Atos 16

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 'Bhɛ blaan, 'ke Pɔlu 'pegee Silasi gele‑ Dɛɛbi 'pegee Lisitri ‑wa mu 'ɛ ta. ‑O ‑yaa Lisitri ‑wa 'ɛ ta Zesu a ‑klaŋlanɛ do sii Timote; ‑a nɛɛ ‑yaa 'ke Zesu 'yi Zuufu le do 'le, 'bhɛɛ‑ ‑a dɛ ‑yaa 'ke Grɛki mi 'le.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 ‑A nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ Lisitri 'pegee Ikoniɔmu, 'mu 'kpɛn 'yaa‑ ‑a 'tɔ wlan pe.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pɔlu ‑yaa zi 'bhii‑ 'yee‑ 'pegee Timote yewo 'eke‑ zi. 'Bhɛɛ‑ Zuufu mu 'la 'yaa‑ 'bhɛ 'klɛɛn mu 'ɛ 'yi 'mu ‑zayi', ‑e 'yee‑ Timote ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi. ‑Amasrɔyi mɔkpɛn' ꞊yaa ‑a 'yaango‑ 'bhii‑ ‑a dɛ ‑yaa 'ke Grɛki mi 'le.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 ‑O ꞊kaan ‑wa mu 'la 'kpɛn ta, Zesu a 'winbɔwo mu 'ɛ 'pegee Zeruzalɛmu Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ 'lɛɛ mu 'ɛ ‑jan mu 'la 'lɛdulaa, ‑o ‑yaa 'mu 'kpɛn 'wo zii' 'bhɛ ‑wa mu 'ɛ ta Zesu 'yi mu 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'kpankpanyan 'mu ma dɔɔ 'mu 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'klɔsikun 'elrele.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 'Bhɛ 'yi, yi 'oo yi, faŋgan‑ ‑yaa dɔ 'zi 'bhɛ ꞊nɔɔ Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ ‑waa' 'kpaleya 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o baan' ꞊yaa 'kla zii' ‑a ba 'ezin‑.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pɔlu 'pegee ‑yaa' yewoyɔɔn mu 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑o ge ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'wo Azi 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Lii 'Weŋ 'ɛ 'bhɛ 'saawoa‑ ‑o 'kɔɔ. ‑Ayile 'ke ‑o gele‑ 'kanlɛ‑ Frizi 'pegee Galasi 'klɛɛn mu 'ɛ 'yi.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 ‑O bhɔle Misiya 'klɛɛn 'ɛ ‑din, 'ke ‑wa 'kpale‑ dɔɔ ‑o ge Bitini, 'duŋ‑ Lii 'Weŋ 'ɛ yaa dɔlɛ 'bhɛ ꞊la.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 ‑Ayile, 'ke ‑o 'kanle Misiya 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑batoŋ' mu ‑yaa dulaa' ‑wa do 'la ta 'bhɛ ꞊nɔɔ, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Troasi.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 'Bhɛ 'yi, ‑bi do zi, Pɔlu 'yrɛ zi yele do ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑e Masedwani 'klɛɛn 'yi mɛɛ do dulale꞊ya ‑a ‑lɛɛ 'ke 'bhɛ ‑o ‑sromabɔ 'zi ‑a ni dɔɔ: «'Kan Masedwani 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ nu bhɔ 'o ba!»
