João 4
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Ta ndaja coo na̱ fariseo na̱canda̱a̱ ini na ña̱ cua̱ha̱ chága̱ ña̱yivi ndíco̱ ja̱tá Jesús ta cua̱ha̱ chága̱ ña̱yivi jácandúta̱ Jesús a̱ ju̱ú ga̱ Juan.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Va̱tí a̱ ju̱ú mé Jesús jácandúta̱ ña̱yivi joo na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán jácandúta̱ ñahá.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ta tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ cáha̱n ña̱yivi sa̱há já na̱quee a estado Judea xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cua̱ha̱n na̱ ndicó co̱o na chí estado Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ta nu̱ú cu̱hu̱n a̱ Galilea cán ndúsa̱ ya̱ha nda̱a̱ estado Samaria já xi̱nu̱ a̱ nu̱ú cu̱hu̱n a̱ cán.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ta na̱xi̱nu̱ a̱ in ñuu loho naní Sicar cuéntá mé Samaria cán yati nu̱ú ñundáhyi̱ ña̱ na̱jándicoo ta̱hvi̱ Jacob nu̱ José, ja̱hyi da.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ta cán na̱sahi̱in in chi̱co̱ho̱ ña̱ naní chi̱co̱ho̱ Jacob. Ta cúú á tátu̱hun ca̱xi̱vi̱ tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús ñuu Sicar cán. Ta chí a̱ váha ga̱ na̱canaá a̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱saco̱o a yati yuhú chi̱co̱ho̱ cán.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ta nani íin coo a cán já na̱xi̱nu̱ in ñáñáha̱ cuéntá Samaria tavá ña̱ ticui̱í ini chi̱co̱ho̱ cán. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Jáchi̱ sa̱ cua̱ha̱n na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ñuu cueen na ña̱ha cuxu na.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 A̱nda̱ já na̱catóntó ña̱ jáchi̱ co̱ xíní táhan va̱ha na̱ Israel xi̱hín na̱ Samaria. Ta na̱cachi ñá já xi̱hín Jesús já:
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ñá:
10 Então Jesus disse:
11 A̱nda̱ já na̱cachi ñá cán já xi̱hi̱n á:
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Tásáhnu jícó nde̱, da̱ naní Jacob cán na̱jándacoo chi̱co̱ho̱ yóho nu̱ú nde̱. Ta nu̱ú chi̱co̱ho̱ yóho na̱xihi da̱ cán ticui̱í ta sa̱ mé chi̱co̱ho̱ yóho na̱xihi ri ja̱hyi da̱ cán ta yóho na̱xihi ri quíti̱ ja̱na̱ dá. Ama ná cuu quia̱hva mé ndó ticui̱í va̱ha chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ dó na̱jándacoo Jacob nu̱ú nde̱ —na̱cachi ñá cán xi̱hín Jesús.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ñá já na̱cachi a já:
13 Então Jesus disse:
14 Joo ndá na̱ ná coho ticui̱í táhan dó sáhan ye̱he̱, na̱ cán cúú na̱ a̱ ndícó co̱o ga̱ na̱ i̱chi̱ ini na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Jáchi̱ cúú á tátu̱hun sa̱ mé ini mé va na cana ticui̱í, dó a̱ ndíhi sa̱ha̱ ta catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ñá.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 A̱nda̱ já na̱cachi ñá cán já xi̱hín Jesús:
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe ñá cán tu̱hun nu̱ á já na̱cachi ñá já:
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Joo na̱sahi̱in u̱hu̱n yíu̱n ta da̱ íin xu̱hu̱n viti ja̱n co̱ cúú toho da yíu̱n. Nda̱a̱ ndusa cáhu̱n —na̱cachi Jesús.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Já na̱cachi ñá já xi̱hi̱n á:
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Tásáhnu jícó nde̱, na̱ Samaria yóho na̱caja cáhnu na Ndióxi̱ yati ji̱ni̱ yúcu̱ ja̱n. Joo ndóhó, na̱ Israel cáchí ndo̱ ña̱ ndúsa̱ ndítahan nu̱ú nde̱ cu̱hu̱n nde̱ ñuu Jerusalén caja cáhnu nde̱ Ndióxi̱. Ta mé ndó ndaja cachi ndó —na̱cachi ñá cán xi̱hín Jesús.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ñá já na̱cachi a já xi̱hi̱n ñá:
