Atos 10

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mɛɛ do ‑yaa Sezare, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Kɔɔnɛɛ. ‑E ‑yaa 'ke Romɛ mu a ‑srwase' ‑kuŋlii do 'le ‑srwase' 'lɛdo‑ ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑srwase' 'lɛdo‑ 'ɛ sii: «Itali ‑srwase' 'lɛdo‑».
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 ‑E ‑yaa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑Waanbhaa' gba 'yee‑ 'pegee ‑yaa' 'fa ꞊la mu 'ɛ 'kpɛn. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa bhɔ 'ebebele Zuufu mu 'ɛ ‑waa' 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ba ‑a 'kɔɔpɛ‑ mu 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa 'seriwo ‑Waanbhaa' ni 'waati 'ɛ 'kpɛn ba.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Yi do 'le, 'ke ‑yrekpaa' ‑naa gban 'kanle 'lɛrɛ bhɛ yaga, 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke ‑yrɛ zi yele do 'klale ‑a ‑yrɛ ba. 'Bhɛ ‑yrɛ zi yele 'ɛ 'yi, ‑a ‑yrɛkpaa kpataakpa ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do ma, 'ke 'bhɛ 'wlale ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a 'siila‑ dɔɔ: «Kɔɔnɛɛ!»
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 ‑Ya ‑yrɛkpale ‑mlɛkɛ' 'ɛ ta siiŋ ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ, 'kee‑ 'bhɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ‑kla ɛɛ Mɛɛzan?» ‑Mlɛkɛ' 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'yaa‑ 'seri mu 'ɛ 'lɛkwan‑, 'bhɛ 'pegee 'e ‑za 'wlan mu 'la klɛ 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ni ‑e 'mu 'kpɛn ꞊ya, 'bhɛɛ‑ 'e ‑za ‑dwa ‑a 'kpee 'yaa‑ ‑za 'wlan mu 'ɛ ma.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 ‑Ayile, mɛɛ mu winbɔ ‑zɔn Zope ‑wa 'ɛ ta, dɔɔ ‑o ge Piɛri 'la ‑wa sii Simɔ 'bhɛ 'sii.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 ‑A zɛnle ‑o ‑zeri mi 'la ‑wa sii Simɔ 'bhɛɛ‑ ba; 'bhɛ a 'fɛ 'ɛ 'bhɛ ‑o wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ ma.»
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 ‑Mlɛkɛ' 'ɛ 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele 'a ni, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ gele blaan, 'ke 'yee‑ Kɔɔnɛɛ ‑yaa' 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ plɛ 'siile, 'bhɛ 'pegee ‑a 'gbu gooba ‑srwase' mi 'la ‑Waanbhaa' ‑lɛɛgblaanya ‑yaa 'bhɛ 'yi bhe.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑za 'la ꞊ya, ‑e 'bhɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑o ni, 'bhɛɛ‑ ‑yoo winbwa‑ Piɛri ba Zope ‑wa 'ɛ ta, 'ke ‑o gele‑.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'yee‑ Kɔɔnɛɛ a 'winbɔwo mu 'ɛ 'yaa‑ gelawo zii' ‑waa' 'taa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ꞊bhwa Zope ‑wa 'ɛ ‑din 'waati 'la ba, ‑yrekpaa' bhɔ bhla 'e ‑din, 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, Piɛri ‑saan 'fɛ 'ɛ 'wiiŋ‑, ‑a 'seriwo ‑zayi'.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, gbɔn ‑yaa 'yee‑ Piɛri dɛ 'zi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑a ‑lɛwɛɛ' kpo klɛ 'zi 'waati 'la ba, 'ke ‑Waanbhaa' pɛ do zrɔnle‑ ‑a ni ‑yrɛ zi yele do 'yi.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 'Bhɛɛ‑ ‑e laflɛ' 'ɛ 'liigole 'pegee pɛ do ꞊ya, 'bhɛ pɛ 'ɛ 'yaa‑ 'bhii‑ sɔgbɛ ‑gbɛnɛ do gbɛɛn‑: 'bhɛ sɔgbɛ 'ɛ 'yrele‑ ‑yaa 'bhɛ zeŋ yiziɛ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ da 'zi laanima 'ke 'bhɛ nu zinalɛ 'trɛ ma.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Wi 'ɛ 'kpɛn ‑glɔɔn ‑yaa 'bhɛ sɔgbɛ 'ɛ 'yi: 'trɛ ta wi mu 'la 'kpɛn 'taawo‑ 'mu gaan yiziɛ ta, 'bhɛ 'pegee 'trɛ ta wi mu 'la 'kpɛn glaan 'mu vi ta, 'bhɛɛ‑ 'si maannɛ‑ mu.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke mɛɛ ‑weli' do 'a 'pele Piɛri ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑ 'bhɛɛ‑ wi mu 'la bhe ‑o dɛ, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ bhle!»
