Atos 16

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 'Bhɛ blaan, 'ke Pɔlu 'pegee Silasi gele‑ Dɛɛbi 'pegee Lisitri ‑wa mu 'ɛ ta. ‑O ‑yaa Lisitri ‑wa 'ɛ ta Zesu a ‑klaŋlanɛ do sii Timote; ‑a nɛɛ ‑yaa 'ke Zesu 'yi Zuufu le do 'le, 'bhɛɛ‑ ‑a dɛ ‑yaa 'ke Grɛki mi 'le.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 ‑A nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ Lisitri 'pegee Ikoniɔmu, 'mu 'kpɛn 'yaa‑ ‑a 'tɔ wlan pe.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pɔlu ‑yaa zi 'bhii‑ 'yee‑ 'pegee Timote yewo 'eke‑ zi. 'Bhɛɛ‑ Zuufu mu 'la 'yaa‑ 'bhɛ 'klɛɛn mu 'ɛ 'yi 'mu ‑zayi', ‑e 'yee‑ Timote ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi. ‑Amasrɔyi mɔkpɛn' ꞊yaa ‑a 'yaango‑ 'bhii‑ ‑a dɛ ‑yaa 'ke Grɛki mi 'le.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 ‑O ꞊kaan ‑wa mu 'la 'kpɛn ta, Zesu a 'winbɔwo mu 'ɛ 'pegee Zeruzalɛmu Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ 'lɛɛ mu 'ɛ ‑jan mu 'la 'lɛdulaa, ‑o ‑yaa 'mu 'kpɛn 'wo zii' 'bhɛ ‑wa mu 'ɛ ta Zesu 'yi mu 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'kpankpanyan 'mu ma dɔɔ 'mu 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'klɔsikun 'elrele.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 'Bhɛ 'yi, yi 'oo yi, faŋgan‑ ‑yaa dɔ 'zi 'bhɛ ꞊nɔɔ Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ ‑waa' 'kpaleya 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o baan' ꞊yaa 'kla zii' ‑a ba 'ezin‑.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Pɔlu 'pegee ‑yaa' yewoyɔɔn mu 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑o ge ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'wo Azi 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Lii 'Weŋ 'ɛ 'bhɛ 'saawoa‑ ‑o 'kɔɔ. ‑Ayile 'ke ‑o gele‑ 'kanlɛ‑ Frizi 'pegee Galasi 'klɛɛn mu 'ɛ 'yi.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 ‑O bhɔle Misiya 'klɛɛn 'ɛ ‑din, 'ke ‑wa 'kpale‑ dɔɔ ‑o ge Bitini, 'duŋ‑ Lii 'Weŋ 'ɛ yaa dɔlɛ 'bhɛ ꞊la.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 ‑Ayile, 'ke ‑o 'kanle Misiya 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑batoŋ' mu ‑yaa dulaa' ‑wa do 'la ta 'bhɛ ꞊nɔɔ, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Troasi.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 'Bhɛ 'yi, ‑bi do zi, Pɔlu 'yrɛ zi yele do ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑e Masedwani 'klɛɛn 'yi mɛɛ do dulale꞊ya ‑a ‑lɛɛ 'ke 'bhɛ ‑o ‑sromabɔ 'zi ‑a ni dɔɔ: «'Kan Masedwani 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ nu bhɔ 'o ba!»
