Atos 22

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 “O atoŋan ma tamaŋan, kuŋgun talŋoyom. Pa nio leleŋ be aŋso uunu tio ma keleŋ kat.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Tileŋi iso Iburu kalŋan, to lele ikam kiŋ.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 Mi ni iso: “Nio ti Yuda. Tipeebe yo su kar Tasus ta ki Silisia na. Tamen nio musaari mi tikam yo ma aŋmar aŋbot kar tiŋgi. Mi aŋkan su tiŋgi ma aŋwe kaibiŋoŋ. Mi tutu ki tumbundu bizin na, Gamalielbi ipaute yo pa ma imap. Mi nio aŋkam kinkiini be aŋto kat mbulu ki Anutu kembei ta koozi niom ta boozomen kakamam i.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Zin wal ta titoto zaala popoŋana tiŋgi na, muŋgu aŋbelmbel matan seezeŋana. Mi tomtom kizin pakan na, aŋpun zin ma timetmeete. Mi pakan na, aŋyaryaaru zin ma aŋla aŋurur zin lela ruumu sanaana. Zin tomooto, mi moori tomini.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Biibi kizin patoronŋana kan ziŋan zin peeze kan ta boozomen tiute mbulu tio. Zin tirao be tipombol sua tio ti. Pa zin ta tiyok mi tikam ro imar tio, to aŋkam ma aŋso aŋla kizin toŋmatiziŋ kiti ta timbot kar Damaskus na. Pa aŋso aŋla be aŋkam zin tomtom ta titoto zaala tiŋgi na, mi aŋyo zin ma timar Yerusalem be tiseeze matan.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Tana aŋmaŋga pa pai, mi aŋwwa ma aŋla aŋgarau kar Damaskus. Zoŋ mataana ikam kembei aigule palakuutu mi molo som na, azuŋka imbot saamba mi ikelyaara su ma iliu yo ma kembei ta lele ikimit i.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 To aŋtop su toono mi aŋleŋ sua ta isu pio ma iso ta kembei. Iso: ‘Saul, Saul, parei ta nu noknok motoŋ seezeŋana?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mi aŋpekel ma aŋso: ‘O Biibi, nu asiŋ?’ To pekelŋana imar. Iso: ‘Iŋgi nio Yesu ki Nasaret ta nu seseeze motoŋ na.’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Sua tana, waeŋ bizin ta niamŋan amla na, tileŋ som. Tigeede men, pa tire azuŋka men.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “To aŋwi. Aŋso: ‘Biibi, kenako aŋkam so?’ Mi Merere ipekel kalŋoŋ ma iso: ‘Maŋga mi lela Damaskus, to leŋ sua pa uraata boozomen ta leleŋ iur pa kek be kam i.’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Waeŋ bizin timar na, titeege nomoŋ mi amlela kar Damaskus. Pa azuŋka mburaana mete. Tabe ikam yo ma aŋrao aŋre lele som.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 “Kar tana, tomtom ta imbotmbot, zaana Ananias. Ni iur kat leleene pa Anutu, mi itoto tutu. Mi Yuda ta boozomen ki lele tana matan ise kini.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ni ikoŋuru yo ma imar, to imender lae zilŋoŋ uunu mi iso: ‘O tiziŋ Saul, motom kam pak lak!” To karau men mi motoŋ iyaara mi aŋre i.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 To imaŋga mi iso: ‘Anutu ta ki tumbundu bizin, ta itunu ipeikatu be ipaute u pa ŋgar kini mi leleene, mibe re kat Tomtom Ndeeŋeŋana, mi leŋ sua ila ni itunu kwoono.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Mi nu be pombol sua kini ila wal ta boozomen matan, mi so zin pa koroŋ ta nu leŋ mi re kat pa motom na.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Tana maŋga ta buri, kam yok, mi suŋ pa ni zaana be ipusu pa sanaana ku ma ila ne.’
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Uraata tana imap, tona aŋmiili ma aŋla Yerusalem mini. Aŋbot mi aigule ta na, aŋlela Urum Merere be aŋsuŋ. Aŋzuŋzuŋ na,
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 aŋkeenetondo mi Merere iso sua pio. Iso: ‘Loŋa mi zem Yerusalem ta buri. Pa wal tina, re beso swe uruŋ pizin, na irao tileŋu som.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Nio aŋsu to aŋso: ‘Biibi, wal tiŋgi, zin tiute: Muŋgu nio aŋlonloondo pa lupŋana murin ta boozomen, mi aŋtekteege zaaba pizin wal ta tiurla ku na, mi aŋyyo zin ma aŋurur zin lela ruumu sanaana.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Mi indeeŋe ta tipun Setepan ma imeete, mi siŋiini ireere paso, izzwe nu urum na, nio aŋbotmbot mi aŋyok pa mbulu tana. Mi aŋmendernder raama mburu kizin wal ta tipununi.’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 “Tamen Merere iso pio. Iso: ‘Maŋga. Pa iŋgi aŋgo u be la pa lele ta molo kat. Nu ko la kizin wal ta Yuda somŋan i.’”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Iwal biibi tiŋgun talŋan ma ilala, beso tileŋ Paulus iso ta kembei, to timaŋga na kalŋan isala. Tiso: “A, to na, kala kupuni ma imeete lak! Imbot ko ikam so?”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Mi tiboboobo ma tiwirri mburu kizin, mi titiyaryaara toono zalla kor.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Tana biibi ŋonoono kizin malmal kan iso ma tikam Paulus mi tilela ruumu mbolŋana ta zin malmal kan timbotmbot pa na. Mi iso pizin be tilela to tibalis Paulus pa wooro matanmatanŋana, mi tiwisese i bekena ipeeze kat uunu tau zin iwal biibi kalŋan izalla pini pa i.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Tana tilela mi tipo i be tibalisi. Som mi, Paulus iso la pa biibi tau imborro zin malmal kan i. Iso: “Parei? Tomtom ta ni ki Rom na, sombe kendeeŋe le uunu sa som, ko irao kabalisi sorok?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Biibi ileŋ sua tana, to ila mi iso pa biibi ŋonoono kizin malmal kan. Iso: “Iŋgi ko parei? Pa tomtom taiŋgi, ni ki Rom.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Tabe biibi ŋonoono tana ila ma iwi Paulus. Iso: “Ai, so kat. Nu tina, tomtom ki Rom?” Paulus iso: “E. Nio tomtom ki Rom.”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Biibi tana imaŋga to iso: “Nio ti aŋgiibi pat zaanaŋana be aŋwe tomtom ki Rom.” To Paulus iso: “Mi nio na, aŋgiimi som. Pa tamaŋ ta ipeebe yo na, ni ki Rom.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Tabe zin ta timar mi timendernder be tiwi Paulus i, timilmiili ma timar tila len. Mi biibi ŋonoono tana ire ma imoto kana. Pa Paulus, ni ki Rom. Mi ni iso pizin ma tipo i sorok.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Kozeere mini na, biibi ŋonoono kizin malmal kan iso ipas kat sua uunu. Parei ta zin Yuda tiŋgal sua pa Paulus? Tana iboobo zin bibip kizin patoronŋana kan ziŋan zin peeze kan ta boozomen ma tilup zin. To ila ma iputke Paulus, mi ikami ma ila ipamenderi su keren uunu.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.