Atos 12
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC
1 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke ‑bhleŋgbe Erɔdi ‑yrɛnkpale 'sanle Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ 'ke mu ta.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 ‑Ya ꞊pia mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ 'mu Zaan nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ Zaki dɛ 'ke ‑gɔkuŋ' 'le, 'bhɛɛ‑ 'mu 'bhɛ ꞊kla.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 'Yee‑ Erɔdi 'a 'yele 'bhii‑ 'bhɛ ꞊swa Zuufu mu 'ɛ ni, 'ke ‑ya pele‑ 'ezin‑ dɔɔ ‑o Piɛri 'kun. 'Bhɛ ꞊kla Zuufu mu a 'bluu 'wlɛn‑ kle bhle 'fɛti 'ɛ 'bhɛɛ‑ ta.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 ‑O yanle Piɛri 'kunlele, 'ke ‑wa bɔle‑ ‑kaso 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑srwase' yiziɛ dulayrɛ yiziɛ yaale' ‑a gooba. ‑E ‑yaa zi 'bhii‑ ‑o Piɛri 'kitikan Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn 'yrɛ ma 'ke Paki 'fɛti yi 'ɛ ꞊kaan, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑kpan balaa' ‑a ta ‑a dɛ zayi'.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 'Bhɛ 'yi, Piɛri ꞊bwa ‑sɔ ‑kaso 'ɛ 'yi; 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Zesu 'yi mu ‑lɛdo' ‑bhɛɛke' mu 'la ꞊yaa Zeruzalɛmu 'mu꞊yaa 'mu 'seriwo zii' 'mu nii‑ 'ɛ 'kpɛn 'le ‑Waanbhaa' ni 'yee‑ Piɛri a ‑za ma 'waati 'ɛ 'kpɛn ba.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 *Erɔdi ‑yaa nu Piɛri 'kitikanlɛ yi 'la 'le, 'bhɛ ‑bi 'ɛ zi 'yee‑ Piɛri 'gbu 'yaa‑ yidɛ 'zi ‑srwase' mi plɛ pleŋ‑. ‑A ‑yrele' ‑yaa 'ke piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'le ‑srwase' mi plɛ 'ɛ pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ ‑a gooba ‑srwase' plɛ dulale ‑yaa ‑kaso 'fɛ 'ɛ 'lii.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Mɛɛzan a ‑mlɛkɛ' do 'pwɛle ‑a ‑yi blaale‑ 'yee‑ Piɛri ba ‑yaa' ‑kaso 'fɛkpeenɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛ 'pegee 'ke 'tɛbhile do wlale‑ 'bhɛ ‑kaso 'fɛkpeenɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑mlɛkɛ' 'ɛ ‑ya gbɛ yanle 'yee‑ Piɛri 'siɛn na, 'kee‑ bwele‑. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑ blaale‑!» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'la ꞊yaa 'yee‑ Piɛri gbɛ ma 'mu 'kpɛn takaan‑, 'bhɛɛ‑ 'mu ‑balaa'.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 ‑Ayile 'ke ‑mlɛkɛ' ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'Yaa‑ 'sɛntru 'ɛ dɔ 'e 'saanla, 'bhɛɛ‑ 'yaa‑ ‑sawla mu 'ɛ 'wla 'e gaan ma.» Piɛri 'yanle‑ 'bhɛ mu klɛlele, 'ke ‑mlɛkɛ' ‑ya pele‑ ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Yaa‑ dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ ꞊kla 'e ta, 'bhɛɛ‑ nu dɔ 'ŋ zi.»
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Piɛri 'pwɛle ‑yaa' ‑kaso 'fɛkpeenɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ dɔle‑ ‑mlɛkɛ' 'ɛ zi. ‑E ꞊kla bi ‑a ni 'bhii‑ ‑mlɛkɛ' 'yaa‑ ‑za 'la klɛ 'zi 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ klɛ 'zi ‑yrɛ zi yele ‑la ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'laa ‑yaa 'bhɛ klɛ 'zi kpataakpa.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 ‑O ‑kaan ‑a gooba ‑srwase' 'lɛ ꞊lwa mi 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑kaan ‑a ‑lɛ plɛ mi 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'tɛnle ‑kaso 'fɛ 'ɛ 'lii piibhɛ 'koŋ 'la 'lɛklale ‑yaa ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ ta 'bhɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'liigole 'bhɛ 'gbu ma ‑o ‑lɛɛ. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'pwɛle, 'ke ‑o 'taawole 'sanle ‑gbleba 'ɛ ta. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑mlɛkɛ' 'ɛ 'nile Piɛri 'yrɛ ba.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 ‑Mlɛkɛ' 'ɛ gele blaan', 'ke Piɛri nii‑ 'ɛ zɛnle‑ ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'An 'yaango ‑zɔn kpataakpa 'bhii‑ Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑yaa' ‑mlɛkɛ' do ꞊kpaa 'mi go zayi' Erɔdi 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ Zuufu mu 'ɛ 'yaa‑ zan ‑za 'yɔɔ‑ 'la 'kpɛn klɛlɛ 'mi ni, ‑e 'mi ‑gwa 'bhɛ 'yi.»
