Atos 10
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARIB
1 Mɛɛ do ‑yaa Sezare, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Kɔɔnɛɛ. ‑E ‑yaa 'ke Romɛ mu a ‑srwase' ‑kuŋlii do 'le ‑srwase' 'lɛdo‑ ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑srwase' 'lɛdo‑ 'ɛ sii: «Itali ‑srwase' 'lɛdo‑».
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 ‑E ‑yaa gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑Waanbhaa' gba 'yee‑ 'pegee ‑yaa' 'fa ꞊la mu 'ɛ 'kpɛn. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa bhɔ 'ebebele Zuufu mu 'ɛ ‑waa' 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ba ‑a 'kɔɔpɛ‑ mu 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa 'seriwo ‑Waanbhaa' ni 'waati 'ɛ 'kpɛn ba.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Yi do 'le, 'ke ‑yrekpaa' ‑naa gban 'kanle 'lɛrɛ bhɛ yaga, 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ke ‑yrɛ zi yele do 'klale ‑a ‑yrɛ ba. 'Bhɛ ‑yrɛ zi yele 'ɛ 'yi, ‑a ‑yrɛkpaa kpataakpa ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do ma, 'ke 'bhɛ 'wlale ‑a ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'a 'siila‑ dɔɔ: «Kɔɔnɛɛ!»
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 ‑Ya ‑yrɛkpale ‑mlɛkɛ' 'ɛ ta siiŋ ‑gblaan 'ɛ 'kɔɔ, 'kee‑ 'bhɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ‑kla ɛɛ Mɛɛzan?» ‑Mlɛkɛ' 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'yaa‑ 'seri mu 'ɛ 'lɛkwan‑, 'bhɛ 'pegee 'e ‑za 'wlan mu 'la klɛ 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ni ‑e 'mu 'kpɛn ꞊ya, 'bhɛɛ‑ 'e ‑za ‑dwa ‑a 'kpee 'yaa‑ ‑za 'wlan mu 'ɛ ma.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 ‑Ayile, mɛɛ mu winbɔ ‑zɔn Zope ‑wa 'ɛ ta, dɔɔ ‑o ge Piɛri 'la ‑wa sii Simɔ 'bhɛ 'sii.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 ‑A zɛnle ‑o ‑zeri mi 'la ‑wa sii Simɔ 'bhɛɛ‑ ba; 'bhɛ a 'fɛ 'ɛ 'bhɛ ‑o wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ ma.»
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 ‑Mlɛkɛ' 'ɛ 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele 'a ni, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ gele blaan, 'ke 'yee‑ Kɔɔnɛɛ ‑yaa' 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ plɛ 'siile, 'bhɛ 'pegee ‑a 'gbu gooba ‑srwase' mi 'la ‑Waanbhaa' ‑lɛɛgblaanya ‑yaa 'bhɛ 'yi bhe.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑za 'la ꞊ya, ‑e 'bhɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna ‑o ni, 'bhɛɛ‑ ‑yoo winbwa‑ Piɛri ba Zope ‑wa 'ɛ ta, 'ke ‑o gele‑.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'yee‑ Kɔɔnɛɛ a 'winbɔwo mu 'ɛ 'yaa‑ gelawo zii' ‑waa' 'taa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ꞊bhwa Zope ‑wa 'ɛ ‑din 'waati 'la ba, ‑yrekpaa' bhɔ bhla 'e ‑din, 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, Piɛri ‑saan 'fɛ 'ɛ 'wiiŋ‑, ‑a 'seriwo ‑zayi'.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, gbɔn ‑yaa 'yee‑ Piɛri dɛ 'zi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑a ‑lɛwɛɛ' kpo klɛ 'zi 'waati 'la ba, 'ke ‑Waanbhaa' pɛ do zrɔnle‑ ‑a ni ‑yrɛ zi yele do 'yi.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 'Bhɛɛ‑ ‑e laflɛ' 'ɛ 'liigole 'pegee pɛ do ꞊ya, 'bhɛ pɛ 'ɛ 'yaa‑ 'bhii‑ sɔgbɛ ‑gbɛnɛ do gbɛɛn‑: 'bhɛ sɔgbɛ 'ɛ 'yrele‑ ‑yaa 'bhɛ zeŋ yiziɛ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ da 'zi laanima 'ke 'bhɛ nu zinalɛ 'trɛ ma.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Wi 'ɛ 'kpɛn ‑glɔɔn ‑yaa 'bhɛ sɔgbɛ 'ɛ 'yi: 'trɛ ta wi mu 'la 'kpɛn 'taawo‑ 'mu gaan yiziɛ ta, 'bhɛ 'pegee 'trɛ ta wi mu 'la 'kpɛn glaan 'mu vi ta, 'bhɛɛ‑ 'si maannɛ‑ mu.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke mɛɛ ‑weli' do 'a 'pele Piɛri ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑ 'bhɛɛ‑ wi mu 'la bhe ‑o dɛ, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ bhle!»
