Atos 12
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT
1 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke ‑bhleŋgbe Erɔdi ‑yrɛnkpale 'sanle Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ 'ke mu ta.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 ‑Ya ꞊pia mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ 'mu Zaan nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ Zaki dɛ 'ke ‑gɔkuŋ' 'le, 'bhɛɛ‑ 'mu 'bhɛ ꞊kla.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 'Yee‑ Erɔdi 'a 'yele 'bhii‑ 'bhɛ ꞊swa Zuufu mu 'ɛ ni, 'ke ‑ya pele‑ 'ezin‑ dɔɔ ‑o Piɛri 'kun. 'Bhɛ ꞊kla Zuufu mu a 'bluu 'wlɛn‑ kle bhle 'fɛti 'ɛ 'bhɛɛ‑ ta.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 ‑O yanle Piɛri 'kunlele, 'ke ‑wa bɔle‑ ‑kaso 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑srwase' yiziɛ dulayrɛ yiziɛ yaale' ‑a gooba. ‑E ‑yaa zi 'bhii‑ ‑o Piɛri 'kitikan Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn 'yrɛ ma 'ke Paki 'fɛti yi 'ɛ ꞊kaan, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑kpan balaa' ‑a ta ‑a dɛ zayi'.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 'Bhɛ 'yi, Piɛri ꞊bwa ‑sɔ ‑kaso 'ɛ 'yi; 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Zesu 'yi mu ‑lɛdo' ‑bhɛɛke' mu 'la ꞊yaa Zeruzalɛmu 'mu꞊yaa 'mu 'seriwo zii' 'mu nii‑ 'ɛ 'kpɛn 'le ‑Waanbhaa' ni 'yee‑ Piɛri a ‑za ma 'waati 'ɛ 'kpɛn ba.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 *Erɔdi ‑yaa nu Piɛri 'kitikanlɛ yi 'la 'le, 'bhɛ ‑bi 'ɛ zi 'yee‑ Piɛri 'gbu 'yaa‑ yidɛ 'zi ‑srwase' mi plɛ pleŋ‑. ‑A ‑yrele' ‑yaa 'ke piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'le ‑srwase' mi plɛ 'ɛ pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ ‑a gooba ‑srwase' plɛ dulale ‑yaa ‑kaso 'fɛ 'ɛ 'lii.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Mɛɛzan a ‑mlɛkɛ' do 'pwɛle ‑a ‑yi blaale‑ 'yee‑ Piɛri ba ‑yaa' ‑kaso 'fɛkpeenɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛ 'pegee 'ke 'tɛbhile do wlale‑ 'bhɛ ‑kaso 'fɛkpeenɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑mlɛkɛ' 'ɛ ‑ya gbɛ yanle 'yee‑ Piɛri 'siɛn na, 'kee‑ bwele‑. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑ blaale‑!» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'la ꞊yaa 'yee‑ Piɛri gbɛ ma 'mu 'kpɛn takaan‑, 'bhɛɛ‑ 'mu ‑balaa'.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 ‑Ayile 'ke ‑mlɛkɛ' ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'Yaa‑ 'sɛntru 'ɛ dɔ 'e 'saanla, 'bhɛɛ‑ 'yaa‑ ‑sawla mu 'ɛ 'wla 'e gaan ma.» Piɛri 'yanle‑ 'bhɛ mu klɛlele, 'ke ‑mlɛkɛ' ‑ya pele‑ ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Yaa‑ dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ ꞊kla 'e ta, 'bhɛɛ‑ nu dɔ 'ŋ zi.»