21 Jesus disse:
22 Joo ndóhó, na̱ Samaria cája cáhnu cuáá ndo̱ Ndióxi̱ jáchi̱ co̱ xíni̱ ndó a̱. Joo nde̱he̱, na̱ Israel xíni̱ va̱ha nde̱ yo cúú Ndióxi̱ cája cáhnu nde̱. Jáchi̱ chi̱chi mé nde̱, na̱ Israel na̱sacu ini Ndióxi̱ quixi mé á jáca̱cu ña̱yivi.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ta viti na̱xi̱nu̱ qui̱vi̱ tá ndítahan caja cáhnu ña̱yivi Ndióxi̱, tátá yo̱ xi̱hín ndinuhu ini na tá quia̱hva cúni̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ jáchi̱ quia̱hva já cúni̱ Ndióxi̱, tátá yo̱ ña̱ ná caja cáhnu ña̱yivi mé á.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 A̱ cu̱ú cuni yó Ndióxi̱ jáchi̱ co̱ó toho yiquí cu̱ñu a sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú caja cáhnu ña̱yivi mé á xi̱hín ínima̱ ná ta xi̱hín ndiñuhu ini na —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ña̱.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 A̱nda̱ já na̱cachi tucu ñá cán já:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
26 Então Jesus afirmou:
27 Ta nani cáha̱n Jesús xi̱hi̱n ñá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱catóntó na̱ jáchi̱ na̱xini na ndítúhún a̱ xi̱hín in ñáñáha̱. Joo ni in túhún na̱ co̱ó na̱sa̱ha̱n ndeé ini na cu̱hu̱n na̱ nda̱ca̱ tu̱hún ñahá ndá a̱ cúni̱ ñá cán, á ndá sa̱ha̱ ndítúhún a̱ xi̱hi̱n ñá.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Tá na̱ndihi já na̱jándacoo ñá cán yoo ñá ta na̱quee ñá cua̱ha̱n ñá ñuu. Ta cán na̱casáhá cáha̱n ñá xi̱hín na̱ ñuu cán já cáchí ña̱ já xi̱hi̱n ná:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 —Naha quíi̱ ndó. Cande̱hé ndó in da̱ta̱a, da̱ na̱ca̱ha̱n ndihi da tá quia̱hva na̱caja i̱. Á a̱ ju̱ú da̱ yóho cúú Cristo, da̱ na̱cachi Ndióxi̱ chindahá a̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi ñá cán xi̱hi̱n ná.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Tá na̱ndihi já na̱queta ndihi na̱ cán cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n ña̱ nu̱ íin Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Joo tá cáma̱ni̱ xi̱nu̱ co̱o na nu̱ íin Jesús já na̱jáca̱ha̱n na̱ xíca xi̱hi̱n á mé á ña̱ ná cuxu a va̱tí loho.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán:
32 Jesus respondeu:
33 Tá na̱ndihi já na̱casáhá na̱ cán ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já:
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Xíní ñúhú ndiñehe ndó nu̱u̱ ndó cande̱hé ndo̱ ña̱yivi jáchi̱ cúú ná tátu̱hun nu̱ú na̱xutu na trigo. Joo co̱ xíní ñúhú caja ndó tá quia̱hva cája ña̱yivi tá ndáti na co̱mí yo̱o̱ jáquee na trigo. Jáchi̱ viti ñúhú íin tia̱hva ña̱yivi ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ndá na̱ xíca chíndeé ña̱yivi ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱, na̱ cán cúú ná tátu̱hun na̱ xíca jáquee trigo. Ta a̱ cája chúun uun toho na jáchi̱ quehe na ya̱hvi sa̱há chuun cája na. Ta na̱ ndíquehe tu̱hun Ndióxi̱ cán cúú na̱ cu̱hu̱n catacu indiví a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta sa̱há na̱ cán cavatá da̱ na̱xutu xi̱hín da̱ na̱jáquee.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Jáchi̱ íin in tu̱hun ta nda̱a̱ cáha̱n ña̱. Já cáchí a̱ já: “In da xútu ta inga da jáquee jáchi̱ cúú ndíví da̱ da̱ cája chúun nu̱ú in xitoho.