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Piɛri 'a 'pele dɔɔ: «'Yooye‑! Mɛɛzan, 'o mɔɔ Zuufu mu a 'seri 'toŋ 'ɛ ta, wi ‑glɔɔn mu 'lɛɛ‑ 'mu 'triŋ ‑o; ‑ayile 'naa ‑o 'kedo‑ 'kpɔ 'bhlelɛ‑ ‑lido'.»
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 'Bhɛ 'yi bhe 'ezin‑, mɛɛ ‑weli' 'ɛ ‑ya pe gbɛ plɛ mi ꞊woa Piɛri ni dɔɔ: «'Ke ‑Waanbhaa' 'a ꞊pia pɛ 'la ma 'kaa 'bhɛ ‑o 'weŋ, 'bhi 'laa 'bhɛ 'yelɛ‑ 'bhii‑ pɛ 'triŋle‑.»
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 ‑E 'yee‑ mɛɛ ‑weli' 'ɛ ꞊maa ‑glɔɔn yaga, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ sɔgbɛ ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ja laflɛ' 'yi ‑a ‑zanta'.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Piɛri zrubatɛdɔle ‑yaa, 'bhɛ 'pegee ‑e ‑yaa ‑a 'kpeelɛdan 'zi ‑e ‑yrɛ zi yele 'la ꞊ya 'bhɛ 'yi 'ɛ ma 'waati 'la ba, 'ke Kɔɔnɛɛ mɛɛ 'la zan mu winbwa‑ ‑a ta, 'mu wlale‑ Zope ‑wa 'ɛ ta. 'Bhɛ mu ‑zeri mi Simɔ a 'fɛ 'ɛ malrɔkpaa, 'ke ‑o gele‑ dulalɛ 'bhɛ 'fɛ 'ɛ 'lɛ ma.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 'Ke ‑o mɛɛ mu ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑O Simɔ 'la sii Piɛri ‑a zɛnle ‑o 'fɛ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ ꞊la ‑gɛ ɛɛ?»
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke 'yee‑ Piɛri ‑o ‑a 'kpeelɛdan 'zi ‑li ‑e pɛ 'la ꞊ya 'bhɛ 'yi ‑o 'kɛla 'le 'bhɛ ma. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'yrɛkpa laale doo, mɛɛ yaga ‑o 'e ziglin‑ 'zi.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 'E 'wlɛn‑, zina‑ 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'bhi 'pegee 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ 'ka ge 'eke‑ zi 'saanibhe; 'yaa 'e ‑gbɛdɔlɛ gele ma ‑o zi. ‑Amasrɔyi 'mi ‑le ‑o winbwa‑ 'e ta.»
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri zinale, 'kee‑ gele‑ 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ta; 'bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑o mɛɛ 'la zan ‑glin 'zi 'mi ‑le 'kɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ka ꞊nwa win 'ɛ ‑dela ma ‑gɛ ɛɛ?»
