Apocalipse 19
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC
1 'Bhɛ blaan, 'ke 'ŋ ‑weli' do male‑ 'ke 'bhɛ laflɛ' 'yi, 'bhɛ 'yaa‑ 'bhii‑ ‑zamaa' 'srɛ ‑gbɛnɛ do ‑weli' gbɛɛn‑, 'ke ‑ya pe dɔɔ:
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 ‑Amasrɔyi, ‑e 'kitikan wlan ma, 'bhɛ 'pegee ‑lɛdɔɔleya ‑la ma!
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 'Bhɛ blaan, 'ke ‑wa pe gbɛ plɛ mi wole‑ 'ezin‑ dɔɔ:
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'gwlaan‑ gblaan mia do bhɛ yiziɛ 'ɛ 'pegee pɛ ‑yrɛ male yiziɛ 'ɛ ‑woo 'kpɔ zɛnle‑ 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑Waanbhaa' gbale‑, 'ke ‑a yaale ‑o ‑yaa' ‑bhleŋgbe 'yaakpe‑ 'ɛ ta; 'ke ‑wa pe dɔɔ:
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑weli' 'bhɛɛke do dale‑ ‑bhleŋgbe 'yaakpe‑ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ:
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 'Bhɛ blaan, 'ke 'ŋ ‑zamaa' 'srɛ do ‑weli' ‑glɔɔ do male‑. 'Bhɛ ‑weli' ‑glɔɔ 'ɛ 'yaa‑ ‑we 'zi 'bhii‑ wɛyi‑ 'pɔɔ baawli gbɛya gbɛɛn‑, 'bhɛ 'pegee ‑gblaŋ' 'pɛɛwli‑ gbɛya gbɛɛn‑ 'ke ‑ya pe dɔɔ:
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 ‑Kɔɔ' zrukpaale klɛ, 'bhɛ 'pegee ‑kɔɔ' klɛ zrukpaa' ‑gbɛnɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔ!
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 ‑O sɔ 'pu ‑yrayra fɛɛfɛɛ do ‑naa ‑a ni 'kaa ‑e ‑ya ‑baa' 'bhɛ 'yi.»
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 ‑Mlɛkɛ' 'ɛ pe 'ŋ ni 'kaa 'an yɔɔndɛ dɔɔ: «‑O mɛɛ 'la zan mu ‑siila ‑Bhlaa Gwlɛn Bhlonɛ‑ 'ɛ ‑yaa' le drɛɛ dɔyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ pɛbhle 'ɛ ma, 'bhɛ zan mu a pɛ ‑yinra'.» 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia 'ŋ ni 'ezin‑ dɔɔ: «‑Jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ ‑o 'ke ‑Waanbhaa wojan ‑kpɔsɔɔ 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'le.»
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 'Bhɛ klɛlɛ 'tɛ, 'ke 'ŋ baale' 'ŋ 'kpɔ ta 'yee ‑mlɛkɛ' 'ɛ gaan ma, ‑a gba zayi' 'ŋ 'kɔɔ, 'duŋ‑ ‑e pe 'ŋ ni dɔɔ: «'Yaa 'bhɛ klɛlɛ, 'mi ‑o yewonɛ 'le 'bhii‑ 'bhi gbɛɛn‑ 'ezin‑, 'bhii‑ ‑kɔɔ' nɛɛnɛ‑ mu 'la 'kpɛn ‑o Zesu 'srɛya‑ klɛ 'zi 'mu gbɛɛn‑. ‑Waanbhaa' do ‑kplɛn ‑le 'ke gba pɛ 'le!»
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 'Bhɛ blaan, 'ke 'ŋ laflɛ' 'ɛ 'liigole yele‑, 'bhɛɛ‑ wi ‑soo' 'pu do ‑pwɛla ‑a ‑yi. Mɛɛ 'la zan 'sanle‑ ‑yaa ‑a ta ‑o ‑yaa 'bhɛ sii ‹Zru do Zan 'pegee Wlan Zan›. ‑E 'kitikan, 'bhɛɛ‑ ‑e gwledan mɛɛ ‑yɔɔ mu ba ‑lɛdɔɔleya ‑la ma.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 ‑A ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ 'yaa‑ bhi 'bhii‑ 'tɛ nrɛ ‑bhigbɛya gbɛɛn‑; 'bhɛɛ‑ ‑bhleŋgbe ŋgblo ma 'faa ‑bebe 'yaa‑ ‑a ŋgblo. 'Tɔ 'la 'bhɛ yɔɔndɛle ‑yaa ‑a ma, mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑yaa 'bhɛ dɔ 'ke yaa 'e go 'yee‑ do ‑kplɛn ba.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 'Bhɛɛ‑ dunɛ‑ 'la 'yaa‑ ‑a ta, 'bhɛ 'kpɛn 'tranle‑ ‑yaa 'ke yiɛn 'le. ‑A 'tɔ ‑le ‑yaa: «‑Waanbhaa' a ‑Jan.»
