João 4
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB
1 Ta ndaja coo na̱ fariseo na̱canda̱a̱ ini na ña̱ cua̱ha̱ chága̱ ña̱yivi ndíco̱ ja̱tá Jesús ta cua̱ha̱ chága̱ ña̱yivi jácandúta̱ Jesús a̱ ju̱ú ga̱ Juan.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Va̱tí a̱ ju̱ú mé Jesús jácandúta̱ ña̱yivi joo na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán jácandúta̱ ñahá.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Ta tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ cáha̱n ña̱yivi sa̱há já na̱quee a estado Judea xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cua̱ha̱n na̱ ndicó co̱o na chí estado Galilea.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ta nu̱ú cu̱hu̱n a̱ Galilea cán ndúsa̱ ya̱ha nda̱a̱ estado Samaria já xi̱nu̱ a̱ nu̱ú cu̱hu̱n a̱ cán.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Ta na̱xi̱nu̱ a̱ in ñuu loho naní Sicar cuéntá mé Samaria cán yati nu̱ú ñundáhyi̱ ña̱ na̱jándicoo ta̱hvi̱ Jacob nu̱ José, ja̱hyi da.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Ta cán na̱sahi̱in in chi̱co̱ho̱ ña̱ naní chi̱co̱ho̱ Jacob. Ta cúú á tátu̱hun ca̱xi̱vi̱ tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús ñuu Sicar cán. Ta chí a̱ váha ga̱ na̱canaá a̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱saco̱o a yati yuhú chi̱co̱ho̱ cán.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Ta nani íin coo a cán já na̱xi̱nu̱ in ñáñáha̱ cuéntá Samaria tavá ña̱ ticui̱í ini chi̱co̱ho̱ cán. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Jáchi̱ sa̱ cua̱ha̱n na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ñuu cueen na ña̱ha cuxu na.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 A̱nda̱ já na̱catóntó ña̱ jáchi̱ co̱ xíní táhan va̱ha na̱ Israel xi̱hín na̱ Samaria. Ta na̱cachi ñá já xi̱hín Jesús já:
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ñá:
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 A̱nda̱ já na̱cachi ñá cán já xi̱hi̱n á:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Tásáhnu jícó nde̱, da̱ naní Jacob cán na̱jándacoo chi̱co̱ho̱ yóho nu̱ú nde̱. Ta nu̱ú chi̱co̱ho̱ yóho na̱xihi da̱ cán ticui̱í ta sa̱ mé chi̱co̱ho̱ yóho na̱xihi ri ja̱hyi da̱ cán ta yóho na̱xihi ri quíti̱ ja̱na̱ dá. Ama ná cuu quia̱hva mé ndó ticui̱í va̱ha chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ dó na̱jándacoo Jacob nu̱ú nde̱ —na̱cachi ñá cán xi̱hín Jesús.
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ñá já na̱cachi a já:
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Joo ndá na̱ ná coho ticui̱í táhan dó sáhan ye̱he̱, na̱ cán cúú na̱ a̱ ndícó co̱o ga̱ na̱ i̱chi̱ ini na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Jáchi̱ cúú á tátu̱hun sa̱ mé ini mé va na cana ticui̱í, dó a̱ ndíhi sa̱ha̱ ta catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ñá.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 A̱nda̱ já na̱cachi ñá cán já xi̱hín Jesús:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe ñá cán tu̱hun nu̱ á já na̱cachi ñá já:
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Joo na̱sahi̱in u̱hu̱n yíu̱n ta da̱ íin xu̱hu̱n viti ja̱n co̱ cúú toho da yíu̱n. Nda̱a̱ ndusa cáhu̱n —na̱cachi Jesús.
