João 5
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Tá na̱ya̱ha ña̱ yóho já na̱quee Jesús cua̱ha̱n ñuu Jerusalén nu̱ cája na̱ Israel víco̱.
1 Passadas estas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.
2 Ta mé nu̱ quíhvi joho na ñuu Jerusalén cán íin in yéhé naní yéhé ndicachi. Ta yati cán na̱sahi̱in in vehe ta íin u̱hu̱n yuyéhé nu̱ quíhvi na ini a ta ini mé vehe cán ndáca̱a̱n in pila cáhnu nu̱ ñúhu ticui̱í ta naní a̱ Betesda tu̱hun hebreo.
2 Ora, existe ali, junto à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pavilhões.
3 Ta níí ini mé vehe cán na̱caníhni na̱ quíhvi̱ ndúu na. Java na̱ cúú ná na̱ cua̱á. Java na quíhvi̱ sa̱ha̱. Ta java na na̱xi̱hi̱ tu̱chu. Níí cán na̱caníhni na ndúu na ndáti na ndica̱nda̱ ticui̱í cán.
3 Nestes, jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 Jáchi̱ ndá tañu núu táto̱ Ndióxi̱ ta jándica̱nda̱ mé á ticui̱í cán. Ta ndá na̱ ná que̱ta nuu nu̱ cuítí ini mé ticui̱í cán tá na̱ndihi na̱ndica̱nda̱ do̱ já ndiva̱ha na ta co̱ cája toho a ndá cue̱he̱ ndóho na.
4 [esperando que se movesse a água. Porquanto um anjo descia em certo tempo, agitando-a; e o primeiro que entrava no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Ta tañu tócó ndihi na̱ quíhvi̱ na̱sa̱nduu cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in da̱ta̱a, da̱ sa̱ íin o̱co̱ sa̱hu̱n u̱ni̱ cui̱a̱ quíhvi̱ da̱.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Ta tá na̱xini Jesús cándúhu̱ dá tañu na̱ quíhvi̱ cán ta tá na̱canda̱a̱ ini a ña̱ sa̱nahá ndiva̱ha quíhvi̱ da̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim há muito tempo, perguntou-lhe: Queres ser curado?
7 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cán tu̱hun nu̱ á já na̱cachi da já:
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; pois, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
8 Então, lhe disse Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Tá na̱cachi Jesús já chí i̱vi̱ la̱á na̱ndiva̱ha da̱ quíhvi̱ cán já na̱ndiquehe da yívi̱ dá já na̱casáhá da̱ xíca da. Ta sa̱há ña̱ cúú á qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná
9 Imediatamente, o homem se viu curado e, tomando o leito, pôs-se a andar. E aquele dia era sábado.
10 sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱queta java na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
10 Por isso, disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cán tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi da já:
11 Ao que ele lhes respondeu: O mesmo que me curou me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu na̱ Israel cán da̱ já na̱cachi na já:
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Joo da̱ cán co̱ xíni̱ da̱ yo na̱ndaja va̱ha ñahá jáchi̱ tá na̱ndaja va̱ha Jesús da̱ já na̱qui̱hvi nuu a cán tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán cua̱ha̱n.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Tá na̱ndihi já na̱nditahan Jesús da̱ cán ini veñu̱hu cáhnu já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha que já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Tá na̱ndihi já ndáva da̱ cán na̱sa̱ha̱n da̱ cáxi tu̱hun da nu̱ú na̱ Israel ña̱ Jesús cúú ña̱ na̱ndaja va̱ha ñahá.
15 O homem retirou-se e disse aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá na̱ Israel cán cája xíxi na xi̱hín Jesús. Ndúcú na̱ cahní na̱ a̱ sa̱há ña̱ cája chúun a ndája va̱ha mé á na̱ quíhvi̱ qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná.
16 E os judeus perseguiam Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ví ga̱ ví cúni̱ na̱ Israel cán cahní na̱ Jesús jáchi̱ cáchí na̱ co̱ cája cáhnu a Ndióxi̱ qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná tá quia̱hva cáchí ley. Ta cúni̱ na̱ cahní na̱ mé á jáchi̱ cáchí a̱ ña̱ cúú á in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱ ta xi̱hín ña̱ yóho ndája mé á tátu̱hun mé Ndióxi̱.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ Israel cán:
19 Então, lhes falou Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão somente aquilo que vir fazer o Pai; porque tudo o que este fizer, o Filho também semelhantemente o faz.