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 'Bhɛ ‑yrɛ zi yele 'ɛ blaan, 'ke 'wa 'pele dɔɔ 'o gele‑ blaale‑ Masedwani. ‑Amasrɔyi 'o 'kpale‑ ‑yaa ‑a ‑yi 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑yaa zi 'bhii‑ 'o ge ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wo 'yee‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ ni.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 'O ‑batoŋ' do ꞊sia Troasi, 'bhɛɛ‑ 'woo 'lɛdɔɔla ‑trɛɛ Samotrasi 'klɛɛn 'fiɛntrɔnnɛ 'ɛ ta: wɛyi‑ 'mliŋgole ‑yaa 'bhɛ zi. 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke 'o gele‑ Neapolisi ‑wa 'ɛ ta.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o gele‑ Filipu ‑wa 'ɛ ta. Filipu ‑wa 'ɛ ꞊yaa Masedwani 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑wa ꞊lwa 'le, 'bhɛɛ‑ Romɛ mu ‑la yaale ‑yaa ‑a ꞊nɔɔ. 'O ‑yrekpaa' ‑bebe ꞊kla 'yee‑ ‑wa 'ɛ ta.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 *‑Yitrɛ' yi 'ɛ ma, 'o 'pwɛla‑ ‑wa 'ɛ 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja tɔ 'ɛ 'lɛ ma; 'o 'kpee ma 'o 'yaa‑ nu Zuufu mu 'seriwoyrɛ do yelɛ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'O 'yalaa 'bhɛ 'nɔɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊woa le mu 'la 'klale‑ ‑yaa ‑o zi 'mu ni.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 ‑O ‑yaa 'woo‑ le mu 'ɛ do sii Lidi. 'Bhɛ ꞊yaa da Tiatiri ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑yaa sɔ 'plɛɛle‑ 'tɛn 'wleŋ wleŋ ‑la gɔn. 'Bhɛ ‑yaa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ 'trɔnkpa zii' 'o ni. ‑Ayile, Mɛɛzan 'a zru 'ɛ 'liiploola, 'kooko‑ ‑e sɔ ‑a 'trɔnkpale 'elrele Pɔlu 'wojan‑ 'ɛ ꞊la.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 'Bhɛɛ‑ 'ke 'wa 'wiiŋfɛle ‑yi ba 'yee‑ 'pegee ‑yaa' 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o ‑sromabɔle 'o ni dɔɔ: «'Ke 'kaa ꞊ya 'bhii‑ 'ŋ zru ‑o do Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ni, ‑ka nu 'ka zɛn 'ŋ ba.» ‑Yoo 'o matɛdwa 'eyɔɔle, 'ke 'o gele‑ 'o zɛnlɛ ‑a ba.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 ‑Yrekpaa' do, 'o 'yaa‑ ge 'zi 'seriwo yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ bhla 'la ba, 'ke 'fa ‑la yewo le do nule‑ 'o 'lɛpalɛ: gbliŋ lii ‑yaa ‑a zi, 'bhɛla‑ ‑yile, ‑e ‑yaa sɔ mɔɔdɔle 'bhɛ lii 'ɛ 'seŋ 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑gɔli' ‑bebe 'srɔɔwo zii' ‑a zan mu 'ɛ ni.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ dɔle‑ 'o zi 'ke ‑ya pe 'eglɔɔle dɔɔ: «Mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ‑woo 'ke laanima ‑Waanbhaa' 'ɛ 'bhɛla‑ a yewonɛ mu 'le! ‑Woo 'ka 'bhee zi 'ɛ 'bhɛɛ‑ ma janwo 'zi 'ka ni bhe!»
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Yi 'oo yi, 'yee‑ le 'ɛ bole ‑yaa 'bhɛɛ‑ ‑za 'ɛ klɛle ma. ‑Ayile, Pɔlu matɛdɔ gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ, 'ke 'bhɛ 'e 'lɛklale ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele gbliŋ lii 'la 'yaa‑ zii 'bhɛ ni dɔɔ: «'Mi pe 'e ni Zesu Krisi 'tɔ 'yi dɔɔ 'e go le 'lɛɛ‑ zi!» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ gole‑ 'yee‑ le 'ɛ zi.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑a zan mu 'a 'yele‑ 'bhii‑ waa ‑yaa sɔ ‑o ‑yrikpale ‑li ‑gɔli' 'yele‑ ta ‑a 'kɔɔ, 'ke 'mu Pɔlu 'pegee Silasi 'kunle, 'ke ‑o 'mu ‑glaanle', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'mu 'le ‑wa 'ɛ 'kpee ‑kpan 'ɛ ta, Romɛ mu a 'kitikan mɛɛ gblaan mu 'ɛ ta.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 ‑O bhɔle 'mu ta, 'ke ‑wa pele‑ 'mu ni dɔɔ: «Zuufu mu 'lɛɛ‑, ‑o 'waa‑ ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'pɔ zii' 'eke‑ ma.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 'Bhɛɛ‑ ‑woo mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi ‑o 'si ta za mu 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ 'o mɔɔ Romɛ mu a 'toŋ mu 'ɛ ta, 'waa sɔ dɔle‑ 'bhɛ 'si ta za mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛ 'pegee 'waa sɔ 'mu 'yizaklɛle.»
