Atos 16
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARIB
1 'Bhɛ blaan, 'ke Pɔlu 'pegee Silasi gele‑ Dɛɛbi 'pegee Lisitri ‑wa mu 'ɛ ta. ‑O ‑yaa Lisitri ‑wa 'ɛ ta Zesu a ‑klaŋlanɛ do sii Timote; ‑a nɛɛ ‑yaa 'ke Zesu 'yi Zuufu le do 'le, 'bhɛɛ‑ ‑a dɛ ‑yaa 'ke Grɛki mi 'le.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 ‑A nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ Lisitri 'pegee Ikoniɔmu, 'mu 'kpɛn 'yaa‑ ‑a 'tɔ wlan pe.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pɔlu ‑yaa zi 'bhii‑ 'yee‑ 'pegee Timote yewo 'eke‑ zi. 'Bhɛɛ‑ Zuufu mu 'la 'yaa‑ 'bhɛ 'klɛɛn mu 'ɛ 'yi 'mu ‑zayi', ‑e 'yee‑ Timote ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi. ‑Amasrɔyi mɔkpɛn' ꞊yaa ‑a 'yaango‑ 'bhii‑ ‑a dɛ ‑yaa 'ke Grɛki mi 'le.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 ‑O ꞊kaan ‑wa mu 'la 'kpɛn ta, Zesu a 'winbɔwo mu 'ɛ 'pegee Zeruzalɛmu Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ 'lɛɛ mu 'ɛ ‑jan mu 'la 'lɛdulaa, ‑o ‑yaa 'mu 'kpɛn 'wo zii' 'bhɛ ‑wa mu 'ɛ ta Zesu 'yi mu 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'kpankpanyan 'mu ma dɔɔ 'mu 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'klɔsikun 'elrele.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 'Bhɛ 'yi, yi 'oo yi, faŋgan‑ ‑yaa dɔ 'zi 'bhɛ ꞊nɔɔ Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ ‑waa' 'kpaleya 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o baan' ꞊yaa 'kla zii' ‑a ba 'ezin‑.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Pɔlu 'pegee ‑yaa' yewoyɔɔn mu 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑o ge ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'wo Azi 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Lii 'Weŋ 'ɛ 'bhɛ 'saawoa‑ ‑o 'kɔɔ. ‑Ayile 'ke ‑o gele‑ 'kanlɛ‑ Frizi 'pegee Galasi 'klɛɛn mu 'ɛ 'yi.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 ‑O bhɔle Misiya 'klɛɛn 'ɛ ‑din, 'ke ‑wa 'kpale‑ dɔɔ ‑o ge Bitini, 'duŋ‑ Lii 'Weŋ 'ɛ yaa dɔlɛ 'bhɛ ꞊la.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 ‑Ayile, 'ke ‑o 'kanle Misiya 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑batoŋ' mu ‑yaa dulaa' ‑wa do 'la ta 'bhɛ ꞊nɔɔ, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Troasi.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 'Bhɛ 'yi, ‑bi do zi, Pɔlu 'yrɛ zi yele do ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑e Masedwani 'klɛɛn 'yi mɛɛ do dulale꞊ya ‑a ‑lɛɛ 'ke 'bhɛ ‑o ‑sromabɔ 'zi ‑a ni dɔɔ: «'Kan Masedwani 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ nu bhɔ 'o ba!»
