Atos 16
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ACF
1 'Bhɛ blaan, 'ke Pɔlu 'pegee Silasi gele‑ Dɛɛbi 'pegee Lisitri ‑wa mu 'ɛ ta. ‑O ‑yaa Lisitri ‑wa 'ɛ ta Zesu a ‑klaŋlanɛ do sii Timote; ‑a nɛɛ ‑yaa 'ke Zesu 'yi Zuufu le do 'le, 'bhɛɛ‑ ‑a dɛ ‑yaa 'ke Grɛki mi 'le.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 ‑A nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ Lisitri 'pegee Ikoniɔmu, 'mu 'kpɛn 'yaa‑ ‑a 'tɔ wlan pe.
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pɔlu ‑yaa zi 'bhii‑ 'yee‑ 'pegee Timote yewo 'eke‑ zi. 'Bhɛɛ‑ Zuufu mu 'la 'yaa‑ 'bhɛ 'klɛɛn mu 'ɛ 'yi 'mu ‑zayi', ‑e 'yee‑ Timote ꞊wlaa 'klɛɛn 'yi. ‑Amasrɔyi mɔkpɛn' ꞊yaa ‑a 'yaango‑ 'bhii‑ ‑a dɛ ‑yaa 'ke Grɛki mi 'le.
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 ‑O ꞊kaan ‑wa mu 'la 'kpɛn ta, Zesu a 'winbɔwo mu 'ɛ 'pegee Zeruzalɛmu Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ 'lɛɛ mu 'ɛ ‑jan mu 'la 'lɛdulaa, ‑o ‑yaa 'mu 'kpɛn 'wo zii' 'bhɛ ‑wa mu 'ɛ ta Zesu 'yi mu 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'kpankpanyan 'mu ma dɔɔ 'mu 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'klɔsikun 'elrele.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 'Bhɛ 'yi, yi 'oo yi, faŋgan‑ ‑yaa dɔ 'zi 'bhɛ ꞊nɔɔ Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ ‑waa' 'kpaleya 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o baan' ꞊yaa 'kla zii' ‑a ba 'ezin‑.
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 Pɔlu 'pegee ‑yaa' yewoyɔɔn mu 'ɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑o ge ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'wo Azi 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Lii 'Weŋ 'ɛ 'bhɛ 'saawoa‑ ‑o 'kɔɔ. ‑Ayile 'ke ‑o gele‑ 'kanlɛ‑ Frizi 'pegee Galasi 'klɛɛn mu 'ɛ 'yi.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 ‑O bhɔle Misiya 'klɛɛn 'ɛ ‑din, 'ke ‑wa 'kpale‑ dɔɔ ‑o ge Bitini, 'duŋ‑ Lii 'Weŋ 'ɛ yaa dɔlɛ 'bhɛ ꞊la.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 ‑Ayile, 'ke ‑o 'kanle Misiya 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑batoŋ' mu ‑yaa dulaa' ‑wa do 'la ta 'bhɛ ꞊nɔɔ, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Troasi.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 'Bhɛ 'yi, ‑bi do zi, Pɔlu 'yrɛ zi yele do ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑e Masedwani 'klɛɛn 'yi mɛɛ do dulale꞊ya ‑a ‑lɛɛ 'ke 'bhɛ ‑o ‑sromabɔ 'zi ‑a ni dɔɔ: «'Kan Masedwani 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ nu bhɔ 'o ba!»
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 'Bhɛ ‑yrɛ zi yele 'ɛ blaan, 'ke 'wa 'pele dɔɔ 'o gele‑ blaale‑ Masedwani. ‑Amasrɔyi 'o 'kpale‑ ‑yaa ‑a ‑yi 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑yaa zi 'bhii‑ 'o ge ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wo 'yee‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ ni.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 'O ‑batoŋ' do ꞊sia Troasi, 'bhɛɛ‑ 'woo 'lɛdɔɔla ‑trɛɛ Samotrasi 'klɛɛn 'fiɛntrɔnnɛ 'ɛ ta: wɛyi‑ 'mliŋgole ‑yaa 'bhɛ zi. 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke 'o gele‑ Neapolisi ‑wa 'ɛ ta.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o gele‑ Filipu ‑wa 'ɛ ta. Filipu ‑wa 'ɛ ꞊yaa Masedwani 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑wa ꞊lwa 'le, 'bhɛɛ‑ Romɛ mu ‑la yaale ‑yaa ‑a ꞊nɔɔ. 'O ‑yrekpaa' ‑bebe ꞊kla 'yee‑ ‑wa 'ɛ ta.