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 'Bhɛ ‑yrɛ zi yele 'ɛ blaan, 'ke 'wa 'pele dɔɔ 'o gele‑ blaale‑ Masedwani. ‑Amasrɔyi 'o 'kpale‑ ‑yaa ‑a ‑yi 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑yaa zi 'bhii‑ 'o ge ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wo 'yee‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ ni.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 'O ‑batoŋ' do ꞊sia Troasi, 'bhɛɛ‑ 'woo 'lɛdɔɔla ‑trɛɛ Samotrasi 'klɛɛn 'fiɛntrɔnnɛ 'ɛ ta: wɛyi‑ 'mliŋgole ‑yaa 'bhɛ zi. 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke 'o gele‑ Neapolisi ‑wa 'ɛ ta.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o gele‑ Filipu ‑wa 'ɛ ta. Filipu ‑wa 'ɛ ꞊yaa Masedwani 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑wa ꞊lwa 'le, 'bhɛɛ‑ Romɛ mu ‑la yaale ‑yaa ‑a ꞊nɔɔ. 'O ‑yrekpaa' ‑bebe ꞊kla 'yee‑ ‑wa 'ɛ ta.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 *‑Yitrɛ' yi 'ɛ ma, 'o 'pwɛla‑ ‑wa 'ɛ 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja tɔ 'ɛ 'lɛ ma; 'o 'kpee ma 'o 'yaa‑ nu Zuufu mu 'seriwoyrɛ do yelɛ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'O 'yalaa 'bhɛ 'nɔɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊woa le mu 'la 'klale‑ ‑yaa ‑o zi 'mu ni.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 ‑O ‑yaa 'woo‑ le mu 'ɛ do sii Lidi. 'Bhɛ ꞊yaa da Tiatiri ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑yaa sɔ 'plɛɛle‑ 'tɛn 'wleŋ wleŋ ‑la gɔn. 'Bhɛ ‑yaa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ 'trɔnkpa zii' 'o ni. ‑Ayile, Mɛɛzan 'a zru 'ɛ 'liiploola, 'kooko‑ ‑e sɔ ‑a 'trɔnkpale 'elrele Pɔlu 'wojan‑ 'ɛ ꞊la.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 'Bhɛɛ‑ 'ke 'wa 'wiiŋfɛle ‑yi ba 'yee‑ 'pegee ‑yaa' 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o ‑sromabɔle 'o ni dɔɔ: «'Ke 'kaa ꞊ya 'bhii‑ 'ŋ zru ‑o do Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ni, ‑ka nu 'ka zɛn 'ŋ ba.» ‑Yoo 'o matɛdwa 'eyɔɔle, 'ke 'o gele‑ 'o zɛnlɛ ‑a ba.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 ‑Yrekpaa' do, 'o 'yaa‑ ge 'zi 'seriwo yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ bhla 'la ba, 'ke 'fa ‑la yewo le do nule‑ 'o 'lɛpalɛ: gbliŋ lii ‑yaa ‑a zi, 'bhɛla‑ ‑yile, ‑e ‑yaa sɔ mɔɔdɔle 'bhɛ lii 'ɛ 'seŋ 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑gɔli' ‑bebe 'srɔɔwo zii' ‑a zan mu 'ɛ ni.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ dɔle‑ 'o zi 'ke ‑ya pe 'eglɔɔle dɔɔ: «Mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ‑woo 'ke laanima ‑Waanbhaa' 'ɛ 'bhɛla‑ a yewonɛ mu 'le! ‑Woo 'ka 'bhee zi 'ɛ 'bhɛɛ‑ ma janwo 'zi 'ka ni bhe!»
