Atos 10
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ACF
1 Mɛɛ do ‑yaa Sezare, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Kɔɔnɛɛ. ‑E ‑yaa 'ke Romɛ mu a ‑srwase' ‑kuŋlii do 'le ‑srwase' 'lɛdo‑ ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑srwase' 'lɛdo‑ 'ɛ sii: «Itali ‑srwase' 'lɛdo‑».
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 ‑E ‑yaa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑Waanbhaa' gba 'yee‑ 'pegee ‑yaa' 'fa ꞊la mu 'ɛ 'kpɛn. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa bhɔ 'ebebele Zuufu mu 'ɛ ‑waa' 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ba ‑a 'kɔɔpɛ‑ mu 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa 'seriwo ‑Waanbhaa' ni 'waati 'ɛ 'kpɛn ba.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Yi do 'le, 'ke ‑yrekpaa' ‑naa gban 'kanle 'lɛrɛ bhɛ yaga, 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke ‑yrɛ zi yele do 'klale ‑a ‑yrɛ ba. 'Bhɛ ‑yrɛ zi yele 'ɛ 'yi, ‑a ‑yrɛkpaa kpataakpa ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do ma, 'ke 'bhɛ 'wlale ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a 'siila‑ dɔɔ: «Kɔɔnɛɛ!»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 ‑Ya ‑yrɛkpale ‑mlɛkɛ' 'ɛ ta siiŋ ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ, 'kee‑ 'bhɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ‑kla ɛɛ Mɛɛzan?» ‑Mlɛkɛ' 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'yaa‑ 'seri mu 'ɛ 'lɛkwan‑, 'bhɛ 'pegee 'e ‑za 'wlan mu 'la klɛ 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ni ‑e 'mu 'kpɛn ꞊ya, 'bhɛɛ‑ 'e ‑za ‑dwa ‑a 'kpee 'yaa‑ ‑za 'wlan mu 'ɛ ma.
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 ‑Ayile, mɛɛ mu winbɔ ‑zɔn Zope ‑wa 'ɛ ta, dɔɔ ‑o ge Piɛri 'la ‑wa sii Simɔ 'bhɛ 'sii.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 ‑A zɛnle ‑o ‑zeri mi 'la ‑wa sii Simɔ 'bhɛɛ‑ ba; 'bhɛ a 'fɛ 'ɛ 'bhɛ ‑o wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ ma.»
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 ‑Mlɛkɛ' 'ɛ 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele 'a ni, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ gele blaan, 'ke 'yee‑ Kɔɔnɛɛ ‑yaa' 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ plɛ 'siile, 'bhɛ 'pegee ‑a 'gbu gooba ‑srwase' mi 'la ‑Waanbhaa' ‑lɛɛgblaanya ‑yaa 'bhɛ 'yi bhe.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑za 'la ꞊ya, ‑e 'bhɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑o ni, 'bhɛɛ‑ ‑yoo winbwa‑ Piɛri ba Zope ‑wa 'ɛ ta, 'ke ‑o gele‑.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'yee‑ Kɔɔnɛɛ a 'winbɔwo mu 'ɛ 'yaa‑ gelawo zii' ‑waa' 'taa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ꞊bhwa Zope ‑wa 'ɛ ‑din 'waati 'la ba, ‑yrekpaa' bhɔ bhla 'e ‑din, 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, Piɛri ‑saan 'fɛ 'ɛ 'wiiŋ‑, ‑a 'seriwo ‑zayi'.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, gbɔn ‑yaa 'yee‑ Piɛri dɛ 'zi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑a ‑lɛwɛɛ' kpo klɛ 'zi 'waati 'la ba, 'ke ‑Waanbhaa' pɛ do zrɔnle‑ ‑a ni ‑yrɛ zi yele do 'yi.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 'Bhɛɛ‑ ‑e laflɛ' 'ɛ 'liigole 'pegee pɛ do ꞊ya, 'bhɛ pɛ 'ɛ 'yaa‑ 'bhii‑ sɔgbɛ ‑gbɛnɛ do gbɛɛn‑: 'bhɛ sɔgbɛ 'ɛ 'yrele‑ ‑yaa 'bhɛ zeŋ yiziɛ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ da 'zi laanima 'ke 'bhɛ nu zinalɛ 'trɛ ma.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Wi 'ɛ 'kpɛn ‑glɔɔn ‑yaa 'bhɛ sɔgbɛ 'ɛ 'yi: 'trɛ ta wi mu 'la 'kpɛn 'taawo‑ 'mu gaan yiziɛ ta, 'bhɛ 'pegee 'trɛ ta wi mu 'la 'kpɛn glaan 'mu vi ta, 'bhɛɛ‑ 'si maannɛ‑ mu.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke mɛɛ ‑weli' do 'a 'pele Piɛri ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑ 'bhɛɛ‑ wi mu 'la bhe ‑o dɛ, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ bhle!»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Piɛri 'a 'pele dɔɔ: «'Yooye‑! Mɛɛzan, 'o mɔɔ Zuufu mu a 'seri 'toŋ 'ɛ ta, wi ‑glɔɔn mu 'lɛɛ‑ 'mu 'triŋ ‑o; ‑ayile 'naa ‑o 'kedo‑ 'kpɔ 'bhlelɛ‑ ‑lido'.»