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 *‑Yitrɛ' yi 'ɛ ma, 'o 'pwɛla‑ ‑wa 'ɛ 'kpee, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja tɔ 'ɛ 'lɛ ma; 'o 'kpee ma 'o 'yaa‑ nu Zuufu mu 'seriwoyrɛ do yelɛ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'O 'yalaa 'bhɛ 'nɔɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊woa le mu 'la 'klale‑ ‑yaa ‑o zi 'mu ni.
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 ‑O ‑yaa 'woo‑ le mu 'ɛ do sii Lidi. 'Bhɛ ꞊yaa da Tiatiri ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑yaa sɔ 'plɛɛle‑ 'tɛn 'wleŋ wleŋ ‑la gɔn. 'Bhɛ ‑yaa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ 'trɔnkpa zii' 'o ni. ‑Ayile, Mɛɛzan 'a zru 'ɛ 'liiploola, 'kooko‑ ‑e sɔ ‑a 'trɔnkpale 'elrele Pɔlu 'wojan‑ 'ɛ ꞊la.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 'Bhɛɛ‑ 'ke 'wa 'wiiŋfɛle ‑yi ba 'yee‑ 'pegee ‑yaa' 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o ‑sromabɔle 'o ni dɔɔ: «'Ke 'kaa ꞊ya 'bhii‑ 'ŋ zru ‑o do Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ni, ‑ka nu 'ka zɛn 'ŋ ba.» ‑Yoo 'o matɛdwa 'eyɔɔle, 'ke 'o gele‑ 'o zɛnlɛ ‑a ba.
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 ‑Yrekpaa' do, 'o 'yaa‑ ge 'zi 'seriwo yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ bhla 'la ba, 'ke 'fa ‑la yewo le do nule‑ 'o 'lɛpalɛ: gbliŋ lii ‑yaa ‑a zi, 'bhɛla‑ ‑yile, ‑e ‑yaa sɔ mɔɔdɔle 'bhɛ lii 'ɛ 'seŋ 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑gɔli' ‑bebe 'srɔɔwo zii' ‑a zan mu 'ɛ ni.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ dɔle‑ 'o zi 'ke ‑ya pe 'eglɔɔle dɔɔ: «Mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ‑woo 'ke laanima ‑Waanbhaa' 'ɛ 'bhɛla‑ a yewonɛ mu 'le! ‑Woo 'ka 'bhee zi 'ɛ 'bhɛɛ‑ ma janwo 'zi 'ka ni bhe!»
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Yi 'oo yi, 'yee‑ le 'ɛ bole ‑yaa 'bhɛɛ‑ ‑za 'ɛ klɛle ma. ‑Ayile, Pɔlu matɛdɔ gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ, 'ke 'bhɛ 'e 'lɛklale ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele gbliŋ lii 'la 'yaa‑ zii 'bhɛ ni dɔɔ: «'Mi pe 'e ni Zesu Krisi 'tɔ 'yi dɔɔ 'e go le 'lɛɛ‑ zi!» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ gole‑ 'yee‑ le 'ɛ zi.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, ‑a zan mu 'a 'yele‑ 'bhii‑ waa ‑yaa sɔ ‑o ‑yrikpale ‑li ‑gɔli' 'yele‑ ta ‑a 'kɔɔ, 'ke 'mu Pɔlu 'pegee Silasi 'kunle, 'ke ‑o 'mu ‑glaanle', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'mu 'le ‑wa 'ɛ 'kpee ‑kpan 'ɛ ta, Romɛ mu a 'kitikan mɛɛ gblaan mu 'ɛ ta.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 ‑O bhɔle 'mu ta, 'ke ‑wa pele‑ 'mu ni dɔɔ: «Zuufu mu 'lɛɛ‑, ‑o 'waa‑ ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'pɔ zii' 'eke‑ ma.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 'Bhɛɛ‑ ‑woo mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi ‑o 'si ta za mu 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ 'o mɔɔ Romɛ mu a 'toŋ mu 'ɛ ta, 'waa sɔ dɔle‑ 'bhɛ 'si ta za mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛ 'pegee 'waa sɔ 'mu 'yizaklɛle.»
