Atos 22
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ACF
1 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ mu 'pegee 'ŋ dɛ mu, 'ŋ 'yoo‑ zan 'ŋ zi jan mu 'la 'wolɛ‑ 'ka ni ‑gɛ ‑zɔn bhe, ‑ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ ni 'elrele.»
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 ‑Wa yele 'bhii‑ ‑e ‑yaa ‑janwo' zii' ‑o ni Ebre wli 'yi, 'ke ‑woo tadɔ baanwole 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ Pɔlu 'a 'pele ‑saan ‑o ni dɔɔ:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 «'Ŋ 'yoo‑ 'ke Zuufu mi ‑kpɔsɔɔ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑woo' 'ŋ ꞊yaa Silisi 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑wa 'la ‑o 'bhɛ sii Taasi 'bhɛɛ‑ ta. 'Duŋ‑ ‑woo 'ŋ 'trola‑ Zeruzalɛmu ‑gɛ. 'Ŋ daan mi ‑yaa ‑Gamaliɛli ‑la ‑le, 'bhɛɛ 'ŋ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu a 'toŋ mu 'ɛ ‑daanna 'yela‑ 'kɔɔ kplankplan. 'Ŋ ꞊yaa ‑Waanbhaa' a ‑za 'ɛ ‑vavadɛ 'bhii‑ 'ka mu ‑a klɛ 'zi ‑zɔn gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 'Mi 'gbu 'yaa‑ ‑yrɛnkpa' mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'taawo zii' 'yee‑ Mɛɛzan a zi 'lɛɛ‑ ta 'mu ta, 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ ‑o dɛle ma. 'Ŋ 'gwlaan‑ mu 'pegee le 'ke mu ‑kwan 'bhɛɛ‑ 'an ꞊pia 'kaa ‑woo ‑yre, 'bhɛɛ‑ ‑woo bɔ ‑kaso 'yi.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 'Sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'pegee ‑kɔɔ' 'a 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'mu ‑o 'ŋ 'srɛ 'le 'bhɛ ‑za 'ɛ ma. 'Wole‑ 'lɛtrɛ mu ꞊kpaa 'ŋ 'kɔɔ 'kaa 'ŋ ge 'mu 'na ‑kɔɔ' nɛɛnɛ‑ Zuufu mu 'la ꞊yaa Damasi ‑wa 'ɛ ta 'mu ni. 'Bhɛɛ‑ 'kooko‑ 'ke 'ŋ ꞊yaa bhɔ Zesu 'yi mu 'tɔle‑ Zesu 'yi mu 'la ta 'bhɛ ꞊nɔɔ ye, 'ŋ ꞊yaa 'mu 'kun 'bhɛɛ‑ 'ŋ ‑o yre, 'bhɛɛ‑ 'ŋ nu 'ke ‑o ‑le Zeruzalɛmu, 'kooko‑ ‑woo 'krowo‑.»
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 «'Ŋ 'yaa‑ ge 'zi 'bhɛ 'taa 'ɛ ta bhla 'la ba, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'bhɔ ꞊ bhla 'ɛ Damasi ‑din, 'ke ‑yrekpaa' ‑o zan bhɔlɛ 'ezin‑. 'Bhɛ bhla do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke 'tɛbhile ‑gbɛnɛ do dale‑ laflɛ' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a ‑bhile' 'ɛ zɛnle‑ 'ŋ zi.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'ŋ baale' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ mɛɛ ‑weli' do male‑ 'ke 'bhɛ ‑a pe 'zi 'ŋ ni dɔɔ: ‹Sɔlu, Sɔlu, ‑mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'ŋ ta ɛɛ?›
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 'Ŋ 'bhɛ mɛɛ ‑weli' 'ɛ 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: ‹‑Dele 'bhi 'le ɛɛ Mɛɛzan?› 'Bhɛɛ‑ ‑e pe 'ŋ ni dɔɔ: ‹'Mi Zesu 'la da Nazarɛti ‑wa 'ɛ ta, mi ‑le 'kɛle‑, 'yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'mi ‑la ta.›
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 'Ŋ zi mu 'ɛ 'mu 'tɛbhile 'ɛ ꞊ya, 'duŋ‑ mɛɛ 'la zan ‑yaa ‑janwo' zii' 'ŋ ni waa 'bhɛ zan ‑weli' 'ɛ 'malɛ‑.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'an 'lrɔkpale 'ezin‑ dɔɔ: ‹'Ŋ ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la klɛ ɛɛ Mɛɛzan?› 'Bhɛɛ‑ Mɛɛzan pe 'ŋ ni dɔɔ: ‹'E 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ 'e ge Damasi ‑wa 'ɛ ta. ‑Waanbhaa' ‑a zi 'bhii‑ 'e ‑za 'la klɛ, ‑o nu gelɛ 'bhɛ 'kpɛn 'pelɛ‑ 'e ni ye.›
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 'Tɛbhile ‑yrayra 'ɛ 'kɔɔ, 'ŋ 'yrɛ ꞊wia. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ŋ 'madɔ‑ mu 'ɛ ‑woo 'ŋ ꞊kwan 'ŋ gbɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja 'ŋ 'le Damasi.»
