João 4
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Ta ndaja coo na̱ fariseo na̱canda̱a̱ ini na ña̱ cua̱ha̱ chága̱ ña̱yivi ndíco̱ ja̱tá Jesús ta cua̱ha̱ chága̱ ña̱yivi jácandúta̱ Jesús a̱ ju̱ú ga̱ Juan.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Va̱tí a̱ ju̱ú mé Jesús jácandúta̱ ña̱yivi joo na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán jácandúta̱ ñahá.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Ta tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ cáha̱n ña̱yivi sa̱há já na̱quee a estado Judea xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cua̱ha̱n na̱ ndicó co̱o na chí estado Galilea.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ta nu̱ú cu̱hu̱n a̱ Galilea cán ndúsa̱ ya̱ha nda̱a̱ estado Samaria já xi̱nu̱ a̱ nu̱ú cu̱hu̱n a̱ cán.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ta na̱xi̱nu̱ a̱ in ñuu loho naní Sicar cuéntá mé Samaria cán yati nu̱ú ñundáhyi̱ ña̱ na̱jándicoo ta̱hvi̱ Jacob nu̱ José, ja̱hyi da.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ta cán na̱sahi̱in in chi̱co̱ho̱ ña̱ naní chi̱co̱ho̱ Jacob. Ta cúú á tátu̱hun ca̱xi̱vi̱ tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús ñuu Sicar cán. Ta chí a̱ váha ga̱ na̱canaá a̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱saco̱o a yati yuhú chi̱co̱ho̱ cán.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Ta nani íin coo a cán já na̱xi̱nu̱ in ñáñáha̱ cuéntá Samaria tavá ña̱ ticui̱í ini chi̱co̱ho̱ cán. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Jáchi̱ sa̱ cua̱ha̱n na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ñuu cueen na ña̱ha cuxu na.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 A̱nda̱ já na̱catóntó ña̱ jáchi̱ co̱ xíní táhan va̱ha na̱ Israel xi̱hín na̱ Samaria. Ta na̱cachi ñá já xi̱hín Jesús já:
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ñá:
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 A̱nda̱ já na̱cachi ñá cán já xi̱hi̱n á:
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Tásáhnu jícó nde̱, da̱ naní Jacob cán na̱jándacoo chi̱co̱ho̱ yóho nu̱ú nde̱. Ta nu̱ú chi̱co̱ho̱ yóho na̱xihi da̱ cán ticui̱í ta sa̱ mé chi̱co̱ho̱ yóho na̱xihi ri ja̱hyi da̱ cán ta yóho na̱xihi ri quíti̱ ja̱na̱ dá. Ama ná cuu quia̱hva mé ndó ticui̱í va̱ha chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ dó na̱jándacoo Jacob nu̱ú nde̱ —na̱cachi ñá cán xi̱hín Jesús.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ñá já na̱cachi a já:
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Joo ndá na̱ ná coho ticui̱í táhan dó sáhan ye̱he̱, na̱ cán cúú na̱ a̱ ndícó co̱o ga̱ na̱ i̱chi̱ ini na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Jáchi̱ cúú á tátu̱hun sa̱ mé ini mé va na cana ticui̱í, dó a̱ ndíhi sa̱ha̱ ta catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ñá.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 A̱nda̱ já na̱cachi ñá cán já xi̱hín Jesús:
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe ñá cán tu̱hun nu̱ á já na̱cachi ñá já:
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Joo na̱sahi̱in u̱hu̱n yíu̱n ta da̱ íin xu̱hu̱n viti ja̱n co̱ cúú toho da yíu̱n. Nda̱a̱ ndusa cáhu̱n —na̱cachi Jesús.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Já na̱cachi ñá já xi̱hi̱n á:
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Tásáhnu jícó nde̱, na̱ Samaria yóho na̱caja cáhnu na Ndióxi̱ yati ji̱ni̱ yúcu̱ ja̱n. Joo ndóhó, na̱ Israel cáchí ndo̱ ña̱ ndúsa̱ ndítahan nu̱ú nde̱ cu̱hu̱n nde̱ ñuu Jerusalén caja cáhnu nde̱ Ndióxi̱. Ta mé ndó ndaja cachi ndó —na̱cachi ñá cán xi̱hín Jesús.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ñá já na̱cachi a já xi̱hi̱n ñá:
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Joo ndóhó, na̱ Samaria cája cáhnu cuáá ndo̱ Ndióxi̱ jáchi̱ co̱ xíni̱ ndó a̱. Joo nde̱he̱, na̱ Israel xíni̱ va̱ha nde̱ yo cúú Ndióxi̱ cája cáhnu nde̱. Jáchi̱ chi̱chi mé nde̱, na̱ Israel na̱sacu ini Ndióxi̱ quixi mé á jáca̱cu ña̱yivi.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Ta viti na̱xi̱nu̱ qui̱vi̱ tá ndítahan caja cáhnu ña̱yivi Ndióxi̱, tátá yo̱ xi̱hín ndinuhu ini na tá quia̱hva cúni̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ jáchi̱ quia̱hva já cúni̱ Ndióxi̱, tátá yo̱ ña̱ ná caja cáhnu ña̱yivi mé á.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 A̱ cu̱ú cuni yó Ndióxi̱ jáchi̱ co̱ó toho yiquí cu̱ñu a sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú caja cáhnu ña̱yivi mé á xi̱hín ínima̱ ná ta xi̱hín ndiñuhu ini na —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ña̱.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 A̱nda̱ já na̱cachi tucu ñá cán já:
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Ta nani cáha̱n Jesús xi̱hi̱n ñá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱catóntó na̱ jáchi̱ na̱xini na ndítúhún a̱ xi̱hín in ñáñáha̱. Joo ni in túhún na̱ co̱ó na̱sa̱ha̱n ndeé ini na cu̱hu̱n na̱ nda̱ca̱ tu̱hún ñahá ndá a̱ cúni̱ ñá cán, á ndá sa̱ha̱ ndítúhún a̱ xi̱hi̱n ñá.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Tá na̱ndihi já na̱jándacoo ñá cán yoo ñá ta na̱quee ñá cua̱ha̱n ñá ñuu. Ta cán na̱casáhá cáha̱n ñá xi̱hín na̱ ñuu cán já cáchí ña̱ já xi̱hi̱n ná:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 —Naha quíi̱ ndó. Cande̱hé ndó in da̱ta̱a, da̱ na̱ca̱ha̱n ndihi da tá quia̱hva na̱caja i̱. Á a̱ ju̱ú da̱ yóho cúú Cristo, da̱ na̱cachi Ndióxi̱ chindahá a̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi ñá cán xi̱hi̱n ná.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Tá na̱ndihi já na̱queta ndihi na̱ cán cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n ña̱ nu̱ íin Jesús.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Joo tá cáma̱ni̱ xi̱nu̱ co̱o na nu̱ íin Jesús já na̱jáca̱ha̱n na̱ xíca xi̱hi̱n á mé á ña̱ ná cuxu a va̱tí loho.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán:
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Tá na̱ndihi já na̱casáhá na̱ cán ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já:
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Xíní ñúhú ndiñehe ndó nu̱u̱ ndó cande̱hé ndo̱ ña̱yivi jáchi̱ cúú ná tátu̱hun nu̱ú na̱xutu na trigo. Joo co̱ xíní ñúhú caja ndó tá quia̱hva cája ña̱yivi tá ndáti na co̱mí yo̱o̱ jáquee na trigo. Jáchi̱ viti ñúhú íin tia̱hva ña̱yivi ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Ndá na̱ xíca chíndeé ña̱yivi ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱, na̱ cán cúú ná tátu̱hun na̱ xíca jáquee trigo. Ta a̱ cája chúun uun toho na jáchi̱ quehe na ya̱hvi sa̱há chuun cája na. Ta na̱ ndíquehe tu̱hun Ndióxi̱ cán cúú na̱ cu̱hu̱n catacu indiví a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta sa̱há na̱ cán cavatá da̱ na̱xutu xi̱hín da̱ na̱jáquee.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Jáchi̱ íin in tu̱hun ta nda̱a̱ cáha̱n ña̱. Já cáchí a̱ já: “In da xútu ta inga da jáquee jáchi̱ cúú ndíví da̱ da̱ cája chúun nu̱ú in xitoho.”
