João 5

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tá na̱ya̱ha ña̱ yóho já na̱quee Jesús cua̱ha̱n ñuu Jerusalén nu̱ cája na̱ Israel víco̱.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Ta mé nu̱ quíhvi joho na ñuu Jerusalén cán íin in yéhé naní yéhé ndicachi. Ta yati cán na̱sahi̱in in vehe ta íin u̱hu̱n yuyéhé nu̱ quíhvi na ini a ta ini mé vehe cán ndáca̱a̱n in pila cáhnu nu̱ ñúhu ticui̱í ta naní a̱ Betesda tu̱hun hebreo.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Ta níí ini mé vehe cán na̱caníhni na̱ quíhvi̱ ndúu na. Java na̱ cúú ná na̱ cua̱á. Java na quíhvi̱ sa̱ha̱. Ta java na na̱xi̱hi̱ tu̱chu. Níí cán na̱caníhni na ndúu na ndáti na ndica̱nda̱ ticui̱í cán.
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 Jáchi̱ ndá tañu núu táto̱ Ndióxi̱ ta jándica̱nda̱ mé á ticui̱í cán. Ta ndá na̱ ná que̱ta nuu nu̱ cuítí ini mé ticui̱í cán tá na̱ndihi na̱ndica̱nda̱ do̱ já ndiva̱ha na ta co̱ cája toho a ndá cue̱he̱ ndóho na.
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Ta tañu tócó ndihi na̱ quíhvi̱ na̱sa̱nduu cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in da̱ta̱a, da̱ sa̱ íin o̱co̱ sa̱hu̱n u̱ni̱ cui̱a̱ quíhvi̱ da̱.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Ta tá na̱xini Jesús cándúhu̱ dá tañu na̱ quíhvi̱ cán ta tá na̱canda̱a̱ ini a ña̱ sa̱nahá ndiva̱ha quíhvi̱ da̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cán tu̱hun nu̱ á já na̱cachi da já:
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Tá na̱cachi Jesús já chí i̱vi̱ la̱á na̱ndiva̱ha da̱ quíhvi̱ cán já na̱ndiquehe da yívi̱ dá já na̱casáhá da̱ xíca da. Ta sa̱há ña̱ cúú á qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱queta java na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cán tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi da já:
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu na̱ Israel cán da̱ já na̱cachi na já:
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Joo da̱ cán co̱ xíni̱ da̱ yo na̱ndaja va̱ha ñahá jáchi̱ tá na̱ndaja va̱ha Jesús da̱ já na̱qui̱hvi nuu a cán tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán cua̱ha̱n.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Tá na̱ndihi já na̱nditahan Jesús da̱ cán ini veñu̱hu cáhnu já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Tá na̱ndihi já ndáva da̱ cán na̱sa̱ha̱n da̱ cáxi tu̱hun da nu̱ú na̱ Israel ña̱ Jesús cúú ña̱ na̱ndaja va̱ha ñahá.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá na̱ Israel cán cája xíxi na xi̱hín Jesús. Ndúcú na̱ cahní na̱ a̱ sa̱há ña̱ cája chúun a ndája va̱ha mé á na̱ quíhvi̱ qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ví ga̱ ví cúni̱ na̱ Israel cán cahní na̱ Jesús jáchi̱ cáchí na̱ co̱ cája cáhnu a Ndióxi̱ qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná tá quia̱hva cáchí ley. Ta cúni̱ na̱ cahní na̱ mé á jáchi̱ cáchí a̱ ña̱ cúú á in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱ ta xi̱hín ña̱ yóho ndája mé á tátu̱hun mé Ndióxi̱.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ Israel cán:
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 Jáchi̱ sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini Ndióxi̱, tátá i̱ ye̱he̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ náha̱ mé á nu̱ú i̱ ndaja táhan ña̱ha cája mé á. Ta ja̱nda̱ ña̱ha náhnu chága̱ ví na̱ha̱ mé á nu̱ú i̱ ta chí catóntó ndihi ndó tá ná cuni ndó ña̱.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Jáchi̱ tá quia̱hva cája Ndióxi̱, tátá i̱ jánditacu a ndi̱i ña̱ ná catacu na quia̱hva já cuu caja ri ye̱he̱ jánditacu u̱ na̱ cúni̱ mí i̱ catacu.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Ta mé Ndióxi̱, tátá i̱ co̱ cája vií toho a sa̱há ña̱yivi. Ña̱ na̱caja mé á quéa̱ na̱sa̱ha̱n ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱, da̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi mé á, ña̱ ná caja vií i̱ sa̱ha̱ ná.
