Atos 22

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ mu 'pegee 'ŋ dɛ mu, 'ŋ 'yoo‑ zan 'ŋ zi jan mu 'la 'wolɛ‑ 'ka ni ‑gɛ ‑zɔn bhe, ‑ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ ni 'elrele.»
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 ‑Wa yele 'bhii‑ ‑e ‑yaa ‑janwo' zii' ‑o ni Ebre wli 'yi, 'ke ‑woo tadɔ baanwole 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ Pɔlu 'a 'pele ‑saan ‑o ni dɔɔ:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 «'Ŋ 'yoo‑ 'ke Zuufu mi ‑kpɔsɔɔ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑woo' 'ŋ ꞊yaa Silisi 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑wa 'la ‑o 'bhɛ sii Taasi 'bhɛɛ‑ ta. 'Duŋ‑ ‑woo 'ŋ 'trola‑ Zeruzalɛmu ‑gɛ. 'Ŋ daan mi ‑yaa ‑Gamaliɛli ‑la ‑le, 'bhɛɛ 'ŋ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu a 'toŋ mu 'ɛ ‑daanna 'yela‑ 'kɔɔ kplankplan. 'Ŋ ꞊yaa ‑Waanbhaa' a ‑za 'ɛ ‑vavadɛ 'bhii‑ 'ka mu ‑a klɛ 'zi ‑zɔn gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 'Mi 'gbu 'yaa‑ ‑yrɛnkpa' mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'taawo zii' 'yee‑ Mɛɛzan a zi 'lɛɛ‑ ta 'mu ta, 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ ‑o dɛle ma. 'Ŋ 'gwlaan‑ mu 'pegee le 'ke mu ‑kwan 'bhɛɛ‑ 'an ꞊pia 'kaa ‑woo ‑yre, 'bhɛɛ‑ ‑woo bɔ ‑kaso 'yi.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 'Sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'pegee ‑kɔɔ' 'a 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'mu ‑o 'ŋ 'srɛ 'le 'bhɛ ‑za 'ɛ ma. 'Wole‑ 'lɛtrɛ mu ꞊kpaa 'ŋ 'kɔɔ 'kaa 'ŋ ge 'mu 'na ‑kɔɔ' nɛɛnɛ‑ Zuufu mu 'la ꞊yaa Damasi ‑wa 'ɛ ta 'mu ni. 'Bhɛɛ‑ 'kooko‑ 'ke 'ŋ ꞊yaa bhɔ Zesu 'yi mu 'tɔle‑ Zesu 'yi mu 'la ta 'bhɛ ꞊nɔɔ ye, 'ŋ ꞊yaa 'mu 'kun 'bhɛɛ‑ 'ŋ ‑o yre, 'bhɛɛ‑ 'ŋ nu 'ke ‑o ‑le Zeruzalɛmu, 'kooko‑ ‑woo 'krowo‑.»
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «'Ŋ 'yaa‑ ge 'zi 'bhɛ 'taa 'ɛ ta bhla 'la ba, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'bhɔ ꞊ bhla 'ɛ Damasi ‑din, 'ke ‑yrekpaa' ‑o zan bhɔlɛ 'ezin‑. 'Bhɛ bhla do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke 'tɛbhile ‑gbɛnɛ do dale‑ laflɛ' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a ‑bhile' 'ɛ zɛnle‑ 'ŋ zi.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'ŋ baale' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ mɛɛ ‑weli' do male‑ 'ke 'bhɛ ‑a pe 'zi 'ŋ ni dɔɔ: ‹Sɔlu, Sɔlu, ‑mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'ŋ ta ɛɛ?›
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 'Ŋ 'bhɛ mɛɛ ‑weli' 'ɛ 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: ‹‑Dele 'bhi 'le ɛɛ Mɛɛzan?› 'Bhɛɛ‑ ‑e pe 'ŋ ni dɔɔ: ‹'Mi Zesu 'la da Nazarɛti ‑wa 'ɛ ta, mi ‑le 'kɛle‑, 'yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'mi ‑la ta.›
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 'Ŋ zi mu 'ɛ 'mu 'tɛbhile 'ɛ ꞊ya, 'duŋ‑ mɛɛ 'la zan ‑yaa ‑janwo' zii' 'ŋ ni waa 'bhɛ zan ‑weli' 'ɛ 'malɛ‑.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'an 'lrɔkpale 'ezin‑ dɔɔ: ‹'Ŋ ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la klɛ ɛɛ Mɛɛzan?› 'Bhɛɛ‑ Mɛɛzan pe 'ŋ ni dɔɔ: ‹'E 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ 'e ge Damasi ‑wa 'ɛ ta. ‑Waanbhaa' ‑a zi 'bhii‑ 'e ‑za 'la klɛ, ‑o nu gelɛ 'bhɛ 'kpɛn 'pelɛ‑ 'e ni ye.›
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 'Tɛbhile ‑yrayra 'ɛ 'kɔɔ, 'ŋ 'yrɛ ꞊wia. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ŋ 'madɔ‑ mu 'ɛ ‑woo 'ŋ ꞊kwan 'ŋ gbɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja 'ŋ 'le Damasi.»
