2 Coríntios 12
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ACF
1 'Ŋ sɔ 'ŋ 'gbu magbaandɛle ɛɛ? 'Duŋ‑ 'bhɛ 'laa ‑za 'ke 'yanwo‑ mɛɛ ma. 'Ŋ 'yoo‑ zan Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑za mu 'la ‑zrɔnna 'ŋ ni ‑yrɛ zi yele 'yi 'mu ba janwolɛ.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 'Mi Krisi 'yi mi do dɔ, ‑za do ꞊kla ‑a ni 'bhɛ lɛɛ vu ta yiziɛ ‑le ‑gɛ ‑zɔn. 'Bhɛ ‑za 'ɛ 'bhɛ ‑le dɔɔ ‑Waanbhaa' 'a ꞊sia, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑ja 'kɛle‑ 'bhɛ 'yaayrɛ‑ 'ɛ ꞊nɔɔ laflɛ' ‑daŋ' ma. 'Ke ‑ya ꞊sia kpataakpa ‑a 'flɛ 'ɛ 'yi oo, 'ke ‑ya ꞊sia ‑Waanbhaa' a ‑yrɛ zi yele ‑la ‑yi oo, 'naa 'bhɛ dɔ. ‑Waanbhaa' do ‑kplɛn ‑le 'bhɛ dɔ.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, não sei, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe) foi arrebatado ao terceiro céu.
3 'Mi 'a 'yaango‑ 'bhii‑ ‑Waanbhaa' ‑ja 'bhɛ 'gwlaan‑ 'ɛ 'le 'fɔpe laflɛ' ‑daŋ' ma. 'Duŋ‑ 'kee‑ ‑ja ‑a 'flɛ 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'yi oo, 'ke yaa gelɛ 'bhɛ 'yi oo, 'naa 'bhɛ dɔ 'ke yaa 'e go ‑Waanbhaa' do ‑kplɛn ba.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 ‑Waanbhaa' 'a 'silawoa, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑ja 'kɛle‑ 'bhɛ ba, 'kee‑ ‑jan 'ke mu male‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ: yaa dɔ bhaaplɛŋ 'kpee 'kee‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ wo bhaaplɛŋ wli 'yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'seŋ 'laa ‑o bhaaplɛŋ ni 'kee‑ 'bhɛ wo.
4 Foi arrebatado ao paraíso; e ouviu palavras inefáveis, que ao homem não é lícito falar.
5 'Mi sɔ 'mi ‑baale' 'bhɛɛ‑ mɛɛ ‑glɔɔn 'ɛ 'yi; 'duŋ‑ 'mi 'naa sɔ 'ŋ ‑baale' 'ŋ 'gbu 'yi. 'Mi sɔ 'ŋ ‑baale' pɛ 'la 'yi 'bhɛ ‑le 'mi a pɛ faŋgankleya 'ɛ 'le.
5 De alguém assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 'Ke 'mi 'yaa‑ zi 'bhii‑ 'mi 'ŋ 'gbu magbaandɛ, 'naa ‑yaa nu klɛlɛ ‑kwanii' 'le, 'ŋ 'yaa‑ nu wlan 'te ‑la pelɛ. 'Duŋ‑ 'naa ‑a zi 'bhii‑ 'mi 'ŋ 'gbu magbaandɛ, 'kooko‑ 'mi ‑o ‑za ‑glɔɔn 'la klɛ 'zi, 'bhɛ 'pegee 'mi ‑o ‑jan ‑glɔɔn 'la 'wo zii' mɛɛ mu ‑yrɛ ma, waa nu 'ŋ 'yelɛ‑ mɛɛ gblaan do 'le 'ke 'bhɛ kan 'mu ta.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isto, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 'Bhɛ mɛɛ 'kpeelɛni maza ‑gbɛnɛ mu 'la ‑e 'mu ‑zrɔnna 'ŋ ni ‑yrɛ zi yele 'ɛ 'yi 'mu ‑zayi', 'bhɛ 'pegee, 'kooko‑ 'naa 'ŋ 'gbu magbaandɛ 'mu 'yi, 'yee‑ ‑Waanbhaa' ‑yrɛn 'yɔɔ‑ do ꞊kpaa 'ŋ 'flɛ 'ɛ ta; 'bhɛ ‑o 'bhii‑ ‑Setran' a winbɔwo mi do 'la 'woye‑ ‑le 'ke ‑yrɛnkpalele 'ŋ ta, 'kooko‑ 'naa sɔ 'ŋ 'gbu magbaandɛle.
7 E, para que não me exaltasse pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 'Mi ‑sromabwa Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ni ‑glɔɔn yaga dɔɔ ‑yoo 'ŋ go 'bhɛ ‑yrɛn 'ɛ 'yi; 'bhɛɛ‑ ‑yaa dɔlɛ ‑a ꞊la.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor para que se desviasse de mim.
