Atos 23
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH
1 Pɔlu 'e 'yrɛkpale Zuufu mu a 'kitikan mu ‑lɛdo' 'ɛ ta siiŋ, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ mu, 'kee‑ nu 'tɛnlɛ‑ ‑zɔn ma, 'ŋ 'taawoa꞊ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi 'ŋ 'kpee 'fleele‑ 'le.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Pɔlu 'a 'pelawoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'bhɛ 'laa 'sɔlɛ‑ Ananiasi ni, ‑waa' 'sraka 'lɛna mi ‑kuŋlii gblaan 'ɛ. ‑Ayile 'ke ‑ya pele mɛɛ 'la zan mu dulale ‑yaa Pɔlu ‑din 'mu ni 'kaa 'mu Pɔlu zɔn 'bhɛ 'lɛ ta.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pɔlu 'bhɛ 'male‑ 'ke ‑ya pele‑ 'yee‑ Ananiasi ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' nu 'bhi 'gbu zɔnlɛ, 'yoo‑ 'bhii‑ 'fɛgwlɛ‑ 'la ‑wa ma ꞊kla 'epule! 'E 'yaale‑ ‑o ‑gɛ 'kee‑ 'mi 'kitikan Moizi 'a 'toŋ mu 'ɛ 'klɔsikun zayi'. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'bhi 'gbu ‑o ‑yisiɛ' zii' 'ke 'ya pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑woo 'ŋ zɔn.»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 'Bhɛ klɛle 'tɛ, mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'yee‑ Pɔlu ‑din, 'mu pe ‑a ni dɔɔ: «'E! 'Yoo‑ ‑Waanbhaa' a 'sraka 'lɛna mi ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'bhɛɛ‑ ‑zwanwo' zii' ‑gee' ɛɛ?»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 'Bhɛɛ‑ Pɔlu pe dɔɔ: «'Ŋ 'yiɛnii mu, 'naa 'yaangolɛ 'bhii‑ 'yele‑ 'kɛle‑. ‑Amasrɔyi ‑a yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'yi dɔɔ: ‹'Yaa ‑jan 'yɔɔ‑ wolɛ 'yaa‑ 'si mu 'ɛ ta ‑kuŋlii 'ɛ ma.›»
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pɔlu 'gbu 'yaa‑ 'yaango‑ 'bhii‑ Zuufu mu a 'kitikan mu 'ɛ ‑lɛdo' 'ɛ ba, ‑o 'ke mu ‑yaa 'ke Saduse mu 'le, 'bhɛɛ‑ ‑o 'ke mu ‑yaa 'ke Farizi mu 'le. 'Bhɛla‑ ‑yile ‑ya ‑weli' 'ɛ 'lawlɛnna 'ke ‑ya pele‑ ‑o pleŋ‑ dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ mu, 'mi ‑o 'ke Farizi mi 'le, 'bhɛɛ‑ 'ŋ dɛ 'pegee 'ŋ nɛɛ mu ‑o 'ke Farizi mu 'le. 'Ŋ 'yri ‑o ‑a ta 'bhii‑ gbaa mu nu bwelɛ gale ba, 'bhɛla‑ ‑yile ‑woo 'ŋ 'kitikan zii' ‑zɔn ‑gɛ.»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 ‑E yanle 'bhɛ 'pelele, 'ke sra bɔle‑ Farizi mu 'ɛ 'pegee Saduse mu 'ɛ 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo ‑yiciɛnle ‑lɛ plɛ.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 ‑Amasrɔyi Saduse mu 'ɛ 'mu 'a pe dɔɔ gbaa mu laa sɔ bwele‑ gale ba, 'bhɛɛ‑ ‑o 'kpale‑ laa ‑o ‑a ‑yi 'bhii‑ ‑mlɛkɛ' mu ‑o, 'bhɛ 'pegee lii ‑bhɛɛke' mu laa ‑o 'ezin‑. 'Duŋ‑ Farizi mu 'ɛ 'mu 'e 'kpa 'bhɛ ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'yi.