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 'Bhɛ 'yi bhe 'ezin‑, mɛɛ ‑weli' 'ɛ ‑ya pe gbɛ plɛ mi ꞊woa Piɛri ni dɔɔ: «'Ke ‑Waanbhaa' 'a ꞊pia pɛ 'la ma 'kaa 'bhɛ ‑o 'weŋ, 'bhi 'laa 'bhɛ 'yelɛ‑ 'bhii‑ pɛ 'triŋle‑.»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 ‑E 'yee‑ mɛɛ ‑weli' 'ɛ ꞊maa ‑glɔɔn yaga, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ sɔgbɛ ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ja laflɛ' 'yi ‑a ‑zanta'.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Piɛri zrubatɛdɔle ‑yaa, 'bhɛ 'pegee ‑e ‑yaa ‑a 'kpeelɛdan 'zi ‑e ‑yrɛ zi yele 'la ꞊ya 'bhɛ 'yi 'ɛ ma 'waati 'la ba, 'ke Kɔɔnɛɛ mɛɛ 'la zan mu winbwa‑ ‑a ta, 'mu wlale‑ Zope ‑wa 'ɛ ta. 'Bhɛ mu ‑zeri mi Simɔ a 'fɛ 'ɛ malrɔkpaa, 'ke ‑o gele‑ dulalɛ 'bhɛ 'fɛ 'ɛ 'lɛ ma.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 'Ke ‑o mɛɛ mu ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑O Simɔ 'la sii Piɛri ‑a zɛnle ‑o 'fɛ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ ꞊la ‑gɛ ɛɛ?»
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke 'yee‑ Piɛri ‑o ‑a 'kpeelɛdan 'zi ‑li ‑e pɛ 'la ꞊ya 'bhɛ 'yi ‑o 'kɛla 'le 'bhɛ ma. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'yrɛkpa laale doo, mɛɛ yaga ‑o 'e ziglin‑ 'zi.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 'E 'wlɛn‑, zina‑ 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'bhi 'pegee 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ 'ka ge 'eke‑ zi 'saanibhe; 'yaa 'e ‑gbɛdɔlɛ gele ma ‑o zi. ‑Amasrɔyi 'mi ‑le ‑o winbwa‑ 'e ta.»
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri zinale, 'kee‑ gele‑ 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑o mɛɛ 'la zan ‑glin 'zi 'mi ‑le 'kɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ka ꞊nwa win 'ɛ ‑dela ma ‑gɛ ɛɛ?»
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 ‑Ayile, 'ke ‑wa zikpale Piɛri ni dɔɔ: «‑Srwase' mu ‑kuŋlii 'la ‑wa sii Kɔɔnɛɛ 'bhɛ ‑le 'o 'winbwa꞊ 'e ta. Mɛɛ wlan ‑le 'kɛle‑, 'bhɛɛ‑ ‑e gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn 'a 'tɔ wlan pe. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do 'a ꞊pia ‑a ni dɔɔ ‑yoo 'e 'sii ‑a ba 'fɛ 'lɛ ma, 'kooko‑ ‑e sɔ 'e 'wojan‑ mu 'ɛ 'ke 'male.»
