2 Coríntios 7

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 'Ŋ 'yiɛnii mu, ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ nalawoa ‑za mu 'la ta ‑kɔɔ' ni 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'bhɛla‑ ‑zayile, ‑kɔɔ' ‑kɔɔ' 'flɛ mu 'ɛ 'pegee ‑kɔɔ' zru mu 'ɛ klɛ 'weŋ 'ke ‑kɔɔ' go 'triŋdɔ‑ maza 'tɔle‑ 'triŋdɔ‑ maza 'bhɛ 'yi. ‑Kɔɔ' dɔ klɛn 'ke ‑kɔɔ' klɛle 'weŋ 'ɛ 'lɛpale klɛ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑kɔɔ' 'taawo‑ ‑Waanbhaa' a ‑lɛɛgblaanya 'ɛ 'yi.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ‑Ka 'ka zru mu 'ɛ 'liigo‑ 'o ni, 'bhɛɛ‑ 'o ‑za 'sɔ 'ka ni 'ka 'kpee! 'Waa 'siɛlɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ba, 'bhɛ 'pegee 'waa mɛɛ kedo‑ 'kpɔ ŋgblo 'siɛlɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'waa mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ tabhlelɛ.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 'Naa ‑o 'bhɛ 'pe zii' 'ka 'tɔ 'yɔɔ‑ pe zayi' 'dɛ, 'duŋ‑ 'mi 'a ꞊pia 'ka ni 'elwale gban dɔɔ 'ka ‑za sɔ 'mi ni 'egbɛnɛle 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta. 'Ka 'sɔgbɛya ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ 'o ni, ‑asiikɔɔ pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ ‑kɔɔ' 'pleŋgole 'eke‑ ma; 'ali‑ yaa dɔ ga 'kpee 'ke 'bhɛ 'bhɛ klɛ.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 'Mi 'gbu 'kpale‑ ‑o 'ka 'yi 'egbɛnɛle, 'mi sɔ 'ŋ ‑baale' 'ka mu 'yi. 'Ŋ 'yoo‑ ‑yrɛn mu 'la 'kpɛn 'yi ‑gɛ bhe, 'duŋ‑ 'fuudɔle ‑o 'ŋ ta, 'bhɛɛ‑ 'ŋ zrukpaale ‑o 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Wlan 'ɛ ni, ‑a 'san 'ŋ nule 'ɛ ma Masedwani ‑wa 'ɛ ta ‑gɛ, 'waa 'o 'yitrɛ‑ yrɛ sanɛ‑ 'gbu 'srɔɔwolɛ ‑lido'. ‑Woo' 'yrɛbatɛdɔ 'zi gbɛ 'ɛ 'kpɛn ma. Mɛɛ 'ke mu ‑o gwledan 'zi 'o ba, 'bhɛɛ‑ ‑gblaan ‑o 'o zru 'yi.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'la 'fuudɔ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑gblɔzi' gale ‑o 'mu ta, Titi 'nulawoa, ‑e 'fuudwa‑ 'o ta.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Titi 'nule‑ do ‑kplɛn 'laa klɛlɛ 'fuudɔpɛ 'le 'o ta. 'Duŋ‑ ‑ya ꞊pia 'o ni dɔɔ 'kaa‑ ꞊kwan 'elrele gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛ 'fuudwa ‑a ta. 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia 'o ni 'ezin‑ dɔɔ 'ŋ 'ye ‑lrɔ ‑o 'ka ma 'egbɛnɛle, 'bhɛ 'pegee ‑za mu 'la ꞊tian 'ŋ ma, 'mu 'ka wlɛyisriwoa, 'bhɛɛ‑ 'ka 'an ‑za ‑vavadɛ. 'Bhɛla‑ ‑zayile 'mi a pɛ zrukpaa' 'bhɛ ‑o 'egbɛnɛle.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 'Ali‑ 'mi 'lɛtrɛ 'la ꞊kpaa 'ka ni, 'ke 'bhɛ 'ka wlɛyisriwoa, 'bhɛ 'laa ‑zadɔwɛɛ dɔlɛ 'mi ma ‑titi. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'an 'yelawoa 'bhii‑ ‑e 'ka wlɛyisriwoa 'waati sa, 'bhɛɛ‑ ‑zadɔwɛɛ ‑dwa 'mi ma 'tɛ.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 'Duŋ‑, 'mi zrukpaale ‑o ‑zɔn. 'Ka 'ka wlɛyisrilawoa 'bhɛ 'laa ‑o 'ke 'mi zrukpaaza 'le. 'Duŋ‑ 'kaa‑ wlɛyisriwoza 'ɛ 'bhɔlawoa 'ka ba, 'bhɛɛ‑ 'ka 'ploola‑ 'ka 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'bhɛ ‑za 'ɛ 'bhɛ ‑le 'mi zrukpaaza 'le ‑zɔn. 