Marcos 5
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ na̱ inga xoo mé tañu̱hú cán nu̱ íin ñundáhyi̱ cuéntá Gadara.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Ta tá na̱nuu Jesús barco cán já na̱quee in da̱ta̱a camasanto já na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ú Jesús. Mé da̱ yóho cúú dá da̱ ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Ta íin va da nu̱ ndúxu̱ ndi̱i ta ni in na a̱ cu̱ú cató na̱ da̱ ni xi̱hi̱n cadena a̱ cu̱ú cató na̱ da̱.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Va̱tí cua̱há tañu sa̱ na̱cató na̱ sa̱ha̱ dá xi̱hi̱n ndáha̱ dá joo sáhndá da̱ cadena ta jácuachi da ña̱ ta ni in na a̱ cu̱ú caja xi̱hi̱n dá.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ñuú ta ndiví xíca nuu da yúcu̱ xi̱hín nu̱ ndúxu̱ ndi̱i cáyuhú da̱ xíca nuu da ta jándicue̱he̱ da̱ mé dá xi̱hín yu̱u̱.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Joo tá na̱xini xícá da̱ Jesús, ni̱hi chá na̱sa̱ha̱n da̱ na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ íin a já na̱ndicava xítí da̱ nu̱ á.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Ta cáyuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Na̱cachi da ña̱ yóho xi̱hi̱n Jesús jáchi̱ na̱casáhá sáhndá mé á chuun nu̱ rí quini cán já cáchí a̱ já:
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús mé rí quini cán já cáchí a̱ já:
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Ndáhví mé xíca̱ ta̱hví da̱ cán nu̱ Jesús ña̱ ná a̱ tává xícá a̱ rí quini cu̱hu̱n ri̱.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Ta ndaja coo xíca nuu cua̱ha̱ cóchí xíxáhan rí yati yúcu̱ cán.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱ca̱ ta̱hví mé ínima̱ quini cán nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já:
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ ta chí na̱quee ínima̱ quini na̱sa̱ñuhu ini da̱ cán já na̱ndi̱hvi rí ini cóchí xíca nuu cán. Ta tócó ndihi cóchí yóho xínu rí cua̱ha̱n rí na̱nuu rí nu̱ ndáyi já na̱jáque̱ta nuu rí mé rí ini tañu̱hú chí na̱candaa rí ticui̱í já na̱xi̱hi̱ rí. Tátu̱hun i̱vi̱ mil cóchí na̱ndihi sa̱ha̱.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Ta ndaja coo mé da̱ ndáá cóchí cán na̱yi̱hví da̱ chí xínu da cua̱ha̱n da̱ ca̱xi tu̱hun da ña̱ na̱ya̱ha yóho nu̱ú ña̱yivi ñuu Gadara xi̱hín nu̱ú java ga̱ na̱ ndúu yati cán. Na̱quee cua̱há ña̱yivi mé cán cande̱hé na̱ ña̱ na̱cuu.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ íin Jesús na̱xini na íin coo da̱ na̱sa̱ñuhu cua̱ha̱ rí quini ini cán. Sa̱ na̱nda̱ca̱ ndixi da jáhma̱ ta sa̱ na̱ndicáxí táhyí ini da. Chí na̱yi̱hví na̱.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Ta na̱ na̱xini ña̱ na̱caja Jesús cán na̱casáhá na̱ ndícani na nu̱ú ña̱yivi ña̱ na̱ndoho da̱ta̱a, da̱ na̱sa̱ñuhu rí quini ini cán xi̱hín ña̱ na̱ndoho cóchí viti.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná quee a cu̱hu̱n a̱.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Tá sa̱ cua̱ha̱n ndíhvi Jesús ini mé barco cán já na̱xi̱nu̱ da̱ na̱sa̱ñuhu rí quini ini cán já na̱casáhá da̱ xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á ña̱ ná quia̱hva ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá cu̱hu̱n da̱ xi̱hi̱n á.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Joo co̱ó na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá já na̱cachi a xi̱hi̱n dá:
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ ta na̱casáhá da̱ ndícani da nu̱ú ña̱yivi ndúu java ñuu cuéntá Decápolis tócó ndihi ña̱ na̱caja Jesús xi̱hi̱n dá. Chí cátóntó na̱ táa jo̱ho na ña̱.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Tá na̱ndihi na̱ndi̱hvi Jesús ini mé barco cán já na̱xi̱nu̱ co̱o a inga xoo tañu̱hú nu̱ú na̱quixi a. Ta cán na̱nditútú cua̱há ña̱yivi nu̱ á mé yuhú tañu̱hú cán.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Já na̱xi̱nu̱ in da̱ naní Jairo, da̱ sáhndá chuun veñu̱hu. Tá na̱xini da Jesús na̱caxítí da̱ sa̱há.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 Ta ndáhví mé na̱xi̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já:
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n dá. Chí cándíhi táhan mé ña̱yivi ndíco̱ na̱ ja̱tá cua̱ha̱n na̱.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Ta tañu ña̱yivi cán ndáca̱a̱n in ñá quíhvi̱. Sa̱ na̱xi̱nu̱ u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱ ndíta̱hví ni̱i̱ ña̱.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Na̱ndoho ndiva̱ha ini ñá nu̱ú na̱ cája tátá ña̱yivi ta sa̱ na̱játi̱ví ndihi ñá jiu̱hún ña̱ cátátá ña̱ cúni̱ ña̱. Joo a̱ cu̱ú ndiva̱ha ñá ta ja̱nda̱ cája ndeé chága̱ ví a̱ xi̱hi̱n ña̱.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Tá na̱xini jo̱ho ñá sa̱ha̱ Jesús já cua̱ha̱n ñá cayati ñá chí ja̱tá tañu tócó ndihi ña̱yivi cua̱ha̱n ja̱ta̱ mé a̱ cán. Ta na̱cani ndaa ndáha̱ ñá jáhma̱ á
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 jáchi̱ na̱ca̱hán ña̱: “Tá ná cani ndaa cuití ndahá yo̱ jáhma̱ á já ndava̱ha í”, na̱ca̱hán ña̱.
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 I̱vi̱ la̱á na̱hi̱chi̱ ni̱i̱ ñá. Na̱xini cáxí ña̱ na̱ndiva̱ha ñá ta cua̱ha̱n va cue̱he̱ na̱ndoho ñá.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Jári Jesús i̱vi̱ la̱á na̱canda̱a̱ ini a ña̱ na̱ndiva̱ha in ña̱yivi na̱caja ndée̱ mé á. Já na̱casáhá sánde̱hé a̱ chí ja̱ta̱ tañu ña̱yivi. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún á na̱ já cáchí a̱ já:
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Ta na̱nducú ñehe mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán tu̱hun nu̱ á já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Joo cáva̱ nuu nu̱u̱ Jesús sánde̱hé a̱ ndá na̱ na̱cani ndaa ndáha̱ jáhma̱ á.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ta mé ñá na̱ndiva̱ha cán tá na̱canda̱a̱ ini ñá ña̱ na̱ya̱ha já na̱casáhá quíji ni̱nu ñá sa̱há ña̱ yíhví ña̱. Já na̱xi̱nu̱ ñá na̱saxítí ña̱ nu̱ Jesús. A̱nda̱ já na̱casáhá ña̱ ndícani ñá nu̱ á ndaja cáa ña̱ na̱caja ñá.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
34 E Jesus disse:
35 Cáha̱n yi̱i̱ va Jesús xi̱hi̱n ñá cán tá na̱xi̱nu̱ java na na̱quixi vehe mé da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Joo na̱caja Jesús tátu̱hun co̱ xíni̱ jo̱ho a nu̱ú na̱ca̱ha̱n na̱. Na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hín da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán:
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Ta co̱ó na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ cua̱ha̱ ndúu cán cu̱hu̱n na̱ xi̱hi̱n á. Na̱ na̱sa̱ha̱n cuití xi̱hi̱n á cúú Pedro xi̱hi̱n Jacobo xi̱hi̱n Juan, da̱ cúú ñani Jacobo.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Tá na̱xi̱nu̱ na̱ vehe mé da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán já na̱xini a ndíváá ña̱yivi sácu ndiva̱ha na cáyuhú na̱ ndúu na cán.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Já na̱qui̱hvi a vehe ta já cáchí a̱ já:
39 Então ele disse:
40 Joo na̱casáhá na̱ sácu̱ ndaa na a̱. A̱nda̱ já na̱tavá Jesús tócó ndihi ña̱yivi ja̱ta̱ véhe. Na̱ na̱qui̱hvi xi̱hi̱n á na̱sa̱cuu tátá náná ña̱ xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á. Ta na̱cayati a nu̱ cándúhu̱ mé ñáloho cán.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Já na̱tiin a ndáha̱ ña̱ ta na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ña̱:
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 I̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o ñáloho, ñá ndaca̱a̱n u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱ ta na̱casáhá ña̱ xíca nuu ñá. Já na̱catóntó tócó ndihi ña̱yivi.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Joo na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú na̱ ndúu cán ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun na ña̱ na̱ya̱ha yóho nu̱ú java ga̱ ña̱yivi. Ta na̱sahnda a chuun nu̱ ná ña̱ ná quia̱hva na ña̱ cuxu mé ñáloho cán.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.