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri ‑o wlale‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la; 'ke ‑yoo 'cieya‑ klɛle‑ 'bhɛ ‑bi do 'kpɔ 'ɛ zi. 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, 'ke Piɛri 'pegee 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑o dɔle‑ Sezare 'taa 'ɛ ta. 'Duŋ‑ ‑a nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ Zope 'mu 'ke mu ‑ja ‑o zi 'bhɛ 'taa 'ɛ ta.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Piɛri 'pegee ‑a zi mu 'ɛ ꞊wlaa Sezare ‑wa 'ɛ ta ‑yrekpaa' plɛ mi 'ɛ ma. Kɔɔnɛɛ 'pegee ‑a ‑bhoo mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ ‑a bhɛgwlɛn mu 'ɛ, ‑o 'kpɛn 'yaa‑ Piɛri 'magbɛn‑ 'zi 'yee‑ Kɔɔnɛɛ 'gbu ba ‑lɛ ma.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Piɛri 'yaa‑ zan wlalɛ bhla 'la ba Kɔɔnɛɛ a 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke 'yee‑ Kɔɔnɛɛ 'gbu Piɛri 'pubɔle, 'kee‑ baale' ‑a 'kpɔ ta 'bhɛ gaan ‑la.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 'Duŋ‑ Piɛri 'a 'lawlɛnna, 'ke 'bhɛ 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Yooye‑, 'e 'wlɛn‑! 'Yaa‑ 'ŋ 'kunlɛ‑ 'bhii‑ ‑Waanbhaa', 'mi ‑o 'ke bhaaplɛŋ drɔŋ ‑la ‑le 'bhii‑ 'bhi gbɛɛn‑.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'yee‑ Kɔɔnɛɛ 'pegee Piɛri ‑ja wlalɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la ‑balo klɛlele; ‑e ꞊bhwa mɛɛ ‑bebe ta 'bhɛ ꞊nɔɔ ye.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Piɛri pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'gbu 'a 'yaango‑ dɔɔ Zuufu mu a 'seri 'ɛ ta, Zuufu mi ‑kpɔsɔɔ do 'pegee Zuufu kle do ‑o dɔ laa ‑o 'eke‑ ta ‑za 'kedo‑ 'kpɔ 'yi, 'bhɛɛ‑ Zuufu mi laa sɔ wlale‑ Zuufu kle do ba 'fa ꞊la. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a ‑zrɔnna 'mi ni dɔɔ 'naa bhaaplɛŋ 'kedo‑ 'kpɔ 'kunlɛ‑ 'bhii‑ bhaaplɛŋ 'triŋle‑ 'le, 'ke 'mi 'ŋ 'pleŋgo‑ ‑a ma.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ka 'ŋ 'siilawoa 'naa 'ŋ ‑gbɛdɔlɛ nule ma 'ka ba, 'bhɛɛ‑ 'ŋ ꞊nwa blaale‑. 'Duŋ‑ 'ka 'ŋ 'siila‑ win 'la ma, ‑ka 'bhɛ pe 'ŋ ni.»
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Kɔɔnɛɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'Bhɛ ‑yrekpaa' yiziɛ ‑le ‑gɛ ‑zɔn, 'ŋ 'yaa‑ yromazi 'seri 'ɛ klɛ 'zi 'waati 'la ba 'bhii‑ 'waati 'lɛɛ‑ ba. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ŋ bhe 'mi 'ŋ 'yrɛkpa, 'ke mɛɛ do 'pwɛle 'ŋ 'lɛɛ: ‑a ta dunɛ‑ 'ɛ 'yaa‑ 'epu ‑yrayrale. 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia 'ŋ ni dɔɔ:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 ‹Kɔɔnɛɛ, ‑Waanbhaa' 'yaa‑ 'seri mu 'ɛ 'lɛkwan‑ 'bhɛɛ‑ 'e ‑za 'wlan mu 'la klɛ 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ni, 'e ‑za ‑dwa ‑a 'kpee 'bhɛ ‑za 'wlan mu 'ɛ ma.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Mɛɛ mu winbɔ blaale‑ Zope, ‑o Simɔ 'la sii Piɛri 'bhɛ 'sii zayi'. ‑A zɛnle ‑o ‑zeri mi Simɔ 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ a 'fɛ 'ɛ ‑yoo wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ ma.›
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ŋ mɛɛ mu winbwa‑ 'e 'siiyrɛ‑ nɔɔ‑ blaale‑. 'Ŋ 'cie‑, 'e nule ma! 'O 'kpɛn ‑o ‑zɔn ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ ‑gɛ; Mɛɛzan ‑jan 'la ꞊kpaa 'e 'lii 'kaa 'e 'bhɛ 'wo 'o ni, 'o ꞊nwa 'o 'trɔnkpalɛ 'bhɛɛ‑ 'kpɛn ꞊la.»
