Atos 13

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ‑Waanbhaa' a ‑lɛla' janwo mu 'pegee ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ daan mu 'ke mu ‑yaa Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'la ꞊yaa Antiɔsi ‑wa 'ɛ ta 'mu ba: ‑o ‑yaa ‑a do sii Banabasi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑a do sii Simeɔn, ‑o 'bhɛ 'tɔkpaa‑ «Mɛɛ ti». 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑a do sii Lusisi ('bhɛ 'yaa‑ da Sirɛni ‑wa 'ɛ ta), 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑a do sii Manaɛni (‑o 'bhɛ 'pegee ‑bhleŋgbe Erɔdi 'trola‑ 'eke‑ zi), 'bhɛɛ‑ Sɔlu.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 ‑Yrekpaa' do, ‑o ‑yaa Mɛɛzan ‑Waanbhaa' gba 'zi 'ke ‑o 'suŋwla, 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Ka Banabasi 'pegee Sɔlu 'kpa 'edaŋma 'ŋ ni 'ŋ ‑o ‑siila 'an ye 'la 'kaama‑ 'bhɛ 'wo ‑zayi'.»
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Zesu 'yi mu 'ɛ ‑o 'bhɛ 'male, 'ke ‑woo 'seriwole ‑Waanbhaa' ni ‑waa' ‑za ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'suŋwlale. 'Bhɛ blaan 'ke ‑woo gbɛkpale 'yee‑ Banabasi 'pegee Sɔlu ta, 'ke ‑o 'ploole ‑o ma dɔɔ ‑o ge Waanbhaa a ye 'ɛ 'wo.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 'Bhɛ 'yi, *Lii 'Weŋ Banabasi 'pegee Sɔlu 'winbwa‑, 'bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑o gele‑ Selesi ‑wa 'ɛ ta. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o gele‑ ‑batoŋ' 'yi Sipru 'klɛɛn 'ɛ 'yi: wɛyi‑ 'mliŋgole ‑yaa 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ zi.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 ‑O bhɔle‑ Salamini ‑wa 'ɛ ta, 'ke ‑o ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'wole‑ Zuufu mu 'ɛ daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la. Zaan Maki ‑yaa ‑o zi 'ke 'bhɛ bhɔ ‑o ba.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 ‑O kanaa' Sipru 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja 'tɛnlɛ‑ Pafɔsi ‑wa 'ɛ ma. 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑o 'zina 'tan mi do yele‑: ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Baa Zesu. Zuufu 'mi do 'le ‑yaa 'ke 'bhɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ pe 'bhɛ 'gbu ma bhla ma dɔɔ 'bhɛ ‑o 'ke ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi do 'le.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 'Yee‑ 'zina 'tan mi 'ɛ 'yaa‑ Sipru 'klɛɛn 'ɛ ta ‑janmatii 'ɛ zi 'taŋii. 'Bhɛ ‑janmatii 'ɛ 'tɔ ‑le ‑yaa dɔɔ Sɛɛgusi Pɔlusi, 'bhɛɛ‑ ‑zadɔ' mi ‑gbɛnɛ do ‑le ‑yaa 'bhɛ 'le. 'Bhɛ ‑janmatii 'ɛ Banabasi 'pegee Sɔlu ‑siila, ‑amasrɔyi 'bhɛ 'yaa‑ zi 'bhii‑ 'bhɛ ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'ke 'ma 'mu 'lii.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 ‑O ‑yaa 'yee‑ 'zina 'tan mi 'ɛ sii Grɛki wli 'ɛ 'yi dɔɔ Elimasi; 'bhɛɛ‑ ‑e zaabwa‑ Banabasi 'pegee Sɔlu 'lɛ ma, 'bhɛɛ‑ yaa ‑yaa zi 'bhii‑ Sipru ‑janmatii 'ɛ 'bhɛ 'e 'kpa ‑Waanbhaa' 'yi.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ Sɔlu 'la, ‑o ‑yaa ‑a sii 'ezin‑ Pɔlu, 'bhɛ 'pale‑ 'la ꞊yaa 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ 'le bhe, 'bhɛ 'e ‑yrɛkpale frii 'yee‑ 'zina 'tan mi 'ɛ ta 'ke 'bhɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ:
