yaa nu 'siɛlɛ‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ ‑gee'.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 'Duŋ‑ 'mi 'ka 'lia zii' ‑zɔn dɔɔ ‑ka 'ka zru dɔ 'eglɔɔle; ‑amasrɔyi 'ka do 'kpɔ 'win 'laa nu bolɛ ‑a ‑yi, 'ke yaa 'e go ‑kɔɔa' ‑batoŋ' 'ɛ 'bhɛ do ‑kplɛn ba.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 'Ŋ 'yoo‑ ‑Waanbhaa' 'la ‑yaa' mɛɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ 'yoo‑ yewo 'zi 'a ni bhe, ‑yaa' ‑mlɛkɛ' do ‑pwɛla 'ŋ ba ‑zɔn ‑bi 'lɛɛ‑ zi.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia 'ŋ ni dɔɔ: ‹Pɔlu, 'yaa ‑gblaanlɛ'! ‑Yoo 'ke ‑za 'le 'kee‑ ge ‑janwolɛ ‑bhleŋgbe ‑gbɛnɛ 'ɛ 'lɛ ma Rɔmu ‑wa 'ɛ ta; 'bhɛla‑ ‑yile, ‑Waanbhaa' a wlanya 'ɛ ma, 'bhi 'srɔyi, mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn ‑o ‑batoŋ' 'lɛɛ‑ 'yi, 'mu nu golɛ ‑a ‑yi 'ezin‑.›
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ŋ 'yiɛnii mu, ‑ka 'ka zru dɔ 'eglɔɔle; ‑amasrɔyi 'mi 'gbu 'kpale‑ ‑o ‑Waanbhaa' 'yi 'bhii‑ ‑mlɛkɛ' 'ɛ ‑jan yɛkɛ‑ 'la ꞊woa, ‑e nu 'bhɛɛ 'yi za klɛlɛ.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 'Duŋ‑ ‑batoŋ' 'ɛ kli nu gelɛ gbaanlɛ 'trɛ 'yi ‑kɔɔ' 'le 'klɛɛn do 'la 'yi, wɛyi‑ 'mliŋgole ‑o 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ zi.»
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 'O ‑yrekpaa' vu ta yiziɛ mi ma wɛyi‑ 'ɛ ta, blaŋdrɛyi bhla 'ɛ ba, 'ke ‑ploo ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑yoo gele ma 'o 'le 'taŋii wɛyi‑ 'ɛ ta, ‑o ‑yaa' 'bhɛ wɛyi‑ 'ɛ sii ‹Meditrane wɛyi‑›. 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'kee‑ klɛle‑ 'waa‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'bhɔ mu 'ɛ ni 'bhii‑ 'o ꞊bhwa gban wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ zi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o piibhɛ kpu do ‑yrele' bhlɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'bhɛ bhlɛ 'ɛ blinle‑ ‑yi 'ɛ ba, ‑yi 'ɛ ‑gluu 'ɛ dan zayi', 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ gele‑ 'tɛnlɛ‑ 'trɛ ma; 'trɛ 'ɛ 'yaa‑ wɛyi‑ 'ɛ ꞊la mɛtrɛ mia do bhɛ vu ta 'srwaplɛ‑. ‑O bhɔle sa ‑o ‑lɛɛ, 'ke 'o 'yee‑ piibhɛ kpu 'ɛ blinle‑ 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'trɛ 'ɛ pleŋgole bole‑ ‑o ma mɛtrɛ mia do bhɛ 'srwaa‑.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 ‑O ‑yaa ‑gblaan 'zi dɔɔ 'waa‑ ‑batoŋ' 'ɛ yaa nu gelɛ 'palɛ‑ vlɛ ‑kpuŋ mu 'ke mu ma ‑yi 'ɛ ꞊la, 'bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑wa dula‑ piibhɛ kpu yiziɛ bɔle‑ ‑yi 'ɛ ba ‑a ‑zanta', 'bhɛɛ‑ 'o 'yrɛ ꞊mwa tooklinle ‑lɛɛ.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'waa‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'bhɔ mu 'ɛ ‑wa pele‑ dɔɔ ‑o blasanle 'bhɛɛ‑ ‑o go ‑batoŋ' 'ɛ 'yi; 'bhɛɛ‑ 'ke 'woo‑ 'o 'bhee ‑batoŋnɛ 'ɛ 'bhɛ bɔle‑ ‑yi 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑kla 'bhii‑ ‑o gele‑ 'waa‑ ‑batoŋ' dula‑ piibhɛ kpu mu 'ɛ bɔlɛ ‑yi 'ɛ ba ‑a ‑lɛɛ.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 'Duŋ‑ Pɔlu pe Romɛ mu a ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ 'pegee ‑srwase' ‑vin mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ke ‑batoŋ' 'bhɔ mu 'lɛɛ‑ waa bolɛ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi ‑gɛ, 'ka 'laa nu golɛ ‑a ‑yi ‑titi.»