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Piɛri 'pwɛle ‑yaa' ‑kaso 'fɛkpeenɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ dɔle‑ ‑mlɛkɛ' 'ɛ zi. ‑E ꞊kla bi ‑a ni 'bhii‑ ‑mlɛkɛ' 'yaa‑ ‑za 'la klɛ 'zi 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ klɛ 'zi ‑yrɛ zi yele ‑la ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'laa ‑yaa 'bhɛ klɛ 'zi kpataakpa.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 ‑O ‑kaan ‑a gooba ‑srwase' 'lɛ ꞊lwa mi 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑kaan ‑a ‑lɛ plɛ mi 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'tɛnle ‑kaso 'fɛ 'ɛ 'lii piibhɛ 'koŋ 'la 'lɛklale ‑yaa ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ ta 'bhɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'liigole 'bhɛ 'gbu ma ‑o ‑lɛɛ. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'pwɛle, 'ke ‑o 'taawole 'sanle ‑gbleba 'ɛ ta. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑mlɛkɛ' 'ɛ 'nile Piɛri 'yrɛ ba.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 ‑Mlɛkɛ' 'ɛ gele blaan', 'ke Piɛri nii‑ 'ɛ zɛnle‑ ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'An 'yaango ‑zɔn kpataakpa 'bhii‑ Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑yaa' ‑mlɛkɛ' do ꞊kpaa 'mi go zayi' Erɔdi 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ Zuufu mu 'ɛ 'yaa‑ zan ‑za 'yɔɔ‑ 'la 'kpɛn klɛlɛ 'mi ni, ‑e 'mi ‑gwa 'bhɛ 'yi.»
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Piɛri 'a 'yele‑ 'bhii‑ ‑e ‑pwɛla ‑kaso 'ɛ 'yi kpataakpa, 'ke ‑ya ‑lɛdɔɔle Zaan 'la ‑o 'bhɛ 'tɔkpaa‑ Maki 'bhɛ nɛɛ Mari ba ‑lɛ ma. Mɛɛ ‑bebe 'klale‑ ‑yaa 'eke‑ ba Mari a 'fɛ 'ɛ ꞊la 'ke ‑woo 'seriwo ‑Waanbhaa' ni 'yee‑ Piɛri a ‑za ma.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 ‑E bhɔle Mari ba ‑lɛ ma, 'kee‑ kɔkɔdɛle 'bhɛ a 'fɛlii 'koŋ 'ɛ ta. 'Yee‑ Mari a yewo le ‑nɛ 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Rɔdi, 'bhɛ ꞊nwa 'fɛ 'liikoŋ 'ɛ ‑din ‑a ‑liigo' zayi'.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 'Bhɛ 'yee‑ Piɛri 'weli‑ 'ɛ madɔle, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑yilablawo gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ, 'fɛ 'ɛ 'lii goza ꞊nia 'bhɛ 'kpee. 'Ke 'bhɛ blasanle, 'kee‑ gele‑ ‑a pelɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la mu 'ɛ ni dɔɔ Piɛri ‑o 'pɛɛlii‑.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ 'bhɛ yewo le ‑nɛ 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kwa ‑le 'e 'yi ɛɛ?» 'Duŋ‑ 'bhɛ pe 'bhɛ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ma dɔɔ Piɛri ‑le 'kɛle‑ kpataakpa. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑A tagbin ‑mlɛkɛ' ‑le 'kɛle‑.»
