Atos 22

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ mu 'pegee 'ŋ dɛ mu, 'ŋ 'yoo‑ zan 'ŋ zi jan mu 'la 'wolɛ‑ 'ka ni ‑gɛ ‑zɔn bhe, ‑ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ ni 'elrele.»
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 ‑Wa yele 'bhii‑ ‑e ‑yaa ‑janwo' zii' ‑o ni Ebre wli 'yi, 'ke ‑woo tadɔ baanwole 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ Pɔlu 'a 'pele ‑saan ‑o ni dɔɔ:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 «'Ŋ 'yoo‑ 'ke Zuufu mi ‑kpɔsɔɔ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑woo' 'ŋ ꞊yaa Silisi 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑wa 'la ‑o 'bhɛ sii Taasi 'bhɛɛ‑ ta. 'Duŋ‑ ‑woo 'ŋ 'trola‑ Zeruzalɛmu ‑gɛ. 'Ŋ daan mi ‑yaa ‑Gamaliɛli ‑la ‑le, 'bhɛɛ 'ŋ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu a 'toŋ mu 'ɛ ‑daanna 'yela‑ 'kɔɔ kplankplan. 'Ŋ ꞊yaa ‑Waanbhaa' a ‑za 'ɛ ‑vavadɛ 'bhii‑ 'ka mu ‑a klɛ 'zi ‑zɔn gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 'Mi 'gbu 'yaa‑ ‑yrɛnkpa' mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'taawo zii' 'yee‑ Mɛɛzan a zi 'lɛɛ‑ ta 'mu ta, 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ ‑o dɛle ma. 'Ŋ 'gwlaan‑ mu 'pegee le 'ke mu ‑kwan 'bhɛɛ‑ 'an ꞊pia 'kaa ‑woo ‑yre, 'bhɛɛ‑ ‑woo bɔ ‑kaso 'yi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 'Sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'pegee ‑kɔɔ' 'a 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'mu ‑o 'ŋ 'srɛ 'le 'bhɛ ‑za 'ɛ ma. 'Wole‑ 'lɛtrɛ mu ꞊kpaa 'ŋ 'kɔɔ 'kaa 'ŋ ge 'mu 'na ‑kɔɔ' nɛɛnɛ‑ Zuufu mu 'la ꞊yaa Damasi ‑wa 'ɛ ta 'mu ni. 'Bhɛɛ‑ 'kooko‑ 'ke 'ŋ ꞊yaa bhɔ Zesu 'yi mu 'tɔle‑ Zesu 'yi mu 'la ta 'bhɛ ꞊nɔɔ ye, 'ŋ ꞊yaa 'mu 'kun 'bhɛɛ‑ 'ŋ ‑o yre, 'bhɛɛ‑ 'ŋ nu 'ke ‑o ‑le Zeruzalɛmu, 'kooko‑ ‑woo 'krowo‑.»
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «'Ŋ 'yaa‑ ge 'zi 'bhɛ 'taa 'ɛ ta bhla 'la ba, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'bhɔ ꞊ bhla 'ɛ Damasi ‑din, 'ke ‑yrekpaa' ‑o zan bhɔlɛ 'ezin‑. 'Bhɛ bhla do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke 'tɛbhile ‑gbɛnɛ do dale‑ laflɛ' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a ‑bhile' 'ɛ zɛnle‑ 'ŋ zi.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'ŋ baale' 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ mɛɛ ‑weli' do male‑ 'ke 'bhɛ ‑a pe 'zi 'ŋ ni dɔɔ: ‹Sɔlu, Sɔlu, ‑mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'ŋ ta ɛɛ?›
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 'Ŋ 'bhɛ mɛɛ ‑weli' 'ɛ 'lrɔkpaa‑ dɔɔ: ‹‑Dele 'bhi 'le ɛɛ Mɛɛzan?› 'Bhɛɛ‑ ‑e pe 'ŋ ni dɔɔ: ‹'Mi Zesu 'la da Nazarɛti ‑wa 'ɛ ta, mi ‑le 'kɛle‑, 'yoo‑ ‑yrɛnkpa' zii' 'mi ‑la ta.›
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 'Ŋ zi mu 'ɛ 'mu 'tɛbhile 'ɛ ꞊ya, 'duŋ‑ mɛɛ 'la zan ‑yaa ‑janwo' zii' 'ŋ ni waa 'bhɛ zan ‑weli' 'ɛ 'malɛ‑.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'an 'lrɔkpale 'ezin‑ dɔɔ: ‹'Ŋ ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la klɛ ɛɛ Mɛɛzan?› 'Bhɛɛ‑ Mɛɛzan pe 'ŋ ni dɔɔ: ‹'E 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ 'e ge Damasi ‑wa 'ɛ ta. ‑Waanbhaa' ‑a zi 'bhii‑ 'e ‑za 'la klɛ, ‑o nu gelɛ 'bhɛ 'kpɛn 'pelɛ‑ 'e ni ye.›
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 'Tɛbhile ‑yrayra 'ɛ 'kɔɔ, 'ŋ 'yrɛ ꞊wia. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ŋ 'madɔ‑ mu 'ɛ ‑woo 'ŋ ꞊kwan 'ŋ gbɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja 'ŋ 'le Damasi.»