20 Jáchi̱ sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini Ndióxi̱, tátá i̱ ye̱he̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ náha̱ mé á nu̱ú i̱ ndaja táhan ña̱ha cája mé á. Ta ja̱nda̱ ña̱ha náhnu chága̱ ví na̱ha̱ mé á nu̱ú i̱ ta chí catóntó ndihi ndó tá ná cuni ndó ña̱.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e lhe mostra tudo o que faz, e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Jáchi̱ tá quia̱hva cája Ndióxi̱, tátá i̱ jánditacu a ndi̱i ña̱ ná catacu na quia̱hva já cuu caja ri ye̱he̱ jánditacu u̱ na̱ cúni̱ mí i̱ catacu.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Ta mé Ndióxi̱, tátá i̱ co̱ cája vií toho a sa̱há ña̱yivi. Ña̱ na̱caja mé á quéa̱ na̱sa̱ha̱n ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱, da̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi mé á, ña̱ ná caja vií i̱ sa̱ha̱ ná.
22 E o Pai a ninguém julga, mas ao Filho confiou todo julgamento,
23 Já quéa̱ ná caja cáhnu ña̱yivi ye̱he̱ tá quia̱hva cája cáhnu na Ndióxi̱, tátá i̱. Jáchi̱ ndá na̱ co̱ cája cáhnu ye̱he̱ náha̱ ña̱ co̱ cája cáhnu na Ndióxi̱, tátá i̱ jáchi̱ mé a̱ cán na̱chindahá ye̱he̱ va̱xi i̱.
23 a fim de que todos honrem o Filho do modo por que honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 ʼMé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ndá na̱ táa jo̱ho va̱ha nu̱ cáha̱n i̱ ta cándúsa na Ndióxi̱, mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱ quixi i̱, na̱ cán cúú na̱ catacu a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta a̱ jándoho Ndióxi̱ ini na indayá jáchi̱ cúú á tátu̱hun sa̱ na̱jánditacu tucu Ndióxi̱ na̱.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ va̱xi qui̱vi̱ ta cúú á tiempo viti tá na̱ co̱ tácú cuni jo̱ho na ña̱ cáha̱n ye̱he̱, da̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱. Ta ndá na̱ ná ndiquehe va̱ha tu̱hun cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ná catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Jáchi̱ tá quia̱hva cuu caja Ndióxi̱ catacu ña̱yivi quia̱hva já na̱caja mé á ña̱ ná caja ri ye̱he̱, da̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi mé á, ña̱ ná cuu catacu ña̱yivi.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Ta na̱sa̱ha̱n mé á ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ ña̱ ná caja vií i̱ sa̱há ña̱yivi ñuyíví jáchi̱ ye̱he̱ cúú da̱ na̱quixi indiví nduu in ña̱yivi.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 A̱ cátóntó ndo̱ sa̱há ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ yóho jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ va̱xi qui̱vi̱ tá cuni jo̱ho tócó ndihi na̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ nu̱ú ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ná
28 Não vos maravilheis disto, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão:
29 já queta na camasanto. Ta na̱ na̱caja va̱ha cán nditacu na ta cu̱hu̱n na̱ catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta na̱ na̱caja ña̱ quini nditacu na ta cu̱hu̱n na̱ indayá ndoho ini na.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 ʼTócó ndihi ña̱ cája i̱ a̱ ju̱ú in túhún mí i̱ caja ña̱. Tá quia̱hva sáhndá Ndióxi̱, tátá i̱ chuun nu̱ú i̱ ña̱ ná caja vií i̱ sa̱há ña̱yivi quia̱hva já cája vií i̱ sa̱ha̱ ná. Ta cája vií nda̱a̱ i̱ sa̱ha̱ ná jáchi̱ co̱ ndúcú u̱ caja i̱ ña̱ cúni̱ mí i̱. Ña̱ ndúcú u̱ caja i̱ cúú ña̱ cúni̱ Ndióxi̱, tátá i̱ caja i̱ jáchi̱ mé á na̱chindahá ye̱he̱ quixi i̱.
30 Eu nada posso fazer de mim mesmo; na forma por que ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 Jáchi̱ tá sa̱ha̱ mí i̱ ná caca nuu i̱ ca̱ha̱n i̱, co̱ nditahan ndíquehe ndó ña̱ cáha̱n i̱ sa̱há i̱. Co̱ ndítahan nu̱ú i̱ ca̱ha̱n i̱ sa̱ha̱ mí i̱
31 Se eu testifico a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 jáchi̱ íin inga ña̱ cáha̱n sa̱há i̱ ta ña̱ cáha̱n mé a̱ cán sa̱há i̱ cúú á ña̱ nda̱a̱.
32 Outro é o que testifica a meu respeito, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim.
33 Ta mé ndó na̱chindahá ndo̱ java na na̱sa̱ha̱n na̱ ndáca̱ tu̱hún na̱ Juan sa̱há i̱. Ta ña̱ nda̱a̱ na̱sa̱cuu tócó ndihi tu̱hun na̱nducú ñehe da̱ cán nu̱ ndo̱.
33 Mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Va̱tí co̱ ndáti i̱ cándúsa ndó ye̱he̱ sa̱há ña̱ cáha̱n in ña̱yivi sa̱há i̱ joo cuu ca̱cu ndaa ínima̱ ndó tá ná candúsa ndó ña̱ cáha̱n Juan sa̱há i̱.