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 ‑O ‑yaa ‑o ‑weli' mu 'ɛ baan' 'wlɛn zii', 'bhɛla‑ ‑yile 'ke 'Toŋ daan mu 'ɛ 'kɛ mu 'la 'yaa‑ Farizi 'srɛ mu 'ɛ 'kele, 'mu 'wlɛnle‑ 'ke 'mu zaabɔle 'sanle 'eglɔɔle 'ke ‑wa pe dɔɔ: «'O mɔɔ laa ‑za 'yɔɔ‑ do 'kpɔ 'yelɛ‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ zi; ‑dɔke' lii do 'pegee ‑mlɛkɛ' do ‑le ‑janwoa ‑a ni bhe oo!»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 ‑Waa' sradɔle 'ɛ 'bhɛ ꞊kla 'eyɔɔle, ‑asiikɔɔ ‑gblaan ꞊klaa ‑srwase' ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'yi Pɔlu ba zayi': ‑a 'kpee ma ‑o ‑yaa nu Pɔlu ‑glaanlɛ' 'eke‑ pleŋ‑ 'bhɛɛ‑ ‑wa dɛ. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑srwase' mu 'ɛ 'ke mu ni dɔɔ 'mu ge Pɔlu go mɛɛ mu 'ɛ 'pleŋ‑ faŋgan‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o ge 'kɛle‑ ‑srwase' mu yi 'fɛ ‑gbaa ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊la 'ezin‑.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 'Bhɛ ‑yrekpaa' do 'ɛ 'le ‑bi 'ɛ zi bhe, 'ke Mɛɛzan 'pwɛle Pɔlu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E zru dɔ 'eglɔɔle! ‑Amasrɔyi 'e 'mi a janwoa‑ Zeruzalɛmu ‑gɛ bhe, 'e nu 'mi 'srɛya‑ klɛlɛ 'ezin‑ Rɔmu ‑wa 'ɛ ta.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, Zuufu mu 'ɛ 'dukpaa‑ Pɔlu ma ‑a dɛ zayi': ‑o ‑Waanbhaa' ‑liiwli' ‑kwan dɔɔ waa nu ‑o gbɛ wlalɛ ‑o ‑lii, 'bhɛɛ‑ waa nu ‑yi 'milɛ‑, 'ke waa Pɔlu dɛlɛ ‑li.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Mɛɛ 'la zan mu 'dukpaa‑ Pɔlu ma 'mu ꞊yaa kan mɛɛ mia plɛ ta (40).
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑o gele‑ 'tɛnlɛ‑ 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee ‑waa' 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ 'mu ni dɔɔ: «'O ‑Waanbhaa' ‑liiwli' ‑kwan dɔɔ 'sani 'o gbɛ sɔ Pɔlu dɛle ta, 'waa nu 'o gbɛ wlalɛ 'o 'lii.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 'Ka mu 'gbu 'pegee ‑kɔɔa' Zuufu mu a 'kitikan mu ‑lɛdo' 'ɛ, ‑ka ge Pɔlu 'yrɛwo ‑srwase' mu a ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ma ‑zɔn 'bhɛɛ‑ 'ka nu 'kɛle‑ ‑gɛ. ‑Kaa pe a ni dɔɔ 'ka ‑o ‑a zi 'bhii‑ 'ka 'yee‑ Pɔlu ‑a ‑za 'ɛ baan' 'yrɛbago kplankplan 'ka 'pleŋ. 'O mɔɔ nu 'o gaanlɛ zi 'ɛ 'lii, 'sani‑ ‑a bhɔle pleŋ‑ ‑gɛ, 'o nu ‑a dɛlɛ.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 'Duŋ‑ Pɔlu ‑drwanɛ do 'trɔnbwa‑ ‑o 'dukpa za 'ɛ 'yi Pɔlu ma. ‑Ayile, 'ke 'bhɛ gele‑ Pɔlu 'kpeelɛkanlɛ ‑srwase' mu a 'fɛ 'ɛ ꞊la.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Pɔlu ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ do 'siile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «Ge ‑nɛ ‑zwannɛ 'lɛɛ‑ 'le ‑kɔɔa' ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ba, ‑amasrɔyi ‑ya zi 'bhii‑ ‑e ‑jan do wo 'bhɛ ni.