Marcos 6

Lenavolo Lovoang Kaala Maxat La Sam (MMX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 La ne Iesu eburu mi lavaun pinivu ren diga vas kaxat basinge mo lemenemen la diga rupot to at lemenemen aulis teren, Nasaret.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 At laaleng kaala Iesu ga anasa ro at loogu singising la buaang limixin diga ronga i la diga sangu.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Neni laradi gugu gu mene la neni ne nitna ne Maria la neni neton ne Jems, ne Joses, ne Judas, la ne Simon, nedi di nemen de la luvurinen bok di nemen de at na lemenemen.” La kerepmo limixin diga raba rulu ne Iesu.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Leeme vapaase ali, limixin di lok ngangao ren at lengkot axap, ket to at lemenemen teren, la kantubu at limixin teren la libibinat teren, kopmen dina lok ngangao ren.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 La ne Iesu goxo epovo na lok lempanga sangsangu go, ketla neni ga lok li lukngen mavana at lentaba mun kusu na lox aroo di.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 La neni ga sangu aleng mila di goxo nunu.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 La ne Iesu ga ro xaka lasangaun mi legepura lavaun pinivu ren la neni ga riki gepgepura di uto at levenmenemen petpes. La neni ga raba di mi lolos kusu dina riki xepe lubunggas basinge limixin.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 La neni ga vaase pe di xeretna, “Mina lok kaka levengkidak atnimi, ketla nemen mita xip kaka tempanga vetpes bok. Nemen teveluxa, nemen teventat, nemen tevempilas at lempanga lukluxa.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Mina siga luvanga vatpas, ketla nemen mita xip kaka tempanga singsiga ri etara xun.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 La neni ga lok bok tidi, “Do mina vubeles at tara temenemen miba nemen at legesa gu, se miba on basinge mo lemenemen.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Do limixin di noxo siam ka nemi la di noxo ronga levelinga atnimi, mina on basinge mo lemenemen la mina semla xepe lengkakup at lengkangkedek atnimi, i ngan loklok katling tidi xusu ti lox asuusu levenmukmusak at ne Moroa.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 La lavaun pinivu ren diga vas kaxat uto at levenmenemen la diga vavang do limixin dina leeng.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 La diga riki xepe lubunggas basinge limixin la diga so li ladan avukat at limixin mekmeres ngan loklok at lubung mixin me Judaia la diga lox aroo di.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 La ne Erodes, loorong at lenep silok Galili ga ronga levelinga at lugugu at ne Iesu, mila laasen at ne Iesu ga onon at levengkot axap. Lentaba diga lok do ne Iesu neni ne Jon, laradi sep susu limixin. Diga lok bok dola ne Jon ga roo xat amlong at lanmet, kuren la neni i epovo na lok lempanga sangsangu.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Lentaba vetpes diga lok keretna, “Neni ne Elaisa leeme vapaase ali.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Ketla ne Erodes ga lok keretna, “Neni ne Jon. Nia agara ra korop pam laxaka ren la ni ga roo xat manga.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Leretere at lanmet at ne Jon keretna. Erodes ga tong i ri luvuttadi esep teren ti ranga alis ne Jon la diga xoxo i la diga lok li i ro at loogu xokoxo. Erodes ga lox i na mila latkin teren ne Erodias ga musak ne Jon.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Lavasuun at lumukmusak at nom latkin keretna. Ganoxa ne Jon ga vaase sok ne Erodes mila neni ga sak paxat ka ne Erodias, latkin at neton ne Pilip la ga epot teren.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Kuren la ne Erodias ga musak ne Jon la ga vara na sev amer i ketla neni goxo epovo,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 mila ne Erodes ga marat at ne Jon la ga lok tatao i. Erodes gaklen i do ne Jon lagale laradi manmanton la gang tonga levelinga ren. Neni ga rangku mumu i nom levelinga at ne Jon, ketla ni ga lok momo ring tonga i.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ketla ne Erodias ga vuse ka langas ti sev amet ne Jon keretna. At lara laaleng ne Erodes ga lok laanan ti lok katling mo laaleng nenen ga visix i ren. Lavaeme silok at lugugu at ne Erodes mi luvuttadi esep amgomgo ren mi loxongkulao amgomgo bok at lenep Galili digak lok at nom laanan.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 La lara loono maxat, neni loolik at ne Erodias ga tii, la ne Erodes eburu minedi diga anan diga lok momo ren la ne Erodes ga lok ti nom loono keretna, “Una tong asu lavavara ram ti tavanga la nia aba raba u min.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 La neni ga lok lavangpangpe rin keretna, “A paase ruturun at lemeren ne Moroa. Nia aba raba u mi tevempanga u vara i, i epovo at loxonatat at lempanga axap tarak.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 La mo loono ga sixisu la ga sue nenen keretna, “Lavanga sala nia ba sing ka i ren?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 La soso mun nom loono gamlong parap ne Erodes la ga lok, “Una raba ia mi lavatlak at ne Jon laradi sep susu limixin. Una lok li i at tavattingtigon silok.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 La ne Erodes ga lok bukbulu aleng mila neni goxopara i do ne Jon na met. Ketla neni goxo epovo xusu ti lox ekun levelinga ren mila nom luvuttadi silok diga ronga vam nom lavangpangpe.