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «‑O ‑yaa 'yee‑ Damasi ‑wa 'ɛ ta mɛɛ do sii Ananiasi, 'bhɛ ꞊yaa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ; 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊yaa Moizi a 'toŋ mu 'ɛ 'kpɛn 'klɔsikun 'elrele; ‑ayile Damasi Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn ꞊yaa ‑gasikpa ‑a ‑lɛɛ.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 'Bhɛ Ananiasi 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊nwa 'tɛnlɛ‑ 'ŋ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya mabɛɛnle 'ŋ ‑din, 'ke ‑ya pele‑ 'ŋ ni dɔɔ: ‹'Ŋ nɛɛnɛ‑ Sɔlu, bhaa 'e 'yrɛ 'liiploo‑!› 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'ŋ 'yrɛ 'liiploole 'bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ yrɛ ma yele‑.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 'Bhɛɛ‑ ‑e pe 'ŋ ni dɔɔ: ‹‑Kɔɔ' ‑gbɔɔ mu a ‑Waanbhaa' 'ɛ ‑yoo 'e makwan‑ 'elwale gban ‑sɔ, 'kooko‑ 'e sɔ ‑a zru maza dɔle‑, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan do ‑kplɛn 'lɛdɔɔle ‑o 'e sɔ 'bhɛ zan 'ɛ 'yele kpataakpa, 'bhɛɛ‑ 'ya 'liijan‑ ma kpataakpa 'ezin‑.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 ‑Amasrɔyi 'bhi ‑le nu klɛlɛ ‑a 'srɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'e pɛ 'la ꞊ya, 'bhɛ 'pegee 'e ‑za 'la ꞊maa, 'e nu 'mu 'srɛya‑ klɛlɛ mɛɛ mu 'kpɛn ni yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'yaa 'etadɔlɛ, 'bhɛɛ‑ 'e ‑za 'bhɛɛke magbɛn. 'E 'wlɛn‑ 'saanibhe, 'bhɛɛ‑ ‑woo 'e 'wiiŋfɛ‑ ‑yi ba Zesu 'tɔ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma ‑sroma yan Mɛɛzan Zesu 'tɔ 'ɛ 'srɔyi.›»
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Pɔlu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛ blaan, 'ŋ 'niinaa‑ 'ŋ ‑zanta' Zeruzalɛmu. 'Bhɛɛ‑ ‑yrekpaa' do, 'ŋ 'yaa‑ 'ŋ 'seriwo zii' bhla 'la ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'ke 'ŋ 'yrɛ zi do yele‑.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 'Ke 'ŋ Mɛɛzan yele‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'ŋ ni dɔɔ: ‹‑A klɛ blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'e go Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta, ‑amasrɔyi ‑a nɔɔ‑ mu 'ɛ waa nu dɔlɛ 'yoo‑ 'an ‑jan mu 'la 'wo zii' 'mu ꞊la.›
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 'Bhɛɛ‑ 'ke 'an 'lɛkunle 'a ni dɔɔ: ‹Mɛɛzan, 'duŋ‑ ‑o 'gbu 'a 'yaango‑ 'ŋ ꞊yaa ge wlalɛ Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑kpaa 'e 'yi, 'ŋ ꞊yaa klɛ 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu bɔ ‑kaso 'yi, 'bhɛ 'pegee ‑o 'mu zita zɔn gbaŋbhlɛ 'le.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 'Ali‑ mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'yaa‑ ‑janwo' mi Etiɛni dɛ 'zi 'waati 'la ba, 'mi 'gbu 'yaa‑ 'ezin‑ ‑a dɛ mu 'ɛ ‑din. 'Mi 'gbu ‑dwa 'mu zita 'mu klɛza 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'mi 'yalaa 'mu ta dunɛ‑ tralapɛ mu 'ɛ gooba.›
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Mɛɛzan 'a 'pele 'ŋ ni dɔɔ: ‹Go blaale‑ ‑wa 'lɛɛ‑ ta, ‑amasrɔyi 'ŋ nu 'e 'winbɔlɛ yrɛ gbɔɔn do nɔɔ‑ Zuufu kle mu 'ɛ ba.›»
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 'Bhɛ 'yi 'tɛ, ‑Zamaa' 'ɛ 'kpɛn ‑o tadwa‑ siiŋ, 'ke ‑woo 'trɔnkpa‑ Pɔlu ni, 'fɔke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ ‑e ‑jan boolazi mi 'la ꞊woa 'bhɛ ma. ‑O 'bhɛ 'male 'tɛ 'ke ‑woo ‑weli' mu 'ɛ 'wlɛnle 'eke‑ zi 'eglɔɔle, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Ka mɛɛ 'lɛɛ‑ go 'o 'yrɛ ꞊la, ‑yoo 'ke dɛpɛ 'le!»