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 «‑O ‑yaa 'yee‑ Damasi ‑wa 'ɛ ta mɛɛ do sii Ananiasi, 'bhɛ ꞊yaa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ; 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊yaa Moizi a 'toŋ mu 'ɛ 'kpɛn 'klɔsikun 'elrele; ‑ayile Damasi Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn ꞊yaa ‑gasikpa ‑a ‑lɛɛ.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 'Bhɛ Ananiasi 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊nwa 'tɛnlɛ‑ 'ŋ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya mabɛɛnle 'ŋ ‑din, 'ke ‑ya pele‑ 'ŋ ni dɔɔ: ‹'Ŋ nɛɛnɛ‑ Sɔlu, bhaa 'e 'yrɛ 'liiploo‑!› 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'ŋ 'yrɛ 'liiploole 'bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ yrɛ ma yele‑.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 'Bhɛɛ‑ ‑e pe 'ŋ ni dɔɔ: ‹‑Kɔɔ' ‑gbɔɔ mu a ‑Waanbhaa' 'ɛ ‑yoo 'e makwan‑ 'elwale gban ‑sɔ, 'kooko‑ 'e sɔ ‑a zru maza dɔle‑, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan do ‑kplɛn 'lɛdɔɔle ‑o 'e sɔ 'bhɛ zan 'ɛ 'yele kpataakpa, 'bhɛɛ‑ 'ya 'liijan‑ ma kpataakpa 'ezin‑.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 ‑Amasrɔyi 'bhi ‑le nu klɛlɛ ‑a 'srɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'e pɛ 'la ꞊ya, 'bhɛ 'pegee 'e ‑za 'la ꞊maa, 'e nu 'mu 'srɛya‑ klɛlɛ mɛɛ mu 'kpɛn ni yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'yaa 'etadɔlɛ, 'bhɛɛ‑ 'e ‑za 'bhɛɛke magbɛn. 'E 'wlɛn‑ 'saanibhe, 'bhɛɛ‑ ‑woo 'e 'wiiŋfɛ‑ ‑yi ba Zesu 'tɔ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma ‑sroma yan Mɛɛzan Zesu 'tɔ 'ɛ 'srɔyi.›»
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Pɔlu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛ blaan, 'ŋ 'niinaa‑ 'ŋ ‑zanta' Zeruzalɛmu. 'Bhɛɛ‑ ‑yrekpaa' do, 'ŋ 'yaa‑ 'ŋ 'seriwo zii' bhla 'la ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'ke 'ŋ 'yrɛ zi do yele‑.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 'Ke 'ŋ Mɛɛzan yele‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'ŋ ni dɔɔ: ‹‑A klɛ blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'e go Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta, ‑amasrɔyi ‑a nɔɔ‑ mu 'ɛ waa nu dɔlɛ 'yoo‑ 'an ‑jan mu 'la 'wo zii' 'mu ꞊la.›
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 'Bhɛɛ‑ 'ke 'an 'lɛkunle 'a ni dɔɔ: ‹Mɛɛzan, 'duŋ‑ ‑o 'gbu 'a 'yaango‑ 'ŋ ꞊yaa ge wlalɛ Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑kpaa 'e 'yi, 'ŋ ꞊yaa klɛ 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu bɔ ‑kaso 'yi, 'bhɛ 'pegee ‑o 'mu zita zɔn gbaŋbhlɛ 'le.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 'Ali‑ mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'yaa‑ ‑janwo' mi Etiɛni dɛ 'zi 'waati 'la ba, 'mi 'gbu 'yaa‑ 'ezin‑ ‑a dɛ mu 'ɛ ‑din. 'Mi 'gbu ‑dwa 'mu zita 'mu klɛza 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'mi 'yalaa 'mu ta dunɛ‑ tralapɛ mu 'ɛ gooba.›
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Mɛɛzan 'a 'pele 'ŋ ni dɔɔ: ‹Go blaale‑ ‑wa 'lɛɛ‑ ta, ‑amasrɔyi 'ŋ nu 'e 'winbɔlɛ yrɛ gbɔɔn do nɔɔ‑ Zuufu kle mu 'ɛ ba.›»
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 'Bhɛ 'yi 'tɛ, ‑Zamaa' 'ɛ 'kpɛn ‑o tadwa‑ siiŋ, 'ke ‑woo 'trɔnkpa‑ Pɔlu ni, 'fɔke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ ‑e ‑jan boolazi mi 'la ꞊woa 'bhɛ ma. ‑O 'bhɛ 'male 'tɛ 'ke ‑woo ‑weli' mu 'ɛ 'wlɛnle 'eke‑ zi 'eglɔɔle, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Ka mɛɛ 'lɛɛ‑ go 'o 'yrɛ ꞊la, ‑yoo 'ke dɛpɛ 'le!»