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke 'bhɛ ‑srwase' ‑kuŋlii 'ɛ ‑nɛ ‑zwannɛ 'ɛ 'kunle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ 'kɛle‑ ‑waa' ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «‑Kaso 'yi mi Pɔlu 'ŋ 'siila‑, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'ŋ ni dɔɔ 'ŋ 'nu ‑nɛ ‑zwannɛ 'lɛɛ‑ 'le 'e ni, ‑amasrɔyi ‑ya zi 'bhii‑ ‑e ‑jan do wo 'e ni.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu 'ɛ ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'bhɛ 'yee‑ ‑nɛ ‑zwannɛ 'ɛ 'kunle ‑a gbɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'pleŋgole mɛɛ mu 'ɛ ma; ‑o mɛɛ plɛ ‑le ‑yaa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ ‑nɛ ‑zwannɛ 'ɛ 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: «'Yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'e ‑mɛ pɛ jan ‑la wo 'ŋ ni ɛɛ?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑nɛ ‑zwannɛ 'ɛ ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «Zuufu mu 'ɛ ‑wa ꞊kpaa dɔɔ ‑o nu nulɛ ‑a pelɛ 'e ni 'kaa 'e ge Pɔlu 'le too ‑waa' 'kitikan mu ‑lɛdo' 'ɛ ta. ‑O nu ‑a klɛlɛ 'bhii‑ ‑wa zi ‑o ‑yaa ‑za 'ɛ baan' 'yrɛbago kplankplan ‑o 'pleŋ‑.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 'Duŋ‑ 'yaa 'e 'kpalɛ‑ ‑o ‑yi! ‑Amasrɔyi 'bhɛ kan mɛɛ mia plɛ ta ‑o ba, 'bhɛ zan mu 'dukpaa‑ gban ‑a ma, 'mu nu 'mu 'gbu magaanlɛ zi 'ɛ 'lii, 'bhɛɛ‑ 'mu nu banlɛ ‑a ta. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, ‑o ‑Waanbhaa' ‑liiwli' ‑kwan ‑a dɛza ma 'kaa 'sani‑ ‑o gbɛsɔ ‑a dɛle ta, waa nu pɛbhlelɛ 'bhɛ 'pegee waa nu ‑yi 'milɛ‑. ‑O ‑yrisriwole ‑o ‑zɔn, ‑woo 'bhi ‑la 'liijan‑ do 'kpɔ 'ɛ magbɛn 'zi.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 ‑Nɛ ‑zwannɛ 'ɛ 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele, 'ke ‑srwase' mu a ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ya ‑lɛmazɔnle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «'Yaa pelɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni 'kaa 'e 'mi 'kpeelɛkaan gban 'bhɛ ‑za 'ɛ 'le.» 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'ploole ‑a ma.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee‑ ‑srwase' mu a ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ, ‑e ‑yaa' ‑srwase' ‑kuŋlii plɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'mu ni dɔɔ: «‑Srwase' ‑kɛmɛ plɛ (200) 'pegee wi ‑soo' ta bɔ mu mɛɛ mia yaga bhɛ vu (70), 'bhɛ 'pegee ‑dibhɛ' zan ‑srwase' ‑kɛmɛ plɛ (200), ‑ka 'mu 'lɛkpa 'eke‑ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ka ge ‑zɔn ‑bi 'lɛɛ‑ zi Sezare ‑wa 'ɛ ta.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 ‑Ka wi ‑soo' 'ke mu magaan 'ezin‑ Pɔlu ni, 'kooko‑ 'ka ge 'kɛle‑ ‑janmatii Felisi ta, 'bhɛɛ‑ ‑e wla 'edɔɔle.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 ‑E 'lɛtrɛ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ ꞊kpaa Felisi ni dɔɔ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «'Mi Klodi Liziasi ‑le 'lɛtrɛ 'lɛɛ‑ dɛ 'zi,