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ta quia̱hva já na̱ya̱ha xi̱hi̱n mé ndó jáchi̱ ye̱he̱ na̱chindahá i̱ ndo̱hó ña̱ ná cu̱hu̱n ndó chindeé ndo̱ ña̱yivi ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Ndióxi̱ va̱tí co̱ó na̱ndoho ini ndó ca̱xi tu̱hun ndó tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná. Jáchi̱ inga na na̱ca̱xi tu̱hun tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín na̱ cán joo ndóhó ñéhe̱ táhvi̱ ndó chíndeé ndó na̱ ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán nani cáma̱ni̱ xi̱nu̱ co̱o ña̱yivi ñuu cán nu̱ á.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ta cua̱há ña̱yivi ñuu Samaria cán na̱candúsa na Jesús sa̱há ña̱ na̱ca̱ha̱n ñáñáha̱ cán xi̱hi̱n ná jáchi̱ na̱cachi ñá cán já xi̱hi̱n ná: “Na̱cachi mé á xi̱hín i̱ ndaja cáa tócó ndihi ña̱ na̱caja i̱.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ Samaria cán nu̱ íin Jesús já na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ña̱ ná coo chága̱ xi̱hi̱n ná. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cando̱o Jesús na̱sahi̱in a i̱vi̱ qui̱vi̱ xi̱hín na̱ cán.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ta cua̱há java ga̱ na̱ Samaria cán na̱candúsa na Jesús sa̱há tu̱hun na̱ca̱ha̱n mé á xi̱hi̱n ná.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Já na̱cachi mé na̱ Samaria cán xi̱hín ñáñáha̱ cán já:
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Tá sa̱ na̱ya̱ha i̱vi̱ qui̱vi̱ na̱sahi̱in Jesús mé Samaria cán já na̱quee tucu a cua̱ha̱n chí estado Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Jáchi̱ sa̱ na̱cachi mé Jesús já: “Ni in túhún toho profeta co̱ cája cáhnu na da̱ ñuu da”, na̱cachi Jesús.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Joo tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús estado Galilea cán já na̱ndiquehe va̱ha na̱ cán mé á jáchi̱ sa̱ na̱sa̱ha̱n ri na̱ cán vicó pascua ñuu Jerusalén ta cán na̱xini na ña̱ náhnu na̱caja mé á.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o tucu Jesús ñuu Caná cuéntá Galilea cán nu̱ú na̱ndaja mé á ticui̱í na̱nduu dó vino. Ta mé ñuu cán na̱sahi̱in in da̱ta̱a, da̱ cája chúun cuéntá gobierno. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva quíhvi̱ ja̱hyi da cándúhu̱ dá ñuu Capernaum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ta tá na̱xini jo̱ho da̱ cán ña̱ sa̱ na̱quee Jesús estado Judea ta íin a estado Galilea viti já ndáva da na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ á já na̱xi̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á ña̱ ná cu̱hu̱n a̱ vehe da ndaja va̱ha ja̱hyi da jáchi̱ sa̱ ndícáhví da̱ cándúhu̱ dá.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Tá na̱ndihi já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
48 Jesus disse ao funcionário:
49 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cája chúun cuéntá gobierno cán tu̱hun nu̱ú Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ta tá sa̱ yati xi̱nu̱ co̱o da vehe da já ndáva nihni na̱ cúú mozo da na̱sa̱ha̱n na̱ ñe̱he̱ ná da̱ já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ cán mozo da̱ já cáchí da̱ já:
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Xi̱hín ña̱ yóho na̱canda̱a̱ ini da̱ cán ña̱ mé a̱ nda̱a̱ na̱ndaja va̱ha Jesús ja̱hyi da jáchi̱ mé hora cán na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá ña̱ tácú tá tácú ja̱hyi da. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱candúsa mé dá xi̱hín na̱ vehe da Jesús.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ i̱vi̱ ña̱ xitúhún na̱caja Jesús estado Galilea cán a̱nda̱ nani na̱quee a Judea já na̱ndicó co̱o tucu a Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.