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 «‑Setran' mɛɛ, 'e 'pale 'la ‑yoo 'ke ‑dawli' maza 'ɛ ‑glɔɔn 'ɛ 'kpɛn 'pegee ‑yɔɔya' 'ɛ 'kpɛn ‑glɔɔn 'le bhe; ‑za 'wlan za laa sɔ 'e ni! 'E nu 'ploolɛ‑ Mɛɛzan a zi ‑lɛdɔɔle mu 'ɛ 'siɛle ma 'waati 'ɛ ‑dela ba ɛɛ?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 'E 'trɔnkpa ‑zɔn jan 'lɛɛ‑ ꞊la: Mɛɛzan 'a gbɛ 'ɛ 'wlɛnna‑ 'e 'kaama‑, ‑ayile 'e 'yrɛ nu ‑wilɛ', 'bhɛɛ‑ 'yaa nu ‑yretɛbhɛ ‑bhile' yelɛ 'waati sa.» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑gblo 'kpale 'yee‑ Elimasi 'yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ yaa ‑yaa sɔ yrɛ ma yele‑ ‑li: 'bhɛla‑ ‑yile ‑e ꞊bwa ‑a gbɛ 'kaanle‑ ma ‑a 'gbu zi, 'kee‑ mɛɛ glin dɔɔ 'bhɛ 'kun 'a gbɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑a geyrɛ 'ɛ zrɔn ‑a ni.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 'Yee‑ ‑janmatii 'ɛ 'bhɛ 'yele‑, 'ke ‑ya 'kpale Zesu 'yi. ‑Amasrɔyi Pɔlu 'pegee Banabasi a mɛɛ daangbɛya 'ɛ Mɛɛzan ba za 'yi, 'bhɛ 'a zru 'ɛ ꞊kwan 'elrele 'gbu.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 'Bhɛ blaan, 'ke Pɔlu 'pegee ‑a 'taawoyɔɔn mu 'ɛ ‑o bɔle‑ ‑batoŋ' 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ Pafɔsi. 'Bhɛ blaan ‑o ‑ja Pɛɛzi ‑wa 'ɛ ta Panfili 'klɛɛn 'ɛ 'yi. Zaan Maki ‑gwa ‑o zi 'bhɛ yrɛ 'ɛ 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑niinaa' Zeruzalɛmu.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 'Bhɛ blaan, ‑o gole Pɛɛzi, 'ke ‑o gele‑ Antiɔsi ‑wa 'ɛ ta Pisidi 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ Zuufu mu ‑yitrɛ' yi 'ɛ ma, 'ke ‑o gele‑ wlalɛ Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o yaale' 'bhɛ ꞊nɔɔ ye.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 'Bhɛɛ‑ ‑o yanle 'toŋ 'sɛwɛ 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑waa' 'sɛwɛ mu 'ɛ tapelele, 'ke Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii mu 'ɛ mɛɛ mu winbɔle Pɔlu 'pegee ‑a zi mu 'ɛ ta 'kaa ‑wa pe 'mu ni dɔɔ: «'O nɛɛnɛ‑ mu, 'ke 'kaa‑ zi 'bhii‑ 'ka ‑jan 'ke 'wo 'waa‑ mɛɛ mu 'ɛ ni 'bhɛɛ‑ 'ka zruwla ‑o 'kpee, ‑ka 'bhɛ 'wo.»
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Pɔlu 'e 'wlɛnle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya gbɛ ‑lawlɛnle 'ke ‑ya pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑woo 'trɔnbadɔ, 'bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ Izraɛli mu, 'bhɛ 'pegee 'ka mu 'la 'ka gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, ‑ka 'ka 'trɔnkpa 'ŋ ni doo!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 ‑Kɔɔa' Izraɛli 'si mu 'lɛɛ‑ ‑waa' ‑Waanbhaa' 'ɛ, ‑e ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'ɛ makwan‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑kɔɔ' 'si 'ɛ ꞊kla 'ebebele, 'ke ‑woo Ezipu 'klɛɛn 'ɛ 'yi. ‑O yanle 'lɛɛ 'srɛ klɛlele 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'ke ‑yoo 'pwɛle 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑yaa' ‑glɔɔya' 'ɛ 'le.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 'Bhɛɛ‑ ‑e ꞊bwa ‑o ‑din, 'kee‑ bhɔ ‑o ba lɛɛ mia plɛ ta ‑kpe 'ɛ ta.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 'Bhɛ blaan, ‑ya ꞊kla 'bhɛɛ‑ Izraɛli mu 'seŋgwa꞊ 'si 'srwaplɛ‑ 'la 'yaa‑ Kanaa 'trɛ 'ɛ ta 'mu 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ 'si mu 'ɛ ‑waa' 'klɛɛn mu 'ɛ ꞊kla 'ke ‑yaa' Izraɛli mu 'ɛ ‑waa' pɛ 'le, lɛɛ ‑kɛmɛ yiziɛ 'ke lɛɛ mia plɛ bhɛ vu ta (450).
