Marcos 11
Lenavolo Lovoang Kaala Maxat La Sam (MMX) vs NVT
1 La ne Iesu mi mo limixin solo digat pas uto auret ta lemenemen Jerusalem, diga rupot to at lumenemen Betpage la Beteni at Lakaana Olip. Iesu ga riki amgo legepura at lavaun pinivu ren.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Avot be ni ga lok tidu xeretna, “Munat pas uto at nom lemenemen ik lok to melamgo atnumu. La soso mun munaba long lenget ka lodongki maxat, kovisi tara goxo xis teren. La muna soxomus ka i ude.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Dola tara na sue numu do, ‘Tila nemu mu soxomus ka nom lodongki?’ muba lok tin keretna, ‘Leeme Silok i vara i la manaba lok li amlong soso bok ba i.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 La nedu duga vas kaxat la duga ven lenget ka lodongki at loogu gak lok saparap langa, diga xoxo li i go la duga soxomus ka i.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Lentaba diga tu go diga sue du xeretna, “Mu lok lavanga salai, tila mu soxomus ka nom lodongki?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 La duga vorang i ngan ne Iesu ga tong pam i ridu la nom limixin diga mulus taba du mi lodongki.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 La duga lok kaka lodongki uto saparap ne Iesu la duga lok li levempanga singsiga to vana ren la ne Iesu ga xis teren.Iesu ga beles uto Jerusalem.|alt="Jesus' triumphal entry" src="cn01782b.tif" size="span" loc="Mrk 11:1-10" copy="Cook" ref="Mk 11:7-9"
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 La nedi axap diga vas kaxat uto Jerusalem. Buaang limixin diga lok li levempanga singsiga atdi ro at langa la lentaba diga ra ka lengkakan bisi boro at leventaamang atdi la diga lok li i at langa.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Lentaba digat pas to melamgo at ne Iesu la lentaba digat pas to melemu ren. Nedi axap digap kup momo xeretna,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 I lox avukat ti lovotpot at Linintoo at lurubuno avolo atdik ne Devit. Leemi asu aleng ti ne Moroa.” Sam 118:25-26
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 La ne Iesu ga vubeles to Jerusalem la gat pas uto at loogu laplavang. Ni ga ven tangtagap at lempanga axap. Ketla ukantinao ren neni eburu mi lasangaun mi legepura lavaun pinivu ren diga sixisu la digat pas uto Beteni.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ap mo lara laaleng melemu ne Iesu eburu mi lavaun pinivu ren diga vas kaxat basinge lemenemen Beteni, la ne Iesu ga roxo.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 La ni ga ven lara luuna pik to vaxalom la mo luuna ga xo vavaxan mene nga. La ne Iesu gat pas kusu na dik ka tevempeven una ren. Ketla goxopmen tevempeven una ren, ga xo vavaxan mene nga, mila goxovisi lagaaling tin ti visik.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 La ne Iesu ga vaase lolos ti nom luuna xeretna, “Nenu u noxo visik bok ba tevempeven una.” La lavaun pinivu ren diga ronga nom levelinga ren.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 La diga rupot to Jerusalem la ne Iesu ga vubeles to at loogu laplavang la ni ga xala su mi limixin diga sesep mi lempanga ro xeneng la nedi bok diga unun panga. La ni ga ba gili levenora lili atnedi no digak lox ekun lempilas la ga ba gili levengkonin kitkis atnedi diga sesep mi levenamno.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 La neni ga sep pepe bok lentaba vetpes kusu nedi di noxo vas polo ro xeneng at loogu laplavang mi lempanga atdi.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 La ne Iesu ga anasa di xeretna, “Levelinga at ne Moroa ik lok at Lovoang Kaala i lok keretna,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 La lavamaasa silok mi luvuttadi loklox ase at Laulis Linga diga ronga nom levelinga ne Iesu ga tong i. Kuren la diga puse ngas ti sev amer i. Diga marat teren mila limixin axap diga sangu at levenanasa ren.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ga ukantinao nga la ne Iesu mi lavaun pinivu ren diga on basinge lemenemen silok Jerusalem.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ga maxantamak manga diga vas kaxat la diga ven nom luuna ga mang axap, levenixe bok teren ga mang axap.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 La ne Pita ga doma su at levelinga at ne Iesu la ga lok tin keretna, “Leeme Silok, una ven be nom luuna. Uta paase lolos tin itinongo la na i mang axap pam.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Mina nunu at ne Moroa.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 A tong tuturun i rinimi. Do tara na tong i ri na lavatkaana xeretna, ‘Una onon la una subu tup tou at laras,’ la do neni i nunu ruturun keneng at lebelen la lodoxoma ren kopmen na sixit ekarakat, Moroa naba lox i xerepmo.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Kuren la a tong i rinimi. Dola una sing ne Moroa ri tempanga u vara rin, una nunu do ne Moroa na raba u min la neni naba lox i xuren.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 At loxonaleng una sing, una doxoma xepe leveloklok kakapmek limixin diga lox i ru, kusu ne Moroa naba doxoma xepe leveloklok kakapmek taram.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Do u noxo domampe leveloklok kakapmek at tara, Moroa noxo doxoma xepe leveloklok kakapmek taram.”]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 La ne Iesu eburu mi lavaun pinivu ren diga rupot to Jerusalem. La ne Iesu ga vubeles to xeneng at loogu laplavang la lavamaasa silok mi luvuttadi loklox ase at Laulis Linga mi loxongkulao silok at lubung mixin me Judaia diga vot pasa i.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 La diga sue i xeretna, “Lavapaase axasep atnege nenu u ruuna i xusu ti lox i na lempanga? La nege ga raba u mi nom lolos?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 La ne Iesu ga vorang i ridi xeretna, “Ana sue bok nimi mi lara lususue la do mina vorang avukat taba ia min, aba vaase axasep ba nimi, do nenia a lok na lempanga mi lavapaase axasep salai.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Leesep susu at ne Jon ga laa meva, boro at ne Moroa xopla boro mun at limixin?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 La diga epaase xantubu atdi xeretna, “Mo do ata lok do, ‘Boro at ne Moroa,’ neni naba lok tidik keretna, ‘Tila ba mi goxo nunu at levelinga at ne Jon?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 La mo do ata lok, ‘Boro at limixin,’ ata marat bok at limixin, mila di nunu do ne Jon neni leeme vapaase ali.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Kuren la diga vorang i ri ne Iesu xeretna, “Maxoklen i.” La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Nia bok a noxo tong i rinimi do, nenia a lox i na lempanga mi lavapaase axasep salai.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.