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 ‑Ayile, 'ke ‑wa zikpale Piɛri ni dɔɔ: «‑Srwase' mu ‑kuŋlii 'la ‑wa sii Kɔɔnɛɛ 'bhɛ ‑le 'o 'winbwa꞊ 'e ta. Mɛɛ wlan ‑le 'kɛle‑, 'bhɛɛ‑ ‑e gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn 'a 'tɔ wlan pe. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do 'a ꞊pia ‑a ni dɔɔ ‑yoo 'e 'sii ‑a ba 'fɛ 'lɛ ma, 'kooko‑ ‑e sɔ 'e 'wojan‑ mu 'ɛ 'ke 'male.»
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri ‑o wlale‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la; 'ke ‑yoo 'cieya‑ klɛle‑ 'bhɛ ‑bi do 'kpɔ 'ɛ zi. 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, 'ke Piɛri 'pegee 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑o dɔle‑ Sezare 'taa 'ɛ ta. 'Duŋ‑ ‑a nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ Zope 'mu 'ke mu ‑ja ‑o zi 'bhɛ 'taa 'ɛ ta.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Piɛri 'pegee ‑a zi mu 'ɛ ꞊wlaa Sezare ‑wa 'ɛ ta ‑yrekpaa' plɛ mi 'ɛ ma. Kɔɔnɛɛ 'pegee ‑a ‑bhoo mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ ‑a bhɛgwlɛn mu 'ɛ, ‑o 'kpɛn 'yaa‑ Piɛri 'magbɛn‑ 'zi 'yee‑ Kɔɔnɛɛ 'gbu ba ‑lɛ ma.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Piɛri 'yaa‑ zan wlalɛ bhla 'la ba Kɔɔnɛɛ a 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke 'yee‑ Kɔɔnɛɛ 'gbu Piɛri 'pubɔle, 'kee‑ baale' ‑a 'kpɔ ta 'bhɛ gaan ‑la.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 'Duŋ‑ Piɛri 'a 'lawlɛnna, 'ke 'bhɛ 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'Yooye‑, 'e 'wlɛn‑! 'Yaa‑ 'ŋ 'kunlɛ‑ 'bhii‑ ‑Waanbhaa', 'mi ‑o 'ke bhaaplɛŋ drɔŋ ‑la ‑le 'bhii‑ 'bhi gbɛɛn‑.»
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'yee‑ Kɔɔnɛɛ 'pegee Piɛri ‑ja wlalɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la ‑balo klɛlele; ‑e ꞊bhwa mɛɛ ‑bebe ta 'bhɛ ꞊nɔɔ ye.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Piɛri pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'gbu 'a 'yaango‑ dɔɔ Zuufu mu a 'seri 'ɛ ta, Zuufu mi ‑kpɔsɔɔ do 'pegee Zuufu kle do ‑o dɔ laa ‑o 'eke‑ ta ‑za 'kedo‑ 'kpɔ 'yi, 'bhɛɛ‑ Zuufu mi laa sɔ wlale‑ Zuufu kle do ba 'fa ꞊la. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a ‑zrɔnna 'mi ni dɔɔ 'naa bhaaplɛŋ 'kedo‑ 'kpɔ 'kunlɛ‑ 'bhii‑ bhaaplɛŋ 'triŋle‑ 'le, 'ke 'mi 'ŋ 'pleŋgo‑ ‑a ma.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ka 'ŋ 'siilawoa 'naa 'ŋ ‑gbɛdɔlɛ nule ma 'ka ba, 'bhɛɛ‑ 'ŋ ꞊nwa blaale‑. 'Duŋ‑ 'ka 'ŋ 'siila‑ win 'la ma, ‑ka 'bhɛ pe 'ŋ ni.»
