Marcos 5
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs BKJ
1 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ na̱ inga xoo mé tañu̱hú cán nu̱ íin ñundáhyi̱ cuéntá Gadara.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Ta tá na̱nuu Jesús barco cán já na̱quee in da̱ta̱a camasanto já na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ú Jesús. Mé da̱ yóho cúú dá da̱ ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ta íin va da nu̱ ndúxu̱ ndi̱i ta ni in na a̱ cu̱ú cató na̱ da̱ ni xi̱hi̱n cadena a̱ cu̱ú cató na̱ da̱.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Va̱tí cua̱há tañu sa̱ na̱cató na̱ sa̱ha̱ dá xi̱hi̱n ndáha̱ dá joo sáhndá da̱ cadena ta jácuachi da ña̱ ta ni in na a̱ cu̱ú caja xi̱hi̱n dá.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ñuú ta ndiví xíca nuu da yúcu̱ xi̱hín nu̱ ndúxu̱ ndi̱i cáyuhú da̱ xíca nuu da ta jándicue̱he̱ da̱ mé dá xi̱hín yu̱u̱.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Joo tá na̱xini xícá da̱ Jesús, ni̱hi chá na̱sa̱ha̱n da̱ na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ íin a já na̱ndicava xítí da̱ nu̱ á.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Ta cáyuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Na̱cachi da ña̱ yóho xi̱hi̱n Jesús jáchi̱ na̱casáhá sáhndá mé á chuun nu̱ rí quini cán já cáchí a̱ já:
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús mé rí quini cán já cáchí a̱ já:
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ndáhví mé xíca̱ ta̱hví da̱ cán nu̱ Jesús ña̱ ná a̱ tává xícá a̱ rí quini cu̱hu̱n ri̱.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ta ndaja coo xíca nuu cua̱ha̱ cóchí xíxáhan rí yati yúcu̱ cán.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱ca̱ ta̱hví mé ínima̱ quini cán nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já:
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ ta chí na̱quee ínima̱ quini na̱sa̱ñuhu ini da̱ cán já na̱ndi̱hvi rí ini cóchí xíca nuu cán. Ta tócó ndihi cóchí yóho xínu rí cua̱ha̱n rí na̱nuu rí nu̱ ndáyi já na̱jáque̱ta nuu rí mé rí ini tañu̱hú chí na̱candaa rí ticui̱í já na̱xi̱hi̱ rí. Tátu̱hun i̱vi̱ mil cóchí na̱ndihi sa̱ha̱.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Ta ndaja coo mé da̱ ndáá cóchí cán na̱yi̱hví da̱ chí xínu da cua̱ha̱n da̱ ca̱xi tu̱hun da ña̱ na̱ya̱ha yóho nu̱ú ña̱yivi ñuu Gadara xi̱hín nu̱ú java ga̱ na̱ ndúu yati cán. Na̱quee cua̱há ña̱yivi mé cán cande̱hé na̱ ña̱ na̱cuu.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ íin Jesús na̱xini na íin coo da̱ na̱sa̱ñuhu cua̱ha̱ rí quini ini cán. Sa̱ na̱nda̱ca̱ ndixi da jáhma̱ ta sa̱ na̱ndicáxí táhyí ini da. Chí na̱yi̱hví na̱.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ta na̱ na̱xini ña̱ na̱caja Jesús cán na̱casáhá na̱ ndícani na nu̱ú ña̱yivi ña̱ na̱ndoho da̱ta̱a, da̱ na̱sa̱ñuhu rí quini ini cán xi̱hín ña̱ na̱ndoho cóchí viti.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná quee a cu̱hu̱n a̱.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Tá sa̱ cua̱ha̱n ndíhvi Jesús ini mé barco cán já na̱xi̱nu̱ da̱ na̱sa̱ñuhu rí quini ini cán já na̱casáhá da̱ xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á ña̱ ná quia̱hva ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá cu̱hu̱n da̱ xi̱hi̱n á.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Joo co̱ó na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá já na̱cachi a xi̱hi̱n dá:
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ ta na̱casáhá da̱ ndícani da nu̱ú ña̱yivi ndúu java ñuu cuéntá Decápolis tócó ndihi ña̱ na̱caja Jesús xi̱hi̱n dá. Chí cátóntó na̱ táa jo̱ho na ña̱.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Tá na̱ndihi na̱ndi̱hvi Jesús ini mé barco cán já na̱xi̱nu̱ co̱o a inga xoo tañu̱hú nu̱ú na̱quixi a. Ta cán na̱nditútú cua̱há ña̱yivi nu̱ á mé yuhú tañu̱hú cán.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Já na̱xi̱nu̱ in da̱ naní Jairo, da̱ sáhndá chuun veñu̱hu. Tá na̱xini da Jesús na̱caxítí da̱ sa̱há.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ta ndáhví mé na̱xi̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já:
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n dá. Chí cándíhi táhan mé ña̱yivi ndíco̱ na̱ ja̱tá cua̱ha̱n na̱.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ta tañu ña̱yivi cán ndáca̱a̱n in ñá quíhvi̱. Sa̱ na̱xi̱nu̱ u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱ ndíta̱hví ni̱i̱ ña̱.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Na̱ndoho ndiva̱ha ini ñá nu̱ú na̱ cája tátá ña̱yivi ta sa̱ na̱játi̱ví ndihi ñá jiu̱hún ña̱ cátátá ña̱ cúni̱ ña̱. Joo a̱ cu̱ú ndiva̱ha ñá ta ja̱nda̱ cája ndeé chága̱ ví a̱ xi̱hi̱n ña̱.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Tá na̱xini jo̱ho ñá sa̱ha̱ Jesús já cua̱ha̱n ñá cayati ñá chí ja̱tá tañu tócó ndihi ña̱yivi cua̱ha̱n ja̱ta̱ mé a̱ cán. Ta na̱cani ndaa ndáha̱ ñá jáhma̱ á
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 jáchi̱ na̱ca̱hán ña̱: “Tá ná cani ndaa cuití ndahá yo̱ jáhma̱ á já ndava̱ha í”, na̱ca̱hán ña̱.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 I̱vi̱ la̱á na̱hi̱chi̱ ni̱i̱ ñá. Na̱xini cáxí ña̱ na̱ndiva̱ha ñá ta cua̱ha̱n va cue̱he̱ na̱ndoho ñá.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Jári Jesús i̱vi̱ la̱á na̱canda̱a̱ ini a ña̱ na̱ndiva̱ha in ña̱yivi na̱caja ndée̱ mé á. Já na̱casáhá sánde̱hé a̱ chí ja̱ta̱ tañu ña̱yivi. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún á na̱ já cáchí a̱ já:
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ta na̱nducú ñehe mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán tu̱hun nu̱ á já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Joo cáva̱ nuu nu̱u̱ Jesús sánde̱hé a̱ ndá na̱ na̱cani ndaa ndáha̱ jáhma̱ á.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ta mé ñá na̱ndiva̱ha cán tá na̱canda̱a̱ ini ñá ña̱ na̱ya̱ha já na̱casáhá quíji ni̱nu ñá sa̱há ña̱ yíhví ña̱. Já na̱xi̱nu̱ ñá na̱saxítí ña̱ nu̱ Jesús. A̱nda̱ já na̱casáhá ña̱ ndícani ñá nu̱ á ndaja cáa ña̱ na̱caja ñá.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Cáha̱n yi̱i̱ va Jesús xi̱hi̱n ñá cán tá na̱xi̱nu̱ java na na̱quixi vehe mé da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Joo na̱caja Jesús tátu̱hun co̱ xíni̱ jo̱ho a nu̱ú na̱ca̱ha̱n na̱. Na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hín da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán:
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ta co̱ó na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ cua̱ha̱ ndúu cán cu̱hu̱n na̱ xi̱hi̱n á. Na̱ na̱sa̱ha̱n cuití xi̱hi̱n á cúú Pedro xi̱hi̱n Jacobo xi̱hi̱n Juan, da̱ cúú ñani Jacobo.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tá na̱xi̱nu̱ na̱ vehe mé da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán já na̱xini a ndíváá ña̱yivi sácu ndiva̱ha na cáyuhú na̱ ndúu na cán.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Já na̱qui̱hvi a vehe ta já cáchí a̱ já:
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Joo na̱casáhá na̱ sácu̱ ndaa na a̱. A̱nda̱ já na̱tavá Jesús tócó ndihi ña̱yivi ja̱ta̱ véhe. Na̱ na̱qui̱hvi xi̱hi̱n á na̱sa̱cuu tátá náná ña̱ xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á. Ta na̱cayati a nu̱ cándúhu̱ mé ñáloho cán.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Já na̱tiin a ndáha̱ ña̱ ta na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ña̱:
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 I̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o ñáloho, ñá ndaca̱a̱n u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱ ta na̱casáhá ña̱ xíca nuu ñá. Já na̱catóntó tócó ndihi ña̱yivi.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Joo na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú na̱ ndúu cán ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun na ña̱ na̱ya̱ha yóho nu̱ú java ga̱ ña̱yivi. Ta na̱sahnda a chuun nu̱ ná ña̱ ná quia̱hva na ña̱ cuxu mé ñáloho cán.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.