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'kitikan mu 'kpale ‑o wiiŋ‑ 'kee‑ ge 'tɛnlɛ‑ 'fɔ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi Samiɛli a pɛ 'waati 'ɛ ma.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 'Bhɛ blaan 'ezin‑, 'ke ‑o ‑bhleŋgbe do ‑yrɛwole ‑Waanbhaa' ma; 'bhɛɛ‑ 'ke 'yee‑ ‑Waanbhaa' Kisi gbe Saulu 'kpale ‑o wiiŋ‑ 'ke ‑bhleŋgbe 'le lɛɛ mia plɛ ta. Kisi ‑yaa da Bɛnzamɛ a pɛ ‑gbaa 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'lii.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 ‑Waanbhaa' Saulu ‑gbinle' ‑o ta, 'kee‑ Davidi 'yaale ‑o ta 'bhii‑ ‑waa' ‑bhleŋgbe 'le. 'Bhɛɛ‑ Davidi 'sɔ gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ ‑Waanbhaa' ni, 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ma dɔɔ: ‹'Ŋ 'yoo‑ mɛɛ ‑glɔɔn 'la zi, 'ŋ 'bhɛɛ‑ 'srɔɔwoa꞊, 'bhɛ ‑le 'ke Izai gbe Davidi 'le. 'Ŋ zru ma mɛɛ ‑le 'kɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'yele‑ nu 'mi zru maza mu 'ɛ 'kpɛn klɛlɛ.›
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 'Bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ꞊nwa Mɛɛ ‑Bhee Mi do nalɛ Izraɛli 'si mu 'ɛ ni, 'bhɛ ‑daa Davidi a pɛ 'srɛ mu 'ɛ 'mu ‑la ba, 'bhii‑ 'yee‑ ‑Waanbhaa' 'gbu 'a 'liiwli‑ ꞊naa 'bhɛ 'kpa zayi' gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑: 'bhɛ Mɛɛ ‑Bhee Mi 'ɛ 'bhɛ ‑le 'ke Zesu 'le.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 'Sani‑ Zesu 'nule‑ pleŋ‑, Zaan ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊woa Izraɛli 'si mu 'ɛ ni; 'bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia ‑o ni dɔɔ ‑o 'ploo‑ waa ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑woo 'gbu na ‑Waanbhaa' ni, 'kooko‑ ‑e sɔ ‑o wiiŋfɛle ‑yi ba.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 'Bhɛɛ‑ Zaan a pɛ 'trɛ ta bole ‑yaa zan yanlɛ 'waati 'la ba, ‑e ‑yaa pe 'zi mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ka 'kpee ma, ‑dele 'mi 'le ɛɛ? 'Ka 'yri ‑o mɛɛ 'la zan nule ta, 'mi 'laa ‑o 'bhɛ zan 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ ‑ka 'ka 'trɔnbadɔ doo, mɛɛ do ‑o zan nulɛ 'mi blaan; 'bhɛ gblaan ‑yiya' 'mi ni, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ wlɛyi' 'laa ‑o 'mi wlɛyi' ta 'ke 'an gaan ma ‑sawla bhlɛ mu 'ploole‑ ‑yidan' ('bhii‑ lu mu 'a klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑).›»
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 'Bhɛɛ‑ Pɔlu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ŋ nɛɛnɛ‑ mu, 'ka mu 'la 'ka ‑o *Abraamu 'srɛ mu 'le, 'bhɛ 'pegee 'ka mu Zuufu kle mu 'la 'ka gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ. ‑Waanbhaa' 'yee‑ mɛɛ ‑bhee jan mu 'lɛɛ‑ ꞊woa ‑kɔɔ' mu 'kpɛn ‑la ni.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Wlan 'gbu 'ɛ ni, Zuufu mu 'la ‑woo Zeruzalɛmu 'bhɛ 'pegee ‑waa' ‑kuŋlii mu 'ɛ, waa Zesu dɔlɛ 'bhii‑ 'yele‑ 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi 'ɛ 'le; 'bhɛɛ‑ ‑o ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'mu a ‑jan mu 'la tape ‑yitrɛ' yi oo ‑yitrɛ' ma, waa 'mu 'yimalɛ. 'Duŋ‑ ‑o kpan 'la ‑balaa' Zesu ta, 'bhɛ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ 'wojan‑ mu 'ɛ 'lɛswa꞊.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 'Ali‑ waa ‑za 'kedo‑ 'kpɔ 'yelɛ‑ ‑a zi 'ke 'bhɛ klɛ ‑a dɛ win 'le, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑wa ꞊pia *Pilati ni dɔɔ 'bhɛ 'a dɛ.