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 'Bhɛ ‑yrɛ zi yele 'ɛ blaan, 'ke 'wa 'pele dɔɔ 'o gele‑ blaale‑ Masedwani. ‑Amasrɔyi 'o 'kpale‑ ‑yaa ‑a ‑yi 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑yaa zi 'bhii‑ 'o ge ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wo 'yee‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ ni.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 'O ‑batoŋ' do ꞊sia Troasi, 'bhɛɛ‑ 'woo 'lɛdɔɔla ‑trɛɛ Samotrasi 'klɛɛn 'fiɛntrɔnnɛ 'ɛ ta: wɛyi‑ 'mliŋgole ‑yaa 'bhɛ zi. 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke 'o gele‑ Neapolisi ‑wa 'ɛ ta.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o gele‑ Filipu ‑wa 'ɛ ta. Filipu ‑wa 'ɛ ꞊yaa Masedwani 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑wa ꞊lwa 'le, 'bhɛɛ‑ Romɛ mu ‑la yaale ‑yaa ‑a ꞊nɔɔ. 'O ‑yrekpaa' ‑bebe ꞊kla 'yee‑ ‑wa 'ɛ ta.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 *‑Yitrɛ' yi 'ɛ ma, 'o 'pwɛla‑ ‑wa 'ɛ 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja tɔ 'ɛ 'lɛ ma; 'o 'kpee ma 'o 'yaa‑ nu Zuufu mu 'seriwoyrɛ do yelɛ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'O 'yalaa 'bhɛ 'nɔɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊woa le mu 'la 'klale‑ ‑yaa ‑o zi 'mu ni.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 ‑O ‑yaa 'woo‑ le mu 'ɛ do sii Lidi. 'Bhɛ ꞊yaa da Tiatiri ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑yaa sɔ 'plɛɛle‑ 'tɛn 'wleŋ wleŋ ‑la gɔn. 'Bhɛ ‑yaa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ 'trɔnkpa zii' 'o ni. ‑Ayile, Mɛɛzan 'a zru 'ɛ 'liiploola, 'kooko‑ ‑e sɔ ‑a 'trɔnkpale 'elrele Pɔlu 'wojan‑ 'ɛ ꞊la.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 'Bhɛɛ‑ 'ke 'wa 'wiiŋfɛle ‑yi ba 'yee‑ 'pegee ‑yaa' 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o ‑sromabɔle 'o ni dɔɔ: «'Ke 'kaa ꞊ya 'bhii‑ 'ŋ zru ‑o do Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ni, ‑ka nu 'ka zɛn 'ŋ ba.» ‑Yoo 'o matɛdwa 'eyɔɔle, 'ke 'o gele‑ 'o zɛnlɛ ‑a ba.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 ‑Yrekpaa' do, 'o 'yaa‑ ge 'zi 'seriwo yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ bhla 'la ba, 'ke 'fa ‑la yewo le do nule‑ 'o 'lɛpalɛ: gbliŋ lii ‑yaa ‑a zi, 'bhɛla‑ ‑yile, ‑e ‑yaa sɔ mɔɔdɔle 'bhɛ lii 'ɛ 'seŋ 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑gɔli' ‑bebe 'srɔɔwo zii' ‑a zan mu 'ɛ ni.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ dɔle‑ 'o zi 'ke ‑ya pe 'eglɔɔle dɔɔ: «Mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ‑woo 'ke laanima ‑Waanbhaa' 'ɛ 'bhɛla‑ a yewonɛ mu 'le! ‑Woo 'ka 'bhee zi 'ɛ 'bhɛɛ‑ ma janwo 'zi 'ka ni bhe!»
