Êxodo 9
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ARC
1 Timbotmbot ma Yooba iso pa Mose mini. Iso: “La ki king, mi so pini ta kembei. So: Yooba Anutu kizin Iburu isombe nu zem zin wal kini ma tila be tikam suŋŋana pini.
1 Depois, o Senhor disse a Moisés: Entra a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Mi nu sombe zoori mi ruutu zin mini, na kozo re u.
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 Pa ni mburaana ko iur mete sananŋana kat ise kizin mbili tiom. Tana hos, doŋki, kamel, makau, sipsip, mi mekmek tiom ko timetmeete lup.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Mi mbili kizin Israel na, kizin tasa ko irao imeete na som. Pa Yooba ko ikam mbulu ndelndelŋa pa mbili kizin Israel mi mbili tiom Aikuptu.”
4 E o Senhor fará separação entre o gado dos israelitas e o gado dos egípcios, para que nada morra de tudo o que for dos filhos de Israel.
5 To Yooba iur nol pa mbulu tana. Iso: “Gaaga, to sua tiŋgi iur ŋonoono isu lele ti.”
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor esta coisa na terra.
6 Beso kozeere mini na, ikam ma mbili ta boozomen kizin Aikuptu timetmeete lup. Mi zin Israel na, kizin tasa imeete som.
6 E o Senhor fez esta coisa no dia seguinte, e todo o gado dos egípcios morreu; porém, do gado dos filhos de Israel, não morreu nenhum.
7 To king iŋgo tomtom pakan ma tila be titiiri. Beso tila na, tindeeŋe ta kembei: Mbili kizin Aikuptu men ta timetmeete. Mi kizin Israel na, tasa imeete som. Tamen mbulu ti ipei ŋgar ki king som. Tana ikam kaisiigi, mi izem zin Israel ma tila som. Pa ŋgar kini imbol kat.
7 E Faraó enviou a ver, e eis que, do gado de Israel, não morrera nenhum; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Timbotmbot ma Yooba iso pa Mose ziru Aron mini. Iso: “Niomru kala you muriini mi koro koskoozo ise nomoyom ma bok, to kala ki king. Kala ma kepet kini, to Mose, nu mender su kereene uunu mi tiyaara koskoozo tana sala kor.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai os punhos cheios da cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Tonabe imiyaara ma ila irao lele ta boozomen kizin Aikuptu. Mi sombe itoptop sala zin tomtom mi mbili ŋwan, nako isekap la kulin ma iwe mbeteŋgal mi mbeete.”
9 e tornar-se-á em pó miúdo sobre toda a terra do Egito, e se tornará em sarna, que arrebente em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Yooba iso sua tana makiŋ na, ziru tila you muriini ma tiro koskoozo. To tila ma timender su king kereene uunu, mi Mose itiyaara koskoozo tana sala kor. Beso imiyaara ma ila itoptop sala zin tomtom mi mbili ŋwan na, isekap la kulin ma iwe mbeteŋgal mi mbeete.
10 E eles tomaram a cinza do forno e puseram-se diante de Faraó, e Moisés a espalhou para o céu; e tornou-se em sarna, que arrebentava em úlceras nos homens e no gado;
11 Mi zin wal naborouŋan na, mbeteŋgal ikam zin tomini ma tisaana kat, raraate kembei ta zin iwal biibi ki Aikuptu. Tana mburan irao Mose som.
11 de maneira que os magos não podiam parar diante de Moisés, por causa da sarna; porque havia sarna nos magos e em todos os egípcios.
12 Tamen king na, Yooba ikam ma ŋgar kini imbol kat. Tana ni ileŋ la sua ki Mose ziru Aron som. Mbulu tina, ina indeeŋe kat sua ta Yooba iso pa Mose na.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 — ausente —
13 Então, disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, e põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 — ausente —
14 Porque esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Iŋgi be iswe kat mburaana, mi ipasaanu niomŋan zin wal ku, mi ipambiriizi yom ma kamap pa toono.
15 Porque agora tenho estendido a mão, para te ferir a ti e ao teu povo com pestilência e para que sejas destruído da terra;
16 Tamen ko loŋa ipun yom ma kemetmeete na som. Pa iŋgi zaala kini tabe iswe mburaana ma ipet kat mat. Naso kaimer tomtom tipakurkur zaana ma iwe biibi irao toono ta boozomen.
16 mas deveras para isto te mantive, para mostrar o meu poder em ti e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 “Iŋgi nu kototo wal kini mi rutruutu zin be tila som.
17 Tu ainda te levantas contra o meu povo, para não os deixar ir?
18 Tana gaaga mankwoono, sombe zoŋ mataana ikam kembei ta buri, to ni ko ikam yaŋpat ma isu. Indeeŋe tumbuyom bizin titu su Aikuptu mata popoten, mi imar imar ma indeeŋe koozi na, yaŋpat sa ta kembei isu lele tiom ti pasa zen.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei chover saraiva mui grave, qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Tana ur sua pa wal ku uraata kan be tikam zin mbili ku mi koroŋ ku boozomen ta timbotmbot mat na, mi tizeebe zin lela ruumu leleene. Kokena tasa imbot mat. Pa yaŋpat tabe Yooba ikam i, ko isu ma ipun koroŋ boozomen ta tiwwa mat na, ma timetmeete lup.”
