Atos 14
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NTLH
1 Mbulu raraate men ta ipet su kar Ikonium. Paulus ziru Panabas tila tipet to, tilela lupŋana muriini kizin Yuda, mi tikam sua pizin. Mi sua kizin iŋgal tomtom boozomen ma tiurla ki Yesu. Zin Yuda, mi pakan ta Grik i tomini.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Tamen zin Yuda ta tiurla som na, tikuru zin wal ta Yuda somŋan i lelen. Tabe lelen pizin toŋmatiziŋ ki Krisi mini som.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Tana Paulus ziru Panabas timbot kar tana ma moloŋana ri, mi timender mbolŋana mi tizzoyaryaara Merere uruunu. Mi tipombolmbol sua pa kampeŋana kini. Mi Anutu ipombolmbol sua ta ziru tizzo na, mi ikamam len mburan. Tabe titortooro mos ma uraata bibip pakan ma iwedet.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Tana iwal biibi ki kar tana tisu to tiwe ru. Pakaana tilae kizin Yuda, mi pakaana tiyo se ki ŋgoŋana ru tana.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 To zin wal ta Yuda somŋan i mi Yuda pakan, ziŋan zin bibip kizin tilup lelen be tipasaana ziru, mibe tipun zin pa pat.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Mi Paulus ziru Panabas talŋan ikam sua ti, to tiko ma tila pa lele pakaana ki Likonia mi timbot kar Listara mi kar Derbe. Mi tilalae pa kar munmun ta timbot kolouŋana na tomini,
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 mi tizzoyaryaara uruunu ambaiŋana pizin.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Tomtom kumbuunu sananŋana ta, imbotmbot kar Listara. Irao ipa na som. Ni ta kembeaŋana, mi naana ikami ma isu.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Paulus izzo sua na, ni imbutultul mi ileŋleŋ. To Paulus igeede la pini, mi ire kembei ni iurla ma Anutu irao iurpe i.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Tana kalŋaana biibi ma iso: “Ai, nu tana, burup ma maŋga mender.” Tomtom tana inaunau som. Burup ma imaŋga mi iwwa pataaŋa.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Zin iwal biibi ki lele pakaana ki Likonia na, tire Paulus ikam uraata tana, to kalŋan isala mi tiso la zitun kalŋan ma tiso: “Wai. Iŋgi zin merere kiti, ta tisu ma tiwe tomtom i.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Tona tiboobo merere kizin Grik zaana Zeus, ise ki Panabas. Mi Paulus na, tiboobo Ermes zaana pini. Pa Paulus ta imuŋmuuŋgu pa sua.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Kar tana zilŋaana na, merere pakaamŋana Zeus urum kini imbotmbot. Tana patoronŋana ka tomtom ta ki urum tina, ni ziŋan zin iwal tikam mbili pakan mi aigau ma timar zaala kwoono be tikam patoronŋana pa Panabas ziru Paulus.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Tamen ziru tikilaala mbulu ta iŋgi be ipet i, to tiraaza mburu kizin, mi wis ma tilela ta iwal biibi lelen.
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 Mi kalŋan biibi ma tiso: “Wai, iŋgi parei ta koso kakam piam ta kembei? Niamru ti, tomtom kembei ta niom na. Iti raraate men tau. Niamru amar be amsoyaara uruunu ambaiŋana piom. Merere tiom soroksorok na, kezem zin ma timboren. Mi kuur leleyom ila ki Anutu ŋonoono ta mata yaryaaraŋana na. Pa ni ta iur saamba, iur toono, iur tai, mi koroŋ boozomen ta timbotmbot pa.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Muŋgu, ni izem zin tomtom ma tiwwa ma tikamam mbulu irao zitun lelen mi ŋgar kizin.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Tamen ni ikewe piti som. Pa ikamam koroŋ ambaimbaiŋan ma imarmar ta gorgori. Ikamam leyom yaŋ ta imbot saamba mi isu, mi iurur gorgor ki mai pa koroŋ ta boozomen. Mi ikamam koyom kini boozo bekena leleyom ndabok, mi menmeen yom pa. Mbulu kini boozomen tana izzwe kembei ni imbotmbot.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Sua tiŋgi, ziru tiso paso, zin iwal biibi tana ŋgar kizin imbol be tikam patoronŋana sa pa ziru. Mi rimen mi tikam. Tamen ziru tipetekewe zin, tabe tikam som.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 To zin Yuda pakan ta timbot kar Ikonium mi kar Antiok ta ki Pisidia na, timar. Timar ma tikuru zin iwal lelen be tizem Paulus bizin mi tilae kizin. To timaŋga na tipun Paulus pa pat, mi tiyaaru tataati ma tila kar zilŋaana. Pa tiso ko imeete kek.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Tamen waene bizin ta titoto Yesu i, tila tiliu i, to ni imaŋga mi ziŋan timiili ma tilela kar mini. Tikeene ma aigule toro to, ziru Panabas timaŋga mi tila pa kar Derbe.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Paulus ziru Panabas tipet kar Derbe to tizzo uruunu ambaiŋana isu tana. Tikam ma tomtom boozo tiurla mi lelen be tito Yesu. To timiili ma tila kar Listara, to tila kar Ikonium. Mana tila kar Antiok ta ki Pisidia na.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Mi tipombolmbol zin wal ta titoto Yesu i mi kwon imbol pizin be tikis kat urlaŋana kizin. Mi tiso pizin ta kembei: “Bela temender mbolŋana mi tabaada pataŋana boozo, to tombot lela peeze ki Anutu mi tala kar kini.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Ziru tiwwa na, tiurur zin tomtom ma tiwe mboroŋan be tikam peeze pa lupŋana ki Krisi ikot kar tataŋa. Mi tiŋgalseksek zitun pa kini kanŋana mi tizuŋzuŋ, mi tiur zin ila Merere, ta zin tiurla kini i, namaana. To tizem zin.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Tipa pa lele pakaana ki Pisidia ma imap. To tila tipet lele pakaana ki Pampilia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Tiso uruunu ambaiŋana isu kar Perga, mana tisula kar Atalia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 To tikam wooŋgo su tina, mi tikwai ma timiili ma tila mini kar Antiok. Pa zin toŋmatiziŋ ki Krisi ta timbot kar tana, ta muŋgu tiur Paulus ziru Panabas pa uraata, mi tisuŋ Anutu be ikampe zin mi mataana pizin. Mi iŋgi tila ma tikam uraata ma imap, ta timiili ma timar mini i.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Tana timar tipet kar Antiok, to ziŋan lupŋana ki Krisi tilup zin mi tiwidit mbol pa uraata ta Anutu ipombol zin pa ma tikam na. Mi tiso pizin ta kembei: Anutu, ni ikaaga kataama pizin wal ta Yuda somŋan i mi zin tiurla kek.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Mi ziŋan waen bizin ta titoto Yesu i ta ki kar tana timbel mbotŋana.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.