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Yi 'oo yi, 'yee‑ le 'ɛ bole ‑yaa 'bhɛɛ‑ ‑za 'ɛ klɛle ma. ‑Ayile, Pɔlu matɛdɔ gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ, 'ke 'bhɛ 'e 'lɛklale ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele gbliŋ lii 'la 'yaa‑ zii 'bhɛ ni dɔɔ: «'Mi pe 'e ni Zesu Krisi 'tɔ 'yi dɔɔ 'e go le 'lɛɛ‑ zi!» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ gole‑ 'yee‑ le 'ɛ zi.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑a zan mu 'a 'yele‑ 'bhii‑ waa ‑yaa sɔ ‑o ‑yrikpale ‑li ‑gɔli' 'yele‑ ta ‑a 'kɔɔ, 'ke 'mu Pɔlu 'pegee Silasi 'kunle, 'ke ‑o 'mu ‑glaanle', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'mu 'le ‑wa 'ɛ 'kpee ‑kpan 'ɛ ta, Romɛ mu a 'kitikan mɛɛ gblaan mu 'ɛ ta.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 ‑O bhɔle 'mu ta, 'ke ‑wa pele‑ 'mu ni dɔɔ: «Zuufu mu 'lɛɛ‑, ‑o 'waa‑ ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'pɔ zii' 'eke‑ ma.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 'Bhɛɛ‑ ‑woo mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi ‑o 'si ta za mu 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ 'o mɔɔ Romɛ mu a 'toŋ mu 'ɛ ta, 'waa sɔ dɔle‑ 'bhɛ 'si ta za mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛ 'pegee 'waa sɔ 'mu 'yizaklɛle.»
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑zamaa' 'ɛ 'wlɛnle‑ ‑o ma 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ 'ke Romɛ mu a 'kitikan 'mu 'ɛ ‑wa pele‑ dɔɔ ‑o 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi tafleŋ‑ bala‑, 'bhɛɛ‑ ‑woo zita zɔn 'ke gbaŋbhlɛ 'le.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 ‑O yanle ‑o zita zɔnlele 'ebebele, 'ke ‑woo bɔle‑ ‑kaso 'yi; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ 'e 'yrɛkpa ‑o ba 'elrele.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 ‑Kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo bɔle‑ 'fɛkpee 'fiɛntrɔnnɛ do ‑la ‑kaso 'fɛ 'ɛ 'kpee ye. 'Kee‑ 'gbluŋ bɔle‑ Pɔlu 'pegee Silasi gaan mu 'ɛ ma.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Blaŋdrɛyi 'bhɔ bhla 'ɛ 'e ‑din, 'ke 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi ‑o 'seriwole 'sanle 'bhɛ 'pegee 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔ‑ ma 'sro mu kpa; 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke ‑kaso 'yi mu ‑vin mu 'ɛ 'ke 'mu 'e 'trɔnkpa‑ ‑o ni.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke 'trɛ bɛɛnle‑ 'eglɔɔle ‑lɛyan' do, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑kaso 'fɛ gaan 'ɛ bɛɛnle‑ 'ezin‑. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑kaso 'fɛ 'liikoŋ mu 'ɛ 'kpɛn 'liigole 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑kaso 'yi mu 'ɛ 'kpɛn ma piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ 'ploole.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 'Yee‑ ‑kasofɛ gooba mi 'ɛ ‑e bwele, 'bhɛɛ‑ ‑ya yele 'bhii‑ ‑kaso 'fɛ 'liikoŋ mu 'ɛ 'liigole ‑yaa; 'kee‑ ‑yaa' ‑gɔkuŋ' 'ɛ ‑glaanle' 'bhɛ 'bhoo‑ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa zan ‑a 'gbu dɛlɛ. ‑Amasrɔyi 'yee‑ 'kpee ma ‑kaso 'yi mu 'ɛ 'kpɛn blasaan‑ gban bi.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 'Duŋ‑, 'ke Pɔlu 'a 'siile 'eglɔɔle dɔɔ: «'Yaa ‑za 'yɔɔ‑ 'kedo‑ 'kpɔ klɛlɛ 'e 'gbu ni, ‑amasrɔyi 'o 'kpɛn ‑o ‑gɛ!»
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa gba 'tɛbhile ba. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ wlalɛ blaale‑ Pɔlu 'pegee Silasi ‑yaa ‑kaso 'fɛ 'kpeenɛ 'la ꞊la 'bhɛ ꞊nɔɔ. 'Duŋ‑ ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ, ‑e ‑yaa bɛɛn 'zi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ nule‑ baalɛ Pɔlu 'pegee Silasi gaan ma.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'pwɛle ‑waa' ‑kaso 'fɛ 'kpeenɛ ꞊la. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ŋ zan mu, 'ŋ ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la klɛ 'bhɛɛ‑ 'ŋ go ‑za 'yi ɛɛ?»