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ta quia̱hva já na̱ya̱ha xi̱hi̱n mé ndó jáchi̱ ye̱he̱ na̱chindahá i̱ ndo̱hó ña̱ ná cu̱hu̱n ndó chindeé ndo̱ ña̱yivi ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Ndióxi̱ va̱tí co̱ó na̱ndoho ini ndó ca̱xi tu̱hun ndó tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná. Jáchi̱ inga na na̱ca̱xi tu̱hun tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín na̱ cán joo ndóhó ñéhe̱ táhvi̱ ndó chíndeé ndó na̱ ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán nani cáma̱ni̱ xi̱nu̱ co̱o ña̱yivi ñuu cán nu̱ á.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Ta cua̱há ña̱yivi ñuu Samaria cán na̱candúsa na Jesús sa̱há ña̱ na̱ca̱ha̱n ñáñáha̱ cán xi̱hi̱n ná jáchi̱ na̱cachi ñá cán já xi̱hi̱n ná: “Na̱cachi mé á xi̱hín i̱ ndaja cáa tócó ndihi ña̱ na̱caja i̱.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ Samaria cán nu̱ íin Jesús já na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ña̱ ná coo chága̱ xi̱hi̱n ná. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cando̱o Jesús na̱sahi̱in a i̱vi̱ qui̱vi̱ xi̱hín na̱ cán.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ta cua̱há java ga̱ na̱ Samaria cán na̱candúsa na Jesús sa̱há tu̱hun na̱ca̱ha̱n mé á xi̱hi̱n ná.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Já na̱cachi mé na̱ Samaria cán xi̱hín ñáñáha̱ cán já:
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Tá sa̱ na̱ya̱ha i̱vi̱ qui̱vi̱ na̱sahi̱in Jesús mé Samaria cán já na̱quee tucu a cua̱ha̱n chí estado Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Jáchi̱ sa̱ na̱cachi mé Jesús já: “Ni in túhún toho profeta co̱ cája cáhnu na da̱ ñuu da”, na̱cachi Jesús.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Joo tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús estado Galilea cán já na̱ndiquehe va̱ha na̱ cán mé á jáchi̱ sa̱ na̱sa̱ha̱n ri na̱ cán vicó pascua ñuu Jerusalén ta cán na̱xini na ña̱ náhnu na̱caja mé á.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o tucu Jesús ñuu Caná cuéntá Galilea cán nu̱ú na̱ndaja mé á ticui̱í na̱nduu dó vino. Ta mé ñuu cán na̱sahi̱in in da̱ta̱a, da̱ cája chúun cuéntá gobierno. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva quíhvi̱ ja̱hyi da cándúhu̱ dá ñuu Capernaum.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Ta tá na̱xini jo̱ho da̱ cán ña̱ sa̱ na̱quee Jesús estado Judea ta íin a estado Galilea viti já ndáva da na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ á já na̱xi̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á ña̱ ná cu̱hu̱n a̱ vehe da ndaja va̱ha ja̱hyi da jáchi̱ sa̱ ndícáhví da̱ cándúhu̱ dá.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Tá na̱ndihi já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cája chúun cuéntá gobierno cán tu̱hun nu̱ú Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ta tá sa̱ yati xi̱nu̱ co̱o da vehe da já ndáva nihni na̱ cúú mozo da na̱sa̱ha̱n na̱ ñe̱he̱ ná da̱ já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ cán mozo da̱ já cáchí da̱ já:
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Xi̱hín ña̱ yóho na̱canda̱a̱ ini da̱ cán ña̱ mé a̱ nda̱a̱ na̱ndaja va̱ha Jesús ja̱hyi da jáchi̱ mé hora cán na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá ña̱ tácú tá tácú ja̱hyi da. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱candúsa mé dá xi̱hín na̱ vehe da Jesús.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ i̱vi̱ ña̱ xitúhún na̱caja Jesús estado Galilea cán a̱nda̱ nani na̱quee a Judea já na̱ndicó co̱o tucu a Galilea.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.