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 Já quéa̱ ná caja cáhnu ña̱yivi ye̱he̱ tá quia̱hva cája cáhnu na Ndióxi̱, tátá i̱. Jáchi̱ ndá na̱ co̱ cája cáhnu ye̱he̱ náha̱ ña̱ co̱ cája cáhnu na Ndióxi̱, tátá i̱ jáchi̱ mé a̱ cán na̱chindahá ye̱he̱ va̱xi i̱.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 ʼMé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ndá na̱ táa jo̱ho va̱ha nu̱ cáha̱n i̱ ta cándúsa na Ndióxi̱, mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱ quixi i̱, na̱ cán cúú na̱ catacu a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta a̱ jándoho Ndióxi̱ ini na indayá jáchi̱ cúú á tátu̱hun sa̱ na̱jánditacu tucu Ndióxi̱ na̱.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ va̱xi qui̱vi̱ ta cúú á tiempo viti tá na̱ co̱ tácú cuni jo̱ho na ña̱ cáha̱n ye̱he̱, da̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱. Ta ndá na̱ ná ndiquehe va̱ha tu̱hun cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ná catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Jáchi̱ tá quia̱hva cuu caja Ndióxi̱ catacu ña̱yivi quia̱hva já na̱caja mé á ña̱ ná caja ri ye̱he̱, da̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi mé á, ña̱ ná cuu catacu ña̱yivi.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Ta na̱sa̱ha̱n mé á ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ ña̱ ná caja vií i̱ sa̱há ña̱yivi ñuyíví jáchi̱ ye̱he̱ cúú da̱ na̱quixi indiví nduu in ña̱yivi.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 A̱ cátóntó ndo̱ sa̱há ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ yóho jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ va̱xi qui̱vi̱ tá cuni jo̱ho tócó ndihi na̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ nu̱ú ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ná
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 já queta na camasanto. Ta na̱ na̱caja va̱ha cán nditacu na ta cu̱hu̱n na̱ catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta na̱ na̱caja ña̱ quini nditacu na ta cu̱hu̱n na̱ indayá ndoho ini na.
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 ʼTócó ndihi ña̱ cája i̱ a̱ ju̱ú in túhún mí i̱ caja ña̱. Tá quia̱hva sáhndá Ndióxi̱, tátá i̱ chuun nu̱ú i̱ ña̱ ná caja vií i̱ sa̱há ña̱yivi quia̱hva já cája vií i̱ sa̱ha̱ ná. Ta cája vií nda̱a̱ i̱ sa̱ha̱ ná jáchi̱ co̱ ndúcú u̱ caja i̱ ña̱ cúni̱ mí i̱. Ña̱ ndúcú u̱ caja i̱ cúú ña̱ cúni̱ Ndióxi̱, tátá i̱ caja i̱ jáchi̱ mé á na̱chindahá ye̱he̱ quixi i̱.