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Laflɛ' 'yi gwledan mu 'ɛ gbaanle ‑yaa ‑a zi wi ‑soo' 'pu mu ta. ‑O 'kpɛn tapɛ mu 'ɛ klɛle ‑yaa 'ke sɔ 'pu 'peŋpeŋ 'lrele‑ mu 'le.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 ‑Gɔkuŋ' 'lɛle‑ do ‑yaa da ‑a ‑lii; ‑e nu gwledanlɛ 'trɛ ta 'si mu 'ɛ ba 'bhɛɛ‑ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑a 'seŋgo‑ 'ke ‑o ‑le. ‑E nu ‑o ‑lɛdɔɔlɛ faŋgan‑ ma piibhɛ 'beni do 'le 'a 'kɔɔ. ‑E nu 'Seŋkpɛnzan ‑Waanbhaa' a yran ‑yɔɔ' 'ɛ zrɔnlɛ ‑o ni ‑o 'taanlele 'bhii‑ 'ke ‑woo ‑drɔɔ bhaa 'ɛ 'yigo‑ 'zi bhla 'la ba ‑wa taan ‑o gaan 'le gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑drɔɔ 'yigo‑ ‑gluu 'ɛ 'yi.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 'Tɔ do yɔɔndɛle ‑yaa ‑a ta dunɛ‑ 'ɛ ta, 'bhɛ 'pegee ‑a ‑gblo 'ɛ ma, 'bhɛ 'yaa‑ dɔɔ:
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 'Bhɛ blaan, 'ke 'ŋ ‑mlɛkɛ' do dulale yele‑ ‑yretɛbhɛ 'ɛ 'yi. 'Bhɛ ‑gbekaan 'eglɔɔle maannɛ‑ mu 'la 'kpɛn 'yaa‑ 'si laanima laflɛ' 'yi 'mu ni 'ke ‑ya pe dɔɔ: «‑Ka nu 'ka 'lɛkpa 'eke‑ ta ‑Waanbhaa' a pɛbhle ‑gbɛnɛ 'ɛ ma!
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 'Kooko‑ ‑bhleŋgbe mu oo, 'srwase ‑kuŋlii mu 'pegee 'srwase mu oo, wi ‑soo' mu 'pegee 'mu ta mu oo, bhaaplɛŋ mu 'ɛ 'kpɛn, lu mu 'pegee ꞊klɔ mu oo, 'bhɛɛ‑ mɛɛ gblaan mu 'pegee mɛɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu, ‑ka ‑o 'kpɛn 'bhle.»
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'ŋ srɔpɛ 'ɛ 'pegee 'trɛ ta ‑bhleŋgbe mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ ‑waa' gwledan mu 'ɛ 'yele. ‑O ‑lɛkpale ‑yaa' 'eke‑ ta gwledanle 'kaama‑ mɛɛ 'la zan 'sanle‑ ‑yaa wi ‑soo' 'pu 'ɛ ta 'bhɛ 'pegee 'bhɛ a gwledan mu 'ɛ ba.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑o srɔpɛ 'ɛ 'pegee bhla ma ‑lɛla' janwo mi 'ɛ 'kunle. 'Bhɛ bhla ma ‑lɛla' janwo mi 'ɛ 'yaa‑ 'sɔle‑ maza mu klɛ 'zi 'yee‑ srɔpɛ 'ɛ 'yrɛ ꞊la. ‑A gbɛswa‑ mɛɛ 'la zan mu srɔpɛ 'ɛ ‑yaa' 'tɔɔmasie 'ɛ ꞊kpaa 'mu ma, 'bhɛ 'pegee 'ke 'mu 'yaa‑ 'yee‑ srɔpɛ 'ɛ bhɔɔma ‑yrinɛ' 'ɛ gba 'mu ‑yinile ta. ‑Woo plɛ 'kpɛn ‑blinna ‑o ‑yrɛ male mu 'ɛ 'le 'tɛ ‑bhlalii 'ɛ 'pegee 'sɛkɛ 'tɛ ‑yansaan 'ɛ 'yi.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 ‑O mɛɛ ‑vin mu 'ɛ ꞊dia 'ke ‑gɔkuŋbhɛ 'la 'yaa‑ da 'zi wi ‑soo' 'pu ta mi 'ɛ 'lii 'bhɛɛ‑ 'le. 'Bhɛɛ‑ maannɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn kpɛdwa‑ ‑o wi 'ɛ 'bhlelele.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.