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑zamaa' 'ɛ 'wlɛnle‑ ‑o ma 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ 'ke Romɛ mu a 'kitikan 'mu 'ɛ ‑wa pele‑ dɔɔ ‑o 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi tafleŋ‑ bala‑, 'bhɛɛ‑ ‑woo zita zɔn 'ke gbaŋbhlɛ 'le.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 ‑O yanle ‑o zita zɔnlele 'ebebele, 'ke ‑woo bɔle‑ ‑kaso 'yi; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ni dɔɔ 'bhɛ 'e 'yrɛkpa ‑o ba 'elrele.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 ‑Kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo bɔle‑ 'fɛkpee 'fiɛntrɔnnɛ do ‑la ‑kaso 'fɛ 'ɛ 'kpee ye. 'Kee‑ 'gbluŋ bɔle‑ Pɔlu 'pegee Silasi gaan mu 'ɛ ma.
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 Blaŋdrɛyi 'bhɔ bhla 'ɛ 'e ‑din, 'ke 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi ‑o 'seriwole 'sanle 'bhɛ 'pegee 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔ‑ ma 'sro mu kpa; 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke ‑kaso 'yi mu ‑vin mu 'ɛ 'ke 'mu 'e 'trɔnkpa‑ ‑o ni.
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke 'trɛ bɛɛnle‑ 'eglɔɔle ‑lɛyan' do, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑kaso 'fɛ gaan 'ɛ bɛɛnle‑ 'ezin‑. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑kaso 'fɛ 'liikoŋ mu 'ɛ 'kpɛn 'liigole 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑kaso 'yi mu 'ɛ 'kpɛn ma piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ 'ploole.
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 'Yee‑ ‑kasofɛ gooba mi 'ɛ ‑e bwele, 'bhɛɛ‑ ‑ya yele 'bhii‑ ‑kaso 'fɛ 'liikoŋ mu 'ɛ 'liigole ‑yaa; 'kee‑ ‑yaa' ‑gɔkuŋ' 'ɛ ‑glaanle' 'bhɛ 'bhoo‑ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa zan ‑a 'gbu dɛlɛ. ‑Amasrɔyi 'yee‑ 'kpee ma ‑kaso 'yi mu 'ɛ 'kpɛn blasaan‑ gban bi.
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 'Duŋ‑, 'ke Pɔlu 'a 'siile 'eglɔɔle dɔɔ: «'Yaa ‑za 'yɔɔ‑ 'kedo‑ 'kpɔ klɛlɛ 'e 'gbu ni, ‑amasrɔyi 'o 'kpɛn ‑o ‑gɛ!»
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa gba 'tɛbhile ba. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ wlalɛ blaale‑ Pɔlu 'pegee Silasi ‑yaa ‑kaso 'fɛ 'kpeenɛ 'la ꞊la 'bhɛ ꞊nɔɔ. 'Duŋ‑ ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ, ‑e ‑yaa bɛɛn 'zi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ nule‑ baalɛ Pɔlu 'pegee Silasi gaan ma.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'pwɛle ‑waa' ‑kaso 'fɛ 'kpeenɛ ꞊la. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ŋ zan mu, 'ŋ ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la klɛ 'bhɛɛ‑ 'ŋ go ‑za 'yi ɛɛ?»