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Jáchi̱ tá sa̱ha̱ mí i̱ ná caca nuu i̱ ca̱ha̱n i̱, co̱ nditahan ndíquehe ndó ña̱ cáha̱n i̱ sa̱há i̱. Co̱ ndítahan nu̱ú i̱ ca̱ha̱n i̱ sa̱ha̱ mí i̱
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 jáchi̱ íin inga ña̱ cáha̱n sa̱há i̱ ta ña̱ cáha̱n mé a̱ cán sa̱há i̱ cúú á ña̱ nda̱a̱.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 Ta mé ndó na̱chindahá ndo̱ java na na̱sa̱ha̱n na̱ ndáca̱ tu̱hún na̱ Juan sa̱há i̱. Ta ña̱ nda̱a̱ na̱sa̱cuu tócó ndihi tu̱hun na̱nducú ñehe da̱ cán nu̱ ndo̱.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Va̱tí co̱ ndáti i̱ cándúsa ndó ye̱he̱ sa̱há ña̱ cáha̱n in ña̱yivi sa̱há i̱ joo cuu ca̱cu ndaa ínima̱ ndó tá ná candúsa ndó ña̱ cáha̱n Juan sa̱há i̱.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Jáchi̱ mé Juan, da̱ na̱caja ndúta̱ ña̱yivi cán na̱sa̱cuu da tátu̱hun in íti̱, dó jándiyéhe̱ nu̱u̱ ndo̱. Joo chá tiempo cuití va na̱caji̱i̱ ini ndó xi̱hín tu̱hun na̱ca̱ha̱n da̱.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Íin inga ña̱ cáhnu chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ na̱ca̱ha̱n Juan sa̱há i̱. Ta ña̱ cán cúú á ña̱ náhnu xi̱hín ña̱ xitúhún na̱xini ndó na̱caja i̱. Ta ña̱ yóho náha̱ nu̱ ndo̱ yo cúú ye̱he̱ ta náha̱ ña̱ cúú á ña̱ nda̱a̱ ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱, tátá i̱ ye̱he̱. Jáchi̱ tócó ndihi ña̱ cája i̱ cúú á ña̱ na̱cachi Ndióxi̱, tátá i̱ xi̱hín i̱ caja i̱.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Ta Ndióxi̱, tátá i̱, mé á na̱chindahá ye̱he̱ náha̱ tu̱hun sa̱há i̱. Joo ndóhó, co̱ xíni̱ jo̱ho ndó nu̱ cáha̱n mé á ta ni co̱ xíní tívi ndó a̱.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 Ta ni co̱ó tu̱hun mé á ndáca̱a̱n ínima̱ ndo̱ jáchi̱ co̱ cándúsa ndó ye̱he̱, da̱ na̱chindahá mé á quixi ñuyíví yóho.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Va̱tí jácuaha va̱ha ndó tu̱hun Ndióxi̱ sa̱há ña̱ ndúcú ndo̱ ndaja cuu catacu ndó a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ joo co̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ mé tu̱hun Ndióxi̱ cán cúú á ña̱ cáha̱n sa̱há ye̱he̱.
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 Ta co̱ cúni̱ ndó quixi ndó nu̱ú i̱ já ná caja i̱ ña̱ ná catacu ndó a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 ʼCo̱ ndúcú toho i̱ ña̱ ná caja cáhnu ndó ye̱he̱.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 Sa̱ xíni̱ va̱ha i̱ ínima̱ ndo̱ ta cánda̱a̱ ini i̱ ña̱ co̱ quíhvi̱ ini ndó Ndióxi̱.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Na̱xi̱nu̱ i̱ ñuyíví yóho cuéntá Ndióxi̱, tátá i̱ ta co̱ cúni̱ ndó ndique̱he va̱ha ndó ye̱he̱. Joo tá ná quixi in da cuéntá mé dá já ndique̱he va̱ha ndusa ndó da̱.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Jáchi̱ mé ndó cátóó ndó cando̱o va̱ha ndó nu̱ú ña̱yivi cuití va ta co̱ ndúcú ndó cando̱o va̱ha ndó nu̱ Ndióxi̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ i̱hvi̱ ndiva̱ha cúú ini ndó cándeé ini ndó in túhún ji̱ni̱ Ndióxi̱.
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 Coto a̱ ju̱ú ca̱hán ndo̱ ña̱ jácojo i̱ cua̱chi ja̱ta̱ ndo̱ nu̱ Ndióxi̱, tátá i̱. Mé ley na̱ca̱hyí Moisés, ña̱ cán cúú á chíca̱a̱n cua̱chi ja̱ta̱ ndó va̱tí cándeé ini ndó da̱.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Tá ta̱ mé a̱ nda̱a̱ cándúsa ndó ña̱ na̱ca̱hyí Moisés sa̱nahá já quéa̱ cándúsa ndó ye̱he̱ jáchi̱ sa̱há ye̱he̱ na̱ca̱hyí Moisés sa̱nahá.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Joo sa̱há ña̱ co̱ cándúsa ndó ña̱ na̱ca̱hyí Moisés sa̱há i̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ cándúsa ndó ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ Israel cán.
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.