Marcos 5

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ na̱ inga xoo mé tañu̱hú cán nu̱ íin ñundáhyi̱ cuéntá Gadara.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Ta tá na̱nuu Jesús barco cán já na̱quee in da̱ta̱a camasanto já na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ú Jesús. Mé da̱ yóho cúú dá da̱ ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Ta íin va da nu̱ ndúxu̱ ndi̱i ta ni in na a̱ cu̱ú cató na̱ da̱ ni xi̱hi̱n cadena a̱ cu̱ú cató na̱ da̱.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Va̱tí cua̱há tañu sa̱ na̱cató na̱ sa̱ha̱ dá xi̱hi̱n ndáha̱ dá joo sáhndá da̱ cadena ta jácuachi da ña̱ ta ni in na a̱ cu̱ú caja xi̱hi̱n dá.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Ñuú ta ndiví xíca nuu da yúcu̱ xi̱hín nu̱ ndúxu̱ ndi̱i cáyuhú da̱ xíca nuu da ta jándicue̱he̱ da̱ mé dá xi̱hín yu̱u̱.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Joo tá na̱xini xícá da̱ Jesús, ni̱hi chá na̱sa̱ha̱n da̱ na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ íin a já na̱ndicava xítí da̱ nu̱ á.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ta cáyuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Na̱cachi da ña̱ yóho xi̱hi̱n Jesús jáchi̱ na̱casáhá sáhndá mé á chuun nu̱ rí quini cán já cáchí a̱ já:
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús mé rí quini cán já cáchí a̱ já:
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Ndáhví mé xíca̱ ta̱hví da̱ cán nu̱ Jesús ña̱ ná a̱ tává xícá a̱ rí quini cu̱hu̱n ri̱.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Ta ndaja coo xíca nuu cua̱ha̱ cóchí xíxáhan rí yati yúcu̱ cán.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱ca̱ ta̱hví mé ínima̱ quini cán nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já:
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ ta chí na̱quee ínima̱ quini na̱sa̱ñuhu ini da̱ cán já na̱ndi̱hvi rí ini cóchí xíca nuu cán. Ta tócó ndihi cóchí yóho xínu rí cua̱ha̱n rí na̱nuu rí nu̱ ndáyi já na̱jáque̱ta nuu rí mé rí ini tañu̱hú chí na̱candaa rí ticui̱í já na̱xi̱hi̱ rí. Tátu̱hun i̱vi̱ mil cóchí na̱ndihi sa̱ha̱.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Ta ndaja coo mé da̱ ndáá cóchí cán na̱yi̱hví da̱ chí xínu da cua̱ha̱n da̱ ca̱xi tu̱hun da ña̱ na̱ya̱ha yóho nu̱ú ña̱yivi ñuu Gadara xi̱hín nu̱ú java ga̱ na̱ ndúu yati cán. Na̱quee cua̱há ña̱yivi mé cán cande̱hé na̱ ña̱ na̱cuu.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ íin Jesús na̱xini na íin coo da̱ na̱sa̱ñuhu cua̱ha̱ rí quini ini cán. Sa̱ na̱nda̱ca̱ ndixi da jáhma̱ ta sa̱ na̱ndicáxí táhyí ini da. Chí na̱yi̱hví na̱.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Ta na̱ na̱xini ña̱ na̱caja Jesús cán na̱casáhá na̱ ndícani na nu̱ú ña̱yivi ña̱ na̱ndoho da̱ta̱a, da̱ na̱sa̱ñuhu rí quini ini cán xi̱hín ña̱ na̱ndoho cóchí viti.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná quee a cu̱hu̱n a̱.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Tá sa̱ cua̱ha̱n ndíhvi Jesús ini mé barco cán já na̱xi̱nu̱ da̱ na̱sa̱ñuhu rí quini ini cán já na̱casáhá da̱ xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á ña̱ ná quia̱hva ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá cu̱hu̱n da̱ xi̱hi̱n á.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Joo co̱ó na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá já na̱cachi a xi̱hi̱n dá:
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ ta na̱casáhá da̱ ndícani da nu̱ú ña̱yivi ndúu java ñuu cuéntá Decápolis tócó ndihi ña̱ na̱caja Jesús xi̱hi̱n dá. Chí cátóntó na̱ táa jo̱ho na ña̱.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Tá na̱ndihi na̱ndi̱hvi Jesús ini mé barco cán já na̱xi̱nu̱ co̱o a inga xoo tañu̱hú nu̱ú na̱quixi a. Ta cán na̱nditútú cua̱há ña̱yivi nu̱ á mé yuhú tañu̱hú cán.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Já na̱xi̱nu̱ in da̱ naní Jairo, da̱ sáhndá chuun veñu̱hu. Tá na̱xini da Jesús na̱caxítí da̱ sa̱há.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Ta ndáhví mé na̱xi̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já:
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n dá. Chí cándíhi táhan mé ña̱yivi ndíco̱ na̱ ja̱tá cua̱ha̱n na̱.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Ta tañu ña̱yivi cán ndáca̱a̱n in ñá quíhvi̱. Sa̱ na̱xi̱nu̱ u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱ ndíta̱hví ni̱i̱ ña̱.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Na̱ndoho ndiva̱ha ini ñá nu̱ú na̱ cája tátá ña̱yivi ta sa̱ na̱játi̱ví ndihi ñá jiu̱hún ña̱ cátátá ña̱ cúni̱ ña̱. Joo a̱ cu̱ú ndiva̱ha ñá ta ja̱nda̱ cája ndeé chága̱ ví a̱ xi̱hi̱n ña̱.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Tá na̱xini jo̱ho ñá sa̱ha̱ Jesús já cua̱ha̱n ñá cayati ñá chí ja̱tá tañu tócó ndihi ña̱yivi cua̱ha̱n ja̱ta̱ mé a̱ cán. Ta na̱cani ndaa ndáha̱ ñá jáhma̱ á
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 jáchi̱ na̱ca̱hán ña̱: “Tá ná cani ndaa cuití ndahá yo̱ jáhma̱ á já ndava̱ha í”, na̱ca̱hán ña̱.
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 I̱vi̱ la̱á na̱hi̱chi̱ ni̱i̱ ñá. Na̱xini cáxí ña̱ na̱ndiva̱ha ñá ta cua̱ha̱n va cue̱he̱ na̱ndoho ñá.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Jári Jesús i̱vi̱ la̱á na̱canda̱a̱ ini a ña̱ na̱ndiva̱ha in ña̱yivi na̱caja ndée̱ mé á. Já na̱casáhá sánde̱hé a̱ chí ja̱ta̱ tañu ña̱yivi. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún á na̱ já cáchí a̱ já:
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Ta na̱nducú ñehe mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán tu̱hun nu̱ á já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Joo cáva̱ nuu nu̱u̱ Jesús sánde̱hé a̱ ndá na̱ na̱cani ndaa ndáha̱ jáhma̱ á.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ta mé ñá na̱ndiva̱ha cán tá na̱canda̱a̱ ini ñá ña̱ na̱ya̱ha já na̱casáhá quíji ni̱nu ñá sa̱há ña̱ yíhví ña̱. Já na̱xi̱nu̱ ñá na̱saxítí ña̱ nu̱ Jesús. A̱nda̱ já na̱casáhá ña̱ ndícani ñá nu̱ á ndaja cáa ña̱ na̱caja ñá.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Cáha̱n yi̱i̱ va Jesús xi̱hi̱n ñá cán tá na̱xi̱nu̱ java na na̱quixi vehe mé da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Joo na̱caja Jesús tátu̱hun co̱ xíni̱ jo̱ho a nu̱ú na̱ca̱ha̱n na̱. Na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hín da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán:
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Ta co̱ó na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ cua̱ha̱ ndúu cán cu̱hu̱n na̱ xi̱hi̱n á. Na̱ na̱sa̱ha̱n cuití xi̱hi̱n á cúú Pedro xi̱hi̱n Jacobo xi̱hi̱n Juan, da̱ cúú ñani Jacobo.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Tá na̱xi̱nu̱ na̱ vehe mé da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán já na̱xini a ndíváá ña̱yivi sácu ndiva̱ha na cáyuhú na̱ ndúu na cán.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Já na̱qui̱hvi a vehe ta já cáchí a̱ já:
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Joo na̱casáhá na̱ sácu̱ ndaa na a̱. A̱nda̱ já na̱tavá Jesús tócó ndihi ña̱yivi ja̱ta̱ véhe. Na̱ na̱qui̱hvi xi̱hi̱n á na̱sa̱cuu tátá náná ña̱ xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á. Ta na̱cayati a nu̱ cándúhu̱ mé ñáloho cán.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Já na̱tiin a ndáha̱ ña̱ ta na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ña̱:
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 I̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o ñáloho, ñá ndaca̱a̱n u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱ ta na̱casáhá ña̱ xíca nuu ñá. Já na̱catóntó tócó ndihi ña̱yivi.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Joo na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú na̱ ndúu cán ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun na ña̱ na̱ya̱ha yóho nu̱ú java ga̱ ña̱yivi. Ta na̱sahnda a chuun nu̱ ná ña̱ ná quia̱hva na ña̱ cuxu mé ñáloho cán.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.