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 'Duŋ‑ 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke Piɛri bole ‑o kɔkɔdɛle 'ɛ ma 'fɛ 'ɛ 'lii. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑wa ‑liigole, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa yele‑. ‑Ayile 'ke ‑o 'kpɛn 'kpeelɛnile 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'e gbɛ ‑lawlɛnle 'kaa ‑woo taga; 'bhɛɛ‑ ‑e ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑o ni. Mɛɛzan 'a 'pwɛla‑ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑kaso 'fɛ 'ɛ ꞊la, ‑e 'bhɛ 'yigɔɔnna ‑o ni. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka ge 'ŋ 'pwɛza‑ 'ɛ ‑kaso 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'wo Zaki 'pegee ‑kɔɔ' nɛɛnɛ‑ ‑vin mu 'ɛ ni.» 'Bhɛ blaan, 'kee‑ gele‑ yrɛ ‑bhɛɛke' do nɔɔ‑.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Tooklinle, 'ke ‑srwase' mu 'ɛ ‑o zrubatɛdɔle Piɛri ba zayi'. ‑Amasrɔyi ‑e ‑ja yrɛ 'la ꞊nɔɔ, waa ‑yaa 'bhɛ dɔ.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke Erɔdi mɛɛ mu winbɔle Piɛri ziglin‑ yrɛ nɔɔ‑. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, waa ‑a yelɛ. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑ya gooba ‑srwase' mu 'ɛ 'siile 'kee‑ 'mu 'lrɔkpale. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑woo 'kpɛn dɛ. ‑O yanle 'bhɛ klɛle 'le, 'ke 'yee‑ Erɔdi 'gbu gole‑ Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'kee‑ gele‑ Sezare ‑wa 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ 'kee‑ bole‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ 'waati sa ba.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 'Duŋ‑ Erɔdi zrupliile ‑yaa Tiri 'pegee Sidɔn mu 'ɛ ma. ‑Ayile, ‑e ‑yaa 'waati 'la ba Sezare 'ke 'bhɛ ‑wa plɛ 'ɛ ta mu 'ɛ 'mu 'a 'kpale do ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu mɛɛ mu winbɔle ‑a ta. ‑Srwase' mi 'la 'yaa‑ 'e 'yrɛkpa 'yee‑ Erɔdi 'yi 'fɛ 'ɛ ba, ‑woo bhɛgwlɛnya ꞊kpaa 'bhɛ ma. ‑O ‑yaa 'bhɛ sii Blasitusi. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑o gele‑ ‑a pelɛ ‑bhleŋgbe Erɔdi ni dɔɔ ‑o 'ploo‑ gwle 'ɛ ma. ‑Amasrɔyi ‑o bhle pɛle mu 'ɛ 'kpɛn ꞊yaa da 'yee‑ ‑bhleŋgbe Erɔdi a 'klɛɛn 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'yi.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 ‑O yi 'la 'bhɛ ‑dwa 'eke‑ ye yi 'le, 'bhɛ yi 'ɛ 'bhɔle‑ 'tɛ, 'ke 'yee‑ Erɔdi ‑yaa' ‑bhleŋgbe dunɛ‑ 'ɛ 'klale ‑a ta; 'bhɛɛ‑ 'kee‑ yaale' ‑yaa' ‑bhleŋgbe 'yaakpe‑ 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑janwole ‑zamaa' 'ɛ ni.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 ‑E yanle ‑janwolele 'tɛ, 'ke mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'e gbɛdɛle ‑a ni, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «Bhaaplɛŋ ‑weli' laa 'kɛlɛɛ‑ 'le, ‑waanbhaanɛ do ‑la ‑weli' ‑le 'kɛle‑!»
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 'Duŋ‑ 'bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'bhɛ 'pegee 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ke Mɛɛzan a ‑mlɛkɛ' do ga do 'kpale 'yee‑ Erɔdi ma. ‑Amasrɔyi ‑e ‑Waanbhaa' a 'tɔbhɔleya 'ɛ ꞊kpaa ‑a 'gbu ma. ‑Wlɛnnɛ' mu 'a ꞊bhla, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑gaa.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' a ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wole 'ɛ 'yaa‑ zɛn 'zi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ baan' 'yaa‑ 'kla zii' ‑a ba.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Banabasi 'pegee Sɔlu 'yanle‑ Zeruzalɛmu Zesu 'yi mu 'ɛ glaan' mu 'nalele ‑o ni, 'ke ‑o niinale ‑o ‑zanta'. ‑O ge bhla 'ɛ zi, ‑o ‑yaa Zaan 'la sii Maki 'ke ‑o 'pegee 'mu gele‑ 'eke‑ zi.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.