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Kɔɔnɛɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'Bhɛ ‑yrekpaa' yiziɛ ‑le ‑gɛ ‑zɔn, 'ŋ 'yaa‑ yromazi 'seri 'ɛ klɛ 'zi 'waati 'la ba 'bhii‑ 'waati 'lɛɛ‑ ba. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba, 'ŋ bhe 'mi 'ŋ 'yrɛkpa, 'ke mɛɛ do 'pwɛle 'ŋ 'lɛɛ: ‑a ta dunɛ‑ 'ɛ 'yaa‑ 'epu ‑yrayrale. 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia 'ŋ ni dɔɔ:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 ‹Kɔɔnɛɛ, ‑Waanbhaa' 'yaa‑ 'seri mu 'ɛ 'lɛkwan‑ 'bhɛɛ‑ 'e ‑za 'wlan mu 'la klɛ 'kɔɔfleŋzan mu 'ɛ ni, 'e ‑za ‑dwa ‑a 'kpee 'bhɛ ‑za 'wlan mu 'ɛ ma.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Mɛɛ mu winbɔ blaale‑ Zope, ‑o Simɔ 'la sii Piɛri 'bhɛ 'sii zayi'. ‑A zɛnle ‑o ‑zeri mi Simɔ 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ a 'fɛ 'ɛ ‑yoo wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ ma.›
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ŋ mɛɛ mu winbwa‑ 'e 'siiyrɛ‑ nɔɔ‑ blaale‑. 'Ŋ 'cie‑, 'e nule ma! 'O 'kpɛn ‑o ‑zɔn ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ ‑gɛ; Mɛɛzan ‑jan 'la ꞊kpaa 'e 'lii 'kaa 'e 'bhɛ 'wo 'o ni, 'o ꞊nwa 'o 'trɔnkpalɛ 'bhɛɛ‑ 'kpɛn ꞊la.»
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri ‑jan 'ɛ 'wole‑ 'sanle dɔɔ: «'Mi 'gbu 'a 'yaango‑ wlan 'ɛ ni ‑zɔn 'bhii‑ ‑Waanbhaa' laa bhaaplɛŋ mu bago.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Drɔɔn', 'si 'tɔle‑ 'si, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'tɔle‑ mɛɛ, 'ke 'bhɛ gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ; 'ke 'bhɛ zan 'ɛ 'lɛdɔɔle ‑o ‑a ‑yrɛ 'yi, 'bhɛ zan ‑la ‑za sɔ ‑a ni.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 ‑E ‑jan 'nrale‑ 'la ꞊woa Izraɛli mu 'ɛ ni 'bhɛ ‑le Zesu Krisi yilabla 'la ꞊kpaa ‑Waanbhaa' 'pegee bhaaplɛŋ mu pleŋ‑ 'bhɛ 'le. 'Bhɛ Zesu 'ɛ 'bhɛ ‑le bhaaplɛŋ mu 'kpɛn Zan 'le.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 ‑Za mu 'la ꞊kla ‑gɛ Zude 'klɛɛn 'ɛ 'kpɛn 'yi, 'kee‑ san Galile 'klɛɛn 'ɛ ma, 'ka mu 'gbu 'bhɛ ‑za mu 'ɛ dɔ. 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ ꞊kla Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ 'sii zii' ‑o wiiŋfɛ zayi' ‑yi 'ɛ ba 'waati 'la ba, 'bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ blaan.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 ‑Waanbhaa' Nazarɛti mi Zesu makwan‑ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑e Lii 'Weŋ 'ɛ ‑zinaa' ‑a ta, 'bhɛ 'pegee ‑e ‑glɔɔya' ‑naa ‑a ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'ka 'gbu 'bhɛ dɔ. 'Yee‑ Zesu 'yaa‑ ge yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ 'kee‑ ge ‑za 'wlan mu klɛlele mɛɛ mu ni, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn 'yaa‑ ‑Setran' a luya 'yi, ‑e ‑yaa 'mu 'kpɛn bhee, 'ke ‑yoo go 'bhɛ luya 'ɛ 'yi; ‑amasrɔyi ‑Waanbhaa' ‑yaa ‑a zi.