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 ‑O ‑yaa ‑gbekan' zii' 'eglɔɔle, 'ke ‑woo ta dunɛ‑ mu 'ɛ go, 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu blin laanima; 'bhɛ 'pegee 'ke ‑o bwe ‑gblɛn 'ɛ wlɛn laanima 'ezin‑.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Romɛ mu a ‑srwase' ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ya pele‑ mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o Pɔlu 'wla ‑srwase' mu yi 'fɛ ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa zita zɔnle‑ 'ke gbaŋbhlɛ 'le; 'kooko‑ ‑e ‑janwo' kpaŋma. 'Ke 'bhɛ ꞊kla, mɛɛ mu 'ɛ ‑gbekan' zii' ‑a ta win 'la ma, ‑e sɔ 'bhɛ 'pele ‑o ni.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 'Duŋ‑ ‑o Pɔlu 'yrele, ‑a zita zɔn zayi', 'ke ‑ya pele‑ ‑srwase' ‑kuŋlii 'la 'yaa‑ ‑din 'bhɛ ni dɔɔ: «'Toŋ 'ɛ ta, 'ke 'kiti 'laa baalɛ Romɛ mi 'la ta, ‑o sɔ 'bhɛ zita zɔnle‑ 'ke gbaŋbhlɛ 'le ɛɛ?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 ‑Srwase' ‑kuŋlii 'ɛ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke 'bhɛ ‑o ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'kpeelɛkanlɛ dɔɔ: «'Yoo‑ zan ‑za ‑glɔɔn 'ɛ ‑dela klɛlɛ bhe ɛɛ? Romɛ mi ‑le mɛɛ 'lɛɛ‑ 'le 'dɛ!»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'nule Pɔlu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ke 'yoo‑ 'ke Romɛ mi 'le, 'bhɛ 'pe 'ŋ ni.» 'Bhɛɛ‑ Pɔlu 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Aani', 'ŋ 'yoo 'kɛle‑.»
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ ‑gɔli' ‑bebe ‑la gbawoa‑ 'bhɛɛ‑ 'ŋ ꞊swa 'an pɛ Romɛ 'siya‑ 'ɛ 'srɔɔwole.» 'Bhɛɛ‑ Pɔlu pe ‑a ni dɔɔ: «'Mi ‑o Romɛ mi 'kpee yi ‑kpɔsɔɔ 'gbu ‑la ‑le.»
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, mɛɛ 'la zan mu ‑yaa zan ‑a zita zɔnlɛ, 'kooko‑ ‑e ‑janwo' kpaŋma, 'mu 'e 'pleŋgwa‑ ‑a ma; ‑gblaan ꞊klaa 'yee‑ ‑srwase' mu a ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'gbu 'yi, ‑amasrɔyi yaa 'yaangolɛ 'bhii‑ Pɔlu ‑yaa 'ke *Romɛ mi 'le, 'bhɛla‑ ‑zɛɛle ‑ya ꞊pia dɔɔ ‑wa yre 'ke piibhɛ kpɛlɛ‑ 'le.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, ‑srwase' mu a ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ Zuufu mu 'ɛ 'yaa‑ ‑la 'zi Pɔlu ta win 'la ma ‑e 'bhɛ 'yidɔ‑ kplankplan; 'bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa gbɛ ta piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ 'ploo. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe 'sraka 'lɛna‑ mu ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee Zuufu mu a 'kitikan mu 'ɛ ni dɔɔ ‑woo 'eke‑ ‑lɛ 'ye. 'Bhɛ 'yi, 'kee‑ nule‑ Pɔlu 'le 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ dulale ‑o 'kpɛn 'pleŋ‑.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.