9 Drɔɔn' ‑ya ꞊pia 'ŋ ni dɔɔ: «'Ŋ lilawo zii' 'e ma, 'bhɛ 'e 'yibhɔ‑, ‑amasrɔyi 'ke faŋgan‑ 'laa ‑o 'e ta 'waati 'la ba, 'mi a pɛ ‑glɔɔya' 'ɛ zrɔn bhla ‑le 'bhɛɛ‑ 'le.»
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ŋ zrukpaale ‑o 'ke faŋgan‑ 'laa ‑o 'ŋ ta oo, 'ke ‑woo 'ŋ ‑zwanwoa oo, 'ke ‑za ‑glɔɔ ‑o 'ŋ ta oo, 'ke ‑o ‑yrɛnkpaa 'ŋ ta oo, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'trɛbhɔ ꞊kpaa 'ŋ ta oo, 'mi 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'ŋ 'mu 'kpɛn 'yikun zii' Krisi ‑la ‑zayi'. ‑Amasrɔyi 'ke faŋgan‑ 'laa ‑o 'ŋ ta 'waati 'la ba, Krisi 'bhɛ a pɛ ‑glɔɔya' 'ɛ wla 'ŋ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ŋ dɔ 'eglɔɔle.
10 Por isso sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco então sou forte.
11 'Mi ‑o ‑janwo' zii' 'bhii‑ ‑kwanii' do gbɛɛn‑! 'Duŋ‑ 'bhɛ ‑daa 'ka mu 'gbu ‑la ba. 'Ka mu 'gbu ‑le ‑yaa sɔ 'mi 'tɔ wlan pele‑ mɛɛ mu ‑yrɛ ma. 'Ali‑ 'ke 'naa ‑o 'ke pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'le 'ka 'yrɛ 'yi, 'ka ‑o 'kaa‑ winbɔwo mu 'tɔbhɔle mu 'la ‑za 'kun zii' 'eglɔɔle, 'mu mabhaa laa bhɔ 'mi ta ‑za 'kedo‑ 'kpɔ 'yi.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 'Ŋ 'yaa‑ 'ka ba ye 'waati 'la ba, 'ka 'ŋ zrubakpaagbɛya ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊ya. 'Ka ‑Waanbhaa' a ‑glɔɔya' 'ɛ 'tɔɔmasie mu 'ɛ ‑glɔɔn 'ɛ 'kpɛn ꞊ya, 'bhɛ 'pegee 'kpeelɛni maza ‑gbɛnɛ mu 'pegee 'sɔle‑ maza mu. 'Bhɛ klɛza mu 'la bhe, 'mu ‑le 'a zrɔn 'bhii‑ 'mi ‑o 'ke Zesu a 'winbɔwo mi 'le.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'mi ‑mɛ pɛ ‑za 'wlan ‑la ꞊kla ‑Waanbhaa' a mɛɛ ‑vin mu 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ 'naa 'bhɛ 'yansi za klɛlɛ 'ka mu ni ɛɛ? 'Ke yaa 'e go 'naa klɛlawolɛ 'ka ta 'kwe 'le 'bhɛ ba. 'Ke ‑yoo 'bhɛ 'le, 'ka 'zoole‑, 'ŋ ŋgblo ‑o 'ka gaan ‑la 'bhɛ ma.
13 Pois, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 'Mi ‑o zan gelɛ 'an 'taa yaga mi 'la ta 'ka ba ye bhe, 'naa nu 'ŋ 'gbu 'lɛbɔ‑ 'kwe 'kpalɛ‑ 'ka 'wiiŋ‑. 'Naa ‑o 'ka 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ zi, 'duŋ‑ 'ka mu 'gbu ‑la ‑za ‑o 'ŋ ma. Wlan 'ɛ ni, ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'laa ‑gɔli' glin 'bhɛɛ‑ ‑woo yapɛ mu 'ɛ 'lɛbɔ‑; 'duŋ‑ ‑o yapɛ mu ‑le ‑gɔli' glin 'bhɛɛ‑ 'mu ‑o ‑lɛbɔ' 'bhɛ 'le.
14 Eis aqui estou pronto para pela terceira vez ir ter convosco, e não vos serei pesado, pois que não busco o que é vosso, mas sim a vós: porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 'Ke ‑yoo 'mi a pɛ 'le, 'ŋ zru ‑o 'ŋ 'kɔɔpɛ‑ 'tɔle‑ 'ŋ 'kɔɔpɛ‑ nale ma ‑o ni, 'ke 'mi 'gbu kpa 'bhɛ ta. ‑Ayile, 'ke 'ka mu ‑za sɔ 'mi ni 'eglɔɔle 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'bhɛ 'laa sɔ ‑a klɛle‑ 'bhɛɛ‑ 'mi ‑za sɔ 'ka mu ni 'ezin‑ ɛɛ?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 'Ka 'gbu 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'naa 'ŋ 'gbu 'lɛbɔ‑ 'kwe 'ɛ dɔlɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'wiiŋ‑. 'Duŋ‑ ‑dɔke' 'ka 'pleŋ‑ mɛɛ 'ke mu nu ‑a pelɛ dɔɔ: «Pɔlu bakanle laa ‑o! ‑Yaa' ‑dawliya 'ɛ ma, ‑yoo' 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ ꞊bhla.»
