Lucas 8

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tá na̱ndihi na̱ya̱ha ña̱ yóho já na̱casáhá Jesús xíca nuu a cua̱há ñuu náhnu xi̱hín ñuu válí ña̱ ca̱xi tu̱hun a xi̱hi̱n ná ña̱ sa̱ na̱cayati qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Ta ndíco̱ ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ apóstol cán mé á.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Ta na̱sandaca táhan java ri na̱ji̱hí xi̱hi̱n á, na̱ na̱tavá mé á ínima̱ quini ini xi̱hín na̱ na̱ndaja va̱ha mé á nu̱ú cue̱he̱ na̱sandoho na. Tañu na̱ji̱hí yóho na̱sa̱ndaca̱a̱n ñá naní María, ñá cáha̱n na̱ Magdalena xi̱hi̱n. Mé María yóho cúú ñá na̱tavá Jesús u̱sa̱ ínima̱ quini ini.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Ta cátáhan ri in ñá naní Juana cua̱ha̱n ñá xi̱hín na̱ cán. Mé Juana cúú ñá ñájíhí da̱ naní Chuza, da̱ cómí cuéntá sa̱há vehe Herodes. Ta jári in ñá naní Susana na̱xi̱ca nuu ñá xi̱hi̱n Jesús. Cua̱ha̱ chága̱ na̱ji̱hí na̱xi̱ca nuu na xi̱hi̱n á ta na̱chindeé ñahá na̱ xi̱hín ña̱ cómí na̱.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Na̱queta ña̱yivi cua̱há ñuu jáchi̱ cúni̱ na̱ cuni na Jesús. Ta tá sa̱ na̱taca cua̱há ña̱yivi nu̱ íin Jesús, na̱casáhá cáha̱n xi̱hi̱n ná. Ta na̱sacu a in quia̱hva nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 —In da̱ sátá tata na̱quee da cua̱ha̱n da̱ cata da ña̱. Ta tá sátá da̱ ña̱ cua̱ha̱n da̱ já na̱cu̱yu java ña íchi̱. Ta tá na̱ya̱ha ña̱yivi já na̱chiníhni sa̱ha̱ joho na a̱ ta já na̱xi̱nu̱ laa na̱saxí rí ña̱.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ta java tata cán na̱cu̱yu a tañu yu̱u̱. Ta tá na̱ndu̱ta̱ mé tata cán, cama chá na̱hi̱chi̱ a̱ jáchi̱ íchí ndiva̱ha tañu yu̱u̱ cán.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Ta java ga̱ tata cán na̱cu̱yu a tañu to̱híñú ta tá na̱ndu̱ta̱ ña̱ já na̱nditáha̱ ndihi a na̱caja to̱híñú, dó na̱sahnu xi̱hi̱n á cán.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Joo java tata na̱cu̱yu a nu̱ ñuhú va̱ha. Ta tá na̱sahnu a já na̱jáquee na cua̱há ña̱ha nu̱ á. Ja̱nda̱ in ciento tata na̱cana ja̱tá in in nu̱ú tata cán —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á ndía̱ cúni̱ cachi quia̱hva na̱cachi a xi̱hín ña̱yivi cán.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Ta na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Mé tata ña̱ na̱ndicava íchi̱ cán náha̱ nu̱ yo̱ ndá quia̱hva íin java ña̱yivi. Xíni̱ jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱ joo tá na̱ndihi já va̱xi tiñáhá sa̱cua̱ha̱ ta cája rí xi̱hi̱n ná ña̱ ndíndójó na̱ ña̱ já ná a̱ cándúsa na tu̱hun Ndióxi̱ ña̱ ná a̱ cácu ndaa ínima̱ ná.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Ta tata ña̱ na̱ndicava tañu yu̱u̱ cán náha̱ nu̱ yo̱ ña̱ ndúu java ña̱yivi ta xíni̱ jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱ ta cáji̱i̱ íní na̱ ndíquehe na ña̱. Joo sa̱há ña̱ co̱ ñéhe̱ íní yóho̱ á cu̱hu̱n cúná a̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ chá tiempo cuití va cándúsa na tu̱hun Ndióxi̱. Jáchi̱ tá cásáhá ndóho ini na sa̱há tu̱hun Ndióxi̱ chí jándacoo va na ña̱.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Ta tata ña̱ na̱ndicava tañu to̱híñú cán náha̱ nu̱ yo̱ ña̱ ndúu java ña̱yivi ta xíni̱ jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱ joo co̱ jándacoo na íchi̱ na̱xi̱ca na jihna. Ta cásáhá ndícani ini na sa̱há ña̱ha ñuyíví yóho ta cásáhá na̱ cátóó na̱ canduu cua̱há ña̱ha cuícá nu̱ ná ta cásáhá ndicají ini na caja na ña̱ núu. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cúú á tátu̱hun tata ña̱ co̱ cána ña̱ha jáquee na nu̱u̱ jáchi̱ co̱ó na̱sahnu na xi̱hín tu̱hun Ndióxi̱.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Joo tata ña̱ na̱ndicava nu̱ ñuhú va̱ha cán náha̱ nu̱ yo̱ ña̱ ndúu java ña̱yivi ta xíni̱ jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín ndinuhu ini na ta cája na ña̱ sáhndá a̱ nu̱ ná. Ta sa̱há ña̱ ndíco̱ cáhnu na Ndióxi̱ ta co̱ jándacoo na mé á sa̱há ña̱ cán quéa̱ cúú ná tátu̱hun tata na̱sa̱ha̱n cua̱há ña̱ha ña̱ cuu jáquee na nu̱u̱ jáchi̱ sáhnu na xi̱hín tu̱hun Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús ndícani a nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 ʼNi in túhún toho ña̱yivi co̱ ndícahmi na in lámpara ta a̱nda̱ já chíja̱hvi na ja̱tá xi̱hín in ña̱ha. Ta ni co̱ chíca̱a̱n je̱hé na̱ ña̱ ti̱xi xi̱to. Ña̱ cája na quéa̱ chínúu jícó na̱ ña̱ já ná ye̱he̱ a̱ nu̱ú na̱ quíhvi ini vehe cán.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Ni in túhún toho ña̱ha a̱ cu̱ú coo je̱hé nahá jáchi̱ xi̱nu̱ qui̱vi̱ já ndáca náha̱ nu̱ á. Ta ni in tu̱hun na̱ca̱ha̱n je̱hé ña̱yivi a̱ cu̱ú coo je̱hé nahá jáchi̱ xi̱nu̱ qui̱vi̱ já canda̱a̱ ini tócó ndihi ña̱yivi sa̱há tu̱hun na̱sahi̱in je̱hé cán.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 ʼSa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan coo jo̱ho va̱ha ndó nu̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Jáchi̱ da̱ íin ña̱ha nu̱u̱, ñe̱he̱ táhvi̱ dá coo chága̱ ña̱ha nu̱ dá joo da̱ co̱ó ña̱ha nu̱u̱, ja̱nda̱ ña̱ loho íin nu̱ dá ndindaa —na̱cachi Jesús.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o náná Jesús xi̱hín ñani a mé nu̱ íin a̱ cán. Joo co̱ó na̱cuu cayatí na nu̱ á jáchi̱ a̱ ju̱ú quia̱hva na̱chutú ña̱yivi ndúu na xi̱hi̱n á cán.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n in da ca̱xi tu̱hun da xi̱hi̱n Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱yivi ndúu cán já:
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 In qui̱vi̱ na̱qui̱hvi Jesús ini in barco xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á. Ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Ta nani xójo̱ cava na tañu̱hú cán cua̱ha̱n na̱ já na̱naá ini Jesús na̱qui̱ji̱ á. Ta in náá cuití na̱xi̱nu̱ in ta̱chi̱ quíni ndiva̱ha nu̱ú tañu̱hú cán ta na̱casáhá ndíndita dó ta jáchutú do̱ ini barco cán. Ta chí i̱yo̱ ndiva̱ha cáa jáchi̱ cuu caco̱o barco ca̱há ticui̱í.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n na̱ ndíñehe na Jesús já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Tá na̱ndihi já cua̱ha̱n na̱ ta na̱xi̱nu̱ co̱o na ñundáhyi̱ cuéntá Gadara, ña̱ cándo̱o inga xoo tañu̱hú ta ndícoto nihni táhan xi̱hín estado Galilea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Tá na̱nuu Jesús barco cán já na̱cayati in da̱ta̱a, da̱ ñuu Gadara cán nu̱ á. Mé da̱ yóho sa̱ na̱canahá ndiva̱ha ñúhu ínima̱ quini ini da. Ta já cáa vichí láhlá da̱ xíca nuu da. Ta ni co̱ íin da vehe. Tañu nu̱ jándu̱xu̱ na̱ ndi̱i cán va íin tuun da.