'Kaa‑ wlɛyisriwoza ‑bɛŋgwa 'ke ‑Waanbhaa' zru maza 'ɛ 'le; 'bhɛ ‑la ma ‑le 'o ‑za 'la ꞊kla 'ka ni, 'bhɛ 'laa klɛlɛ ‑za 'yɔɔ‑ 'le.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Wlan 'gbu 'ɛ ni, wlɛyisriwoza 'la da ‑Waanbhaa' ba, 'bhɛ ‑le 'a klɛ 'bhɛɛ‑ bhaaplɛŋ ploo ‑za 'yɔɔ‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya 'joo 'ɛ mabɔɔ; 'bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi bhe, 'bhɛɛ‑ ‑e go ‑za 'yi. 'Bhɛ wlɛyisriwoza ‑glɔɔn 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑zadɔwɛɛ dɔ mɛɛ ma. 'Duŋ‑, 'drunyan 'yi wlɛyisriwoza 'ɛ, 'bhɛ ‑le 'ke mɛɛ nipɛ 'pegee mɛɛ dɛpɛ 'le ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, ‑amasrɔyi bhaaplɛŋ laa ploo ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ma.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 'Yee‑ wlɛyisriwoza 'la da ‑Waanbhaa' ba ‑e ‑za mu 'la ꞊kla 'ka zru mu 'ɛ 'yi ‑ka 'mu ‑glin doo! ‑E 'ka ꞊si 'ɛ mabɔɔla ‑zɔn, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑Waanbhaa' a ‑za 'ɛ 'kun zii' 'elrele; ‑e ‑zadɔwɛɛ ‑dwa 'ka ma. ‑Za la 'ka zru ma; 'bhɛɛ‑ 'ka gblaan ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ‑lɛɛ. 'Ŋ 'ye ‑lrɔ ‑o 'ka ma, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o dɔ 'zi 'eglɔɔle ‑Waanbhaa' a zi 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ka takanle ‑o ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ 'krowo zayi'. 'Kaa ‑zrɔnna zrɔngbɛya 'ɛ 'kpɛn 'yi 'bhii‑ 'ka klɛza laa ‑yaa 'yee‑ ‑za 'ɛ 'le.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 'Mi 'lɛtrɛ 'la ꞊kpaa 'ka ni, 'naa klɛlɛ mɛɛ 'la zan ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ꞊kla, 'bhɛ 'pegee 'yee‑ ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ꞊tian mɛɛ 'la zan ma, 'mu do ‑kplɛn 'kaama‑. 'Duŋ‑, 'mi 'a ꞊kpaa 'ka ni, 'kooko‑ 'o ‑za ‑o 'ka 'kɔɔ 'egbɛnɛle gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, 'ka 'kpɛn 'bhɛ dɔ.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ka ‑za 'la ꞊kla 'bhɛ 'fuudwa‑ 'o ta. 'Ka 'fuu la 'bhɛ ‑dwa 'o ta, 'bhɛ 'pegee 'ka faŋgan‑ 'la ‑dwa Titi ta, 'bhɛɛ‑ ‑a zrukpaale 'la ‑daa 'ka ba ye, 'bhɛ 'o mɔɔ a pɛ zrukpaa' 'ɛ baan' ꞊klaa ‑a ba.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 'Ke 'mi 'gbu 'ŋ 'wasowoa sa 'ka mu 'yi ‑a ‑yrɛ ma, 'ka 'laa ‑yraladɔlɛ 'ŋ ma. 'O ‑jan 'la wo 'ka ni 'taŋii wlan ma, 'bhɛ 'pegee 'woo 'waso sa 'la ꞊woa 'ka mu 'yi Titi 'yrɛ ma, 'bhɛ 'a ‑zrɔnna 'bhii‑ 'zoo 'yaa‑ 'o zi 'bhɛ klɛlele.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 ‑Ayile ‑zɔn, 'ka za 'sɔle‑ ‑o Titi ni 'egbɛnɛle; ‑amasrɔyi 'ke ‑ya 'kpeelɛdaan 'ka mi 'wojan‑ 'ɛ 'klɔsikwan gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛ ma, 'bhɛ 'pegee 'kaa 'cieya‑ ꞊kla 'ke 'ka ‑gasi ‑gbɛnɛ kpa a ‑lɛɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'ka 'sɔniya 'ɛ baan' 'kla zii' ‑a ba ‑a 'kpee.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 'Mi 'duŋ‑, 'ŋ zrukpaale ‑o 'ezin‑ 'egbɛnɛle, ‑amasrɔyi 'mi sɔ 'ŋ 'kpale‑ 'ka mu 'yi ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yi.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.