Marcos 5
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ na̱ inga xoo mé tañu̱hú cán nu̱ íin ñundáhyi̱ cuéntá Gadara.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Ta tá na̱nuu Jesús barco cán já na̱quee in da̱ta̱a camasanto já na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ú Jesús. Mé da̱ yóho cúú dá da̱ ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Ta íin va da nu̱ ndúxu̱ ndi̱i ta ni in na a̱ cu̱ú cató na̱ da̱ ni xi̱hi̱n cadena a̱ cu̱ú cató na̱ da̱.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Va̱tí cua̱há tañu sa̱ na̱cató na̱ sa̱ha̱ dá xi̱hi̱n ndáha̱ dá joo sáhndá da̱ cadena ta jácuachi da ña̱ ta ni in na a̱ cu̱ú caja xi̱hi̱n dá.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ñuú ta ndiví xíca nuu da yúcu̱ xi̱hín nu̱ ndúxu̱ ndi̱i cáyuhú da̱ xíca nuu da ta jándicue̱he̱ da̱ mé dá xi̱hín yu̱u̱.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Joo tá na̱xini xícá da̱ Jesús, ni̱hi chá na̱sa̱ha̱n da̱ na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ íin a já na̱ndicava xítí da̱ nu̱ á.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ta cáyuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Na̱cachi da ña̱ yóho xi̱hi̱n Jesús jáchi̱ na̱casáhá sáhndá mé á chuun nu̱ rí quini cán já cáchí a̱ já:
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús mé rí quini cán já cáchí a̱ já:
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ndáhví mé xíca̱ ta̱hví da̱ cán nu̱ Jesús ña̱ ná a̱ tává xícá a̱ rí quini cu̱hu̱n ri̱.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ta ndaja coo xíca nuu cua̱ha̱ cóchí xíxáhan rí yati yúcu̱ cán.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱ca̱ ta̱hví mé ínima̱ quini cán nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já:
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ ta chí na̱quee ínima̱ quini na̱sa̱ñuhu ini da̱ cán já na̱ndi̱hvi rí ini cóchí xíca nuu cán. Ta tócó ndihi cóchí yóho xínu rí cua̱ha̱n rí na̱nuu rí nu̱ ndáyi já na̱jáque̱ta nuu rí mé rí ini tañu̱hú chí na̱candaa rí ticui̱í já na̱xi̱hi̱ rí. Tátu̱hun i̱vi̱ mil cóchí na̱ndihi sa̱ha̱.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Ta ndaja coo mé da̱ ndáá cóchí cán na̱yi̱hví da̱ chí xínu da cua̱ha̱n da̱ ca̱xi tu̱hun da ña̱ na̱ya̱ha yóho nu̱ú ña̱yivi ñuu Gadara xi̱hín nu̱ú java ga̱ na̱ ndúu yati cán. Na̱quee cua̱há ña̱yivi mé cán cande̱hé na̱ ña̱ na̱cuu.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ íin Jesús na̱xini na íin coo da̱ na̱sa̱ñuhu cua̱ha̱ rí quini ini cán. Sa̱ na̱nda̱ca̱ ndixi da jáhma̱ ta sa̱ na̱ndicáxí táhyí ini da. Chí na̱yi̱hví na̱.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ta na̱ na̱xini ña̱ na̱caja Jesús cán na̱casáhá na̱ ndícani na nu̱ú ña̱yivi ña̱ na̱ndoho da̱ta̱a, da̱ na̱sa̱ñuhu rí quini ini cán xi̱hín ña̱ na̱ndoho cóchí viti.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná quee a cu̱hu̱n a̱.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Tá sa̱ cua̱ha̱n ndíhvi Jesús ini mé barco cán já na̱xi̱nu̱ da̱ na̱sa̱ñuhu rí quini ini cán já na̱casáhá da̱ xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á ña̱ ná quia̱hva ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá cu̱hu̱n da̱ xi̱hi̱n á.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Joo co̱ó na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá já na̱cachi a xi̱hi̱n dá:
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ ta na̱casáhá da̱ ndícani da nu̱ú ña̱yivi ndúu java ñuu cuéntá Decápolis tócó ndihi ña̱ na̱caja Jesús xi̱hi̱n dá. Chí cátóntó na̱ táa jo̱ho na ña̱.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Tá na̱ndihi na̱ndi̱hvi Jesús ini mé barco cán já na̱xi̱nu̱ co̱o a inga xoo tañu̱hú nu̱ú na̱quixi a. Ta cán na̱nditútú cua̱há ña̱yivi nu̱ á mé yuhú tañu̱hú cán.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Já na̱xi̱nu̱ in da̱ naní Jairo, da̱ sáhndá chuun veñu̱hu. Tá na̱xini da Jesús na̱caxítí da̱ sa̱há.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Ta ndáhví mé na̱xi̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já:
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n dá. Chí cándíhi táhan mé ña̱yivi ndíco̱ na̱ ja̱tá cua̱ha̱n na̱.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ta tañu ña̱yivi cán ndáca̱a̱n in ñá quíhvi̱. Sa̱ na̱xi̱nu̱ u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱ ndíta̱hví ni̱i̱ ña̱.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Na̱ndoho ndiva̱ha ini ñá nu̱ú na̱ cája tátá ña̱yivi ta sa̱ na̱játi̱ví ndihi ñá jiu̱hún ña̱ cátátá ña̱ cúni̱ ña̱. Joo a̱ cu̱ú ndiva̱ha ñá ta ja̱nda̱ cája ndeé chága̱ ví a̱ xi̱hi̱n ña̱.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Tá na̱xini jo̱ho ñá sa̱ha̱ Jesús já cua̱ha̱n ñá cayati ñá chí ja̱tá tañu tócó ndihi ña̱yivi cua̱ha̱n ja̱ta̱ mé a̱ cán. Ta na̱cani ndaa ndáha̱ ñá jáhma̱ á
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 jáchi̱ na̱ca̱hán ña̱: “Tá ná cani ndaa cuití ndahá yo̱ jáhma̱ á já ndava̱ha í”, na̱ca̱hán ña̱.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 I̱vi̱ la̱á na̱hi̱chi̱ ni̱i̱ ñá. Na̱xini cáxí ña̱ na̱ndiva̱ha ñá ta cua̱ha̱n va cue̱he̱ na̱ndoho ñá.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Jári Jesús i̱vi̱ la̱á na̱canda̱a̱ ini a ña̱ na̱ndiva̱ha in ña̱yivi na̱caja ndée̱ mé á. Já na̱casáhá sánde̱hé a̱ chí ja̱ta̱ tañu ña̱yivi. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún á na̱ já cáchí a̱ já:
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ta na̱nducú ñehe mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán tu̱hun nu̱ á já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Joo cáva̱ nuu nu̱u̱ Jesús sánde̱hé a̱ ndá na̱ na̱cani ndaa ndáha̱ jáhma̱ á.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Ta mé ñá na̱ndiva̱ha cán tá na̱canda̱a̱ ini ñá ña̱ na̱ya̱ha já na̱casáhá quíji ni̱nu ñá sa̱há ña̱ yíhví ña̱. Já na̱xi̱nu̱ ñá na̱saxítí ña̱ nu̱ Jesús. A̱nda̱ já na̱casáhá ña̱ ndícani ñá nu̱ á ndaja cáa ña̱ na̱caja ñá.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Cáha̱n yi̱i̱ va Jesús xi̱hi̱n ñá cán tá na̱xi̱nu̱ java na na̱quixi vehe mé da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Joo na̱caja Jesús tátu̱hun co̱ xíni̱ jo̱ho a nu̱ú na̱ca̱ha̱n na̱. Na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hín da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán:
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ta co̱ó na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ cua̱ha̱ ndúu cán cu̱hu̱n na̱ xi̱hi̱n á. Na̱ na̱sa̱ha̱n cuití xi̱hi̱n á cúú Pedro xi̱hi̱n Jacobo xi̱hi̱n Juan, da̱ cúú ñani Jacobo.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Tá na̱xi̱nu̱ na̱ vehe mé da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán já na̱xini a ndíváá ña̱yivi sácu ndiva̱ha na cáyuhú na̱ ndúu na cán.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Já na̱qui̱hvi a vehe ta já cáchí a̱ já:
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Joo na̱casáhá na̱ sácu̱ ndaa na a̱. A̱nda̱ já na̱tavá Jesús tócó ndihi ña̱yivi ja̱ta̱ véhe. Na̱ na̱qui̱hvi xi̱hi̱n á na̱sa̱cuu tátá náná ña̱ xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á. Ta na̱cayati a nu̱ cándúhu̱ mé ñáloho cán.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Já na̱tiin a ndáha̱ ña̱ ta na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ña̱:
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 I̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o ñáloho, ñá ndaca̱a̱n u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱ ta na̱casáhá ña̱ xíca nuu ñá. Já na̱catóntó tócó ndihi ña̱yivi.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Joo na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú na̱ ndúu cán ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun na ña̱ na̱ya̱ha yóho nu̱ú java ga̱ ña̱yivi. Ta na̱sahnda a chuun nu̱ ná ña̱ ná quia̱hva na ña̱ cuxu mé ñáloho cán.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.