Êxodo 9
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ARA
1 Timbotmbot ma Yooba iso pa Mose mini. Iso: “La ki king, mi so pini ta kembei. So: Yooba Anutu kizin Iburu isombe nu zem zin wal kini ma tila be tikam suŋŋana pini.
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Mi nu sombe zoori mi ruutu zin mini, na kozo re u.
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 Pa ni mburaana ko iur mete sananŋana kat ise kizin mbili tiom. Tana hos, doŋki, kamel, makau, sipsip, mi mekmek tiom ko timetmeete lup.
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Mi mbili kizin Israel na, kizin tasa ko irao imeete na som. Pa Yooba ko ikam mbulu ndelndelŋa pa mbili kizin Israel mi mbili tiom Aikuptu.”
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 To Yooba iur nol pa mbulu tana. Iso: “Gaaga, to sua tiŋgi iur ŋonoono isu lele ti.”
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 Beso kozeere mini na, ikam ma mbili ta boozomen kizin Aikuptu timetmeete lup. Mi zin Israel na, kizin tasa imeete som.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 To king iŋgo tomtom pakan ma tila be titiiri. Beso tila na, tindeeŋe ta kembei: Mbili kizin Aikuptu men ta timetmeete. Mi kizin Israel na, tasa imeete som. Tamen mbulu ti ipei ŋgar ki king som. Tana ikam kaisiigi, mi izem zin Israel ma tila som. Pa ŋgar kini imbol kat.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Timbotmbot ma Yooba iso pa Mose ziru Aron mini. Iso: “Niomru kala you muriini mi koro koskoozo ise nomoyom ma bok, to kala ki king. Kala ma kepet kini, to Mose, nu mender su kereene uunu mi tiyaara koskoozo tana sala kor.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 Tonabe imiyaara ma ila irao lele ta boozomen kizin Aikuptu. Mi sombe itoptop sala zin tomtom mi mbili ŋwan, nako isekap la kulin ma iwe mbeteŋgal mi mbeete.”
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 Yooba iso sua tana makiŋ na, ziru tila you muriini ma tiro koskoozo. To tila ma timender su king kereene uunu, mi Mose itiyaara koskoozo tana sala kor. Beso imiyaara ma ila itoptop sala zin tomtom mi mbili ŋwan na, isekap la kulin ma iwe mbeteŋgal mi mbeete.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 Mi zin wal naborouŋan na, mbeteŋgal ikam zin tomini ma tisaana kat, raraate kembei ta zin iwal biibi ki Aikuptu. Tana mburan irao Mose som.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Tamen king na, Yooba ikam ma ŋgar kini imbol kat. Tana ni ileŋ la sua ki Mose ziru Aron som. Mbulu tina, ina indeeŋe kat sua ta Yooba iso pa Mose na.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 — ausente —
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 — ausente —
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 Iŋgi be iswe kat mburaana, mi ipasaanu niomŋan zin wal ku, mi ipambiriizi yom ma kamap pa toono.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Tamen ko loŋa ipun yom ma kemetmeete na som. Pa iŋgi zaala kini tabe iswe mburaana ma ipet kat mat. Naso kaimer tomtom tipakurkur zaana ma iwe biibi irao toono ta boozomen.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 “Iŋgi nu kototo wal kini mi rutruutu zin be tila som.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Tana gaaga mankwoono, sombe zoŋ mataana ikam kembei ta buri, to ni ko ikam yaŋpat ma isu. Indeeŋe tumbuyom bizin titu su Aikuptu mata popoten, mi imar imar ma indeeŋe koozi na, yaŋpat sa ta kembei isu lele tiom ti pasa zen.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Tana ur sua pa wal ku uraata kan be tikam zin mbili ku mi koroŋ ku boozomen ta timbotmbot mat na, mi tizeebe zin lela ruumu leleene. Kokena tasa imbot mat. Pa yaŋpat tabe Yooba ikam i, ko isu ma ipun koroŋ boozomen ta tiwwa mat na, ma timetmeete lup.”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 To zin bibip ta timuŋmuuŋgu pa uraata ki king mi tiurla sua ki Yooba mi timototo i na, loŋa men mi tizeebe zin mbili mi mbesooŋo kizin ma timap tilela ruumu.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Tamen zin tau tiurla sua kini som na, tizem zin mbesooŋo mi mbili kizin ma tiwwa len mat.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 To Yooba iso pa Mose. Iso: “Wit nomom isala kor, to yaŋpat ko isu ma irao pa lele pakaana ta boozomen ki Aikuptu. Mi ko ipasaana zin tomtom mi mbili, ramaki kini ma koroŋ boozomen ta timbotmbot mat na.”
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 Beso Mose iwit tete kini isala kor na, Yooba ikam ma lolo iwenweene, mi lele ikam bil, mi yaŋpat isu ma tau irao toono ta boozomen ki Aikuptu.
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 Yaŋpat ta isu lele kizin Aikuptu na, bibip kat. Mi lele ikimitmit, mi lolo iwenweene ma ila kena, ila kena. Tabe ikam ma lele isaana kat. Indeeŋe ta zin Aikuptu tumbun bizin titu su Aikuptu mata popoten mi imar na, yaŋpat sa ta kembei isu Aikuptu som. Som kat.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Tana yaŋpat itoptop su toono kizin Aikuptu ma ipunun koroŋ boozomen ta timbotmbot mat na, ma tisaana lup. Tomtom, mbili, kini ta indomdom na, mi ke ma.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Tamen lele pakaana ki Gosen ta zin Israel timbotmbot pa na, yaŋpat tana isu som.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 Tana king iboobo Mose ziru Aron ma timar, mi iso pizin. Iso: “Iŋgi irao. Koozi mi aŋkilaala i. Nio aŋkam ŋoobo mbulu kek. Yooba mbulu kini indeeŋe. Mi nio niamŋan zin wal tio, ta amkam ŋoobo.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 Tana niomru kala, mi kusuŋ Yooba be imuŋai yam mi ipemet yaŋpat mi lolo tiŋgi. Pa iŋgi ipasaana kat yam. Mi sombe niom Israel leleyom be kezem yam mi kala leyom ta buri, na kala lak. Ko irao aŋruutu yom mini na som.”
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Tona Mose iso: “Ambai. Ko aŋzem kar biibi mi aŋla, to aŋwit nomoŋ isala kor, mi aŋsuŋ Yooba be ipemet lolo mi yaŋpat. Mi sombe koroŋ ru tina timap, tona nu ute kat ta kembei: Toono ta boozomen katuunu ta Yooba.
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 Tamen nio aŋute: Nu niomŋan zin bibip ta timborro uraata ku na, komoto kat Yooba Anutu tiam zen.”
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 Indeeŋe ta yaŋpat tana isu na, ipun kini bali mi koroŋ kembei rie ta tiurpewe kawaala pa i, ma isaana lup. Pa koroŋ ru tana tindomdom ma tizze kek.
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 Mi kini wit na, ipasaana som. Pa indomdom zen.
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 Tana Mose izem king, mi ila ma izem kar biibi mi ipera mat, to iwit namaana isala kor, mi isuŋ Yooba be ipemet yaŋpat mi lolo ma imap. To yaŋpat isu mini som.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Tamen king ire yaŋpat mi lolo imap, to ziŋan zin bibip ta timuŋmuuŋgu pa uraata kini na ŋgar kizin imbol mini.
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 Tana itooro ŋgar kini, mi iruutu zin Israel be tila som. Mbulu kini tina, ina indeeŋe kat sua ta Yooba iso pa Mose na.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.