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Tá na̱xini da Jesús na̱ndicava xítí da̱ nu̱ á ta já na̱cayuhú da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Na̱cachi da ña̱ yóho xi̱hi̱n Jesús jáchi̱ na̱casáhá sáhndá mé á chuun nu̱ ínima̱ quini cán ña̱ ná quee rí ínima̱ da̱ cán. Ta cua̱há tañu na̱sa̱tiin rí da̱. Ta va̱tí na̱cató na̱ ndáha̱ dá xi̱hín sa̱ha̱ dá xi̱hi̱n cadena joo na̱sahnda túhu̱n dá ña̱ na̱caja rí quini cán. Ta já na̱caja rí ña̱ ná cunu da cu̱hu̱n da̱ chí yucú íchí nu̱ú co̱ ndúu ña̱yivi.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús mé rí quini cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ri̱:
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Ta mé rí quini ñúhu ini da̱ cán na̱xi̱ca̱ ta̱hví rí nu̱ Jesús ña̱ ná a̱ chíndahá a̱ rí cu̱hu̱n rí nu̱ ndúu ínima̱ ndi̱i.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ta yati in ndi̱ca yúcu̱ cán na̱sa̱nduu cua̱há ndiva̱ha cóchí xíxáhan rí. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱ca̱ rí quini cán ña̱ma̱ni̱ nu̱ Jesús ña̱ ná ndi̱hvi rí ini cóchí ndúu cán. A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n Jesús ña̱ma̱ni̱ nu̱ ri̱.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Chí na̱quee rí quini da̱ta̱a cán cua̱ha̱n rí já na̱ndi̱hvi rí ini cóchí cán. Ta tócó ndihi cóchí yóho xínu rí cua̱ha̱n rí na̱nuu rí nu̱ ndáyi já na̱jáque̱ta nuu rí mé rí ini tañu̱hú cán ta já na̱candaa rí ticui̱í já na̱xi̱hi̱ ri̱.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Tá na̱xini mé da̱ta̱a ndáá cóchí cán ña̱ yóho já na̱xinu da cua̱ha̱n da̱ ca̱xi tu̱hun da ña̱ na̱ya̱ha yóho nu̱ú ña̱yivi ñuu Gadara cán xi̱hín nu̱ú java ga̱ na̱ ndúu yati cán.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 A̱nda̱ já na̱queta ña̱yivi sánde̱hé na̱ ña̱ na̱cuu cán. Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ íin Jesús cán já na̱xini na íin coo mé da̱ na̱sañuhu rí quini ini cán sa̱ha̱ Jesús. Ta sa̱ na̱ndaca ndixi da jáhma̱ ta chí sa̱ na̱ndicáxí táhyí ini da. Tá na̱xini na ña̱ yóho chí na̱yi̱hví na̱.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Ta na̱ na̱xini nu̱ú na̱tavá Jesús rí quini ini da̱ta̱a cán, na̱ cán cúú na̱ na̱ndicani ña̱ nu̱ú na̱ co̱ó na̱xini cán.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Tá na̱xini jo̱ho na̱ ñuu Gadara cán ndaja na̱sahi̱in já na̱xi̱ca̱ ta̱hví ndihi na nu̱ Jesús ña̱ ná quee a cu̱hu̱n a̱ jáchi̱ yíhví ndiva̱ha na. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndi̱hvi tucu Jesús ini barco cán ña̱ ná quee a cu̱hu̱n a̱.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Joo tá cáma̱ní quee a cu̱hu̱n a̱ já na̱casáhá da̱ na̱queta rí quini ini cán xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ Jesús ña̱ ná quia̱hva mé á ña̱ma̱ni̱ cu̱hu̱n da̱ xi̱hi̱n á. Joo na̱sahnda Jesús chuun nu̱ dá ña̱ ná cando̱o da. Já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 —Cuanúhu̱ vehún. Ta já ndicanún nu̱ú na̱ vehún ndaja náhnu ña̱ha na̱caja Ndióxi̱ xu̱hu̱n —na̱cachi Jesús xi̱hín da̱ cán.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Tá na̱ndicó co̱o Jesús inga xoo tañu̱hú cán, a̱ ju̱ú quia̱hva cávatá ña̱yivi na̱xi̱nu̱ na̱ ndiquehe na mé á jáchi̱ mé cán na̱sanduu na ndáti na mé á.