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «‑O ‑yaa 'yee‑ Damasi ‑wa 'ɛ ta mɛɛ do sii Ananiasi, 'bhɛ ꞊yaa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ; 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊yaa Moizi a 'toŋ mu 'ɛ 'kpɛn 'klɔsikun 'elrele; ‑ayile Damasi Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn ꞊yaa ‑gasikpa ‑a ‑lɛɛ.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 'Bhɛ Ananiasi 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊nwa 'tɛnlɛ‑ 'ŋ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya mabɛɛnle 'ŋ ‑din, 'ke ‑ya pele‑ 'ŋ ni dɔɔ: ‹'Ŋ nɛɛnɛ‑ Sɔlu, bhaa 'e 'yrɛ 'liiploo‑!› 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'ŋ 'yrɛ 'liiploole 'bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ yrɛ ma yele‑.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 'Bhɛɛ‑ ‑e pe 'ŋ ni dɔɔ: ‹‑Kɔɔ' ‑gbɔɔ mu a ‑Waanbhaa' 'ɛ ‑yoo 'e makwan‑ 'elwale gban ‑sɔ, 'kooko‑ 'e sɔ ‑a zru maza dɔle‑, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan do ‑kplɛn 'lɛdɔɔle ‑o 'e sɔ 'bhɛ zan 'ɛ 'yele kpataakpa, 'bhɛɛ‑ 'ya 'liijan‑ ma kpataakpa 'ezin‑.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 ‑Amasrɔyi 'bhi ‑le nu klɛlɛ ‑a 'srɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'e pɛ 'la ꞊ya, 'bhɛ 'pegee 'e ‑za 'la ꞊maa, 'e nu 'mu 'srɛya‑ klɛlɛ mɛɛ mu 'kpɛn ni yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'yaa 'etadɔlɛ, 'bhɛɛ‑ 'e ‑za 'bhɛɛke magbɛn. 'E 'wlɛn‑ 'saanibhe, 'bhɛɛ‑ ‑woo 'e 'wiiŋfɛ‑ ‑yi ba Zesu 'tɔ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma ‑sroma yan Mɛɛzan Zesu 'tɔ 'ɛ 'srɔyi.›»
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Pɔlu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛ blaan, 'ŋ 'niinaa‑ 'ŋ ‑zanta' Zeruzalɛmu. 'Bhɛɛ‑ ‑yrekpaa' do, 'ŋ 'yaa‑ 'ŋ 'seriwo zii' bhla 'la ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'ke 'ŋ 'yrɛ zi do yele‑.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 'Ke 'ŋ Mɛɛzan yele‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'ŋ ni dɔɔ: ‹‑A klɛ blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'e go Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ta, ‑amasrɔyi ‑a nɔɔ‑ mu 'ɛ waa nu dɔlɛ 'yoo‑ 'an ‑jan mu 'la 'wo zii' 'mu ꞊la.›
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 'Bhɛɛ‑ 'ke 'an 'lɛkunle 'a ni dɔɔ: ‹Mɛɛzan, 'duŋ‑ ‑o 'gbu 'a 'yaango‑ 'ŋ ꞊yaa ge wlalɛ Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑kpaa 'e 'yi, 'ŋ ꞊yaa klɛ 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu bɔ ‑kaso 'yi, 'bhɛ 'pegee ‑o 'mu zita zɔn gbaŋbhlɛ 'le.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 'Ali‑ mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'yaa‑ ‑janwo' mi Etiɛni dɛ 'zi 'waati 'la ba, 'mi 'gbu 'yaa‑ 'ezin‑ ‑a dɛ mu 'ɛ ‑din. 'Mi 'gbu ‑dwa 'mu zita 'mu klɛza 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'mi 'yalaa 'mu ta dunɛ‑ tralapɛ mu 'ɛ gooba.›
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Mɛɛzan 'a 'pele 'ŋ ni dɔɔ: ‹Go blaale‑ ‑wa 'lɛɛ‑ ta, ‑amasrɔyi 'ŋ nu 'e 'winbɔlɛ yrɛ gbɔɔn do nɔɔ‑ Zuufu kle mu 'ɛ ba.›»
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 'Bhɛ 'yi 'tɛ, ‑Zamaa' 'ɛ 'kpɛn ‑o tadwa‑ siiŋ, 'ke ‑woo 'trɔnkpa‑ Pɔlu ni, 'fɔke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ ‑e ‑jan boolazi mi 'la ꞊woa 'bhɛ ma. ‑O 'bhɛ 'male 'tɛ 'ke ‑woo ‑weli' mu 'ɛ 'wlɛnle 'eke‑ zi 'eglɔɔle, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Ka mɛɛ 'lɛɛ‑ go 'o 'yrɛ ꞊la, ‑yoo 'ke dɛpɛ 'le!»
