Atos 22
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ARA
1 “O atoŋan ma tamaŋan, kuŋgun talŋoyom. Pa nio leleŋ be aŋso uunu tio ma keleŋ kat.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Tileŋi iso Iburu kalŋan, to lele ikam kiŋ.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Mi ni iso: “Nio ti Yuda. Tipeebe yo su kar Tasus ta ki Silisia na. Tamen nio musaari mi tikam yo ma aŋmar aŋbot kar tiŋgi. Mi aŋkan su tiŋgi ma aŋwe kaibiŋoŋ. Mi tutu ki tumbundu bizin na, Gamalielbi ipaute yo pa ma imap. Mi nio aŋkam kinkiini be aŋto kat mbulu ki Anutu kembei ta koozi niom ta boozomen kakamam i.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Zin wal ta titoto zaala popoŋana tiŋgi na, muŋgu aŋbelmbel matan seezeŋana. Mi tomtom kizin pakan na, aŋpun zin ma timetmeete. Mi pakan na, aŋyaryaaru zin ma aŋla aŋurur zin lela ruumu sanaana. Zin tomooto, mi moori tomini.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Biibi kizin patoronŋana kan ziŋan zin peeze kan ta boozomen tiute mbulu tio. Zin tirao be tipombol sua tio ti. Pa zin ta tiyok mi tikam ro imar tio, to aŋkam ma aŋso aŋla kizin toŋmatiziŋ kiti ta timbot kar Damaskus na. Pa aŋso aŋla be aŋkam zin tomtom ta titoto zaala tiŋgi na, mi aŋyo zin ma timar Yerusalem be tiseeze matan.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Tana aŋmaŋga pa pai, mi aŋwwa ma aŋla aŋgarau kar Damaskus. Zoŋ mataana ikam kembei aigule palakuutu mi molo som na, azuŋka imbot saamba mi ikelyaara su ma iliu yo ma kembei ta lele ikimit i.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 To aŋtop su toono mi aŋleŋ sua ta isu pio ma iso ta kembei. Iso: ‘Saul, Saul, parei ta nu noknok motoŋ seezeŋana?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mi aŋpekel ma aŋso: ‘O Biibi, nu asiŋ?’ To pekelŋana imar. Iso: ‘Iŋgi nio Yesu ki Nasaret ta nu seseeze motoŋ na.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Sua tana, waeŋ bizin ta niamŋan amla na, tileŋ som. Tigeede men, pa tire azuŋka men.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “To aŋwi. Aŋso: ‘Biibi, kenako aŋkam so?’ Mi Merere ipekel kalŋoŋ ma iso: ‘Maŋga mi lela Damaskus, to leŋ sua pa uraata boozomen ta leleŋ iur pa kek be kam i.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Waeŋ bizin timar na, titeege nomoŋ mi amlela kar Damaskus. Pa azuŋka mburaana mete. Tabe ikam yo ma aŋrao aŋre lele som.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Kar tana, tomtom ta imbotmbot, zaana Ananias. Ni iur kat leleene pa Anutu, mi itoto tutu. Mi Yuda ta boozomen ki lele tana matan ise kini.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ni ikoŋuru yo ma imar, to imender lae zilŋoŋ uunu mi iso: ‘O tiziŋ Saul, motom kam pak lak!” To karau men mi motoŋ iyaara mi aŋre i.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 To imaŋga mi iso: ‘Anutu ta ki tumbundu bizin, ta itunu ipeikatu be ipaute u pa ŋgar kini mi leleene, mibe re kat Tomtom Ndeeŋeŋana, mi leŋ sua ila ni itunu kwoono.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Mi nu be pombol sua kini ila wal ta boozomen matan, mi so zin pa koroŋ ta nu leŋ mi re kat pa motom na.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Tana maŋga ta buri, kam yok, mi suŋ pa ni zaana be ipusu pa sanaana ku ma ila ne.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Uraata tana imap, tona aŋmiili ma aŋla Yerusalem mini. Aŋbot mi aigule ta na, aŋlela Urum Merere be aŋsuŋ. Aŋzuŋzuŋ na,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 aŋkeenetondo mi Merere iso sua pio. Iso: ‘Loŋa mi zem Yerusalem ta buri. Pa wal tina, re beso swe uruŋ pizin, na irao tileŋu som.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Nio aŋsu to aŋso: ‘Biibi, wal tiŋgi, zin tiute: Muŋgu nio aŋlonloondo pa lupŋana murin ta boozomen, mi aŋtekteege zaaba pizin wal ta tiurla ku na, mi aŋyyo zin ma aŋurur zin lela ruumu sanaana.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Mi indeeŋe ta tipun Setepan ma imeete, mi siŋiini ireere paso, izzwe nu urum na, nio aŋbotmbot mi aŋyok pa mbulu tana. Mi aŋmendernder raama mburu kizin wal ta tipununi.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Tamen Merere iso pio. Iso: ‘Maŋga. Pa iŋgi aŋgo u be la pa lele ta molo kat. Nu ko la kizin wal ta Yuda somŋan i.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Iwal biibi tiŋgun talŋan ma ilala, beso tileŋ Paulus iso ta kembei, to timaŋga na kalŋan isala. Tiso: “A, to na, kala kupuni ma imeete lak! Imbot ko ikam so?”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Mi tiboboobo ma tiwirri mburu kizin, mi titiyaryaara toono zalla kor.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Tana biibi ŋonoono kizin malmal kan iso ma tikam Paulus mi tilela ruumu mbolŋana ta zin malmal kan timbotmbot pa na. Mi iso pizin be tilela to tibalis Paulus pa wooro matanmatanŋana, mi tiwisese i bekena ipeeze kat uunu tau zin iwal biibi kalŋan izalla pini pa i.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Tana tilela mi tipo i be tibalisi. Som mi, Paulus iso la pa biibi tau imborro zin malmal kan i. Iso: “Parei? Tomtom ta ni ki Rom na, sombe kendeeŋe le uunu sa som, ko irao kabalisi sorok?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Biibi ileŋ sua tana, to ila mi iso pa biibi ŋonoono kizin malmal kan. Iso: “Iŋgi ko parei? Pa tomtom taiŋgi, ni ki Rom.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Tabe biibi ŋonoono tana ila ma iwi Paulus. Iso: “Ai, so kat. Nu tina, tomtom ki Rom?” Paulus iso: “E. Nio tomtom ki Rom.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Biibi tana imaŋga to iso: “Nio ti aŋgiibi pat zaanaŋana be aŋwe tomtom ki Rom.” To Paulus iso: “Mi nio na, aŋgiimi som. Pa tamaŋ ta ipeebe yo na, ni ki Rom.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Tabe zin ta timar mi timendernder be tiwi Paulus i, timilmiili ma timar tila len. Mi biibi ŋonoono tana ire ma imoto kana. Pa Paulus, ni ki Rom. Mi ni iso pizin ma tipo i sorok.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Kozeere mini na, biibi ŋonoono kizin malmal kan iso ipas kat sua uunu. Parei ta zin Yuda tiŋgal sua pa Paulus? Tana iboobo zin bibip kizin patoronŋana kan ziŋan zin peeze kan ta boozomen ma tilup zin. To ila ma iputke Paulus, mi ikami ma ila ipamenderi su keren uunu.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.