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 A̱nda̱ já na̱casa̱a̱ in da̱ta̱a naní Jairo, da̱ sáhndá chuun veñu̱hu. Mé Jairo yóho na̱xi̱nu̱ da̱ na̱caxítí da̱ sa̱ha̱ Jesús já na̱xi̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á ña̱ ná cu̱hu̱n a̱ vehe da.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Jáchi̱ xíhi̱ ñá loho cúú ja̱hyi jíhí da̱ ta in já cúú ñá nu̱ dá ta ndáca̱a̱n ñá tátu̱hun u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱. Chí na̱quee Jesús cua̱ha̱n ta nani xíca cua̱ha̱n vehe Jairo cán a̱ ju̱ú quia̱hva cua̱há ña̱yivi ndíco̱ na̱ ja̱tá cua̱ha̱n na̱ ta chí ja̱nda̱ cándíhi na mé á cua̱ha̱n na̱.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Ta tañu ña̱yivi cua̱ha̱n cán ndáca̱a̱n in ñáñáha̱ ta ndíta̱hví ni̱i̱ ñá ti̱xi u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱. Ta na̱jándihi ndihi ñá jiu̱hún ña̱ nu̱ú na̱ cája tátá ña̱yivi joo ni in na co̱ó na̱cuu caja tátá ñahá.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Joo na̱cayati ñá chí ja̱ta̱ Jesús ta na̱tiin ñá yúhu̱ jáhma̱ á. Chí i̱vi̱ la̱á na̱sacui̱i̱n ni̱i̱ ñá cán.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 A̱nda̱ já na̱casáhá Jesús ndáca̱ tu̱hún a̱ tócó ndihi ña̱yivi já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já:
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Joo ndaja coo mé ñá na̱ndiva̱ha cán tá na̱xini ñá ña̱ na̱canda̱a̱ ini Jesús sa̱há ña̱ na̱caja ñá já na̱ndiquiji ni̱nu ñá xi̱hín ña̱ yíhví ña̱ ta já na̱xi̱nu̱ co̱o ña̱ na̱caxítí ña̱ nu̱ Jesús. Ta nu̱ ndíhi ña̱yivi ndúu cán na̱casáhá ña̱ ndícani ñá nu̱ á ndá cuéntá quéa̱ na̱cani ndaa ndáha̱ ña̱ mé á chí i̱vi̱ la̱á na̱ndiva̱ha ñá.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Ta nani cáha̱n Jesús xi̱hi̱n ñá cán já na̱xi̱nu̱ in da̱ na̱quixi chí vehe Jairo, da̱ sáhndá chuun veñu̱hu cán. Já na̱cachi da̱ cán já xi̱hi̱n dá:
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Joo tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ na̱cachi da̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n Jairo:
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús vehe Jairo cán co̱ó na̱xeen a quia̱hva ña̱ma̱ni̱ ña̱ ná qui̱hvi ña̱yivi ini vehe cán xi̱hi̱n á. Na̱ na̱qui̱hvi xi̱hi̱n á na̱sacuu Pedro xi̱hi̱n Jacobo xi̱hi̱n Juan xi̱hi̱n tátá mé ñá loho cán xi̱hi̱n náná ña̱.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Ja̱ndá joho ndíváá ña̱yivi sácu ndiva̱ha na ndúu na sa̱ha̱ ñá loho cán. A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n Jesús xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já:
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Joo na̱casáhá na̱ cán sácu̱ ndaa na Jesús jáchi̱ xíni̱ na̱ ña̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ ñá loho cán ta sa̱ cúú ñá ndi̱i.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 A̱nda̱ já na̱tiin Jesús ndáha̱ ñá na̱xi̱hi̱ cán já na̱ca̱ha̱n cóhó a̱ xi̱hi̱n ña̱ já na̱cachi a já:
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Chí i̱vi̱ la̱á na̱nditacu ñá loho cán já na̱ndico̱o ñá. Ta na̱sahnda Jesús chuun ña̱ ná quia̱hva na ña̱ cuxu ñá.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Chí a̱ ju̱ú quia̱hva na̱catóntó tátá náná ñá loho cán sa̱há ña̱ na̱caja Jesús. Joo na̱sahnda Jesús chuun nu̱ ná ña̱ ná a̱ ndícani na nu̱ú ni in ña̱yivi sa̱há ña̱ na̱ya̱ha.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.