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 ‑O ‑yaa ‑gbekan' zii' 'eglɔɔle, 'ke ‑woo ta dunɛ‑ mu 'ɛ go, 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu blin laanima; 'bhɛ 'pegee 'ke ‑o bwe ‑gblɛn 'ɛ wlɛn laanima 'ezin‑.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Romɛ mu a ‑srwase' ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ya pele‑ mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o Pɔlu 'wla ‑srwase' mu yi 'fɛ ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa zita zɔnle‑ 'ke gbaŋbhlɛ 'le; 'kooko‑ ‑e ‑janwo' kpaŋma. 'Ke 'bhɛ ꞊kla, mɛɛ mu 'ɛ ‑gbekan' zii' ‑a ta win 'la ma, ‑e sɔ 'bhɛ 'pele ‑o ni.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 'Duŋ‑ ‑o Pɔlu 'yrele, ‑a zita zɔn zayi', 'ke ‑ya pele‑ ‑srwase' ‑kuŋlii 'la 'yaa‑ ‑din 'bhɛ ni dɔɔ: «'Toŋ 'ɛ ta, 'ke 'kiti 'laa baalɛ Romɛ mi 'la ta, ‑o sɔ 'bhɛ zita zɔnle‑ 'ke gbaŋbhlɛ 'le ɛɛ?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 ‑Srwase' ‑kuŋlii 'ɛ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke 'bhɛ ‑o ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'kpeelɛkanlɛ dɔɔ: «'Yoo‑ zan ‑za ‑glɔɔn 'ɛ ‑dela klɛlɛ bhe ɛɛ? Romɛ mi ‑le mɛɛ 'lɛɛ‑ 'le 'dɛ!»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'nule Pɔlu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ke 'yoo‑ 'ke Romɛ mi 'le, 'bhɛ 'pe 'ŋ ni.» 'Bhɛɛ‑ Pɔlu 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Aani', 'ŋ 'yoo 'kɛle‑.»
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ ‑gɔli' ‑bebe ‑la gbawoa‑ 'bhɛɛ‑ 'ŋ ꞊swa 'an pɛ Romɛ 'siya‑ 'ɛ 'srɔɔwole.» 'Bhɛɛ‑ Pɔlu pe ‑a ni dɔɔ: «'Mi ‑o Romɛ mi 'kpee yi ‑kpɔsɔɔ 'gbu ‑la ‑le.»
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, mɛɛ 'la zan mu ‑yaa zan ‑a zita zɔnlɛ, 'kooko‑ ‑e ‑janwo' kpaŋma, 'mu 'e 'pleŋgwa‑ ‑a ma; ‑gblaan ꞊klaa 'yee‑ ‑srwase' mu a ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'gbu 'yi, ‑amasrɔyi yaa 'yaangolɛ 'bhii‑ Pɔlu ‑yaa 'ke *Romɛ mi 'le, 'bhɛla‑ ‑zɛɛle ‑ya ꞊pia dɔɔ ‑wa yre 'ke piibhɛ kpɛlɛ‑ 'le.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, ‑srwase' mu a ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ Zuufu mu 'ɛ 'yaa‑ ‑la 'zi Pɔlu ta win 'la ma ‑e 'bhɛ 'yidɔ‑ kplankplan; 'bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa gbɛ ta piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ 'ploo. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe 'sraka 'lɛna‑ mu ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee Zuufu mu a 'kitikan mu 'ɛ ni dɔɔ ‑woo 'eke‑ ‑lɛ 'ye. 'Bhɛ 'yi, 'kee‑ nule‑ Pɔlu 'le 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ dulale ‑o 'kpɛn 'pleŋ‑.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.