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Piɛri 'a 'pele dɔɔ: «'Yooye‑! Mɛɛzan, 'o mɔɔ Zuufu mu a 'seri 'toŋ 'ɛ ta, wi ‑glɔɔn mu 'lɛɛ‑ 'mu 'triŋ ‑o; ‑ayile 'naa ‑o 'kedo‑ 'kpɔ 'bhlelɛ‑ ‑lido'.»
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 'Bhɛ 'yi bhe 'ezin‑, mɛɛ ‑weli' 'ɛ ‑ya pe gbɛ plɛ mi ꞊woa Piɛri ni dɔɔ: «'Ke ‑Waanbhaa' 'a ꞊pia pɛ 'la ma 'kaa 'bhɛ ‑o 'weŋ, 'bhi 'laa 'bhɛ 'yelɛ‑ 'bhii‑ pɛ 'triŋle‑.»
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 ‑E 'yee‑ mɛɛ ‑weli' 'ɛ ꞊maa ‑glɔɔn yaga, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ sɔgbɛ ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ja laflɛ' 'yi ‑a ‑zanta'.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Piɛri zrubatɛdɔle ‑yaa, 'bhɛ 'pegee ‑e ‑yaa ‑a 'kpeelɛdan 'zi ‑e ‑yrɛ zi yele 'la ꞊ya 'bhɛ 'yi 'ɛ ma 'waati 'la ba, 'ke Kɔɔnɛɛ mɛɛ 'la zan mu winbwa‑ ‑a ta, 'mu wlale‑ Zope ‑wa 'ɛ ta. 'Bhɛ mu ‑zeri mi Simɔ a 'fɛ 'ɛ malrɔkpaa, 'ke ‑o gele‑ dulalɛ 'bhɛ 'fɛ 'ɛ 'lɛ ma.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 'Ke ‑o mɛɛ mu ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑O Simɔ 'la sii Piɛri ‑a zɛnle ‑o 'fɛ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ ꞊la ‑gɛ ɛɛ?»
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke 'yee‑ Piɛri ‑o ‑a 'kpeelɛdan 'zi ‑li ‑e pɛ 'la ꞊ya 'bhɛ 'yi ‑o 'kɛla 'le 'bhɛ ma. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'yrɛkpa laale doo, mɛɛ yaga ‑o 'e ziglin‑ 'zi.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 'E 'wlɛn‑, zina‑ 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'bhi 'pegee 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ 'ka ge 'eke‑ zi 'saanibhe; 'yaa 'e ‑gbɛdɔlɛ gele ma ‑o zi. ‑Amasrɔyi 'mi ‑le ‑o winbwa‑ 'e ta.»
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri zinale, 'kee‑ gele‑ 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑o mɛɛ 'la zan ‑glin 'zi 'mi ‑le 'kɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ka ꞊nwa win 'ɛ ‑dela ma ‑gɛ ɛɛ?»
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 ‑Ayile, 'ke ‑wa zikpale Piɛri ni dɔɔ: «‑Srwase' mu ‑kuŋlii 'la ‑wa sii Kɔɔnɛɛ 'bhɛ ‑le 'o 'winbwa꞊ 'e ta. Mɛɛ wlan ‑le 'kɛle‑, 'bhɛɛ‑ ‑e gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn 'a 'tɔ wlan pe. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do 'a ꞊pia ‑a ni dɔɔ ‑yoo 'e 'sii ‑a ba 'fɛ 'lɛ ma, 'kooko‑ ‑e sɔ 'e 'wojan‑ mu 'ɛ 'ke 'male.»