34 Eu, porém, não aceito humano testemunho; digo-vos, entretanto, estas coisas para que sejais salvos.
35 Jáchi̱ mé Juan, da̱ na̱caja ndúta̱ ña̱yivi cán na̱sa̱cuu da tátu̱hun in íti̱, dó jándiyéhe̱ nu̱u̱ ndo̱. Joo chá tiempo cuití va na̱caji̱i̱ ini ndó xi̱hín tu̱hun na̱ca̱ha̱n da̱.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava, e vós quisestes, por algum tempo, alegrar-vos com a sua luz.
36 Íin inga ña̱ cáhnu chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ na̱ca̱ha̱n Juan sa̱há i̱. Ta ña̱ cán cúú á ña̱ náhnu xi̱hín ña̱ xitúhún na̱xini ndó na̱caja i̱. Ta ña̱ yóho náha̱ nu̱ ndo̱ yo cúú ye̱he̱ ta náha̱ ña̱ cúú á ña̱ nda̱a̱ ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱, tátá i̱ ye̱he̱. Jáchi̱ tócó ndihi ña̱ cája i̱ cúú á ña̱ na̱cachi Ndióxi̱, tátá i̱ xi̱hín i̱ caja i̱.
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Ta Ndióxi̱, tátá i̱, mé á na̱chindahá ye̱he̱ náha̱ tu̱hun sa̱há i̱. Joo ndóhó, co̱ xíni̱ jo̱ho ndó nu̱ cáha̱n mé á ta ni co̱ xíní tívi ndó a̱.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Jamais tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma.
38 Ta ni co̱ó tu̱hun mé á ndáca̱a̱n ínima̱ ndo̱ jáchi̱ co̱ cándúsa ndó ye̱he̱, da̱ na̱chindahá mé á quixi ñuyíví yóho.
38 Também não tendes a sua palavra permanente em vós, porque não credes naquele a quem ele enviou.
39 Va̱tí jácuaha va̱ha ndó tu̱hun Ndióxi̱ sa̱há ña̱ ndúcú ndo̱ ndaja cuu catacu ndó a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ joo co̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ mé tu̱hun Ndióxi̱ cán cúú á ña̱ cáha̱n sa̱há ye̱he̱.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Ta co̱ cúni̱ ndó quixi ndó nu̱ú i̱ já ná caja i̱ ña̱ ná catacu ndó a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
40 Contudo, não quereis vir a mim para terdes vida.
41 ʼCo̱ ndúcú toho i̱ ña̱ ná caja cáhnu ndó ye̱he̱.
41 Eu não aceito glória que vem dos homens;
42 Sa̱ xíni̱ va̱ha i̱ ínima̱ ndo̱ ta cánda̱a̱ ini i̱ ña̱ co̱ quíhvi̱ ini ndó Ndióxi̱.
42 sei, entretanto, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Na̱xi̱nu̱ i̱ ñuyíví yóho cuéntá Ndióxi̱, tátá i̱ ta co̱ cúni̱ ndó ndique̱he va̱ha ndó ye̱he̱. Joo tá ná quixi in da cuéntá mé dá já ndique̱he va̱ha ndusa ndó da̱.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, certamente, o recebereis.
44 Jáchi̱ mé ndó cátóó ndó cando̱o va̱ha ndó nu̱ú ña̱yivi cuití va ta co̱ ndúcú ndó cando̱o va̱ha ndó nu̱ Ndióxi̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ i̱hvi̱ ndiva̱ha cúú ini ndó cándeé ini ndó in túhún ji̱ni̱ Ndióxi̱.
44 Como podeis crer, vós os que aceitais glória uns dos outros e, contudo, não procurais a glória que vem do Deus único?
45 Coto a̱ ju̱ú ca̱hán ndo̱ ña̱ jácojo i̱ cua̱chi ja̱ta̱ ndo̱ nu̱ Ndióxi̱, tátá i̱. Mé ley na̱ca̱hyí Moisés, ña̱ cán cúú á chíca̱a̱n cua̱chi ja̱ta̱ ndó va̱tí cándeé ini ndó da̱.
45 Não penseis que eu vos acusarei perante o Pai; quem vos acusa é Moisés, em quem tendes firmado a vossa confiança.
46 Tá ta̱ mé a̱ nda̱a̱ cándúsa ndó ña̱ na̱ca̱hyí Moisés sa̱nahá já quéa̱ cándúsa ndó ye̱he̱ jáchi̱ sa̱há ye̱he̱ na̱ca̱hyí Moisés sa̱nahá.
46 Porque, se, de fato, crêsseis em Moisés, também creríeis em mim; porquanto ele escreveu a meu respeito.
47 Joo sa̱há ña̱ co̱ cándúsa ndó ña̱ na̱ca̱hyí Moisés sa̱há i̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ cándúsa ndó ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ Israel cán.
47 Se, porém, não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.