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑zamaa' 'ɛ 'wlɛnle‑ ‑o ma 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ 'ke Romɛ mu a 'kitikan 'mu 'ɛ ‑wa pele‑ dɔɔ ‑o 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi tafleŋ‑ bala‑, 'bhɛɛ‑ ‑woo zita zɔn 'ke gbaŋbhlɛ 'le.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 ‑O yanle ‑o zita zɔnlele 'ebebele, 'ke ‑woo bɔle‑ ‑kaso 'yi; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ 'e 'yrɛkpa ‑o ba 'elrele.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 ‑Kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo bɔle‑ 'fɛkpee 'fiɛntrɔnnɛ do ‑la ‑kaso 'fɛ 'ɛ 'kpee ye. 'Kee‑ 'gbluŋ bɔle‑ Pɔlu 'pegee Silasi gaan mu 'ɛ ma.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Blaŋdrɛyi 'bhɔ bhla 'ɛ 'e ‑din, 'ke 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi ‑o 'seriwole 'sanle 'bhɛ 'pegee 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔ‑ ma 'sro mu kpa; 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke ‑kaso 'yi mu ‑vin mu 'ɛ 'ke 'mu 'e 'trɔnkpa‑ ‑o ni.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke 'trɛ bɛɛnle‑ 'eglɔɔle ‑lɛyan' do, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑kaso 'fɛ gaan 'ɛ bɛɛnle‑ 'ezin‑. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑kaso 'fɛ 'liikoŋ mu 'ɛ 'kpɛn 'liigole 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑kaso 'yi mu 'ɛ 'kpɛn ma piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ 'ploole.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 'Yee‑ ‑kasofɛ gooba mi 'ɛ ‑e bwele, 'bhɛɛ‑ ‑ya yele 'bhii‑ ‑kaso 'fɛ 'liikoŋ mu 'ɛ 'liigole ‑yaa; 'kee‑ ‑yaa' ‑gɔkuŋ' 'ɛ ‑glaanle' 'bhɛ 'bhoo‑ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa zan ‑a 'gbu dɛlɛ. ‑Amasrɔyi 'yee‑ 'kpee ma ‑kaso 'yi mu 'ɛ 'kpɛn blasaan‑ gban bi.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 'Duŋ‑, 'ke Pɔlu 'a 'siile 'eglɔɔle dɔɔ: «'Yaa ‑za 'yɔɔ‑ 'kedo‑ 'kpɔ klɛlɛ 'e 'gbu ni, ‑amasrɔyi 'o 'kpɛn ‑o ‑gɛ!»
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa gba 'tɛbhile ba. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ wlalɛ blaale‑ Pɔlu 'pegee Silasi ‑yaa ‑kaso 'fɛ 'kpeenɛ 'la ꞊la 'bhɛ ꞊nɔɔ. 'Duŋ‑ ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ, ‑e ‑yaa bɛɛn 'zi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ nule‑ baalɛ Pɔlu 'pegee Silasi gaan ma.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'pwɛle ‑waa' ‑kaso 'fɛ 'kpeenɛ ꞊la. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ŋ zan mu, 'ŋ ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la klɛ 'bhɛɛ‑ 'ŋ go ‑za 'yi ɛɛ?»