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu 'ɛ ‑o bhlɛ mu 'ɛ takanle 'yee‑ mɛɛ ‑bhee ‑batoŋnɛ 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yi 'ɛ gele‑ 'kɛle‑.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Tooklinle ‑lɛɛ sa, 'ke Pɔlu 'a 'pele ‑o 'kpɛn ni dɔɔ ‑o pɛbhle, 'bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Kɔɔ' 'yrekpaa vu ta yiziɛ ‑le ‑zɔn ‑gɛ 'ke 'ka do 'kpɔ 'nii‑ zinale laa ‑o 'ka ta, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'bhlelɛ‑ ‑li.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 ‑Ayile 'mi ‑sromabɔ 'ka ni dɔɔ ‑ka 'ka zru dɔ 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'ka pɛbhle; 'ke 'ka pɛ sa ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ 'ka nu 'sɔlɛ‑ ‑bheele'. 'Duŋ‑ 'ka do 'kpɔ 'laa nu galɛ 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'tɛnlɛ‑ 'ka winbhɛ ‑nɛ do baale ma.»
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Pɔlu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele, 'kee‑ 'bluu do 'sile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle 'bhɛ ma ‑o 'kpɛn 'yrɛ ma; 'bhɛ blaan, 'ke ‑ya kpu do 'kanle 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ 'bhlele‑ 'sanle.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o 'bhɛ 'yelawoa, 'ke ‑woo zru dɔle‑ 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'kpɛn pɛbhlele 'ezin‑.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 'O mɔɔ 'la 'kpɛn 'yaa‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi 'o 'yaa‑ mɛɛ ‑kɛmɛ plɛ 'ke mɛɛ mia yaga bhɛ vu ta 'srwado‑ (276).
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 ‑O yanle pɛ 'ɛ 'bhlelele, 'ke ‑o ble bhɛ mu 'la 'yaa‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi 'mu blinle‑ wɛyi‑ 'ɛ ba, 'kooko‑ ‑batoŋ' 'ɛ gbiŋ go.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Tooklinle 'tɛ, ‑batoŋ' 'bhɔ mu 'ɛ waa 'trɛ 'ɛ madɔlɛ. 'Duŋ‑ wɛyi‑ 'ɛ 'trɛ 'ɛ ꞊bhla yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑o 'bhɛɛ‑ ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa zi 'bhii‑ ‑o ‑batoŋ' 'ɛ dula‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑o ‑batoŋ' dula‑ piibhɛ kpu mu 'ɛ ma bhlɛ mu 'ɛ 'ploole, 'bhɛɛ 'ke ‑o 'mu bɔle‑ ‑yi 'ɛ ba. 'Ke ‑o ‑batoŋ' 'ɛ 'bhɔpɛ‑ 'ɛ ma bhlɛ mu 'ɛ 'ploole 'ezin‑. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o sɔgbɛ do ‑yrele' ‑batoŋ' 'ɛ 'lɛɛ; 'kooko‑ ‑ploo 'ɛ kla 'bhɛ 'yi 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑batoŋ' 'ɛ 'le wɛyi‑ 'ɛ gɔɔna.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 'Duŋ‑ ‑batoŋ' 'ɛ ‑ja dulalɛ ‑yrɛntrɛ' kpo do ta tɔbhlɛ plɛ pleŋ‑. ‑Batoŋ' 'ɛ yin 'ɛ ‑zwanna ‑yrɛntrɛ' 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ yaa 'sɔlɛ‑ gole. 'Bhɛɛ‑ wɛyi‑ 'pɔɔ mu 'ɛ 'pa gbɛ ‑yɔɔ' 'kɔɔ ‑batoŋ' 'ɛ ma, 'ke ‑a ‑zanta' yrɛ 'ɛ 'bhɛ 'siɛle.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 'Bhɛ klɛle 'tɛ bhe, ‑srwase' mu 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑o ‑kaso 'yi mu 'ɛ dɛ, 'kooko‑ ‑o do 'kpɔ 'laa blasan ‑yi 'kanlele.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 'Duŋ‑ Romɛ mu a ‑srwase' mu ‑kuŋlii 'ɛ 'bhɛ ‑yaa' zi 'bhii‑ 'bhɛ Pɔlu ‑si 'ɛ go ‑za 'yi. 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑srwase' mu 'ɛ 'yaa‑ zan ‑za 'la klɛlɛ, ‑e 'bhɛ 'yigaa‑ 'mu 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan mu sɔ ‑yikanle, 'mu bɔ ‑yi 'ɛ ba 'elwale 'pe, 'bhɛɛ‑ 'mu ge 'trɛ ma.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 'Bhɛɛ‑ ‑e pe mɛɛ ‑vin mu 'ɛ ni dɔɔ 'mu ge ‑o zi ‑batoŋ' kplɛ 'ɛ ‑yripee' mu 'ɛ ta ‑yi 'ɛ ta. ‑O 'kpɛn ꞊swa bhɔle‑ ‑o ma 'pule 'trɛ ma 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ bhe, 'bhɛɛ ‑za 'yɔɔ‑ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa 'tɛnlɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ ma.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.