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Já na̱cachi ñá já xi̱hi̱n á:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Tásáhnu jícó nde̱, na̱ Samaria yóho na̱caja cáhnu na Ndióxi̱ yati ji̱ni̱ yúcu̱ ja̱n. Joo ndóhó, na̱ Israel cáchí ndo̱ ña̱ ndúsa̱ ndítahan nu̱ú nde̱ cu̱hu̱n nde̱ ñuu Jerusalén caja cáhnu nde̱ Ndióxi̱. Ta mé ndó ndaja cachi ndó —na̱cachi ñá cán xi̱hín Jesús.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ñá já na̱cachi a já xi̱hi̱n ñá:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Joo ndóhó, na̱ Samaria cája cáhnu cuáá ndo̱ Ndióxi̱ jáchi̱ co̱ xíni̱ ndó a̱. Joo nde̱he̱, na̱ Israel xíni̱ va̱ha nde̱ yo cúú Ndióxi̱ cája cáhnu nde̱. Jáchi̱ chi̱chi mé nde̱, na̱ Israel na̱sacu ini Ndióxi̱ quixi mé á jáca̱cu ña̱yivi.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Ta viti na̱xi̱nu̱ qui̱vi̱ tá ndítahan caja cáhnu ña̱yivi Ndióxi̱, tátá yo̱ xi̱hín ndinuhu ini na tá quia̱hva cúni̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ jáchi̱ quia̱hva já cúni̱ Ndióxi̱, tátá yo̱ ña̱ ná caja cáhnu ña̱yivi mé á.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 A̱ cu̱ú cuni yó Ndióxi̱ jáchi̱ co̱ó toho yiquí cu̱ñu a sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú caja cáhnu ña̱yivi mé á xi̱hín ínima̱ ná ta xi̱hín ndiñuhu ini na —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ña̱.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 A̱nda̱ já na̱cachi tucu ñá cán já:
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ta nani cáha̱n Jesús xi̱hi̱n ñá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱catóntó na̱ jáchi̱ na̱xini na ndítúhún a̱ xi̱hín in ñáñáha̱. Joo ni in túhún na̱ co̱ó na̱sa̱ha̱n ndeé ini na cu̱hu̱n na̱ nda̱ca̱ tu̱hún ñahá ndá a̱ cúni̱ ñá cán, á ndá sa̱ha̱ ndítúhún a̱ xi̱hi̱n ñá.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Tá na̱ndihi já na̱jándacoo ñá cán yoo ñá ta na̱quee ñá cua̱ha̱n ñá ñuu. Ta cán na̱casáhá cáha̱n ñá xi̱hín na̱ ñuu cán já cáchí ña̱ já xi̱hi̱n ná:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Naha quíi̱ ndó. Cande̱hé ndó in da̱ta̱a, da̱ na̱ca̱ha̱n ndihi da tá quia̱hva na̱caja i̱. Á a̱ ju̱ú da̱ yóho cúú Cristo, da̱ na̱cachi Ndióxi̱ chindahá a̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi ñá cán xi̱hi̱n ná.
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Tá na̱ndihi já na̱queta ndihi na̱ cán cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n ña̱ nu̱ íin Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Joo tá cáma̱ni̱ xi̱nu̱ co̱o na nu̱ íin Jesús já na̱jáca̱ha̱n na̱ xíca xi̱hi̱n á mé á ña̱ ná cuxu a va̱tí loho.
