Marcos 6
Lenavolo Lovoang Kaala Maxat La Sam (MMX) vs NVT
1 La ne Iesu eburu mi lavaun pinivu ren diga vas kaxat basinge mo lemenemen la diga rupot to at lemenemen aulis teren, Nasaret.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 At laaleng kaala Iesu ga anasa ro at loogu singising la buaang limixin diga ronga i la diga sangu.
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Neni laradi gugu gu mene la neni ne nitna ne Maria la neni neton ne Jems, ne Joses, ne Judas, la ne Simon, nedi di nemen de la luvurinen bok di nemen de at na lemenemen.” La kerepmo limixin diga raba rulu ne Iesu.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Leeme vapaase ali, limixin di lok ngangao ren at lengkot axap, ket to at lemenemen teren, la kantubu at limixin teren la libibinat teren, kopmen dina lok ngangao ren.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 La ne Iesu goxo epovo na lok lempanga sangsangu go, ketla neni ga lok li lukngen mavana at lentaba mun kusu na lox aroo di.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 La neni ga sangu aleng mila di goxo nunu.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 La ne Iesu ga ro xaka lasangaun mi legepura lavaun pinivu ren la neni ga riki gepgepura di uto at levenmenemen petpes. La neni ga raba di mi lolos kusu dina riki xepe lubunggas basinge limixin.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 La neni ga vaase pe di xeretna, “Mina lok kaka levengkidak atnimi, ketla nemen mita xip kaka tempanga vetpes bok. Nemen teveluxa, nemen teventat, nemen tevempilas at lempanga lukluxa.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Mina siga luvanga vatpas, ketla nemen mita xip kaka tempanga singsiga ri etara xun.”
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 La neni ga lok bok tidi, “Do mina vubeles at tara temenemen miba nemen at legesa gu, se miba on basinge mo lemenemen.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Do limixin di noxo siam ka nemi la di noxo ronga levelinga atnimi, mina on basinge mo lemenemen la mina semla xepe lengkakup at lengkangkedek atnimi, i ngan loklok katling tidi xusu ti lox asuusu levenmukmusak at ne Moroa.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 La lavaun pinivu ren diga vas kaxat uto at levenmenemen la diga vavang do limixin dina leeng.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 La diga riki xepe lubunggas basinge limixin la diga so li ladan avukat at limixin mekmeres ngan loklok at lubung mixin me Judaia la diga lox aroo di.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 La ne Erodes, loorong at lenep silok Galili ga ronga levelinga at lugugu at ne Iesu, mila laasen at ne Iesu ga onon at levengkot axap. Lentaba diga lok do ne Iesu neni ne Jon, laradi sep susu limixin. Diga lok bok dola ne Jon ga roo xat amlong at lanmet, kuren la neni i epovo na lok lempanga sangsangu.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Lentaba vetpes diga lok keretna, “Neni ne Elaisa leeme vapaase ali.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Ketla ne Erodes ga lok keretna, “Neni ne Jon. Nia agara ra korop pam laxaka ren la ni ga roo xat manga.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Leretere at lanmet at ne Jon keretna. Erodes ga tong i ri luvuttadi esep teren ti ranga alis ne Jon la diga xoxo i la diga lok li i ro at loogu xokoxo. Erodes ga lox i na mila latkin teren ne Erodias ga musak ne Jon.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Lavasuun at lumukmusak at nom latkin keretna. Ganoxa ne Jon ga vaase sok ne Erodes mila neni ga sak paxat ka ne Erodias, latkin at neton ne Pilip la ga epot teren.
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Kuren la ne Erodias ga musak ne Jon la ga vara na sev amer i ketla neni goxo epovo,
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 mila ne Erodes ga marat at ne Jon la ga lok tatao i. Erodes gaklen i do ne Jon lagale laradi manmanton la gang tonga levelinga ren. Neni ga rangku mumu i nom levelinga at ne Jon, ketla ni ga lok momo ring tonga i.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ketla ne Erodias ga vuse ka langas ti sev amet ne Jon keretna. At lara laaleng ne Erodes ga lok laanan ti lok katling mo laaleng nenen ga visix i ren. Lavaeme silok at lugugu at ne Erodes mi luvuttadi esep amgomgo ren mi loxongkulao amgomgo bok at lenep Galili digak lok at nom laanan.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 La lara loono maxat, neni loolik at ne Erodias ga tii, la ne Erodes eburu minedi diga anan diga lok momo ren la ne Erodes ga lok ti nom loono keretna, “Una tong asu lavavara ram ti tavanga la nia aba raba u min.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 La neni ga lok lavangpangpe rin keretna, “A paase ruturun at lemeren ne Moroa. Nia aba raba u mi tevempanga u vara i, i epovo at loxonatat at lempanga axap tarak.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 La mo loono ga sixisu la ga sue nenen keretna, “Lavanga sala nia ba sing ka i ren?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 La soso mun nom loono gamlong parap ne Erodes la ga lok, “Una raba ia mi lavatlak at ne Jon laradi sep susu limixin. Una lok li i at tavattingtigon silok.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 La ne Erodes ga lok bukbulu aleng mila neni goxopara i do ne Jon na met. Ketla neni goxo epovo xusu ti lox ekun levelinga ren mila nom luvuttadi silok diga ronga vam nom lavangpangpe.