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 'Bhɛɛ‑ ‑o yanle ‑za mu 'la 'kpɛn yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑waa 'sɛwɛ 'ɛ mu 'ɛ 'yi Zesu ba za 'ɛ 'yi, 'mu 'kpɛn 'lɛsɔlele, 'ke ‑wa gbaa 'ɛ gole‑ ‑yrigbɛɛle 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa binle‑ bu ‑gluu do 'yi.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a ‑bwela gale ba.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Zesu bwele blaan gale ba, ‑e 'pwɛ gbɛ ‑glɔɔn ‑bebe ꞊woa mɛɛ 'la zan mu ‑yaa ‑a madɔ mu 'le 'mu ba: mɛɛ 'la zan mu ‑yaa ‑a zi Galile 'trɛ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu ꞊nwa ‑a zi Zeruzalɛmu. 'Bhɛ zan mu ‑le ‑zɔn ‑a 'srɛ mu 'le 'ke 'mu ‑yaa' ‑jan 'ɛ wo Izraɛli mɛɛ mu 'ɛ ni.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 'O mɔɔ 'gbu ‑o 'bhɛɛ‑ ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wo zii' 'ka ni ‑zɔn: 'bhɛ ‑le ‑Waanbhaa' 'bhɛ 'liiwli‑ ‑naa 'o ‑gbɔɔ mu ni pɛ 'la 'naza‑ ta 'bhɛɛ‑ 'le.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 'Yee‑ ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ ‑naa pɛ 'la 'naza‑ ta 'o ‑gbɔɔ mu ni, ‑e 'bhɛɛ‑ 'yizakla 'o mɔɔ ‑la ni, 'o mɔɔ 'la 'woo‑ 'ke 'mu 'kpee yi mu 'le bhe. ‑Waanbhaa' Zesu bwelawoa gale ba, 'bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'Srokpa 'sɛwɛ 'ɛ 'lɛ plɛ mi 'ɛ 'yi Zesu ba zayi' ‑ya ꞊pia dɔɔ:
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 «‑Waanbhaa' 'gbu 'a ꞊pia 'elwale ‑sɔ dɔɔ ‑e nu ‑a bwelɛ gale ba, 'kooko‑ ‑a gbaa 'ɛ yaa bɔn. ‑E 'bhɛɛ‑ ma janwoa‑ dɔɔ:
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 «'Bhɛla‑ ‑yile, Davidi 'a ꞊pia 'bhɛ a 'Srokpa 'sɛwɛ 'ɛ 'yi yrɛ do nɔɔ‑ 'ezin‑ dɔɔ:
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 «'Duŋ‑ Davidi 'la 'bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊woa, 'ke ‑ya ‑yrɛ ma ‑li 'waati 'la ba, 'bhɛ ‑Waanbhaa' zru maza ꞊kla; 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑gaa, 'bhɛɛ‑ ‑o 'bhɛ ꞊bian 'bhɛ 'taa‑ mu 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑a gbaa 'ɛ ꞊bwan.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' Zesu 'la ‑bwela gale ba, 'bhɛ gbaa laa klɛlɛ 'ke bɔn pɛ 'le ‑titi.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ŋ nɛɛnɛ‑ mu, ‑kaa 'yaango‑ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' 'kaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑sroma yan Zesu ‑la 'srɔyi; 'bhɛɛ‑ 'woo‑ 'bhɛɛ‑ ‑jan 'ɛ 'wo zii' 'ka ni.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' laa ‑yaa sɔ 'kaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ‑sroma 'yanle 'kaa‑ Moizi a 'toŋ mu 'ɛ 'klɔsikunle ma, 'bhɛɛ‑ 'ka 'lɛdɔɔle klɛ 'yee‑ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi; 'duŋ‑ 'ke 'ka ba mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa Zesu 'yi, ‑Waanbhaa' 'bhɛ zan a ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑sroma yan. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ zan ‑lɛdɔɔle nu klɛlɛ ‑a ‑yrɛ 'yi, Zesu 'srɔyi.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 'Bhɛ 'yi, ‑ka 'ka 'yrɛkpa 'ka 'gbu ba 'elrele, 'ka 'laa klɛlɛ 'kooko‑ ‑Waanbhaa' a ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑jan 'la ꞊woa, 'bhɛ 'yi ‑za 'tɛn 'ka mu ma, 'bhɛ ‑za 'ɛ 'bhɛ ‑le dɔɔ:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‹‑Ka 'ka 'yrɛkpa doo, 'ka mu 'la 'ka ‑o ‑Waanbhaa' a wlan 'ɛ malrɔgo 'zi,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Pɔlu 'pegee Banabasi 'pwɛ bhla 'ɛ zi Zuufu mu 'ɛ daanfɛ' 'ɛ ꞊la, 'ke ‑o ‑sromabɔle ‑o ni dɔɔ ‑o nu 'yee‑ ‑jan yɛkɛ‑ do 'kpɔ 'ɛ 'wo ‑o ni ‑yitrɛ' yi ‑bhɛɛke' do ma.