19 Agora, pois, envia, recolhe o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que for achado no campo e não for recolhido à casa, a saraiva cairá sobre eles, e morrerão.
20 To zin bibip ta timuŋmuuŋgu pa uraata ki king mi tiurla sua ki Yooba mi timototo i na, loŋa men mi tizeebe zin mbili mi mbesooŋo kizin ma timap tilela ruumu.
20 Quem, dos servos de Faraó, temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Tamen zin tau tiurla sua kini som na, tizem zin mbesooŋo mi mbili kizin ma tiwwa len mat.
21 mas aquele que não tinha aplicado a palavra do Senhor ao seu coração deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 To Yooba iso pa Mose. Iso: “Wit nomom isala kor, to yaŋpat ko isu ma irao pa lele pakaana ta boozomen ki Aikuptu. Mi ko ipasaana zin tomtom mi mbili, ramaki kini ma koroŋ boozomen ta timbotmbot mat na.”
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e haverá saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens, e sobre o gado, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Beso Mose iwit tete kini isala kor na, Yooba ikam ma lolo iwenweene, mi lele ikam bil, mi yaŋpat isu ma tau irao toono ta boozomen ki Aikuptu.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor deu trovões e saraiva, e fogo corria pela terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Yaŋpat ta isu lele kizin Aikuptu na, bibip kat. Mi lele ikimitmit, mi lolo iwenweene ma ila kena, ila kena. Tabe ikam ma lele isaana kat. Indeeŋe ta zin Aikuptu tumbun bizin titu su Aikuptu mata popoten mi imar na, yaŋpat sa ta kembei isu Aikuptu som. Som kat.
24 E havia saraiva e fogo misturado entre a saraiva, mui grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Tana yaŋpat itoptop su toono kizin Aikuptu ma ipunun koroŋ boozomen ta timbotmbot mat na, ma tisaana lup. Tomtom, mbili, kini ta indomdom na, mi ke ma.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, desde os homens até aos animais; também a saraiva feriu toda a erva do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Tamen lele pakaana ki Gosen ta zin Israel timbotmbot pa na, yaŋpat tana isu som.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia saraiva.
27 Tana king iboobo Mose ziru Aron ma timar, mi iso pizin. Iso: “Iŋgi irao. Koozi mi aŋkilaala i. Nio aŋkam ŋoobo mbulu kek. Yooba mbulu kini indeeŋe. Mi nio niamŋan zin wal tio, ta amkam ŋoobo.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo, ímpios.
28 Tana niomru kala, mi kusuŋ Yooba be imuŋai yam mi ipemet yaŋpat mi lolo tiŋgi. Pa iŋgi ipasaana kat yam. Mi sombe niom Israel leleyom be kezem yam mi kala leyom ta buri, na kala lak. Ko irao aŋruutu yom mini na som.”
28 Orai ao Senhor (pois que basta) para que não haja mais trovões de Deus nem saraiva; e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Tona Mose iso: “Ambai. Ko aŋzem kar biibi mi aŋla, to aŋwit nomoŋ isala kor, mi aŋsuŋ Yooba be ipemet lolo mi yaŋpat. Mi sombe koroŋ ru tina timap, tona nu ute kat ta kembei: Toono ta boozomen katuunu ta Yooba.
29 Então, lhe disse Moisés: Em saindo da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e não haverá mais saraiva; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 Tamen nio aŋute: Nu niomŋan zin bibip ta timborro uraata ku na, komoto kat Yooba Anutu tiam zen.”
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Indeeŋe ta yaŋpat tana isu na, ipun kini bali mi koroŋ kembei rie ta tiurpewe kawaala pa i, ma isaana lup. Pa koroŋ ru tana tindomdom ma tizze kek.
31 E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho, na cana;
32 Mi kini wit na, ipasaana som. Pa indomdom zen.
32 mas o trigo e o centeio não foram feridos, porque estavam cobertos.
33 Tana Mose izem king, mi ila ma izem kar biibi mi ipera mat, to iwit namaana isala kor, mi isuŋ Yooba be ipemet yaŋpat mi lolo ma imap. To yaŋpat isu mini som.
33 Saiu, pois, Moisés de Faraó, da cidade, e estendeu as mãos ao Senhor ; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Tamen king ire yaŋpat mi lolo imap, to ziŋan zin bibip ta timuŋmuuŋgu pa uraata kini na ŋgar kizin imbol mini.
34 Vendo Faraó que cessou a chuva, e a saraiva, e os trovões, continuou a pecar; e agravou o seu coração, ele e os seus servos.
35 Tana itooro ŋgar kini, mi iruutu zin Israel be tila som. Mbulu kini tina, ina indeeŋe kat sua ta Yooba iso pa Mose na.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.