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 «Zuufu mu 'ɛ ‑o mɛɛ 'lɛɛ‑ ꞊kwan, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa zan ‑a dɛlɛ. 'Duŋ‑ 'an 'malawoa 'kaa ‑yoo 'ke Romɛ mi do 'le, 'ke 'mi 'an ‑srwase' 'ke mu winbɔle 'kaa 'mu ge ‑a 'kun ‑o 'kɔɔ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 ‑O ‑yaa ‑la 'zi ‑a ta win 'la ma, 'ŋ 'yaa‑ zi 'bhii‑ 'ŋ 'bhɛ ‑za 'ɛ 'yima 'elrele; 'bhɛla‑ ‑yile 'ŋ ‑ja 'kɛle‑ Zuufu mu a 'kitikan mu ‑lɛdo' 'ɛ ta.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 'Bhɛɛ‑ 'an 'yimaa‑ dɔɔ ‑o ‑yaa ‑la 'zi ‑a ta 'woo‑ Zuufu mu 'gbu a 'toŋ mu ‑la ‑klɔsikun zayi'. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, waa ‑yaa ‑la 'zi ‑a ta ‑za 'yɔɔ‑ ‑bhɛɛke' ‑zayi' 'ke 'bhɛ ‑sɔ klɛle ‑a dɛ win 'pegee ‑a bɔ win 'le ‑kaso 'yi.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 'Bhɛɛ‑ boolazi, ‑woo 'ŋ 'kpeelɛkaan dɔɔ Zuufu mu 'ɛ ‑o 'dukpaa‑ ‑a ma 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa zan ‑a dɛlɛ, 'bhɛla‑ ‑yile 'ŋ ꞊nwa 'kɛle‑ 'e ta blaale‑; 'bhɛɛ‑ 'an ꞊pia mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑la 'zi ‑a ta, 'mu ge 'bhɛ klɛ 'e ba ye. 'Ŋ zi jan ‑yaa 'kɛla 'le 'bhɛ ‑le bhe, ‑kɔɔ' ‑o bhe oo!»
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑o ‑za yɛkɛ‑ 'la ꞊woa ‑srwase' mu 'ɛ ni, ‑o 'bhɛɛ‑ ꞊kla; ‑ayile 'ke ‑o gele‑ Pɔlu 'le 'bhɛ ‑bi do 'kpɔ 'ɛ zi Antipatrisi ‑wa 'ɛ ta.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, ‑srwase' mu 'la 'yaa‑ 'mu gaan ma, 'mu niinaa' 'mu ‑zanta' ‑waa' 'fɛ ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊la; 'bhɛɛ‑ ‑o 'kɛ mu 'la 'yaa‑ wi ‑soo' mu 'ɛ ta, 'mu 'pegee Pɔlu ‑ja 'taa 'ɛ ta.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 ‑O bhɔle Sezare, 'ke ‑o 'lɛtrɛ 'ɛ 'nale ‑janmatii Felisi ni, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o Pɔlu 'kpale 'bhɛ 'kɔɔ 'ezin‑.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 ‑Janmatii 'ɛ 'yanle‑ 'lɛtrɛ 'ɛ tapelele, 'kee‑ Pɔlu 'lrɔkpale dɔɔ: «'E da 'klɛɛn 'ɛ ‑dela ‑yi ɛɛ?» Pɔlu 'a ꞊pia ‑a ni dɔɔ 'bhɛ da Silisi.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ‑E 'bhɛ 'male, 'ke ‑ya pele‑ Pɔlu ni dɔɔ: «Mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑la 'zi 'e ta, 'ke ‑o ꞊nwa bhla 'la ba, 'ŋ nu 'e 'liijan‑ baanmalɛ.» 'Duŋ‑ ‑ya ꞊pia dɔɔ ‑o Pɔlu 'wla ‑bhleŋgbe Erɔdi a ‑bhleŋgbe 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ ‑woo ‑yrɛkpa' ‑a ba.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.