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Yi 'oo yi, 'yee‑ le 'ɛ bole ‑yaa 'bhɛɛ‑ ‑za 'ɛ klɛle ma. ‑Ayile, Pɔlu matɛdɔ gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ, 'ke 'bhɛ 'e 'lɛklale ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele gbliŋ lii 'la 'yaa‑ zii 'bhɛ ni dɔɔ: «'Mi pe 'e ni Zesu Krisi 'tɔ 'yi dɔɔ 'e go le 'lɛɛ‑ zi!» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ gole‑ 'yee‑ le 'ɛ zi.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑a zan mu 'a 'yele‑ 'bhii‑ waa ‑yaa sɔ ‑o ‑yrikpale ‑li ‑gɔli' 'yele‑ ta ‑a 'kɔɔ, 'ke 'mu Pɔlu 'pegee Silasi 'kunle, 'ke ‑o 'mu ‑glaanle', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'mu 'le ‑wa 'ɛ 'kpee ‑kpan 'ɛ ta, Romɛ mu a 'kitikan mɛɛ gblaan mu 'ɛ ta.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 ‑O bhɔle 'mu ta, 'ke ‑wa pele‑ 'mu ni dɔɔ: «Zuufu mu 'lɛɛ‑, ‑o 'waa‑ ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'pɔ zii' 'eke‑ ma.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 'Bhɛɛ‑ ‑woo mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi ‑o 'si ta za mu 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ 'o mɔɔ Romɛ mu a 'toŋ mu 'ɛ ta, 'waa sɔ dɔle‑ 'bhɛ 'si ta za mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛ 'pegee 'waa sɔ 'mu 'yizaklɛle.»
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑zamaa' 'ɛ 'wlɛnle‑ ‑o ma 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ 'ke Romɛ mu a 'kitikan 'mu 'ɛ ‑wa pele‑ dɔɔ ‑o 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi tafleŋ‑ bala‑, 'bhɛɛ‑ ‑woo zita zɔn 'ke gbaŋbhlɛ 'le.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 ‑O yanle ‑o zita zɔnlele 'ebebele, 'ke ‑woo bɔle‑ ‑kaso 'yi; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ 'e 'yrɛkpa ‑o ba 'elrele.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 ‑Kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo bɔle‑ 'fɛkpee 'fiɛntrɔnnɛ do ‑la ‑kaso 'fɛ 'ɛ 'kpee ye. 'Kee‑ 'gbluŋ bɔle‑ Pɔlu 'pegee Silasi gaan mu 'ɛ ma.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Blaŋdrɛyi 'bhɔ bhla 'ɛ 'e ‑din, 'ke 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi ‑o 'seriwole 'sanle 'bhɛ 'pegee 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔ‑ ma 'sro mu kpa; 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke ‑kaso 'yi mu ‑vin mu 'ɛ 'ke 'mu 'e 'trɔnkpa‑ ‑o ni.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke 'trɛ bɛɛnle‑ 'eglɔɔle ‑lɛyan' do, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑kaso 'fɛ gaan 'ɛ bɛɛnle‑ 'ezin‑. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑kaso 'fɛ 'liikoŋ mu 'ɛ 'kpɛn 'liigole 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑kaso 'yi mu 'ɛ 'kpɛn ma piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ 'ploole.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 'Yee‑ ‑kasofɛ gooba mi 'ɛ ‑e bwele, 'bhɛɛ‑ ‑ya yele 'bhii‑ ‑kaso 'fɛ 'liikoŋ mu 'ɛ 'liigole ‑yaa; 'kee‑ ‑yaa' ‑gɔkuŋ' 'ɛ ‑glaanle' 'bhɛ 'bhoo‑ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa zan ‑a 'gbu dɛlɛ. ‑Amasrɔyi 'yee‑ 'kpee ma ‑kaso 'yi mu 'ɛ 'kpɛn blasaan‑ gban bi.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 'Duŋ‑, 'ke Pɔlu 'a 'siile 'eglɔɔle dɔɔ: «'Yaa ‑za 'yɔɔ‑ 'kedo‑ 'kpɔ klɛlɛ 'e 'gbu ni, ‑amasrɔyi 'o 'kpɛn ‑o ‑gɛ!»
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa gba 'tɛbhile ba. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ wlalɛ blaale‑ Pɔlu 'pegee Silasi ‑yaa ‑kaso 'fɛ 'kpeenɛ 'la ꞊la 'bhɛ ꞊nɔɔ. 'Duŋ‑ ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ, ‑e ‑yaa bɛɛn 'zi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ nule‑ baalɛ Pɔlu 'pegee Silasi gaan ma.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'pwɛle ‑waa' ‑kaso 'fɛ 'kpeenɛ ꞊la. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ŋ zan mu, 'ŋ ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la klɛ 'bhɛɛ‑ 'ŋ go ‑za 'yi ɛɛ?»