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri ‑o wlale‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la; 'ke ‑yoo 'cieya‑ klɛle‑ 'bhɛ ‑bi do 'kpɔ 'ɛ zi. 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, 'ke Piɛri 'pegee 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑o dɔle‑ Sezare 'taa 'ɛ ta. 'Duŋ‑ ‑a nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ Zope 'mu 'ke mu ‑ja ‑o zi 'bhɛ 'taa 'ɛ ta.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Piɛri 'pegee ‑a zi mu 'ɛ ꞊wlaa Sezare ‑wa 'ɛ ta ‑yrekpaa' plɛ mi 'ɛ ma. Kɔɔnɛɛ 'pegee ‑a ‑bhoo mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ ‑a bhɛgwlɛn mu 'ɛ, ‑o 'kpɛn 'yaa‑ Piɛri 'magbɛn‑ 'zi 'yee‑ Kɔɔnɛɛ 'gbu ba ‑lɛ ma.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Piɛri 'yaa‑ zan wlalɛ bhla 'la ba Kɔɔnɛɛ a 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke 'yee‑ Kɔɔnɛɛ 'gbu Piɛri 'pubɔle, 'kee‑ baale' ‑a 'kpɔ ta 'bhɛ gaan ‑la.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 'Duŋ‑ Piɛri 'a 'lawlɛnna, 'ke 'bhɛ 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Yooye‑, 'e 'wlɛn‑! 'Yaa‑ 'ŋ 'kunlɛ‑ 'bhii‑ ‑Waanbhaa', 'mi ‑o 'ke bhaaplɛŋ drɔŋ ‑la ‑le 'bhii‑ 'bhi gbɛɛn‑.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'yee‑ Kɔɔnɛɛ 'pegee Piɛri ‑ja wlalɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la ‑balo klɛlele; ‑e ꞊bhwa mɛɛ ‑bebe ta 'bhɛ ꞊nɔɔ ye.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Piɛri pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'gbu 'a 'yaango‑ dɔɔ Zuufu mu a 'seri 'ɛ ta, Zuufu mi ‑kpɔsɔɔ do 'pegee Zuufu kle do ‑o dɔ laa ‑o 'eke‑ ta ‑za 'kedo‑ 'kpɔ 'yi, 'bhɛɛ‑ Zuufu mi laa sɔ wlale‑ Zuufu kle do ba 'fa ꞊la. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a ‑zrɔnna 'mi ni dɔɔ 'naa bhaaplɛŋ 'kedo‑ 'kpɔ 'kunlɛ‑ 'bhii‑ bhaaplɛŋ 'triŋle‑ 'le, 'ke 'mi 'ŋ 'pleŋgo‑ ‑a ma.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ka 'ŋ 'siilawoa 'naa 'ŋ ‑gbɛdɔlɛ nule ma 'ka ba, 'bhɛɛ‑ 'ŋ ꞊nwa blaale‑. 'Duŋ‑ 'ka 'ŋ 'siila‑ win 'la ma, ‑ka 'bhɛ pe 'ŋ ni.»
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Kɔɔnɛɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'Bhɛ ‑yrekpaa' yiziɛ ‑le ‑gɛ ‑zɔn, 'ŋ 'yaa‑ yromazi 'seri 'ɛ klɛ 'zi 'waati 'la ba 'bhii‑ 'waati 'lɛɛ‑ ba. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ŋ bhe 'mi 'ŋ 'yrɛkpa, 'ke mɛɛ do 'pwɛle 'ŋ 'lɛɛ: ‑a ta dunɛ‑ 'ɛ 'yaa‑ 'epu ‑yrayrale. 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia 'ŋ ni dɔɔ:
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 ‹Kɔɔnɛɛ, ‑Waanbhaa' 'yaa‑ 'seri mu 'ɛ 'lɛkwan‑ 'bhɛɛ‑ 'e ‑za 'wlan mu 'la klɛ 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ni, 'e ‑za ‑dwa ‑a 'kpee 'bhɛ ‑za 'wlan mu 'ɛ ma.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Mɛɛ mu winbɔ blaale‑ Zope, ‑o Simɔ 'la sii Piɛri 'bhɛ 'sii zayi'. ‑A zɛnle ‑o ‑zeri mi Simɔ 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ a 'fɛ 'ɛ ‑yoo wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ ma.›
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ŋ mɛɛ mu winbwa‑ 'e 'siiyrɛ‑ nɔɔ‑ blaale‑. 'Ŋ 'cie‑, 'e nule ma! 'O 'kpɛn ‑o ‑zɔn ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ ‑gɛ; Mɛɛzan ‑jan 'la ꞊kpaa 'e 'lii 'kaa 'e 'bhɛ 'wo 'o ni, 'o ꞊nwa 'o 'trɔnkpalɛ 'bhɛɛ‑ 'kpɛn ꞊la.»
