2 Coríntios 10
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH
1 'Mi Pɔlu 'gbu ‑le ‑za do ‑yrɛwo' zii' 'ka ma ‑gɛ, ‑yidɔɔya 'pegee wlanya 'la ‑woo Krisi 'yi 'mu ‑zayi'. ‑Wa pe 'ŋ ma dɔɔ 'ŋ 'yrɛ 'laa sɔ mɛɛ ‑yrɛ ba 'ke 'ŋ 'yoo‑ 'ka ‑din 'waati 'la ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa pe 'ŋ ma 'ezin‑ dɔɔ mɛɛ ‑yrɛ ma ‑glɔɔ, 'ke 'ŋ 'pleŋgole ‑o 'ka ma 'waati 'la ba.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 'Mi ‑o ‑sromabɔ 'zi 'ka ni dɔɔ 'ke 'ŋ ‑ja 'ka ba 'waati 'la ba, 'ka 'laa 'wlalɛ‑ 'ŋ zi 'bhɛɛ‑ 'ŋ ‑jan ‑glɔɔ wo 'ka ni. ‑Amasrɔyi mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑a pe 'zi dɔɔ 'o mɔɔ ‑o 'taawo zii' bhaaplɛŋ 'kpeelɛdan gbɛya zi, 'ŋ nu ‑jan ‑glɔɔ 'wolɛ‑ 'bhɛ zan mu 'ɛ ni.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Wlan 'ɛ ni, 'woo‑ 'ke bhaaplɛŋ mu 'le; 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'waa ‑o gwledan 'zi 'bhii‑ bhaaplɛŋ mu a pɛ gwledan gbɛya 'ɛ gbɛɛn‑.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 ‑Amasrɔyi 'o gwledan gwledanpɛ mu 'la 'le, 'bhɛ mu laa ‑o 'ke bhaaplɛŋ mu a pɛ 'le. 'Bhɛ gwledanpɛ mu 'ɛ ‑glɔɔya' 'ɛ da ‑Waanbhaa' ‑la ba, 'bhɛɛ‑ ‑o sɔ ‑Setran' a faŋgan‑ 'ɛ 'pegee ‑yaa' ‑dawli' maza mu 'ɛ 'siɛle. 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑ ‑o sɔ bhaaplɛŋ 'kpeelɛdangbɛya ‑yɔɔ' mu 'ɛ 'siɛle.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 'Bhɛɛ‑ bhaaplɛŋ mu a magbaandɛle 'tɔle‑ magbaandɛle 'ke 'bhɛ a klɛ 'bhɛɛ‑ ‑o ‑vin mu laa ‑Waanbhaa' dɔ, 'o mɔɔ 'bhɛ 'kpɛn 'yisiɛ‑. 'Bhɛɛ‑ bhaaplɛŋ mu 'kpeejan‑ mu 'la ‑woo 'eyɔɔle ‑Waanbhaa' ma, 'o 'mu kun 'bhii‑ ‑kaso 'yi mu 'kungbɛya gbɛɛn‑; 'bhɛɛ 'o 'mu mabɔɔ, 'kooko‑ bhaaplɛŋ sɔ dɔle‑ Krisi a ‑jan 'ɛ ꞊la.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 'Bhɛɛ‑ 'ke 'wa ꞊ya 'bhii‑ 'ka ‑o 'taawo zii' 'o 'wojan‑ mu 'ɛ 'kpɛn ta 'elrele 'waati 'la ba, 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan 'o 'wojan‑ mu 'ɛ 'kafawoa; 'o nu 'bhɛ zan 'ɛ 'krowolɛ.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 'Kɛla 'bhɛ ‑o wlan 'le ‑ka 'bhɛ ‑glin doo! 'Ke mɛɛ do 'kpale‑ ‑o ‑a ‑yi 'bhii‑ ‑yoo 'ke Krisi a pɛ 'le, 'bhɛ zan 'a 'yaango‑ ‑a 'gbu 'kpee dɔɔ ‑yoo Krisi a pɛ 'le gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'o mɔɔ 'gbu ‑o 'ezin‑ Krisi a pɛ 'le 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 ‑Amasrɔyi ‑Waanbhaa' faŋgan‑ 'la ꞊naa 'o ni 'ka mu ta, yaa 'bhɛ 'nalɛ‑ 'o ni 'ka 'siɛ zayi', 'duŋ‑ ‑e 'bhɛ ꞊naa 'o ni 'kooko‑ 'o 'bhɔ 'ka ba, 'bhɛɛ‑ 'kaa‑ 'kpaleya 'ɛ baan' ge 'klalele ‑a ba. ‑E 'bhɛ faŋgan‑ 'la ꞊naa 'o ni, 'ali‑ 'ke 'mi 'ŋ magbaandia sa 'bhɛ 'yi, 'bhɛ 'laa ‑yraladɔ 'ŋ ma.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Yaa klɛlɛ 'ka ni 'bhii‑ 'mi ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ ‑gblaan 'kla 'ka 'yi 'ŋ 'lɛtrɛ mu 'la kpa 'ka ni 'mu 'le.