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 'Bhɛɛ‑ Pɔlu 'pegee Silasi 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'kpa Mɛɛzan Zesu 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhi 'pegee 'yaa‑ 'fa ꞊la mu 'ɛ 'ka nu golɛ ‑za 'yi.»
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o Mɛɛzan a ‑jan 'ɛ 'wole 'yee‑ 'pegee ‑yaa' 'fa ꞊la mu 'ɛ 'kpɛn ni.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 'Bhɛ ‑bi do 'kpɔ 'ɛ zi 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'yee‑ ‑kaso 'fɛ 'ɛ gooba mi 'ɛ ‑ja 'ke ‑o ‑le, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ma bhɛ mu 'ɛ 'tɛkpaa꞊. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑o 'yee‑ 'pegee ‑a ba 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn 'wiiŋfɛle ‑yi ba.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑o ge 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi 'madɔ‑ ‑a ba ‑lɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lɛwɛɛ' pɛ klɛle‑. 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ 'pegee ‑a ba 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn zrukpaale ‑yaa, ‑amasrɔyi ‑woo ‑kpaa ‑Waanbhaa' 'yi.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ‑o 'faazan‑ 'ke mu winbbɔle 'yee‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ta 'kaa ‑wa pe ‑a ni dɔɔ ‑e 'ploo Pɔlu 'pegee Banabasi ma.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ nule‑ 'bhɛ 'pelɛ‑ Pɔlu 'pegee Silasi ni dɔɔ: «'Waa‑ Romɛ mu a kitikan mu 'ɛ 'faazan‑ mu 'ke mu winbwa꞊ 'ŋ ta dɔɔ 'ŋ 'ploo‑ 'ka ma. ‑Ka 'pwɛ blaale‑! 'Bhɛɛ‑ bhaa 'ka bo 'edɔɔle!»
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 'Duŋ‑ Pɔlu pe ‑o ni dɔɔ: «'Woo‑ Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ‑woo 'o mɔɔ ‑la zita ꞊zwan mɔkpɛn' 'yrɛ ma kpataakpa; 'duŋ‑ waa 'o 'kitikanlɛ 'elwale pe, 'bhɛɛ‑ ‑woo' ꞊bwa ‑kaso 'yi, 'o mɔɔ 'la 'o mɔɔ ‑o 'ke Romɛ ‑kpɔsɔɔ mu 'le bhe. 'Bhɛɛ‑ ‑zɔn, ‑wa zi 'bhii‑ ‑woo' 'pwɛ ‑kaso 'ɛ 'yi gaanyi' ɛɛ? 'Yooye‑, 'bhɛ 'laa sɔ klɛle‑! ‑Ka ge ‑a pe ‑o ni dɔɔ ‑o 'gbu nu 'o 'pwɛ 'yee‑ ‑kaso 'ɛ 'yi ‑gɛ.»
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 ‑Waa' 'faazan‑ mu 'ɛ ‑ja 'tɛ ‑a pelɛ Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ni dɔɔ Pɔlu 'pegee Silasi mu ‑o 'ke *Romɛ ‑kpɔsɔɔ mu 'le, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o nule‑ ‑sromabɔlɛ 'mu ni, 'ke ‑o 'ploole 'mu ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ 'mu ni dɔɔ 'mu go waa ‑wa 'ɛ ta.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Pɔlu 'pegee Silasi 'pwɛle‑ blaan ‑kaso 'ɛ 'yi, 'ke ‑o gele‑ Lidi ba. ‑O yanle ‑o nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'yelele 'bhɛ 'pegee ‑o yanle zruwlalele 'mu 'kpee, 'ke ‑o 'fuudɔ‑ 'mu ta Mɛɛzan Zesu a zi 'ɛ ta, 'ke ‑o jilale.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.