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 ‑O ‑yaa ‑gbekan' zii' 'eglɔɔle, 'ke ‑woo ta dunɛ‑ mu 'ɛ go, 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu blin laanima; 'bhɛ 'pegee 'ke ‑o bwe ‑gblɛn 'ɛ wlɛn laanima 'ezin‑.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Romɛ mu a ‑srwase' ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ya pele‑ mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o Pɔlu 'wla ‑srwase' mu yi 'fɛ ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa zita zɔnle‑ 'ke gbaŋbhlɛ 'le; 'kooko‑ ‑e ‑janwo' kpaŋma. 'Ke 'bhɛ ꞊kla, mɛɛ mu 'ɛ ‑gbekan' zii' ‑a ta win 'la ma, ‑e sɔ 'bhɛ 'pele ‑o ni.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 'Duŋ‑ ‑o Pɔlu 'yrele, ‑a zita zɔn zayi', 'ke ‑ya pele‑ ‑srwase' ‑kuŋlii 'la 'yaa‑ ‑din 'bhɛ ni dɔɔ: «'Toŋ 'ɛ ta, 'ke 'kiti 'laa baalɛ Romɛ mi 'la ta, ‑o sɔ 'bhɛ zita zɔnle‑ 'ke gbaŋbhlɛ 'le ɛɛ?»
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 ‑Srwase' ‑kuŋlii 'ɛ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke 'bhɛ ‑o ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'kpeelɛkanlɛ dɔɔ: «'Yoo‑ zan ‑za ‑glɔɔn 'ɛ ‑dela klɛlɛ bhe ɛɛ? Romɛ mi ‑le mɛɛ 'lɛɛ‑ 'le 'dɛ!»
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'nule Pɔlu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ke 'yoo‑ 'ke Romɛ mi 'le, 'bhɛ 'pe 'ŋ ni.» 'Bhɛɛ‑ Pɔlu 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Aani', 'ŋ 'yoo 'kɛle‑.»
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ ‑gɔli' ‑bebe ‑la gbawoa‑ 'bhɛɛ‑ 'ŋ ꞊swa 'an pɛ Romɛ 'siya‑ 'ɛ 'srɔɔwole.» 'Bhɛɛ‑ Pɔlu pe ‑a ni dɔɔ: «'Mi ‑o Romɛ mi 'kpee yi ‑kpɔsɔɔ 'gbu ‑la ‑le.»
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, mɛɛ 'la zan mu ‑yaa zan ‑a zita zɔnlɛ, 'kooko‑ ‑e ‑janwo' kpaŋma, 'mu 'e 'pleŋgwa‑ ‑a ma; ‑gblaan ꞊klaa 'yee‑ ‑srwase' mu a ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'gbu 'yi, ‑amasrɔyi yaa 'yaangolɛ 'bhii‑ Pɔlu ‑yaa 'ke *Romɛ mi 'le, 'bhɛla‑ ‑zɛɛle ‑ya ꞊pia dɔɔ ‑wa yre 'ke piibhɛ kpɛlɛ‑ 'le.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, ‑srwase' mu a ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ Zuufu mu 'ɛ 'yaa‑ ‑la 'zi Pɔlu ta win 'la ma ‑e 'bhɛ 'yidɔ‑ kplankplan; 'bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa gbɛ ta piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ 'ploo. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe 'sraka 'lɛna‑ mu ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee Zuufu mu a 'kitikan mu 'ɛ ni dɔɔ ‑woo 'eke‑ ‑lɛ 'ye. 'Bhɛ 'yi, 'kee‑ nule‑ Pɔlu 'le 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ dulale ‑o 'kpɛn 'pleŋ‑.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.