Atos 14
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NVT
1 Mbulu raraate men ta ipet su kar Ikonium. Paulus ziru Panabas tila tipet to, tilela lupŋana muriini kizin Yuda, mi tikam sua pizin. Mi sua kizin iŋgal tomtom boozomen ma tiurla ki Yesu. Zin Yuda, mi pakan ta Grik i tomini.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Tamen zin Yuda ta tiurla som na, tikuru zin wal ta Yuda somŋan i lelen. Tabe lelen pizin toŋmatiziŋ ki Krisi mini som.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Tana Paulus ziru Panabas timbot kar tana ma moloŋana ri, mi timender mbolŋana mi tizzoyaryaara Merere uruunu. Mi tipombolmbol sua pa kampeŋana kini. Mi Anutu ipombolmbol sua ta ziru tizzo na, mi ikamam len mburan. Tabe titortooro mos ma uraata bibip pakan ma iwedet.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Tana iwal biibi ki kar tana tisu to tiwe ru. Pakaana tilae kizin Yuda, mi pakaana tiyo se ki ŋgoŋana ru tana.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 To zin wal ta Yuda somŋan i mi Yuda pakan, ziŋan zin bibip kizin tilup lelen be tipasaana ziru, mibe tipun zin pa pat.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Mi Paulus ziru Panabas talŋan ikam sua ti, to tiko ma tila pa lele pakaana ki Likonia mi timbot kar Listara mi kar Derbe. Mi tilalae pa kar munmun ta timbot kolouŋana na tomini,
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 mi tizzoyaryaara uruunu ambaiŋana pizin.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Tomtom kumbuunu sananŋana ta, imbotmbot kar Listara. Irao ipa na som. Ni ta kembeaŋana, mi naana ikami ma isu.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Paulus izzo sua na, ni imbutultul mi ileŋleŋ. To Paulus igeede la pini, mi ire kembei ni iurla ma Anutu irao iurpe i.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Tana kalŋaana biibi ma iso: “Ai, nu tana, burup ma maŋga mender.” Tomtom tana inaunau som. Burup ma imaŋga mi iwwa pataaŋa.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Zin iwal biibi ki lele pakaana ki Likonia na, tire Paulus ikam uraata tana, to kalŋan isala mi tiso la zitun kalŋan ma tiso: “Wai. Iŋgi zin merere kiti, ta tisu ma tiwe tomtom i.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Tona tiboobo merere kizin Grik zaana Zeus, ise ki Panabas. Mi Paulus na, tiboobo Ermes zaana pini. Pa Paulus ta imuŋmuuŋgu pa sua.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Kar tana zilŋaana na, merere pakaamŋana Zeus urum kini imbotmbot. Tana patoronŋana ka tomtom ta ki urum tina, ni ziŋan zin iwal tikam mbili pakan mi aigau ma timar zaala kwoono be tikam patoronŋana pa Panabas ziru Paulus.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Tamen ziru tikilaala mbulu ta iŋgi be ipet i, to tiraaza mburu kizin, mi wis ma tilela ta iwal biibi lelen.
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 Mi kalŋan biibi ma tiso: “Wai, iŋgi parei ta koso kakam piam ta kembei? Niamru ti, tomtom kembei ta niom na. Iti raraate men tau. Niamru amar be amsoyaara uruunu ambaiŋana piom. Merere tiom soroksorok na, kezem zin ma timboren. Mi kuur leleyom ila ki Anutu ŋonoono ta mata yaryaaraŋana na. Pa ni ta iur saamba, iur toono, iur tai, mi koroŋ boozomen ta timbotmbot pa.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Muŋgu, ni izem zin tomtom ma tiwwa ma tikamam mbulu irao zitun lelen mi ŋgar kizin.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Tamen ni ikewe piti som. Pa ikamam koroŋ ambaimbaiŋan ma imarmar ta gorgori. Ikamam leyom yaŋ ta imbot saamba mi isu, mi iurur gorgor ki mai pa koroŋ ta boozomen. Mi ikamam koyom kini boozo bekena leleyom ndabok, mi menmeen yom pa. Mbulu kini boozomen tana izzwe kembei ni imbotmbot.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Sua tiŋgi, ziru tiso paso, zin iwal biibi tana ŋgar kizin imbol be tikam patoronŋana sa pa ziru. Mi rimen mi tikam. Tamen ziru tipetekewe zin, tabe tikam som.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 To zin Yuda pakan ta timbot kar Ikonium mi kar Antiok ta ki Pisidia na, timar. Timar ma tikuru zin iwal lelen be tizem Paulus bizin mi tilae kizin. To timaŋga na tipun Paulus pa pat, mi tiyaaru tataati ma tila kar zilŋaana. Pa tiso ko imeete kek.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Tamen waene bizin ta titoto Yesu i, tila tiliu i, to ni imaŋga mi ziŋan timiili ma tilela kar mini. Tikeene ma aigule toro to, ziru Panabas timaŋga mi tila pa kar Derbe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Paulus ziru Panabas tipet kar Derbe to tizzo uruunu ambaiŋana isu tana. Tikam ma tomtom boozo tiurla mi lelen be tito Yesu. To timiili ma tila kar Listara, to tila kar Ikonium. Mana tila kar Antiok ta ki Pisidia na.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Mi tipombolmbol zin wal ta titoto Yesu i mi kwon imbol pizin be tikis kat urlaŋana kizin. Mi tiso pizin ta kembei: “Bela temender mbolŋana mi tabaada pataŋana boozo, to tombot lela peeze ki Anutu mi tala kar kini.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Ziru tiwwa na, tiurur zin tomtom ma tiwe mboroŋan be tikam peeze pa lupŋana ki Krisi ikot kar tataŋa. Mi tiŋgalseksek zitun pa kini kanŋana mi tizuŋzuŋ, mi tiur zin ila Merere, ta zin tiurla kini i, namaana. To tizem zin.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Tipa pa lele pakaana ki Pisidia ma imap. To tila tipet lele pakaana ki Pampilia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Tiso uruunu ambaiŋana isu kar Perga, mana tisula kar Atalia.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 To tikam wooŋgo su tina, mi tikwai ma timiili ma tila mini kar Antiok. Pa zin toŋmatiziŋ ki Krisi ta timbot kar tana, ta muŋgu tiur Paulus ziru Panabas pa uraata, mi tisuŋ Anutu be ikampe zin mi mataana pizin. Mi iŋgi tila ma tikam uraata ma imap, ta timiili ma timar mini i.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Tana timar tipet kar Antiok, to ziŋan lupŋana ki Krisi tilup zin mi tiwidit mbol pa uraata ta Anutu ipombol zin pa ma tikam na. Mi tiso pizin ta kembei: Anutu, ni ikaaga kataama pizin wal ta Yuda somŋan i mi zin tiurla kek.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Mi ziŋan waen bizin ta titoto Yesu i ta ki kar tana timbel mbotŋana.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.