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri ‑jan 'ɛ 'wole‑ 'sanle dɔɔ: «'Mi 'gbu 'a 'yaango‑ wlan 'ɛ ni ‑zɔn 'bhii‑ ‑Waanbhaa' laa bhaaplɛŋ mu bago.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Drɔɔn', 'si 'tɔle‑ 'si, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'tɔle‑ mɛɛ, 'ke 'bhɛ gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ; 'ke 'bhɛ zan 'ɛ 'lɛdɔɔle ‑o ‑a ‑yrɛ 'yi, 'bhɛ zan ‑la ‑za sɔ ‑a ni.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 ‑E ‑jan 'nrale‑ 'la ꞊woa Izraɛli mu 'ɛ ni 'bhɛ ‑le Zesu Krisi yilabla 'la ꞊kpaa ‑Waanbhaa' 'pegee bhaaplɛŋ mu pleŋ‑ 'bhɛ 'le. 'Bhɛ Zesu 'ɛ 'bhɛ ‑le bhaaplɛŋ mu 'kpɛn Zan 'le.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 ‑Za mu 'la ꞊kla ‑gɛ Zude 'klɛɛn 'ɛ 'kpɛn 'yi, 'kee‑ san Galile 'klɛɛn 'ɛ ma, 'ka mu 'gbu 'bhɛ ‑za mu 'ɛ dɔ. 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ ꞊kla Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ 'sii zii' ‑o wiiŋfɛ zayi' ‑yi 'ɛ ba 'waati 'la ba, 'bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ blaan.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 ‑Waanbhaa' Nazarɛti mi Zesu makwan‑ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑e Lii 'Weŋ 'ɛ ‑zinaa' ‑a ta, 'bhɛ 'pegee ‑e ‑glɔɔya' ‑naa ‑a ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'ka 'gbu 'bhɛ dɔ. 'Yee‑ Zesu 'yaa‑ ge yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ 'kee‑ ge ‑za 'wlan mu klɛlele mɛɛ mu ni, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn 'yaa‑ ‑Setran' a luya 'yi, ‑e ‑yaa 'mu 'kpɛn bhee, 'ke ‑yoo go 'bhɛ luya 'ɛ 'yi; ‑amasrɔyi ‑Waanbhaa' ‑yaa ‑a zi.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Zesu ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla Zuufu mu 'ɛ ‑waa' 'klɛɛn 'kpɛn 'yi, 'bhɛ 'pegee Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ 'kpee, 'o mɔɔ 'gbu ‑o 'ke 'bhɛ ‑za mu 'ɛ 'srɛ 'le. ‑Wa ꞊dia, 'ke ‑wa gbaan ‑yrigbɛɛle 'ɛ ta.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a ‑bwela gale ba ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya ꞊kla 'ke ‑ya 'gbu 'yrɛ male 'ɛ zrɔn mɛɛ mu ni.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 ‑Waanbhaa' 'laa 'tolɛ‑ 'ke Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn 'a ye, 'ke yaa 'e go ‑yoo 'o mɔɔ 'la makwan‑ 'elwale gban ‑sɔ 'bhii‑ ‑a 'srɛ mu 'mu ba. 'O pɛbhla‑ 'eke‑ zi 'kɛle‑, 'bhɛ 'pegee 'o ‑yi ꞊mia 'eke‑ zi 'kɛle‑ ‑a bwele blaan gale ba.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 'Yee‑ Zesu ‑le 'a ꞊pia 'o mɔɔ 'gbu ni dɔɔ 'o ‑yaa' ‑jan 'ɛ 'wo mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ni; 'bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia 'o ni dɔɔ 'wa 'pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑Waanbhaa' 'yela‑ ꞊kla mɛɛ ‑yrɛ male mu 'pegee mɛɛ 'la zan mu ‑gaa gban 'mu 'kitikan mi 'le.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 ‑Waanbhaa' ‑lɛla janwo mu 'ɛ 'kpɛn 'yela‑ a ‑janwoa dɔɔ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa ‑a ‑yi ‑e 'bhɛ zan a ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑sroma yan ‑a 'tɔ ‑glɔɔya' 'ɛ 'srɔyi.»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Piɛri ‑yaa ‑janwo' zii' bhla 'la ba, 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ zinale mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn 'yaa‑ 'mu 'trɔnkpa zii' ‑a ni 'mu ta.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ 'ke Zuufu mu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu ‑daa Piɛri zi Zope, 'mu 'kpeelɛnia 'egbɛnɛle. ‑Amasrɔyi ‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'la ꞊naa, ‑ya ‑zinaa' 'ezin‑ Zuufu kle mu 'ɛ ta.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 ‑Amasrɔyi, 'woo‑ Zuufu Zesu 'yi mu 'ɛ 'yaa‑ 'mu 'ye zii' 'ke 'mu wli ‑bhɛɛke' mu 'pe, 'bhɛ 'pegee 'ke 'mu ‑Waanbhaa' a ‑gbɛnɛya 'ɛ 'tɔbhɔ.
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke Piɛri 'a 'pele dɔɔ: «Mɛɛ 'la zan mu Lii 'Weŋ 'ɛ 'srɔɔwoa‑ 'bhii‑ ‑kɔɔ' mu gbɛɛn‑, 'o sɔ 'o ‑baŋgole 'bhɛ zan mu 'ɛ wiiŋfɛle ma ‑yi ba ɛɛ?»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑o 'woo‑ Zuufu kle mu 'ɛ 'wiiŋfɛ‑ ‑yi ba Zesu Krisi 'tɔ 'ɛ 'yi. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o ‑sromabɔle Piɛri ni dɔɔ 'bhɛ bo ‑o ‑din ‑yrekpaa' sa ‑la.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.