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 La soso mun Erodes ga lox aonon lavapaase ri laradi esep teren do neni na sep korop laxaka at ne Jon la na xip kaka lavatlak teren uto saparav i. La nom laradi ga vas kaxat la ga sep korop laxaka at ne Jon to at loogu xokoxo.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 La neni ga lok li nom lavatlak to at lavattingtigon silok la ga rupot min la ga raba mo loono min la loono ga raba nenen min.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 La lavaun pinivu at ne Jon diga ronga i dola ne Jon ga uu la diga rupot la diga lok ka labantuxu ren la digak mir i ro at lubuang mikmit tongan.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 La luvuttadi vavang at ne Iesu digamlong ta la diga tong asu lempanga axap diga lox i la levelinga diga anasa limixin min.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Ude nimi, nedik kusuk ata onon uto at lamatbin kusu mina lok mamana lixilik be.” Mila buaang limixin diga rupot pasa amisik ne Iesu mi lavaun pinivu ren la di goxo epovo kusu dina anan.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 La diga sen kaxat mi lesepang uto at loxot petpes, ua limixin di goxo nemen teren.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Ketla buaang limixin diga ven nedi diga sen mi lesepang la diga ven kibis di. Digat pas basinge levenmenemen atdi la diga mumu loxon la diga rupot avot to ap mo loxot ti ne Iesu mi lavaun pinivu ren.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 La ne Iesu eburu mi lavaun pinivu ren diga oso mi lesepang la ni ga ven buaang limixin solo. Neni ga balamu di mila diga lok ngan laxasipsip kopmen taradi loklok tatao atnedi. Kuren la ni ga anasa di mi laxampapaase solo.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Ga ukantinao lavaun pinivu at ne Iesu diga rupot pasa ne Iesu la diga lok tin keretna, “Ukantinao nga na la na loxot, ni loxot mimila rino.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Una riki aonon limixin kusu dibat pas uto at levenmenemen la dina un ka tempanga anan tidi.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Ketla ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Nemi xa mina raba nedi mi teveluxa xusu dina anan i.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Minat pas la mina ven lavanisa lengkongkide mo ik lok.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Mina lox axis limixin axap at levenbinam tadi at levennep mi lempivilis avukat teren.”
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 La nedi diga xis kopok ap mo lenep, lepentaba legesa sangaun kobot (100) diga xis eburu, lentaba lavalimo sangaun limixin diga xis eburu, nedi axap digat kis kerepmo.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 La ne Iesu ga lok kaka levengkongkide mi luemat, la ga milik aurut uto at laxalibet la ga tong avukat ti ne Moroa. Ga sebek nom levengkongkide la ga raba lavaun pinivu ren min la diga raba limixin min. La ni ga raba bok luemat tidi.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 La limixin axap diga anan la diga an mais.
42 Todos comeram à vontade,
43 La lavaun pinivu diga luxa lasangaun mi legepura leventat mi leveluxa mo diga an ake i ren.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 La nedi luvuttadi remes diga anan, diga epovo at lavalimo larabin sangsangaun kobot (5000).
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 La soso mun ne Iesu ga tong i ri lavaun pinivu ren do dina los kas at lesepang la dinamgo rin uto at lemenemen Betsaida. La ne Iesu ga riki aonon limixin.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 La neni ga vas kaxat basinge di la ga urut uto vana at lakaana xusu na ngising.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 At laxanimin lesepang at lavaun pinivu gak sixit kantubu at lavatdan kis la ne Iesu xusuk gak lok to loxon.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 La ne Iesu ga ven di, digatlatla lolos mila lamanman gat mas lolos tangarang di. Kantubu at lavantun konaleng la lavanna konaleng at laxanimin ne Iesu ga vas kaxat to mavana mun at lavatdan kis. La ni ga rupot saparap di la ga doma i do na vas polo di.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Ketla at loxonaleng diga ven ne Iesu gat pas to mavana at lavatdan kis, diga lok do neni loroonan panga la digap kup silok,
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 mila diga ven i la diga marat aleng.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 La neni ga los kas at lesepang la lamanman gara xap matmas ta. La lavaun pinivu ren diga sangu aleng.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Levendoxoma atdi ga repe. Di goxoklen lavasuun at lempanga sangsangu ne Iesu ga lox i mi mo lempanga anan.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 La diga xan polo lavatdan kis la diga oso to at lenep kangka Genesaret.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 La diga vas su at lesepang, la limixin ap mo loxot diga ven kibis ne Iesu.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 La digak sixit uto at lengkot axap ap mo lenep la digamlong mi luvuttadi mekmeres, lentaba atdi diga xip di mi levenora uto at lengkot no ne Iesu gat pas ue.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 La ne Iesu gat pas tangtagap at lengkot axap, levenmenemen kakalik, levenmenemen silok, laxairing bok la diga lok li limixin mekmeres to at lengkot etang. La diga sing ne Iesu do dina long tu at lavanga singsiga ren. La nedi axap diga long tu ren, diga lox avukat axap.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.