2 Coríntios 7
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs BKJ
1 'Ŋ 'yiɛnii mu, ‑Waanbhaa' 'a 'liiwli‑ nalawoa ‑za mu 'la ta ‑kɔɔ' ni 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'bhɛla‑ ‑zayile, ‑kɔɔ' ‑kɔɔ' 'flɛ mu 'ɛ 'pegee ‑kɔɔ' zru mu 'ɛ klɛ 'weŋ 'ke ‑kɔɔ' go 'triŋdɔ‑ maza 'tɔle‑ 'triŋdɔ‑ maza 'bhɛ 'yi. ‑Kɔɔ' dɔ klɛn 'ke ‑kɔɔ' klɛle 'weŋ 'ɛ 'lɛpale klɛ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑kɔɔ' 'taawo‑ ‑Waanbhaa' a ‑lɛɛgblaanya 'ɛ 'yi.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ‑Ka 'ka zru mu 'ɛ 'liigo‑ 'o ni, 'bhɛɛ‑ 'o ‑za 'sɔ 'ka ni 'ka 'kpee! 'Waa 'siɛlɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ba, 'bhɛ 'pegee 'waa mɛɛ kedo‑ 'kpɔ ŋgblo 'siɛlɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'waa mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ tabhlelɛ.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 'Naa ‑o 'bhɛ 'pe zii' 'ka 'tɔ 'yɔɔ‑ pe zayi' 'dɛ, 'duŋ‑ 'mi 'a ꞊pia 'ka ni 'elwale gban dɔɔ 'ka ‑za sɔ 'mi ni 'egbɛnɛle 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta. 'Ka 'sɔgbɛya ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ 'o ni, ‑asiikɔɔ pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa sɔ ‑kɔɔ' 'pleŋgole 'eke‑ ma; 'ali‑ yaa dɔ ga 'kpee 'ke 'bhɛ 'bhɛ klɛ.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 'Mi 'gbu 'kpale‑ ‑o 'ka 'yi 'egbɛnɛle, 'mi sɔ 'ŋ ‑baale' 'ka mu 'yi. 'Ŋ 'yoo‑ ‑yrɛn mu 'la 'kpɛn 'yi ‑gɛ bhe, 'duŋ‑ 'fuudɔle ‑o 'ŋ ta, 'bhɛɛ‑ 'ŋ zrukpaale ‑o 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Wlan 'ɛ ni, ‑a 'san 'ŋ nule 'ɛ ma Masedwani ‑wa 'ɛ ta ‑gɛ, 'waa 'o 'yitrɛ‑ yrɛ sanɛ‑ 'gbu 'srɔɔwolɛ ‑lido'. ‑Woo' 'yrɛbatɛdɔ 'zi gbɛ 'ɛ 'kpɛn ma. Mɛɛ 'ke mu ‑o gwledan 'zi 'o ba, 'bhɛɛ‑ ‑gblaan ‑o 'o zru 'yi.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'la 'fuudɔ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑gblɔzi' gale ‑o 'mu ta, Titi 'nulawoa, ‑e 'fuudwa‑ 'o ta.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Titi 'nule‑ do ‑kplɛn 'laa klɛlɛ 'fuudɔpɛ 'le 'o ta. 'Duŋ‑ ‑ya ꞊pia 'o ni dɔɔ 'kaa‑ ꞊kwan 'elrele gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛ 'fuudwa ‑a ta. 'Bhɛɛ‑ ‑ya ꞊pia 'o ni 'ezin‑ dɔɔ 'ŋ 'ye ‑lrɔ ‑o 'ka ma 'egbɛnɛle, 'bhɛ 'pegee ‑za mu 'la ꞊tian 'ŋ ma, 'mu 'ka wlɛyisriwoa, 'bhɛɛ‑ 'ka 'an ‑za ‑vavadɛ. 'Bhɛla‑ ‑zayile 'mi a pɛ zrukpaa' 'bhɛ ‑o 'egbɛnɛle.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 'Ali‑ 'mi 'lɛtrɛ 'la ꞊kpaa 'ka ni, 'ke 'bhɛ 'ka wlɛyisriwoa, 'bhɛ 'laa ‑zadɔwɛɛ dɔlɛ 'mi ma ‑titi. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'an 'yelawoa 'bhii‑ ‑e 'ka wlɛyisriwoa 'waati sa, 'bhɛɛ‑ ‑zadɔwɛɛ ‑dwa 'mi ma 'tɛ.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 'Duŋ‑, 'mi zrukpaale ‑o ‑zɔn. 'Ka 'ka wlɛyisrilawoa 'bhɛ 'laa ‑o 'ke 'mi zrukpaaza 'le. 'Duŋ‑ 'kaa‑ wlɛyisriwoza 'ɛ 'bhɔlawoa 'ka ba, 'bhɛɛ‑ 'ka 'ploola‑ 'ka 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma, 'bhɛ ‑za 'ɛ 'bhɛ ‑le 'mi zrukpaaza 'le ‑zɔn. 