Jonas 1

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tomtom ta, zaana Yona. Ni Amitai lutuunu. Aigule ta na, Yooba kalŋaana ila kini ma iso ta kembei:
1 A palavra do Senhor foi dirigida a Jonas, filho de Amitai, nestes termos:
2 “Maŋga mi la ta kar biibi Ninibe, mi paŋarai kalŋoŋ pizin. Pa mbulu kizin sananŋan boozomen ta tikamam na, nio aŋre lup.”
2 Levanta-te, vai a Nínive, a grande cidade, e profere contra ela os teus oráculos, porque sua iniqüidade chegou até a minha presença.
3 Tamen Yona mburaana som, mi isombe iko pa Yooba ma ila lene pa kar molo Tarsis. Tana ipa ma isula kar Yopa, mi indeeŋe wooŋgo ta isombe ila pa Tarsis. Iŋgiimi wooŋgo, to ise bekena iko pa Yooba mataana ma ila ne.
3 Jonas pôs-se a caminho, mas na direção de Társis, para fugir do Senhor. Desceu a Jope, onde encontrou um navio que partia para Társis; pagou a passagem e embarcou nele para ir com os demais passageiros para Társis, longe da face do Senhor.
4 Tikwai ma tila, mi Yooba ikam ma miiri biibi ipol. To ipei duubu ma tai isaana kat, mi wooŋgo ikamam be imapaala.
4 O Senhor, porém, fez vir sobre o mar um vento impetuoso e levantou no mar uma tempestade tão grande que a embarcação ameaçava espedaçar-se.
5 Tabe zin uraata kan ki wooŋgo timoto kan, mi zin tataŋa timaŋga mi titaŋroro merere kizin kizin be tiuulu zin. Tamen som. Tona tipiri mburu pakan isula pa tai bekena wooŋgo ipotpot. Mi Yona na, isula wooŋgo leleene mi ikeene ma izemke i kat.
5 Aterrorizados, os marinheiros puseram-se a invocar cada qual o seu deus, e atiraram no mar a carga do navio para aliviarem-no. Entretanto, Jonas tinha descido ao porão do navio e, deitando-se ali, dormia profundamente.
6 Tomtom peeze kana ki wooŋgo ipa ma ila na, indeeŋe Yona ikenne. To iso pini ta kembei: “Ai, kenne paso? Iŋgi be temetmeete ma tala lende i! Maŋga mi toombo taŋroro Merere ku ten! Ko irao be imuŋai iti mi iuulu iti, som som?”
6 Veio o capitão e o despertou: Dorminhoco! Que estás fazendo aqui? Levanta-te e invoca o teu Deus, para ver se ele se lembra talvez de nós e nos livre da morte.
7 Tona zin uraata kan ki wooŋgo timaŋga ma tiso: “Ou! Kozo turu pataŋana taiŋgi ka uunu. Ko asiŋ ikam ma pataŋana ti ise kiti?” Beso tikam na, tindeeŋe uunu imbot la ki Yona.
7 Em seguida disseram os marinheiros entre si: Vinde e tiremos à sorte para sabermos quem é a causa deste mal. Lançaram a sorte e esta caiu sobre Jonas.
8 To tiso pini ta kembei: “Lak, so kat piam. Uunu parei ta pataŋana tiŋgi ise kiti i? Mi nu pa pa so uraata i? Nu mbot swoi ta mar i? Mi nu mar pa so toono i?”
8 E perguntaram-lhe: Tu, por quem nos acontecem estes males, dize-nos qual é a tua profissão? De onde vens? A que país e a que raça pertences?
9 — ausente —
9 Sou hebreu, respondeu ele. Adoro o Senhor, Deus dos céus, que criou o mar e todos os continentes.
10 — ausente —
10 Ficaram então aqueles homens possuídos de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste isto? Pois tinham compreendido, pela própria declaração de Jonas, que este fugia para escapar à ordem do Senhor.
11 To tiwi Yona ta kembei: “Ma iŋgi ko amkam parei pu bekena tai imeete mi taun isu?” Pa tai keteene isaana ma isaana kat.
11 E disseram-lhe: Que te havemos de fazer para que o mar se acalme em torno de nós? Porque o mar tornava-se cada vez mais ameaçador.
12 Yona iso pizin ta kembei: “Kakam yo mi kupundu yo sula tai. Tonabe taun isu piom. Nio aŋute: Ina uunu tio ta ikam ma tai isaana kat mi tendeeŋe pataŋana taiŋgi.”
12 Tomai-me, disse Jonas, e lançai-me às águas, e o mar se acalmará. Reconheço que sou eu a causa desta terrível tempestade que vos sobreveio.
13 Tamen zin wal uraata kan ki wooŋgo lelen be tikam ta kembei som. Tana titoombo be tiŋgooro wooŋgo ma mburan papiriizi be sor lela peende uunu. Tamen miiri ikelkel mete, mi ipimilmiili zin ma timilmiili mini.
13 Os homens remavam para ver se conseguiam ganhar a costa, mas em vão, porque o mar se embravecia cada vez mais contra eles.
14 Tona titaŋroro Yooba ma tiso: “O Yooba, niam sombe ampundu tomtom taiŋgi isula tai, na pasaana yam ma ametmeete pepe. Ŋonoono, ni ikam ŋoobo mbulu sa piam som. Mi mbulu tabe amkam pini i, na pokot pepe. Pa nu itum ta ur kadoono pini. Ina ni sosor kini men. Sosor tiam som.”
14 Então invocaram o Senhor: Senhor, disseram eles, não nos façais perecer por causa da vida deste homem, nem nos torneis responsáveis pela vida deste homem que não nos fez mal algum. Vós, ó Senhor, fizestes como foi do vosso agrado.
15 Tana tikam Yona mi tipundu i sula tai, to loŋa men mi tai imeete ma taun isu.
15 E, pegando em Jonas, lançaram-no às ondas, e a fúria do mar se acalmou.
16 Tiŋgi tabe ikam ma zin uraata kan ki wooŋgo timoto kat Yooba. Mi tikam patoronŋana pa Yooba, mi timbuk sua mbolŋana pini.
16 Tomada de profundo sentimento de temor para com o Senhor, a tripulação ofereceu-lhe um sacrifício, acompanhado de votos.
17 Mi Yooba iŋgo ye biibi ma ila mi iwon Yona. Mi Yona imbotmbot lela ye kopoono leleene ma irao aigule tel mi mbeŋ tel.
17 O Senhor fez que ali se encontrasse um grande peixe para engolir Jonas, e este esteve três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.