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 'Bhɛɛ‑ Pɔlu 'pegee Silasi 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'kpa Mɛɛzan Zesu 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhi 'pegee 'yaa‑ 'fa ꞊la mu 'ɛ 'ka nu golɛ ‑za 'yi.»
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o Mɛɛzan a ‑jan 'ɛ 'wole 'yee‑ 'pegee ‑yaa' 'fa ꞊la mu 'ɛ 'kpɛn ni.
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 'Bhɛ ‑bi do 'kpɔ 'ɛ zi 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'yee‑ ‑kaso 'fɛ 'ɛ gooba mi 'ɛ ‑ja 'ke ‑o ‑le, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ma bhɛ mu 'ɛ 'tɛkpaa꞊. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑o 'yee‑ 'pegee ‑a ba 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn 'wiiŋfɛle ‑yi ba.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑o ge 'yee‑ Pɔlu 'pegee Silasi 'madɔ‑ ‑a ba ‑lɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lɛwɛɛ' pɛ klɛle‑. 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ 'pegee ‑a ba 'fa ‑la mu 'ɛ 'kpɛn zrukpaale ‑yaa, ‑amasrɔyi ‑woo ‑kpaa ‑Waanbhaa' 'yi.
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ‑o 'faazan‑ 'ke mu winbbɔle 'yee‑ ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ ta 'kaa ‑wa pe ‑a ni dɔɔ ‑e 'ploo Pɔlu 'pegee Banabasi ma.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑kaso 'fɛ gooba mi 'ɛ nule‑ 'bhɛ 'pelɛ‑ Pɔlu 'pegee Silasi ni dɔɔ: «'Waa‑ Romɛ mu a kitikan mu 'ɛ 'faazan‑ mu 'ke mu winbwa꞊ 'ŋ ta dɔɔ 'ŋ 'ploo‑ 'ka ma. ‑Ka 'pwɛ blaale‑! 'Bhɛɛ‑ bhaa 'ka bo 'edɔɔle!»
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 'Duŋ‑ Pɔlu pe ‑o ni dɔɔ: «'Woo‑ Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ‑woo 'o mɔɔ ‑la zita ꞊zwan mɔkpɛn' 'yrɛ ma kpataakpa; 'duŋ‑ waa 'o 'kitikanlɛ 'elwale pe, 'bhɛɛ‑ ‑woo' ꞊bwa ‑kaso 'yi, 'o mɔɔ 'la 'o mɔɔ ‑o 'ke Romɛ ‑kpɔsɔɔ mu 'le bhe. 'Bhɛɛ‑ ‑zɔn, ‑wa zi 'bhii‑ ‑woo' 'pwɛ ‑kaso 'ɛ 'yi gaanyi' ɛɛ? 'Yooye‑, 'bhɛ 'laa sɔ klɛle‑! ‑Ka ge ‑a pe ‑o ni dɔɔ ‑o 'gbu nu 'o 'pwɛ 'yee‑ ‑kaso 'ɛ 'yi ‑gɛ.»
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 ‑Waa' 'faazan‑ mu 'ɛ ‑ja 'tɛ ‑a pelɛ Romɛ mu a 'kitikan mu 'ɛ ni dɔɔ Pɔlu 'pegee Silasi mu ‑o 'ke *Romɛ ‑kpɔsɔɔ mu 'le, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o nule‑ ‑sromabɔlɛ 'mu ni, 'ke ‑o 'ploole 'mu ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ 'mu ni dɔɔ 'mu go waa ‑wa 'ɛ ta.
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Pɔlu 'pegee Silasi 'pwɛle‑ blaan ‑kaso 'ɛ 'yi, 'ke ‑o gele‑ Lidi ba. ‑O yanle ‑o nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'yelele 'bhɛ 'pegee ‑o yanle zruwlalele 'mu 'kpee, 'ke ‑o 'fuudɔ‑ 'mu ta Mɛɛzan Zesu a zi 'ɛ ta, 'ke ‑o jilale.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.