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri ‑jan 'ɛ 'wole‑ 'sanle dɔɔ: «'Mi 'gbu 'a 'yaango‑ wlan 'ɛ ni ‑zɔn 'bhii‑ ‑Waanbhaa' laa bhaaplɛŋ mu bago.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Drɔɔn', 'si 'tɔle‑ 'si, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'tɔle‑ mɛɛ, 'ke 'bhɛ gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ; 'ke 'bhɛ zan 'ɛ 'lɛdɔɔle ‑o ‑a ‑yrɛ 'yi, 'bhɛ zan ‑la ‑za sɔ ‑a ni.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 ‑E ‑jan 'nrale‑ 'la ꞊woa Izraɛli mu 'ɛ ni 'bhɛ ‑le Zesu Krisi yilabla 'la ꞊kpaa ‑Waanbhaa' 'pegee bhaaplɛŋ mu pleŋ‑ 'bhɛ 'le. 'Bhɛ Zesu 'ɛ 'bhɛ ‑le bhaaplɛŋ mu 'kpɛn Zan 'le.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 ‑Za mu 'la ꞊kla ‑gɛ Zude 'klɛɛn 'ɛ 'kpɛn 'yi, 'kee‑ san Galile 'klɛɛn 'ɛ ma, 'ka mu 'gbu 'bhɛ ‑za mu 'ɛ dɔ. 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ ꞊kla Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ 'sii zii' ‑o wiiŋfɛ zayi' ‑yi 'ɛ ba 'waati 'la ba, 'bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ blaan.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 ‑Waanbhaa' Nazarɛti mi Zesu makwan‑ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑e Lii 'Weŋ 'ɛ ‑zinaa' ‑a ta, 'bhɛ 'pegee ‑e ‑glɔɔya' ‑naa ‑a ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'ka 'gbu 'bhɛ dɔ. 'Yee‑ Zesu 'yaa‑ ge yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ 'kee‑ ge ‑za 'wlan mu klɛlele mɛɛ mu ni, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn 'yaa‑ ‑Setran' a luya 'yi, ‑e ‑yaa 'mu 'kpɛn bhee, 'ke ‑yoo go 'bhɛ luya 'ɛ 'yi; ‑amasrɔyi ‑Waanbhaa' ‑yaa ‑a zi.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Zesu ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla Zuufu mu 'ɛ ‑waa' 'klɛɛn 'kpɛn 'yi, 'bhɛ 'pegee Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ 'kpee, 'o mɔɔ 'gbu ‑o 'ke 'bhɛ ‑za mu 'ɛ 'srɛ 'le. ‑Wa ꞊dia, 'ke ‑wa gbaan ‑yrigbɛɛle 'ɛ ta.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a ‑bwela gale ba ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya ꞊kla 'ke ‑ya 'gbu 'yrɛ male 'ɛ zrɔn mɛɛ mu ni.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 ‑Waanbhaa' 'laa 'tolɛ‑ 'ke Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn 'a ye, 'ke yaa 'e go ‑yoo 'o mɔɔ 'la makwan‑ 'elwale gban ‑sɔ 'bhii‑ ‑a 'srɛ mu 'mu ba. 'O pɛbhla‑ 'eke‑ zi 'kɛle‑, 'bhɛ 'pegee 'o ‑yi ꞊mia 'eke‑ zi 'kɛle‑ ‑a bwele blaan gale ba.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 'Yee‑ Zesu ‑le 'a ꞊pia 'o mɔɔ 'gbu ni dɔɔ 'o ‑yaa' ‑jan 'ɛ 'wo mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ni; 'bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia 'o ni dɔɔ 'wa 'pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑Waanbhaa' 'yela‑ ꞊kla mɛɛ ‑yrɛ male mu 'pegee mɛɛ 'la zan mu ‑gaa gban 'mu 'kitikan mi 'le.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 ‑Waanbhaa' ‑lɛla janwo mu 'ɛ 'kpɛn 'yela‑ a ‑janwoa dɔɔ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa ‑a ‑yi ‑e 'bhɛ zan a ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑sroma yan ‑a 'tɔ ‑glɔɔya' 'ɛ 'srɔyi.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Piɛri ‑yaa ‑janwo' zii' bhla 'la ba, 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ zinale mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn 'yaa‑ 'mu 'trɔnkpa zii' ‑a ni 'mu ta.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ 'ke Zuufu mu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu ‑daa Piɛri zi Zope, 'mu 'kpeelɛnia 'egbɛnɛle. ‑Amasrɔyi ‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'la ꞊naa, ‑ya ‑zinaa' 'ezin‑ Zuufu kle mu 'ɛ ta.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 ‑Amasrɔyi, 'woo‑ Zuufu Zesu 'yi mu 'ɛ 'yaa‑ 'mu 'ye zii' 'ke 'mu wli ‑bhɛɛke' mu 'pe, 'bhɛ 'pegee 'ke 'mu ‑Waanbhaa' a ‑gbɛnɛya 'ɛ 'tɔbhɔ.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke Piɛri 'a 'pele dɔɔ: «Mɛɛ 'la zan mu Lii 'Weŋ 'ɛ 'srɔɔwoa‑ 'bhii‑ ‑kɔɔ' mu gbɛɛn‑, 'o sɔ 'o ‑baŋgole 'bhɛ zan mu 'ɛ wiiŋfɛle ma ‑yi ba ɛɛ?»
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑o 'woo‑ Zuufu kle mu 'ɛ 'wiiŋfɛ‑ ‑yi ba Zesu Krisi 'tɔ 'ɛ 'yi. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o ‑sromabɔle Piɛri ni dɔɔ 'bhɛ bo ‑o ‑din ‑yrekpaa' sa ‑la.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.