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 ‑Amasrɔyi mɛɛ 'ke mu ‑o ‑a pe 'zi dɔɔ 'mi Pɔlu ‑jan mu 'la kpa 'an 'lɛtrɛ mu 'ɛ 'yi 'mu ‑o 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'mu la mɛɛ ma; 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ 'ke 'ŋ ‑yoo ‑o 'pleŋ‑ 'waati 'la ba, faŋgan‑ 'laa ‑o 'ŋ 'gbu ta, 'bhɛɛ‑ 'an ‑janwo' gbɛya 'ɛ 'bhɛ 'laa mɛɛ zru kun.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 'Ke mɛɛ 'la zan mu ‑o 'bhɛ 'yansi jan mu 'ɛ wo zii' 'mi ma bhe, 'mu 'a 'yaango‑ dɔɔ 'o ‑janwo' gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'waa‑ 'lɛtrɛ mu 'ɛ 'yi, 'waa nu 'bhɛ ‑janwo' gbɛya 'ɛ mabɔɔlɛ 'ke 'o ‑ja 'waati 'la ba 'ka ba ye.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Wlan 'ɛ ni, mɛɛ 'la zan mu ‑o 'gbu ye mɛɛ gblaan mu 'le, yaa sɔ dɔle‑ 'o mɔɔ 'kpee 'ke 'wa pe 'o 'pegee 'bhɛ zan mu ‑o do, 'bhɛɛ‑ 'waa sɔ 'o 'gbu danle‑ 'mu ma. Waa ‑o dan pɛ ‑bhɛɛke' ma, 'ke yaa 'e go ‑o 'gbu ba; 'bhɛ ‑za 'la bhe 'bhɛ 'laa ‑o 'ke ‑zadɔkleya 'le ɛɛ?
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 'Ke ‑yoo 'o mɔɔ a pɛ 'le, 'waa nu 'o 'gbu magbaandɛlɛ, 'ke 'bhɛ kan ‑a ‑daŋ' 'ɛ ta. ‑Waanbhaa' ye yɛkɛ‑ 'la gbɛkpaa‑ 'o 'kɔɔ 'ke 'o ‑ja 'bhɛ 'wole‑ 'ɛ 'le 'fɔ 'ka ba ye, 'bhɛ ‑daŋ' ‑o yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'waa‑ pɛ 'ɛ ‑daŋ' ‑o 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 'O gelawoa 'ka ba, 'waa 'kanlɛ‑ 'o ‑daŋ' 'ɛ ta; ‑amasrɔyi 'o mɔɔ 'gbu ‑le ‑ja 'ka ba ye Krisi a ‑Jan 'Nrale‑ 'wole‑ 'ɛ 'le.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 'Bhɛ 'yi bhe, 'waa 'kanlɛ‑ 'o ‑daŋ' 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'waa 'o 'gbu magbaandɛlɛ mɛɛ ‑bhɛɛke' mu ye 'la ꞊woa 'bhɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ drɔɔn' 'o 'yri ‑o ‑a ta 'bhii‑ 'kaa‑ 'kpaleya 'ɛ baan' nu 'klalɛ‑ ‑a ba, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, 'waa‑ ye 'ɛ baan' nu ‑yidɛlɛ, 'duŋ‑ 'ke 'bhɛ 'laa kan ‑Waanbhaa' ‑daŋ' 'la 'kpalaa 'a ma 'bhɛ ta.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 'Bhɛ 'yi bhe 'tɛ, 'o nu gelɛ Krisi a ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wolɛ‑ 'klɛɛn mu 'la ‑woo 'ka ‑zanta' 'mu 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'waa‑ zi 'bhii‑ 'woo 'gbu magbaandɛ mɛɛ ‑bhɛɛke' mu 'woye‑ 'ɛ 'yi.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 'Bhɛ ‑za 'ɛ ma jan yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' ‑a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'la zan ‑o 'bhɛ 'gbu magbaandɛle, 'bhɛ zan 'bhɛ 'gbu magbaandɛ Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑za 'la ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'yi.»
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Wlan 'ɛ ni, mɛɛ 'la zan 'a pe ‑a 'gbu ma dɔɔ ‑yoo 'ke mɛɛ wlan 'le, Mɛɛzan ‑Waanbhaa' laa dɔ 'bhɛ zan a ‑za ꞊la; 'duŋ‑ 'yee‑ ‑Waanbhaa' mɛɛ 'la zan 'tɔ wlan pe, ‑e dɔ 'bhɛɛ‑ zan a ‑za ꞊la.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.