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 ‑Waa' 'klaŋkeba 'ɛ 'yanle, 'ke Zuufu mu ‑bebe 'pegee Zuufu kle mu 'la ꞊wlaa Zuufu mu a 'seri 'ɛ 'yi, 'mu 'kpɛn dɔle‑ Pɔlu 'pegee Banabasi zi. 'Mu zruwlaa‑ ‑o 'kpee dɔɔ ‑o blɔɔle bo ‑Waanbhaa' a ‑lileya 'ɛ ma.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 ‑Yitrɛ' yi ‑bhɛɛke' do 'ɛ 'bhɔle‑, 'ke ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'kpɛn 'klale 'eke‑ ba Mɛɛzan a ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'ma zayi' Pɔlu 'pegee Banabasi mu ta.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Zuufu mu 'ɛ ‑yrɛkpale 'bhɛ ‑zamaa' 'srɛ 'ɛ ma, 'ke ‑o zranwole Pɔlu 'pegee Banabasi ba 'egbɛnɛle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o zaabɔle Pɔlu 'lɛ ma ‑a wojan mu 'ɛ ta 'ke ‑wa ‑zwanwo'.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 ‑Ayile, Pɔlu 'pegee Banabasi 'a ꞊pia ‑o ni 'mu zrubakpaale 'le dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'a 'lɛdulaa dɔɔ ‑o ‑yaa ‑Jan 'ɛ 'wo 'ka mu ‑la ni 'elwale 'pe. 'Duŋ‑ 'ka ‑o 'ka ‑baŋ 'la 'wo zii' ‑a ‑yi bhe, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'ka 'gbu 'ye zii' 'bhii‑ ‑a ‑gaale' laa ‑o 'ka ba 'ke 'ka bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o ‑a ma 'bhɛ 'srɔɔwo‑. ‑Ka 'ka 'trɔnbadɔ doo, 'o nu niinalɛ Zuufu kle mu 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'o 'yee‑ ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ wo 'mu ni.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 ‑Amasrɔyi Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'bhɛɛ‑ ꞊pia 'o ni ‑yaa' 'Sɛwɛ 'ɛ yrɛ do nɔɔ‑ dɔɔ:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Zuufu kle mu 'ɛ 'mu 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke zrukpaa' zinale 'mu ta, 'ke ‑o Mɛɛzan a ‑Jan 'ɛ 'tɔbhɔle. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn 'yaa‑ 'ke bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o ‑a ma 'bhɛ 'srɔɔwopɛ 'le ‑Waanbhaa' 'kɔɔ za ma, 'mu 'kpɛn 'e ꞊kpaa Zesu 'yi.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ yi bhe, Mɛɛzan a ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wole‑ ꞊zian 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'kpɛn 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 'Duŋ‑ Zuufu mu 'ɛ ‑o ‑gɔli' zan le ‑gbɛnɛ ‑gbɛnɛ mu 'la ꞊wlaa Zuufu mu a 'seri 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'pegee ‑o ‑wa 'ɛ ta mɛɛ gblaan mu 'ɛ 'yiwlaa‑ Pɔlu 'pegee Banabasi ma. ‑O ‑yrɛnkpaa 'mu ta, 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu ‑gbian ‑waa' 'trɛ 'ɛ ta.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 'Bhɛ 'yi, Pɔlu 'pegee Banabasi ge bhla 'ɛ zi, 'ke ‑woo gaan ma bwegblɛn‑ 'yizɔnle, 'kooko‑ ‑wa zrɔn 'woo Zuufu mu 'ɛ ni 'bhii‑ ‑Waanbhaa' 'e ‑baŋgwa ‑o ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu ‑o 'krowolɛ. 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee Pɔlu 'pegee Banabasi gele‑ Ikoniɔmu ‑wa 'ɛ ta.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'la ꞊yaa Antiɔsi ‑wa 'ɛ ta, zrukpaa' ‑gbɛnɛ ‑yaa 'mu zru ba, 'bhɛɛ‑ 'mu 'pale‑ ‑yaa 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ 'le.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.