'Kaa‑ wlɛyisriwoza ‑bɛŋgwa 'ke ‑Waanbhaa' zru maza 'ɛ 'le; 'bhɛ ‑la ma ‑le 'o ‑za 'la ꞊kla 'ka ni, 'bhɛ 'laa klɛlɛ ‑za 'yɔɔ‑ 'le.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Wlan 'gbu 'ɛ ni, wlɛyisriwoza 'la da ‑Waanbhaa' ba, 'bhɛ ‑le 'a klɛ 'bhɛɛ‑ bhaaplɛŋ ploo ‑za 'yɔɔ‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya 'joo 'ɛ mabɔɔ; 'bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi bhe, 'bhɛɛ‑ ‑e go ‑za 'yi. 'Bhɛ wlɛyisriwoza ‑glɔɔn 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑zadɔwɛɛ dɔ mɛɛ ma. 'Duŋ‑, 'drunyan 'yi wlɛyisriwoza 'ɛ, 'bhɛ ‑le 'ke mɛɛ nipɛ 'pegee mɛɛ dɛpɛ 'le ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, ‑amasrɔyi bhaaplɛŋ laa ploo ‑yaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ma.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 'Yee‑ wlɛyisriwoza 'la da ‑Waanbhaa' ba ‑e ‑za mu 'la ꞊kla 'ka zru mu 'ɛ 'yi ‑ka 'mu ‑glin doo! ‑E 'ka ꞊si 'ɛ mabɔɔla ‑zɔn, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑Waanbhaa' a ‑za 'ɛ 'kun zii' 'elrele; ‑e ‑zadɔwɛɛ ‑dwa 'ka ma. ‑Za la 'ka zru ma; 'bhɛɛ‑ 'ka gblaan ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ‑lɛɛ. 'Ŋ 'ye ‑lrɔ ‑o 'ka ma, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o dɔ 'zi 'eglɔɔle ‑Waanbhaa' a zi 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ka takanle ‑o ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ 'krowo zayi'. 'Kaa ‑zrɔnna zrɔngbɛya 'ɛ 'kpɛn 'yi 'bhii‑ 'ka klɛza laa ‑yaa 'yee‑ ‑za 'ɛ 'le.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 'Mi 'lɛtrɛ 'la ꞊kpaa 'ka ni, 'naa klɛlɛ mɛɛ 'la zan ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ꞊kla, 'bhɛ 'pegee 'yee‑ ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ꞊tian mɛɛ 'la zan ma, 'mu do ‑kplɛn 'kaama‑. 'Duŋ‑, 'mi 'a ꞊kpaa 'ka ni, 'kooko‑ 'o ‑za ‑o 'ka 'kɔɔ 'egbɛnɛle gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, 'ka 'kpɛn 'bhɛ dɔ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ka ‑za 'la ꞊kla 'bhɛ 'fuudwa‑ 'o ta. 'Ka 'fuu la 'bhɛ ‑dwa 'o ta, 'bhɛ 'pegee 'ka faŋgan‑ 'la ‑dwa Titi ta, 'bhɛɛ‑ ‑a zrukpaale 'la ‑daa 'ka ba ye, 'bhɛ 'o mɔɔ a pɛ zrukpaa' 'ɛ baan' ꞊klaa ‑a ba.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 'Ke 'mi 'gbu 'ŋ 'wasowoa sa 'ka mu 'yi ‑a ‑yrɛ ma, 'ka 'laa ‑yraladɔlɛ 'ŋ ma. 'O ‑jan 'la wo 'ka ni 'taŋii wlan ma, 'bhɛ 'pegee 'woo 'waso sa 'la ꞊woa 'ka mu 'yi Titi 'yrɛ ma, 'bhɛ 'a ‑zrɔnna 'bhii‑ 'zoo 'yaa‑ 'o zi 'bhɛ klɛlele.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 ‑Ayile ‑zɔn, 'ka za 'sɔle‑ ‑o Titi ni 'egbɛnɛle; ‑amasrɔyi 'ke ‑ya 'kpeelɛdaan 'ka mi 'wojan‑ 'ɛ 'klɔsikwan gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛ ma, 'bhɛ 'pegee 'kaa 'cieya‑ ꞊kla 'ke 'ka ‑gasi ‑gbɛnɛ kpa a ‑lɛɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'ka 'sɔniya 'ɛ baan' 'kla zii' ‑a ba ‑a 'kpee.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 'Mi 'duŋ‑, 'ŋ zrukpaale ‑o 'ezin‑ 'egbɛnɛle, ‑amasrɔyi 'mi sɔ 'ŋ 'kpale‑ 'ka mu 'yi ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yi.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.