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 'Bhɛɛ‑ Pɔlu 'pegee Silasi 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'kpa Mɛɛzan Zesu 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhi 'pegee 'yaa‑ 'fa ꞊la mu 'ɛ 'ka nu golɛ ‑za 'yi.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o Mɛɛzan a ‑jan 'ɛ 'wole 'yee‑ 'pegee ‑yaa' 'fa ꞊la mu 'ɛ 'kpɛn ni.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 'Bhɛ ‑bi do 'kpɔ 'ɛ zi 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'yee‑ ‑kaso 'fɛ 'ɛ gooba mi 'ɛ ‑ja 'ke ‑o ‑le, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ma bhɛ mu 'ɛ 'tɛkpaa꞊. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑o 'yee‑ 'pegee ‑a ba 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn 'wiiŋfɛle ‑yi ba.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑o ge 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi 'madɔ‑ ‑a ba ‑lɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lɛwɛɛ' pɛ klɛle‑. 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ 'pegee ‑a ba 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn zrukpaale ‑yaa, ‑amasrɔyi ‑woo ‑kpaa ‑Waanbhaa' 'yi.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ‑o 'faazan‑ 'ke mu winbbɔle 'yee‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ta 'kaa ‑wa pe ‑a ni dɔɔ ‑e 'ploo Pɔlu 'pegee Banabasi ma.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ nule‑ 'bhɛ 'pelɛ‑ Pɔlu 'pegee Silasi ni dɔɔ: «'Waa‑ Romɛ mu a kitikan mu 'ɛ 'faazan‑ mu 'ke mu winbwa꞊ 'ŋ ta dɔɔ 'ŋ 'ploo‑ 'ka ma. ‑Ka 'pwɛ blaale‑! 'Bhɛɛ‑ bhaa 'ka bo 'edɔɔle!»
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 'Duŋ‑ Pɔlu pe ‑o ni dɔɔ: «'Woo‑ Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ‑woo 'o mɔɔ ‑la zita ꞊zwan mɔkpɛn' 'yrɛ ma kpataakpa; 'duŋ‑ waa 'o 'kitikanlɛ 'elwale pe, 'bhɛɛ‑ ‑woo' ꞊bwa ‑kaso 'yi, 'o mɔɔ 'la 'o mɔɔ ‑o 'ke Romɛ ‑kpɔsɔɔ mu 'le bhe. 'Bhɛɛ‑ ‑zɔn, ‑wa zi 'bhii‑ ‑woo' 'pwɛ ‑kaso 'ɛ 'yi gaanyi' ɛɛ? 'Yooye‑, 'bhɛ 'laa sɔ klɛle‑! ‑Ka ge ‑a pe ‑o ni dɔɔ ‑o 'gbu nu 'o 'pwɛ 'yee‑ ‑kaso 'ɛ 'yi ‑gɛ.»
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 ‑Waa' 'faazan‑ mu 'ɛ ‑ja 'tɛ ‑a pelɛ Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ni dɔɔ Pɔlu 'pegee Silasi mu ‑o 'ke *Romɛ ‑kpɔsɔɔ mu 'le, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o nule‑ ‑sromabɔlɛ 'mu ni, 'ke ‑o 'ploole 'mu ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ 'mu ni dɔɔ 'mu go waa ‑wa 'ɛ ta.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Pɔlu 'pegee Silasi 'pwɛle‑ blaan ‑kaso 'ɛ 'yi, 'ke ‑o gele‑ Lidi ba. ‑O yanle ‑o nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'yelele 'bhɛ 'pegee ‑o yanle zruwlalele 'mu 'kpee, 'ke ‑o 'fuudɔ‑ 'mu ta Mɛɛzan Zesu a zi 'ɛ ta, 'ke ‑o jilale.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.