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Piɛri 'a 'yele‑ 'bhii‑ ‑e ‑pwɛla ‑kaso 'ɛ 'yi kpataakpa, 'ke ‑ya ‑lɛdɔɔle Zaan 'la ‑o 'bhɛ 'tɔkpaa‑ Maki 'bhɛ nɛɛ Mari ba ‑lɛ ma. Mɛɛ ‑bebe 'klale‑ ‑yaa 'eke‑ ba Mari a 'fɛ 'ɛ ꞊la 'ke ‑woo 'seriwo ‑Waanbhaa' ni 'yee‑ Piɛri a ‑za ma.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 ‑E bhɔle Mari ba ‑lɛ ma, 'kee‑ kɔkɔdɛle 'bhɛ a 'fɛlii 'koŋ 'ɛ ta. 'Yee‑ Mari a yewo le ‑nɛ 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Rɔdi, 'bhɛ ꞊nwa 'fɛ 'liikoŋ 'ɛ ‑din ‑a ‑liigo' zayi'.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 'Bhɛ 'yee‑ Piɛri 'weli‑ 'ɛ madɔle, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑yilablawo gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ, 'fɛ 'ɛ 'lii goza ꞊nia 'bhɛ 'kpee. 'Ke 'bhɛ blasanle, 'kee‑ gele‑ ‑a pelɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la mu 'ɛ ni dɔɔ Piɛri ‑o 'pɛɛlii‑.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ 'bhɛ yewo le ‑nɛ 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kwa ‑le 'e 'yi ɛɛ?» 'Duŋ‑ 'bhɛ pe 'bhɛ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ma dɔɔ Piɛri ‑le 'kɛle‑ kpataakpa. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑A tagbin ‑mlɛkɛ' ‑le 'kɛle‑.»
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 'Duŋ‑ 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke Piɛri bole ‑o kɔkɔdɛle 'ɛ ma 'fɛ 'ɛ 'lii. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑wa ‑liigole, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa yele‑. ‑Ayile 'ke ‑o 'kpɛn 'kpeelɛnile 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'e gbɛ ‑lawlɛnle 'kaa ‑woo taga; 'bhɛɛ‑ ‑e ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑o ni. Mɛɛzan 'a 'pwɛla‑ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑kaso 'fɛ 'ɛ ꞊la, ‑e 'bhɛ 'yigɔɔnna ‑o ni. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka ge 'ŋ 'pwɛza‑ 'ɛ ‑kaso 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'wo Zaki 'pegee ‑kɔɔ' nɛɛnɛ‑ ‑vin mu 'ɛ ni.» 'Bhɛ blaan, 'kee‑ gele‑ yrɛ ‑bhɛɛke' do nɔɔ‑.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Tooklinle, 'ke ‑srwase' mu 'ɛ ‑o zrubatɛdɔle Piɛri ba zayi'. ‑Amasrɔyi ‑e ‑ja yrɛ 'la ꞊nɔɔ, waa ‑yaa 'bhɛ dɔ.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke Erɔdi mɛɛ mu winbɔle Piɛri ziglin‑ yrɛ nɔɔ‑. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, waa ‑a yelɛ. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya gooba ‑srwase' mu 'ɛ 'siile 'kee‑ 'mu 'lrɔkpale. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑woo 'kpɛn dɛ. ‑O yanle 'bhɛ klɛle 'le, 'ke 'yee‑ Erɔdi 'gbu gole‑ Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'kee‑ gele‑ Sezare ‑wa 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ 'kee‑ bole‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ 'waati sa ba.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 'Duŋ‑ Erɔdi zrupliile ‑yaa Tiri 'pegee Sidɔn mu 'ɛ ma. ‑Ayile, ‑e ‑yaa 'waati 'la ba Sezare 'ke 'bhɛ ‑wa plɛ 'ɛ ta mu 'ɛ 'mu 'a 'kpale do ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu mɛɛ mu winbɔle ‑a ta. ‑Srwase' mi 'la 'yaa‑ 'e 'yrɛkpa 'yee‑ Erɔdi 'yi 'fɛ 'ɛ ba, ‑woo bhɛgwlɛnya ꞊kpaa 'bhɛ ma. ‑O ‑yaa 'bhɛ sii Blasitusi. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑o gele‑ ‑a pelɛ ‑bhleŋgbe Erɔdi ni dɔɔ ‑o 'ploo‑ gwle 'ɛ ma. ‑Amasrɔyi ‑o bhle pɛle mu 'ɛ 'kpɛn ꞊yaa da 'yee‑ ‑bhleŋgbe Erɔdi a 'klɛɛn 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'yi.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 ‑O yi 'la 'bhɛ ‑dwa 'eke‑ ye yi 'le, 'bhɛ yi 'ɛ 'bhɔle‑ 'tɛ, 'ke 'yee‑ Erɔdi ‑yaa' ‑bhleŋgbe dunɛ‑ 'ɛ 'klale ‑a ta; 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yaale' ‑yaa' ‑bhleŋgbe 'yaakpe‑ 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑janwole ‑zamaa' 'ɛ ni.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 ‑E yanle ‑janwolele 'tɛ, 'ke mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'e gbɛdɛle ‑a ni, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «Bhaaplɛŋ ‑weli' laa 'kɛlɛɛ‑ 'le, ‑waanbhaanɛ do ‑la ‑weli' ‑le 'kɛle‑!»
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 'Duŋ‑ 'bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'bhɛ 'pegee 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke Mɛɛzan a ‑mlɛkɛ' do ga do 'kpale 'yee‑ Erɔdi ma. ‑Amasrɔyi ‑e ‑Waanbhaa' a 'tɔbhɔleya 'ɛ ꞊kpaa ‑a 'gbu ma. ‑Wlɛnnɛ' mu 'a ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑gaa.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' a ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wole 'ɛ 'yaa‑ zɛn 'zi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ baan' 'yaa‑ 'kla zii' ‑a ba.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Banabasi 'pegee Sɔlu 'yanle‑ Zeruzalɛmu Zesu 'yi mu 'ɛ glaan' mu 'nalele ‑o ni, 'ke ‑o niinale ‑o ‑zanta'. ‑O ge bhla 'ɛ zi, ‑o ‑yaa Zaan 'la sii Maki 'ke ‑o 'pegee 'mu gele‑ 'eke‑ zi.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.