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 'Mi mɛɛ 'la zan mu winbwa‑ 'ka ba ye, taa‑ 'mu ‑dawli' ꞊kpaa 'ka gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'mu 'ka tabhla‑ ɛɛ?
17 Porventura aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 'Mi ‑sromabwa Titi ni dɔɔ 'bhɛ ge 'pwɛ‑ 'ka ta ye, 'bhɛ 'pegee 'o nɛɛnɛ‑ 'la 'ka 'bhɛ dɔ bhe. Taa‑ Titi ‑dawli' ꞊kpaa 'ka gbɛ ta 'bhɛɛ‑ ‑e 'ka 'kɔɔpɛ mu 'ɛ ꞊bhla ɛɛ? 'O mɔɔ 'pegee Titi 'kpeejan‑ mu ‑o do; 'bhɛɛ‑ 'o 'kpɛn ‑o 'taawo zii' zi do 'kpɔ ‑la ta.
18 Roguei a Tito, e enviei com ele um irmão. Porventura Tito se aproveitou de vós? Não andamos porventura no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 'Ka ꞊mwa gban 'sii ‑a pele ma 'ka 'gbu 'kpee dɔɔ 'o mɔɔ 'zoo 'na yrɛ ‑la ‑glin 'zi 'o 'gbu ni 'ka 'yrɛ ta; 'waa ‑o 'bhɛ klɛ 'zi. 'Woo ‑janwo' zii' ‑Waanbhaa' ‑yrɛ ma 'o mɔɔ 'pegee Krisi a 'kpaledomaya 'ɛ 'yi. 'Ŋ 'yiɛnii mu, 'woo‑ 'bhɛ 'kpɛn 'pe zii' 'ka ni 'kooko‑ 'kaa‑ 'kpaleya 'ɛ ‑Waanbhaa' 'yi 'bhɛ baan' kla 'bhɛ ba.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Yiɛn ‑o 'kan zii' 'mi 'kpee dɔɔ 'ke 'ŋ ‑ja 'ka ba ye, ‑dɔke' 'naa nu bhɔlɛ 'ka ta klɛgbɛya 'la 'mi ‑o ‑a zi 'bhii‑ 'ka klɛ 'bhɛ gbɛɛn‑ 'bhɛ 'yi oo, 'bhɛɛ‑ 'ka mu laa nu 'mi 'yelɛ‑ yegbɛya 'la 'kaa‑ zi 'bhii‑ 'ka 'mi 'ye 'bhɛ 'yi 'sii oo. Yiɛn 'la 'bhɛ ‑o 'kan zii' 'ŋ 'kpee 'bhɛ win ‑le dɔɔ, 'naa ‑o ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ 'bhɔ 'ka ta 'ke sra mu ‑o 'ka 'pleŋ‑, 'bhɛ 'pegee zranwo maza mu, 'bhɛɛ‑ wiya plaza mu, 'bhɛ 'pegee zaabɔ za mu, 'bhɛɛ‑ 'eke‑ 'tɔpele 'pegee 'eke‑ 'tɔsiɛle, 'bhɛɛ‑ 'gbugblaanya 'pegee ‑za 'yaanmiwole mu.
20 Porque receio que, quando chegar, não vos ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis; que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Yiɛn ‑o 'kan zii' 'ŋ 'kpee 'ezin‑ dɔɔ 'ke 'ŋ ‑ja 'ka ba ye, ‑Waanbhaa' laa nu ‑yraladɔlɛ 'ŋ ma 'ka 'yrɛ ma. Mɛɛ ‑bebe 'la ‑za 'yɔɔ‑ ꞊kla ‑sɔ, 'bhɛɛ‑ ‑zadɔwɛɛ 'laa dɔlɛ 'mu ma, 'bhɛɛ‑ ‑o bole ‑o ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ma 'bhii‑ ‑o ‑yaa klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'elwale ‑sɔ. Waa 'ploolɛ ‑waa' 'triŋdɔ‑ maza mu 'pegee ‑waa' ‑yanbhɔɔya dɛza, 'bhɛɛ‑ waa ‑za 'yɔɔ‑ klɛ 'flɛn mu 'la 'yaa‑ ‑o ma 'elwale ‑sɔ 'mu ma; 'kee 'ŋ ꞊wlaa 'ka ba ye 'ŋ nu wisilɛ 'ebebele 'ka ‑bebe 'taawogbɛya mu 'ɛ ‑zayi'.
21 Que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e chore por muitos daqueles que dantes pecaram, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.