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Zesu ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla Zuufu mu 'ɛ ‑waa' 'klɛɛn 'kpɛn 'yi, 'bhɛ 'pegee Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ 'kpee, 'o mɔɔ 'gbu ‑o 'ke 'bhɛ ‑za mu 'ɛ 'srɛ 'le. ‑Wa ꞊dia, 'ke ‑wa gbaan ‑yrigbɛɛle 'ɛ ta.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'a ‑bwela gale ba ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya ꞊kla 'ke ‑ya 'gbu 'yrɛ male 'ɛ zrɔn mɛɛ mu ni.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 ‑Waanbhaa' 'laa 'tolɛ‑ 'ke Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn 'a ye, 'ke yaa 'e go ‑yoo 'o mɔɔ 'la makwan‑ 'elwale gban ‑sɔ 'bhii‑ ‑a 'srɛ mu 'mu ba. 'O pɛbhla‑ 'eke‑ zi 'kɛle‑, 'bhɛ 'pegee 'o ‑yi ꞊mia 'eke‑ zi 'kɛle‑ ‑a bwele blaan gale ba.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 'Yee‑ Zesu ‑le 'a ꞊pia 'o mɔɔ 'gbu ni dɔɔ 'o ‑yaa' ‑jan 'ɛ 'wo mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ni; 'bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia 'o ni dɔɔ 'wa 'pe mɛɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑Waanbhaa' 'yela‑ ꞊kla mɛɛ ‑yrɛ male mu 'pegee mɛɛ 'la zan mu ‑gaa gban 'mu 'kitikan mi 'le.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 ‑Waanbhaa' ‑lɛla janwo mu 'ɛ 'kpɛn 'yela‑ a ‑janwoa dɔɔ 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'e ꞊kpaa ‑a ‑yi ‑e 'bhɛ zan a ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑sroma yan ‑a 'tɔ ‑glɔɔya' 'ɛ 'srɔyi.»
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Piɛri ‑yaa ‑janwo' zii' bhla 'la ba, 'ke Lii 'Weŋ 'ɛ zinale mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn 'yaa‑ 'mu 'trɔnkpa zii' ‑a ni 'mu ta.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Zesu 'yi mu 'la 'yaa‑ 'ke Zuufu mu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu ‑daa Piɛri zi Zope, 'mu 'kpeelɛnia 'egbɛnɛle. ‑Amasrɔyi ‑Waanbhaa' Lii 'Weŋ 'la ꞊naa, ‑ya ‑zinaa' 'ezin‑ Zuufu kle mu 'ɛ ta.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 ‑Amasrɔyi, 'woo‑ Zuufu Zesu 'yi mu 'ɛ 'yaa‑ 'mu 'ye zii' 'ke 'mu wli ‑bhɛɛke' mu 'pe, 'bhɛ 'pegee 'ke 'mu ‑Waanbhaa' a ‑gbɛnɛya 'ɛ 'tɔbhɔ.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke Piɛri 'a 'pele dɔɔ: «Mɛɛ 'la zan mu Lii 'Weŋ 'ɛ 'srɔɔwoa‑ 'bhii‑ ‑kɔɔ' mu gbɛɛn‑, 'o sɔ 'o ‑baŋgole 'bhɛ zan mu 'ɛ wiiŋfɛle ma ‑yi ba ɛɛ?»
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑o 'woo‑ Zuufu kle mu 'ɛ 'wiiŋfɛ‑ ‑yi ba Zesu Krisi 'tɔ 'ɛ 'yi. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑o ‑sromabɔle Piɛri ni dɔɔ 'bhɛ bo ‑o ‑din ‑yrekpaa' sa ‑la.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.