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 'Bhɛɛ‑ Pɔlu 'pegee Silasi 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'kpa Mɛɛzan Zesu 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhi 'pegee 'yaa‑ 'fa ꞊la mu 'ɛ 'ka nu golɛ ‑za 'yi.»
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o Mɛɛzan a ‑jan 'ɛ 'wole 'yee‑ 'pegee ‑yaa' 'fa ꞊la mu 'ɛ 'kpɛn ni.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 'Bhɛ ‑bi do 'kpɔ 'ɛ zi 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'yee‑ ‑kaso 'fɛ 'ɛ gooba mi 'ɛ ‑ja 'ke ‑o ‑le, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ma bhɛ mu 'ɛ 'tɛkpaa꞊. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑o 'yee‑ 'pegee ‑a ba 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn 'wiiŋfɛle ‑yi ba.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑o ge 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi 'madɔ‑ ‑a ba ‑lɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lɛwɛɛ' pɛ klɛle‑. 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ 'pegee ‑a ba 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn zrukpaale ‑yaa, ‑amasrɔyi ‑woo ‑kpaa ‑Waanbhaa' 'yi.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ‑o 'faazan‑ 'ke mu winbbɔle 'yee‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ta 'kaa ‑wa pe ‑a ni dɔɔ ‑e 'ploo Pɔlu 'pegee Banabasi ma.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ nule‑ 'bhɛ 'pelɛ‑ Pɔlu 'pegee Silasi ni dɔɔ: «'Waa‑ Romɛ mu a kitikan mu 'ɛ 'faazan‑ mu 'ke mu winbwa꞊ 'ŋ ta dɔɔ 'ŋ 'ploo‑ 'ka ma. ‑Ka 'pwɛ blaale‑! 'Bhɛɛ‑ bhaa 'ka bo 'edɔɔle!»
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 'Duŋ‑ Pɔlu pe ‑o ni dɔɔ: «'Woo‑ Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ‑woo 'o mɔɔ ‑la zita ꞊zwan mɔkpɛn' 'yrɛ ma kpataakpa; 'duŋ‑ waa 'o 'kitikanlɛ 'elwale pe, 'bhɛɛ‑ ‑woo' ꞊bwa ‑kaso 'yi, 'o mɔɔ 'la 'o mɔɔ ‑o 'ke Romɛ ‑kpɔsɔɔ mu 'le bhe. 'Bhɛɛ‑ ‑zɔn, ‑wa zi 'bhii‑ ‑woo' 'pwɛ ‑kaso 'ɛ 'yi gaanyi' ɛɛ? 'Yooye‑, 'bhɛ 'laa sɔ klɛle‑! ‑Ka ge ‑a pe ‑o ni dɔɔ ‑o 'gbu nu 'o 'pwɛ 'yee‑ ‑kaso 'ɛ 'yi ‑gɛ.»
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 ‑Waa' 'faazan‑ mu 'ɛ ‑ja 'tɛ ‑a pelɛ Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ni dɔɔ Pɔlu 'pegee Silasi mu ‑o 'ke *Romɛ ‑kpɔsɔɔ mu 'le, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o nule‑ ‑sromabɔlɛ 'mu ni, 'ke ‑o 'ploole 'mu ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ 'mu ni dɔɔ 'mu go waa ‑wa 'ɛ ta.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Pɔlu 'pegee Silasi 'pwɛle‑ blaan ‑kaso 'ɛ 'yi, 'ke ‑o gele‑ Lidi ba. ‑O yanle ‑o nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'yelele 'bhɛ 'pegee ‑o yanle zruwlalele 'mu 'kpee, 'ke ‑o 'fuudɔ‑ 'mu ta Mɛɛzan Zesu a zi 'ɛ ta, 'ke ‑o jilale.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.