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán:
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Tá na̱ndihi já na̱casáhá na̱ cán ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já:
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Xíní ñúhú ndiñehe ndó nu̱u̱ ndó cande̱hé ndo̱ ña̱yivi jáchi̱ cúú ná tátu̱hun nu̱ú na̱xutu na trigo. Joo co̱ xíní ñúhú caja ndó tá quia̱hva cája ña̱yivi tá ndáti na co̱mí yo̱o̱ jáquee na trigo. Jáchi̱ viti ñúhú íin tia̱hva ña̱yivi ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Ndá na̱ xíca chíndeé ña̱yivi ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱, na̱ cán cúú ná tátu̱hun na̱ xíca jáquee trigo. Ta a̱ cája chúun uun toho na jáchi̱ quehe na ya̱hvi sa̱há chuun cája na. Ta na̱ ndíquehe tu̱hun Ndióxi̱ cán cúú na̱ cu̱hu̱n catacu indiví a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta sa̱há na̱ cán cavatá da̱ na̱xutu xi̱hín da̱ na̱jáquee.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Jáchi̱ íin in tu̱hun ta nda̱a̱ cáha̱n ña̱. Já cáchí a̱ já: “In da xútu ta inga da jáquee jáchi̱ cúú ndíví da̱ da̱ cája chúun nu̱ú in xitoho.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ta quia̱hva já na̱ya̱ha xi̱hi̱n mé ndó jáchi̱ ye̱he̱ na̱chindahá i̱ ndo̱hó ña̱ ná cu̱hu̱n ndó chindeé ndo̱ ña̱yivi ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Ndióxi̱ va̱tí co̱ó na̱ndoho ini ndó ca̱xi tu̱hun ndó tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná. Jáchi̱ inga na na̱ca̱xi tu̱hun tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín na̱ cán joo ndóhó ñéhe̱ táhvi̱ ndó chíndeé ndó na̱ ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán nani cáma̱ni̱ xi̱nu̱ co̱o ña̱yivi ñuu cán nu̱ á.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ta cua̱há ña̱yivi ñuu Samaria cán na̱candúsa na Jesús sa̱há ña̱ na̱ca̱ha̱n ñáñáha̱ cán xi̱hi̱n ná jáchi̱ na̱cachi ñá cán já xi̱hi̱n ná: “Na̱cachi mé á xi̱hín i̱ ndaja cáa tócó ndihi ña̱ na̱caja i̱.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ Samaria cán nu̱ íin Jesús já na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ña̱ ná coo chága̱ xi̱hi̱n ná. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cando̱o Jesús na̱sahi̱in a i̱vi̱ qui̱vi̱ xi̱hín na̱ cán.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ta cua̱há java ga̱ na̱ Samaria cán na̱candúsa na Jesús sa̱há tu̱hun na̱ca̱ha̱n mé á xi̱hi̱n ná.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Já na̱cachi mé na̱ Samaria cán xi̱hín ñáñáha̱ cán já:
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tá sa̱ na̱ya̱ha i̱vi̱ qui̱vi̱ na̱sahi̱in Jesús mé Samaria cán já na̱quee tucu a cua̱ha̱n chí estado Galilea.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Jáchi̱ sa̱ na̱cachi mé Jesús já: “Ni in túhún toho profeta co̱ cája cáhnu na da̱ ñuu da”, na̱cachi Jesús.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Joo tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús estado Galilea cán já na̱ndiquehe va̱ha na̱ cán mé á jáchi̱ sa̱ na̱sa̱ha̱n ri na̱ cán vicó pascua ñuu Jerusalén ta cán na̱xini na ña̱ náhnu na̱caja mé á.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o tucu Jesús ñuu Caná cuéntá Galilea cán nu̱ú na̱ndaja mé á ticui̱í na̱nduu dó vino. Ta mé ñuu cán na̱sahi̱in in da̱ta̱a, da̱ cája chúun cuéntá gobierno. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva quíhvi̱ ja̱hyi da cándúhu̱ dá ñuu Capernaum.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ta tá na̱xini jo̱ho da̱ cán ña̱ sa̱ na̱quee Jesús estado Judea ta íin a estado Galilea viti já ndáva da na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ á já na̱xi̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á ña̱ ná cu̱hu̱n a̱ vehe da ndaja va̱ha ja̱hyi da jáchi̱ sa̱ ndícáhví da̱ cándúhu̱ dá.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Tá na̱ndihi já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cája chúun cuéntá gobierno cán tu̱hun nu̱ú Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Ta tá sa̱ yati xi̱nu̱ co̱o da vehe da já ndáva nihni na̱ cúú mozo da na̱sa̱ha̱n na̱ ñe̱he̱ ná da̱ já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ cán mozo da̱ já cáchí da̱ já:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Xi̱hín ña̱ yóho na̱canda̱a̱ ini da̱ cán ña̱ mé a̱ nda̱a̱ na̱ndaja va̱ha Jesús ja̱hyi da jáchi̱ mé hora cán na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá ña̱ tácú tá tácú ja̱hyi da. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱candúsa mé dá xi̱hín na̱ vehe da Jesús.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ i̱vi̱ ña̱ xitúhún na̱caja Jesús estado Galilea cán a̱nda̱ nani na̱quee a Judea já na̱ndicó co̱o tucu a Galilea.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.