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 La soso mun Erodes ga lox aonon lavapaase ri laradi esep teren do neni na sep korop laxaka at ne Jon la na xip kaka lavatlak teren uto saparav i. La nom laradi ga vas kaxat la ga sep korop laxaka at ne Jon to at loogu xokoxo.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 La neni ga lok li nom lavatlak to at lavattingtigon silok la ga rupot min la ga raba mo loono min la loono ga raba nenen min.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 La lavaun pinivu at ne Jon diga ronga i dola ne Jon ga uu la diga rupot la diga lok ka labantuxu ren la digak mir i ro at lubuang mikmit tongan.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 La luvuttadi vavang at ne Iesu digamlong ta la diga tong asu lempanga axap diga lox i la levelinga diga anasa limixin min.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Ude nimi, nedik kusuk ata onon uto at lamatbin kusu mina lok mamana lixilik be.” Mila buaang limixin diga rupot pasa amisik ne Iesu mi lavaun pinivu ren la di goxo epovo kusu dina anan.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 La diga sen kaxat mi lesepang uto at loxot petpes, ua limixin di goxo nemen teren.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ketla buaang limixin diga ven nedi diga sen mi lesepang la diga ven kibis di. Digat pas basinge levenmenemen atdi la diga mumu loxon la diga rupot avot to ap mo loxot ti ne Iesu mi lavaun pinivu ren.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 La ne Iesu eburu mi lavaun pinivu ren diga oso mi lesepang la ni ga ven buaang limixin solo. Neni ga balamu di mila diga lok ngan laxasipsip kopmen taradi loklok tatao atnedi. Kuren la ni ga anasa di mi laxampapaase solo.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ga ukantinao lavaun pinivu at ne Iesu diga rupot pasa ne Iesu la diga lok tin keretna, “Ukantinao nga na la na loxot, ni loxot mimila rino.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Una riki aonon limixin kusu dibat pas uto at levenmenemen la dina un ka tempanga anan tidi.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ketla ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Nemi xa mina raba nedi mi teveluxa xusu dina anan i.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Minat pas la mina ven lavanisa lengkongkide mo ik lok.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Mina lox axis limixin axap at levenbinam tadi at levennep mi lempivilis avukat teren.”
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 La nedi diga xis kopok ap mo lenep, lepentaba legesa sangaun kobot (100) diga xis eburu, lentaba lavalimo sangaun limixin diga xis eburu, nedi axap digat kis kerepmo.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 La ne Iesu ga lok kaka levengkongkide mi luemat, la ga milik aurut uto at laxalibet la ga tong avukat ti ne Moroa. Ga sebek nom levengkongkide la ga raba lavaun pinivu ren min la diga raba limixin min. La ni ga raba bok luemat tidi.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 La limixin axap diga anan la diga an mais.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 La lavaun pinivu diga luxa lasangaun mi legepura leventat mi leveluxa mo diga an ake i ren.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 La nedi luvuttadi remes diga anan, diga epovo at lavalimo larabin sangsangaun kobot (5000).
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 La soso mun ne Iesu ga tong i ri lavaun pinivu ren do dina los kas at lesepang la dinamgo rin uto at lemenemen Betsaida. La ne Iesu ga riki aonon limixin.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 La neni ga vas kaxat basinge di la ga urut uto vana at lakaana xusu na ngising.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 At laxanimin lesepang at lavaun pinivu gak sixit kantubu at lavatdan kis la ne Iesu xusuk gak lok to loxon.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 La ne Iesu ga ven di, digatlatla lolos mila lamanman gat mas lolos tangarang di. Kantubu at lavantun konaleng la lavanna konaleng at laxanimin ne Iesu ga vas kaxat to mavana mun at lavatdan kis. La ni ga rupot saparap di la ga doma i do na vas polo di.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Ketla at loxonaleng diga ven ne Iesu gat pas to mavana at lavatdan kis, diga lok do neni loroonan panga la digap kup silok,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 mila diga ven i la diga marat aleng.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 La neni ga los kas at lesepang la lamanman gara xap matmas ta. La lavaun pinivu ren diga sangu aleng.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Levendoxoma atdi ga repe. Di goxoklen lavasuun at lempanga sangsangu ne Iesu ga lox i mi mo lempanga anan.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 La diga xan polo lavatdan kis la diga oso to at lenep kangka Genesaret.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 La diga vas su at lesepang, la limixin ap mo loxot diga ven kibis ne Iesu.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 La digak sixit uto at lengkot axap ap mo lenep la digamlong mi luvuttadi mekmeres, lentaba atdi diga xip di mi levenora uto at lengkot no ne Iesu gat pas ue.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 La ne Iesu gat pas tangtagap at lengkot axap, levenmenemen kakalik, levenmenemen silok, laxairing bok la diga lok li limixin mekmeres to at lengkot etang. La diga sing ne Iesu do dina long tu at lavanga singsiga ren. La nedi axap diga long tu ren, diga lox avukat axap.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.